Ιταλικές εκλογές: Νέος πολιτικός σεισμός

Ο παπάς βλογάει πρώτα τα γένια του. Το ίδιο και οι Βρυξέλλες.

Μετά από πολύ πραγματικούς κινδύνους διάλυσης της Ευρωζώνης, η νίκη Μακρόν στη Γαλλία και οι πολύ θετικοί οικονομικοί δείκτες στο σύνολο της Ευροζώνης, βάλαν το καπάκι στην χύτρα του διάχυτου αντιευρωζωνισμού.

Οι δύο αυτές μεγάλες μάχες που κερδήθηκαν από την ευρωζώνη παρουσιάστηκαν ως ένας κερδισμένος οριστικά πόλεμος.

Σκατά στα μούτρα τους:

Ακόμη και στην σκανδαλωδώς ευνοημένη από την ευρωζώνη Γερμανία, οι δύο μεγάλες πολιτικές δυνάμεις είδαν τα ποσοστά τους να συρρικνώνονται με αποτέλεσμα η Γερμανία να αντιμετωπίσει μια πρωτοφανή πολιτική αστάθεια μηνών.

Αυτή τη φορά τα μήντια, αρνούμενα να αποδεχθούν την πραγματικότητα των λαών και κυρίως των λιγότερο προνομιούχων τμημάτων τους, αποφάσισαν να κρύψουν τα προβλήματα κάτω από το χαλάκι.

Σε αντίθεση με το παρελθόν όπου για κάθε μη πολιτικώς καθωσπρέπει εξέλιξη τα μήντια χτυπούσαν συναγερμούς, βλέποντας πως αυτή η πρακτική στην ουσία βοηθούσε τα αντισυστημικά κόμματα, τώρα πλέον έχουν επιδοθεί σε μια πρωτόγνωρη επιχείρηση αποσιώπησης.

Έτσι, λίγη έκταση πήρε η επανεκλογή του Ζέμαν στην προεδρία της Τσεχίας ο οποίος επέβαλε αντιμεταναστευτικές πολιτικές στη χώρα του και απειλεί με δημοψήφισμα για παραμονή ή όχι στην Ευρωζώνη.

Οι χθεσινές ιταλικές εκλογές ήταν το μεγαλύτερο δημοσκοπικό φιάσκο μέχρι τώρα.

Γερμανικές εκλογές και το διαφαινόμενο ελληνικό κραχ

Να ασχοληθούμε επιγραμματικά με τα προφανή:

Το εκλογικό αποτέλεσμα στη Γερμανία είναι δραματικό για την Ελλάδα:

Ο διαφαινόμενος συνασπισμός
Χριστιανοδημοκρατών/Φιλελευθέρων/Πρασίνων με το εθνικιστικό αντιευρωπαϊκό AFD να είναι το δεύτερο μεγαλύτερο κόμμα της αντιπολίτευσης, είναι ένας τοίχος από τούβλα στον οποίο θα πέσει με φόρα κάθε ψευδαίσθηση της οποιασδήποτε ελληνικής κυβέρνησης.

Όλα τα μνημονιακά αφηγήματα για μια καλύτερη ΕΕ τελειώνουν κάπου εδώ, ενώ η Γαλλική ψευδαίσθηση μάλλον θα επιχειρήσει να ξαναχρησιμοποιήσει την Ελλάδα ως διαπραγματευτικό όπλο έναντι στην γερμανική αδιαλλαξία παρά ως σημαντικό βήμα για μια νέα εποχή Γαλλικής επιρροής στην Μεσόγειο.

Είναι δραματικό και μόνο το ότι το αποτέλεσμα εκλογών σε άλλη χώρα είναι τόσο δραματικό για την Ελλάδα…


Ποια ανάπτυξη;

Η μανία της αριστεράς για την υφαρπαγή της πολιτικής εξουσίας ήταν τέτοια, που πρόθυμα πήραν την δεύτερη αξιολόγηση και την κάναν καυτή πατάτα που προκάλεσε ακόμη περισσότερα οικονομικά εγκαύματα στους Έλληνες.

Η διγλωσσία και οι αμφιταλαντεύσεις της κόστισαν πολλά δις στην ελληνική οικονομία και η μνημονιακή της κατρακύλα, με όλους τους βουλευτές να είναι δεμένοι χειροπόδαρα στις καρέκλες τους και την κεντρική γραμμή, δεν έχει πάτο.

Ο πρωθυπουργός των συνθημάτων σφυρά τώρα το «καθαρή έξοδος από το μνημόνια» και διατάσει πλήρη συμμόρφωση με τα προαπαιτούμενα. Από το "σκίσιμο των μνημονίων", στον "έντιμο συμβιβασμό", στην "ελάφρυνση χρέους" και τώρα στην "καθαρή έξοδο από τα μνημόνια", μπορεί κανείς να διανύσει αμέτρητα χιλιόμετρα της ξύλινης μύτης μιας μαριονέτας μέσα στο λαβυρινθώδες μυαλό ενός τυχοδιώκτη, όπως αυτό αναγκάζεται να λειτουργήσει μέσα σε μια ευμετάβλητη διεθνή πραγματικότητα.

Φάκελος Fraport: Απαιτήσεις 74 εκατ. από το Δημόσιο

του Θάνου Καμήλαλη

Τα πολυσέλιδα έγγραφα, όπως εσωτερικές επιστολές και ολόκληρη η προσφυγή στην επιτροπή επίλυσης τεχνικών διαφορών, που έχει στην κατοχή του το TPP, δείχνουν ένα πολύ βασικό θέμα. Η Fraport πατώντας στους σχετικούς όρους της σύμβασης παραχώρησης (που όπως είχε αποκαλύψει το ΤPP, της προσφέρουν τεράστιες δυνατότητες να απαιτεί συνεχής αποζημιώσεις από το ελληνικό Δημόσιο για συντήρηση, επισκευές, απαλλοτριώσεις, επενδύσεις κ.α.) ζητεί από το ελληνικό κράτος μια εξαιρετικά μεγάλη αποζημίωση, 74 εκατ. ευρώ (60, συν ΦΠΑ) για εργασίες που υποστηρίζει ότι κρίθηκαν αναγκαίες, όταν ανέλαβε τη διαχείριση των αεροδρομίων, στη «μεγαλύτερη ιδιωτικοποίηση στη χώρα» όπως έχει χαρακτηριστεί. Οι (πρώτες) απαιτήσεις της Fraport έρχονται μόλις 14 ημέρες αφού ανέλαβε τα περιφερειακά αεροδρόμια. Το ποσό αυτό πάνω από τρεις φορές μεγαλύτερο από τα 22,4 εκατ. εγγυημένο μίσθωμα που θα καταβάλλει ετησίως η εταιρεία στο Δημόσιο. Και δυστυχώς, ίσως είναι μόνο η αρχή.

Συγκεκριμένα, οι απαιτήσεις της Fraport βασίζονται στη ρήτρα 6.4.3 της Σύμβασης Παραχώρησης, που ψηφίστηκε, παρά τις αντιδράσεις φορέων που την χαρακτήριζαν αποικιοκρατική, από το ελληνικό Κοινοβούλιο τον Μάιο του 2016 (ν.4389). Το συγκεκριμένο άρθρο, προβλέπει ότι εάν η εταιρεία παρουσιάσει έξοδα άνω του ενός εκατομμυρίου ευρώ (προσκομίζοντας τιμολόγια) για «ζημιές που θα προκύψουν σε οποιοδήποτε από τα μεταβιβασθέντα στοιχεία», τότε το Δημόσιο θα αποζημιώσει τον παραχωρησιούχο για το κόστος της αποκατάστασης. Πηγές του TPP σημειώνουν εδώ και μήνες ότι αυτό δίνει την ευκαιρία στην εταιρεία να εμφανίσει ζημιές, ή να ανεβάσει το κόστος της επισκευής ή αντικατάστασης περιουσιακών στοιχείων των αεροδρομίων, επιβαρύνοντας έτσι τα δημόσια οικονομικά. Σημειώνεται επίσης, ότι τα έσοδα από τις ιδιωτικοποιήσεις πηγαίνουν στον ειδικό λογαριασμό του ΤΑΙΠΕΔ κι από εκεί κατευθείαν στην «εξυπηρέτηση» του δημοσίου χρέους της χώρας. Τα έξοδα, βγαίνουν από τα κρατικά ταμεία…

Ο διευθύνων σύμβουλος του ΤΑΙΠΕΔ,Αντώνης Λεούσης (Κ), ο διευθύνων σύμβουλος της Fraport Greece Alexander Zinell (Α) και ο Δημήτρης Κοπελούζος, πρόεδρος του Ομίλου Κοπελούζου 

Από την πλευρά του, σε πλήθος εγγράφων το Δημόσιο χαρακτηρίζει τις απαιτήσεις της εταιρείας ως «αβάσιμες και μη στοιχειοθετημένες». Τόνιζει για παράδειγμα ότι «κατόπιν και της εμπεριστατωμένης ενημερώσεως μας από την Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας, όλα τα πάγια περιουσιακά στοιχεία των αεροδρομίων ήταν καλοσυντηρημένα, σε πλήρη επιχειρησιακή λειτουργία και στη δέουσα λειτουργική κατάσταση […]»

Σε επικοινωνία με το TPP, πηγές της εταιρείας χαρακτηρίζουν το ζήτημα ως μια «κανονική διαδικασία, που προβλέπεται στη Σύμβαση», ενώ από το υπουργείο Μεταφορών δεν υπήρξε κάποιο σχόλιο.

Το χρονικό που έμεινε κρυφό

Ας τα πάρουμε όμως όλα με τη σειρά. Στις 26 Απριλίου η Fraport Greece στέλνει δύο επιστολές στο ελληνικό Δημόσιο, με τις οποίες ενημερώνει για οικονομικές απαιτήσεις της σχετικά με τις δύο ομάδες των 14 περιφερειακών αεροδρομίων (οι επιστολές αποστέλλονται από την Fraport Περιφερειακά Αεροδρόμια Α και την Fraport Περιφερειακά Αεροδρόμια Β). Οι δύο επιστολές, σχεδόν ολόιδιες και με μόνη διαφορά το ύψος των εκτιμώμενων ζημίων και τα αναφερόμενα αεροδρόμια, κοινοποιούνται στα υπουργεία Οικονομικών, Μεταφορών και Εθνικής Άμυνας.

Η Κούβα κηρύττει εμπάργκο στις ... ΗΠΑ!!!

(Το κείμενο που ακολουθεί είναι εντελώς σατυρικό, αν και μερικοί υπαινιγμοί του είναι εντελώς σοβαροί)

Μετά από περισσότερο από μισό αιώνα εμπάργκο από τη γειτονική της ΗΠΑ, το νησί που λέγεται Κούβα, αποφάσισε να επιστρέψει τη χάρη επιβάλλοντας το δικό της εμπάργκο προς τις ΗΠΑ. Κομμένα τα πούρα και οι μαύρες Αβάνες για τους αμερικανούς.

Μετά από τη δημοκρατική διακυβέρνηση Ομπάμα που άφησε έναν κόσμο ανθηρό και ειρηνικό, σχεδόν ονειρικό και ήρε μερικώς το εμπάργκο προς την Κούβα, ανοίγοντας το δρόμο στους Κουβανούς για τον πολυπόθητο σοσιαλκαπιταλισμό, οι Κουβανοί, έμπειροι στα σατανικά σταλινικά κόλπο, αναγνώρισαν την μεγαλύτερη απειλή που ανέδειξε ποτέ η γειτονική τους χώρα:

Την προεδρία των ΗΠΑ σφετερίστηκε ένας σοβιετικός πράκτορας με την κωδική ονομασία Donald Trump.

O Trump, είναι πράκτορας των σοβιετικών που εκπαιδεύτηκε στον καπιταλισμό ώστε να τον αλώσει από τα μέσα... Πως ο Τσίπρας κάνει τώρα τον μνημονιακό για να αλώσει την ευρωζώνη από τα μέσα; Έτσι ένα πράμα.

Ένας βρωμερός εισοδιστής είναι ο Trump, βαλτός από έναν άλλο διπλό πράκτορα, τον Βλαδίμηρο Πούτιν που ήταν στην KGB για να μπορέσει να κάνει τη Ρωσία καπιταλιστική ώστε να αλώσει κι αυτός τον καπιταλισμό από τα μέσα.

Οι Κουβανοί τρέμουν μήπως ο Trump προμηθευτεί πυρηνικά όπλα από τον Πούτιν.

Αλλά οι φύλακες έχουν γνώση.

Σύσσωμος ο δημοκρατικός κόσμος, από τη Γερμανία μέχρι την Ελλάδα απορρίπτουν μετά βδελυγμίας τον πρώτο ρώσο πράκτορα πρόεδρο των ΗΠΑ ενώ τα μήντια τον έχουν ξεμπροστιάσει για αυτό ακριβώς που είναι: ένας αναθεματισμός ρώσος πράκτορας μεταμφιεσμένος σε αμερικάνο καπιταλιστή.

Οι μυστικές υπηρεσίες οδήγησαν σε παραίτηση τον υπουργό του Flynn, αποκαλύπτοντας πως ήταν σοβιετική μαριονέτα, χωρίς όμως να αποκαλύψουν το πως το ανακάλυψαν, γιατί τι είδους μυστικές θα ήταν οι μυστικές υπηρεσίες;

Του σοβιετικού δεν θα του περάσει: Ήδη μπούκηδες στο Λονδίνο παίζουν στοίχημα τη δολοφονία του με τρελή πελατεία.

Κι οι μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ δουλεύουν νυχθημερόν για να τον ανατρέψουν ή δολοφονήσουν και να αποτρέψουν για μια ακόμη φορά τον κομουνιστικό κίνδυνο.

Σαστισμένη Ευρώπη

 

Την περασμένη εβδομάδα, πρώτη φορά ακούστηκαν δημόσια οι «σκέψεις» της Γερμανίδας καγκελαρίου για μια Ευρώπη «πολλών ταχυτήτων». Μέχρι τώρα – ειδικά οι εγχώριοι ευρωλάγνοι – απαγόρευαν τη διατύπωση τέτοιων «βλάσφημων» σκέψεων από όλους όσοι «έβλεπαν» να εξελίσσεται εδώ και καιρό η διαδικασία αποδόμησης της Ε.Ε. Για τους αναγνώστες του «Ποντικιού» αυτή η βάσιμη – όπως εμφανίζεται σήμερα – πιθανότητα αποδιάρθρωσης της Ε.Ε. είναι γνωστή. Γράφουμε γι’ αυτό εδώ και έξι χρόνια...

 

Οι πρώτοι που «είδαν» την αδυναμία της Ε.Ε., διαπίστωσαν τα όρια της γερμανικής ηγεμονίας και εργάστηκαν συστηματικά για να χαλιναγωγήσουν τις γεωπολιτικές φιλοδοξίες του Βερολίνου ήταν οι Αμερικανοί. Το – διασυνδεδεμένο με την αμερικανική διοίκηση – ινστιτούτο στρατηγικής πρόβλεψης Stratfor είχε εδώ και μια πενταετία διατυπώσει την πρόβλεψη για διάλυση της Ε.Ε. μέσα σε μια δεκαετία. Έγραψαν λοιπόν οι του Stratfor:

«Η Ευρωπαϊκή Ένωση ενδέχεται να επιβιώσει με κάποιον τρόπο, αλλά σε οικονομικό, πολιτικό και στρατιωτικό επίπεδο θα κυριαρχούν, πρωτίστως, οι διμερείς ή οι περιορισμένης έκτασης πολυμερείς σχέσεις, οι οποίες δεν θα καλύπτουν ευρύ φάσμα, ενώ δεν θα είναι δεσμευτικές. (...) Ορισμένες χώρες είναι πιθανό να διατηρήσουν μια κάποια ιδιότητα μέλους σε μια ριζικά αλλαγμένη Ε.Ε., όμως δεν θα είναι αυτό που θα σφραγίζει την ταυτότητα της Ευρώπης».

 

Τα είχαν προβλέψει...

Σύμφωνα με την ανάλυση (και προφανώς την επιθυμία) του αμερικανικού Stratfor, η Ε.Ε. θα καταλήξει στη διάσπαση και τον κατακερματισμό και μέχρι το 2025 δεν θα έχουμε μία, αλλά τέσσερις ενώσεις στην Ευρώπη, με μια χαλαρή μεταξύ τους διασύνδεση. Δηλαδή θα πρόκειται, πάντα σύμφωνα με τους συντάκτες του Stratfor, για οικονομικές και πολιτικές ζώνες οι οποίες θα διατηρούν μεν δεσμούς μεταξύ τους, ωστόσο αυτοί θα είναι πολύ πιο χαλαροί από ό,τι σήμερα στο πλαίσιο της Ε.Ε. και της ζώνης του ευρώ.

 

Σε αυτήν τη μελλοντική Ευρώπη, σύμφωνα με τις προβλέψεις (και τις επιθυμίες) των Αμερικανών, θα υπονομευθεί η πολιτική ηγεμονία της Γερμανίας με την πριμοδότηση από την Ουάσιγκτον της ισχύος της Πολωνίας στα ανατολικά, της Βρετανίας στα δυτικά, της Γαλλίας και της Ιταλίας στον Νότο.

 

Αυτές τις προβλέψεις, οι οποίες αντανακλούν και τους στόχους της αμερικανικής υπερδύναμης, έχουν με τον έναν ή τον άλλο τρόπο προβάλει μεγάλα περιοδικά και εφημερίδες, ιδιαίτερα το καλοκαίρι του 2015, όταν κορυφώθηκε η ελληνική κρίση:

Τότε το αμερικανικό πολιτικό περιοδικό «Foreign Policy», που συνήθως απηχεί απόψεις του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, δημοσίευσε άρθρο με τίτλο «It’s time to kick Germany out of the eurozone» («Ήρθε η ώρα να διωχθεί η Γερμανία από την ευρωζώνη»). Το άρθρο ξεκινάει ως εξής:

«Να γιατί η άγκυρα που τραβάει στον βυθό την ευρωπαϊκή οικονομία δεν είναι η Αθήνα – είναι το Βερολίνο. Τον περασμένο χρόνο η Γερμανία εκτόξευσε ένα εμπορικό πλεόνασμα 217 δισ. ευρώ, που την καθιστά δεύτερη στον κόσμο μετά την Κίνα, η οποία κυριαρχεί στο παγκόσμιο εμπόριο. Για κάποιους καθιστά τη Γερμανία φωτεινό σημάδι στην κατά τα άλλα αναιμική οικονομία της ευρωζώνης ή “οδηγό ανάπτυξης”, όπως το έχει θέσει ο υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας Βόλφγκανγκ Σόιμπλε.

 

Κατά βάθος το γερμανικό εμπορικό πλεόνασμα βρίσκεται ακριβώς στην καρδιά των ευρωπαϊκών προβλημάτων: μακράν των αυξητικών τάσεων των παγκόσμιων οικονομιών, τραβά τους Ευρωπαίους στην κατηφόρα. Ο καλύτερος τρόπος διαφυγής από την ξεροκέφαλη αυτήν κατάσταση είναι για τη Γερμανία να εγκαταλείψει την ευρωζώνη».

Όμως, όπως σημειώνει το «Foreign Policy», «τα πλεονάσματα της Γερμανίας και τα αυξανόμενα χρέη της ευρωπαϊκής περιφέρειας είναι οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος. Η Γερμανία κέρδισε (περισσότερα) από το ενιαίο νόμισμα παρά από τις επενδύσεις στο εσωτερικό της χώρας για να δανείζει τους Ευρωπαίους εμπορικούς εταίρους της ώστε να αγοράζουν γερμανικά προϊόντα».

Η Ευρώπη έχει πλάκα

Ποτέ κανείς δεν περίμενε ότι οι ηγεσίες των ισχυρότερων χωρών της ΕΕ και της ευρωζώνης θα έκαναν τόσα πολλά για να καταστρέψουν τις πολυεθνικές αυτές ενώσεις, με αντάλλαγμα την παραμονή τους στην εξουσία.

Στη Βρετανία συνέβη γιατί ο Κάμερον ήθελε να είναι με το ζόρι πρωθυπουργός. Ο ίδιος, πριν το δημοψήφισμα, είχε επαναλάβει παρόμοιες τακτικές και στο εσωτερικό της χώρας για να γίνει αρχηγός του κόμματός του, αλλά και στο ευρωκοινοβούλιο για να γίνει αρχηγός της ευρω-παράταξής του.

Στη Γερμανία ο Σόιμπλε και η Μέρκελ έκαναν το ίδιο στις περασμένες εκλογές τους, κι επαναλαμβάνουν τα πάντα φέτος. Η Ολλανδία παίζει τον ίδιο ακριβώς ρόλο μέσω του αστείου υπουργού Οικονομικών της, ο οποίος δεν ντρέπεται να ρεζιλεύεται κάθε τρεις και λίγο αναιρώντας ακόμη και τον εαυτό του όποτε πετάει κατά λάθος καμιά κακία για τους χειρισμούς των Γερμανών.

Και μέσα σε όλα υπάρχει και το ΔΝΤ. Το οποίο δηλώνει περήφανο γιατί αποφάσισε επιτέλους να πει τη «σκληρή και αδυσώπητη αλήθεια», η οποία όμως ούτε σκληρή ήταν, ούτε αδυσώπητη, όταν ομολογούσε ότι τα απανωτά του «λάθη» στους συντελεστές διέλυσαν εκατομμύρια πολίτες και υποθήκευσαν το μέλλον ολόκληρων γενεών.

Τώρα το ΔΝΤ δείχνει έτοιμο να φύγει από την Ελλάδα, όμως οι ισχυροί της Ευρώπης δηλώνουν ότι χωρίς το Ταμείο το μνημόνιο ακυρώνεται, η Ελλάδα μένει στον αέρα, και στο τέλος θα αναγκαστεί να φύγει από το ευρώ.

Σε αυτήν την ιστορία, όμως, υπάρχει κάτι καινούριο. Ενώ τις προηγούμενες φορές που γίναμε μάρτυρες του ίδιου σκηνικού το μπλοκ της απειλής φαινόταν συμπαγές, τώρα η Ευρώπη δηλώνει μέσω Σόιμπλε σαφέστατα ότι η ευθύνη της εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ θα βαρύνει αποκλειστικά το ΔΝΤ και την Αθήνα. Διότι οι πρώτοι δεν έκαναν ξανά τουμπεκί μπροστά στα αιτήματα για παλαβά πλεονάσματα, και οι δεύτεροι γιατί δεν υπογράφουν προληπτικά μέτρα για την επόμενη δεκαετία.

Προς σύγκρουση με τη Γερμανία;

του Γιώργου Δελαστίκ

Πληθαίνουν οι ενδείξεις –ενδείξεις, όχι αποδείξεις– ότι ο νέος πρόεδρος των ΗΠΑ εξελέγη για να προσωποποιήσει την αναμέτρηση με το Βερολίνο. Να ηγηθεί δηλαδή ο Ντόναλντ Τραμπ ενός συνασπισμού ανάλογου με εκείνον, ο οποίος υπήρχε κατά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, επιχειρώντας να αποτρέψει τη συγκρότηση του Τέταρτου Ράιχ, οικονομικού αυτή τη φορά, της Γερμανίας. Αυτό που υπήρχε και είναι ακόμη υποψία, ενδέχεται να αποδειχθεί πολιτική πραγματικότητα. Θα δούμε τι θα γίνει σύντομα.

«Η ΕΕ είναι κατά βάση το όχημα για να υλοποιήσει τους σκοπούς της η Γερμανία», δήλωσε ο Αμερικανός πρόεδρος Τραμπ σε συνέντευξη που έδωσε στους Τάιμς του Λονδίνου και τη γερμανική Μπιλτ. «Όλα δείχνουν ότι ο Τραμπ ποντάρει ανοιχτά στη διάλυση της ΕΕ», έγραφε προχτές στο κύριο άρθρο της η Αυγή και συνέχιζε γράφοντας ότι ο πρόεδρος της ευρωομάδας, ο Ολλανδός Γερούν Ντέισελμπλουμ, είχε σπεύσει να τονίσει μια μέρα νωρίτερα «η ΕΕ είναι πλέον μόνη της». Αναφερόμενη μάλιστα στα όσα είπε ο Τραμπ για τη Γερμανία, η Αυγή υπογράμμιζε: «Στη σημερινή φάση, καμιά δήλωση δεν θα μπορούσε να είναι πιο ταξική». Από καιρό οι χώρες του ευρωπαϊκού Νότου αισθάνονται να συνθλίβονται από την υπαγόρευση της λιτότητας από το Βερολίνο»! Το ενδιαφέρον κύριο άρθρο της Αυγής καταλήγει γράφοντας ότι το Βερολίνο θα έπρεπε «να εισακούσει όχι τους σοσιαλιστές, όχι την Αριστερά, όχι τους Πράσινους, αλλά τον βαθιά συντηρητικό υποψήφιο πρόεδρο της Γαλλίας Φρανσουά Φιγιόν, που ζητεί μεταξύ άλλων την ομοσπονδοποίηση του χρέους στην Ευρώπη ως εργαλείο για τη διάσωση του ευρώ — και της ΕΕ». Δεν λέει όμως μόνο η Αυγή ότι η υπό συγκρότηση νέα κυβέρνηση των ΗΠΑ δεν συμπαθεί καθόλου το ευρώ και θα ήθελε να το δει να καταποντίζεται.

Δεν έχουν κανένα πρόβλημα να το πουν και οι προοριζόμενοι για σημαντικές θέσεις στην κυβέρνηση Τραμπ, όπως ο καθηγητής Τεντ Μάλοχ, ο οποίος ενδέχεται να τοποθετηθεί πρεσβευτής των ΗΠΑ στην ΕΕ. Το ευρώ θα μπορούσε να έχει καταρρεύσει μέσα στον επόμενο ενάμιση χρόνο, δήλωσε μιλώντας στο BBC. Δεν είναι όμως μόνο αυτός. Τι να πει κανείς για το υπό αμερικανικό έλεγχο ΔΝΤ; «Εξαιρετικά μη βιώσιμο» χαρακτηρίζει το ΔΝΤ, όπως διέρρευσαν στα μέσα ενημέρωσης πηγές της κυβέρνησης Τραμπ, στην αδημοσίευτη αλλά ήδη γραμμένη νέα έκθεσή του, που θα συζητηθεί στις 6 Φεβρουαρίου στο διοικητικό συμβούλιο του ΔΝΤ. Ο χαρακτηρισμός αυτός αιτιολογείται από το ΔΝΤ για το …2060 (!), όχι μόνο δεν θα έχει μειωθεί κατά τι το χρέος, όπως ισχυρίζεται η ΕΕ, αλλά από 184% του ΑΕΠ, θα έχει φτάσει στο …275% του ΑΕΠ και θα απαιτείται να δίνουμε στους δανειστές το …62% του ΑΕΠ μας εκεί προς το 2060!!! Μιλάμε για απερίγραπτη τρέλα!

Στοιχεία του ΟΟΣΑ δυναμιτίζουν την δόλια μυθολογία του Ευρώ

Παρουσίαση: Μιχαήλ Στυλιανού

Ανατομία  μελέτης του ΟΟΣΑ, από το ευρωπαϊκό επιτελείο  οικονομικής ανάλυσης GEFIRA , που προβάλλεται από το αμερικανικό οικονομικό δελτίο Zero Hedge, κατακρημνίζει τον τερατώδη προπαγανδιστικό μύθο υπέρ του Ευρώ.


Αποδεικνύει, με παραστατικά διαγράμματα, ότι η επιβολή του κοινού νομίσματος υπήρξε καταστροφική για την βιομηχανία και την ανάπτυξη όλων των χωρών της Νοτίου Ευρώπης. Και ευεργετική για τη Γερμανία.


Με τίτλο « Η υιοθέτηση του Ευρώ υπήρξε κατηγορηματικά επιζήμια για τις οικονομίες της Νοτίου Ευρώπης», το άρθρο του οργάνου GEFIRA, στο  Zero Hedge, καταθέτει τα εξής:


«Ορισμένοι ισχυρίζονται ότι το κοινό νόμισμα εμποδίζει τις λιγότερο παραγωγικές οικονομίες να εξαπατούν, αδυνατίζοντας το  εθνικό τους νόμισμα και τις  ενισχύει να γίνουν αποτελεσματικότερες και πιο ανταγωνιστικές. Τα  στοιχεία βιομηχανικής παραγωγής αποδεικνύουν ότι τα πράγματα δεν είναι έτσι. Η Ιταλία, η Γαλλία, η Ελλάδα και η Πορτογαλία, όχι μόνο σταμάτησαν να παράγουν περισσότερο, αλλά τώρα παράγουν λιγότερο από το 1990 ! Η παρακμή άρχισε αμέσως μετά την εισαγωγή του ευρώ το 2002 !

Je suis Karanik

Κι ενώ:

-O Kerry απειλεί πως η Ρωσία θα επιστρέφει προσωπικό της από τη Συρία σε σωματοσακούλες ανεβάζοντας αρκετά τις πιθανότητες για τρίτο παγκόσμιο πόλεμο και απλώνοντας τις φτερούγες του αμερικανικού αετού πάνω από τους τζιχαντιστές στο Χαλέπι,

-Το Ιράκ προειδοποιεί για ακόμη μια φορά την Τουρκία

-Η Σ.Αραβία ανεβάζει τις τιμές του πετρελαίου για να αντέξει το κόστος της εισβολής της στην Υεμένη δελεάζοντας τους δυτικούς της συμμάχους με αγορές όπλων κι απειλώντας πως θα εγκαταλείψει θέσεις της εκατοντάδων δις στην αμερικανική οικονομία αν οι συγγενείς των θυμάτων της 11^ης Σεπτέμβρη προχωρήσουν σε μηνύσεις εναντίον της

-Η Ρωσία απαντά με ήπιο αλλά ψυχροπολεμικό τρόπο στις διατλαντικές προκλήσεις, συμμετέχει σε κοινή στρατιωτική άσκηση με την Κίνα στη Νότια Σινική θάλασσα και ξαναπροχωρά στην συμφωνία του αγωγού southstream κόστους 20 δις και αντίστοιχου κόστους πυρηνικό αντιδραστήρα στην Τουρκία …

-Ο Ερντογάν απολαμβάνει την πεολειχία των αμερικάνων που μετά από την αποτυχημένη τους προσπάθεια να τον ρίξουν τρέμουν στη σκέψη να μην χάσουν και την Τουρκία, κι έτσι προκαλεί όσο ποτέ κανείς άλλος Τούρκος ηγέτης θέτοντας θέμα Αιγαίου.

-Η Κύπρος είναι ώριμη να απολέσει το αυτεξούσιο της

-Οι ΗΠΑ συνεχίζουν των πόλεμο των προστίμων σε γερμανικές εταιρίες και τ αντίστροφο σε ένα πόλεμο μεταξύ άσπονδων φίλων για την επικυριαρχία στην Ευρώπη που σας είχα πει πως είχε ανοίξει από το 2010 και με το υπουργείο δικαιοσύνης των ΗΠΑ να μην συμβιβάζεται τελικά με την υπό κατάρρευση Deutsche Bank

-Με το ΔΝΤ να χάνει για μια ακόμη φορά το μπρα ντε φερ του κουρέματος του ελληνικού χρέους από έναν παράλυτο γερμανό

-Με την Ιταλία να έχει τις τράπεζες της υπό κατάρρευση και να μαρτυρεί ένα ελληνικού τύπου bank run που θα την οδηγήσει στο να γίνει η επόμενη Ελλάδα….

Ο κλαυσίγελως του περιουσιολογίου

Big Brother is watching you! Ακόμα και μέσα στο μπαούλο!

Κατά πάσα πιθανότητα, έχετε ακούσει ότι από τον ερχόμενο Φλεβάρη μπαίνει σε εφαρμογή το «Περιουσιολόγιο». Δηλαδή, του χρόνου θα πρέπει όλοι να δηλώσουμε στο κράτος τα περιουσιακά μας στοιχεία κι από κει και πέρα να το ενημερώνουμε κάθε φορά που αυτά τα στοιχεία αλλάζουν.

Το πώς θα εφαρμοστεί αυτό το πράγμα παραμένει άγνωστο. Αναγκαστικά, βασιζόμαστε στις διάφορες «αποκαλύψεις» των δημοσιογράφων και σε όσα σκόρπια λόγια ξεφεύγουν από τα χείλη των λογής-λογής κυβερνητικών στελεχών και υπαλλήλων. Αν τα βάλουμε όλα αυτά σε μια σειρά, προκύπτει ότι στο περιουσιολόγιο θα πρέπει να δηλώσουμε (α) όλα τα ακίνητά μας, έστω κι αν τα έχουμε ήδη δηλωμένα στο Ε9, (β) όλα τα μεταφορικά μέσα που διαθέτουμε, είτε τα δηλώνουμε ήδη μέσω της δήλωσης φορολογίας εισοδήματος (αυτοκίνητα, σκάφη κλπ) είτε όχι (δίκυκλα), (γ) όλα τα κινητά αντικείμενα αξίας (πίνακες ζωγραφικής, τιμαλφή κλπ) εφ’ όσον έχουν συνολική αξία πάνω από 30.000 ευρώ,  (δ) τις πάσης μορφής χρηματικές μας τοποθετήσεις (καταθέσεις, ομόλογα, μετοχές κλπ), (ε) τα μετρητά που βρίσκονται στην κατοχή μας εκτός τραπεζικών λογαριασμών (σε θυρίδες, κάτω από το στρώμα, χωμένα στο μπαούλο, θαμμένα στον κήπο κλπ) εφ’ όσον υπερβαίνουν τις 15.000 ευρώ και (στ) ό,τι άλλο νομίζουμε πως έχει κάποια σημαντική αξία.

Στοιχηματίζω πως, όσοι δεν έχετε μείνει με το στόμα ανοιχτό, έχετε ήδη λυθεί στα γέλια. Κι όμως, η κατάσταση είναι για κλάμματα. Αν ξεχάσουμε ή «ξεχάσουμε» να γράψουμε κάτι και αυτό βρεθεί αργότερα, πλην του προστίμου που θα επιβληθεί, θα κατάσχεται. Κι αν η εφορία εκτιμήσει ότι η συνολική αξία αυτών που θα δηλώσουμε είναι αναντίστοιχα υψηλή προς τα εισοδήματά μας, θα έχει την δυνατότητα να επιβάλει αναδρομικούς φόρους σε βάθος δεκαετίας. Δηλαδή, μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα για όσους στο παρελθόν αγόρασαν κάτι ακριβό με μαύρο χρήμα.

Στον αστερισμό της φούσκας

Κατά τη διάρκεια των τελευταίων εικοσιπέντε ετών, ο επιχειρηματικός κύκλος έχει αντικατασταθεί από έναν κύκλο τιμών των περιουσιακών στοιχείων, επειδή επιλέγεται από τους κεντρικούς τραπεζίτες η συνεχής παροχή ρευστότητας – οι ενέσεις μορφίνης δηλαδή που ουσιαστικά δεν θεραπεύουν τον ασθενή, αλλά παρατείνουν τη ζωή του και καθιστούν πλέον βέβαιο το θάνατο του.

«Αυτά που βιώνουν οι περισσότερες χώρες είναι τα εξής: Οι επιχειρήσεις κάνουν ότι μπορούν για να αυξήσουν την ανταγωνιστικότητα τους, με αποτέλεσμα να μειώνουν τους μισθούς των εργαζομένων τους, καθώς επίσης να απολύουν ένα μέρος από αυτούς – έτσι ώστε να έχουν τη στήριξη των επενδυτών/κερδοσκόπων.

Από την άλλη πλευρά οι κυβερνήσεις, στα πλαίσια της πολιτικής λιτότητας, συρρικνώνουν τις δαπάνες για την υγεία, για την παιδεία, για τις συντάξεις, για τις υποδομές κοκ., μειώνοντας επί πλέον τους μισθούς και τον αριθμό των δημοσίων υπαλλήλων – επίσης για να έχουν τη στήριξη των αγορών (ή των δανειστών τους, όπως στην περίπτωση της Ελλάδας). Έτσι τα κράτη δεν συμβάλλουν στην άνοδο του ρυθμού ανάπτυξης (ΑΕΠ = κατανάλωση + ιδιωτικές επενδύσεις + δημόσιες δαπάνες + εμπορικό πλεόνασμα), αλλά, αντίθετα, τροφοδοτούν την ύφεση.

Παράλληλα, ορισμένα από αυτά έχουν ήδη υποχρεωθεί να ενισχύσουν τους μηχανισμούς προστασίας και επιτήρησης (στρατό, αστυνομία και μυστικές υπηρεσίες), επειδή προβλέπουν μαζικές εξεγέρσεις των Πολιτών τους – ενώ δέχονται επί πλέον μεταναστευτικά κύματα από χώρες που δεν είναι ήδη σε θέση να καλύψουν τις βασικές ανάγκες των Πολιτών τους ή έχει ξεσπάσει πόλεμος.

Η τελευταία επιλογή πάντως, όσον αφορά τη διάσωση του συστήματος, δεν είναι άλλη από αυτήν που υιοθετήθηκε το 1914 και το 1940: ο πόλεμος, για τον οποίο προετοιμάζεται ήδη η Δύση έχοντας βρει από καιρό το θύμα. Πρόκειται φυσικά για τη Ρωσία, η οποία διαισθάνεται πού αποσκοπεί η συνεχής περικύκλωση της από το ΝΑΤΟ, καθώς επίσης η «δαιμονοποίηση» του προέδρου Putin – ενώ είναι η μοναδική χώρα που σχεδιάζει να αποδεσμευθεί από το δυτικό σύστημα του χρέους» (πηγή)

Ανάλυση

Οι ισολογισμοί δύο πολύ σημαντικών κεντρικών τραπεζών, της Ελβετίας και της Ιαπωνίας, έχουν ξεφύγει εντελώς, πλησιάζοντας το ΑΕΠ των χωρών τους (γράφημα) – γεγονός που σημαίνει ότι τυπώνουν μαζικά χρήματα, αψηφώντας τυχόν πληθωριστικές πιέσεις.

Εν τούτοις, τα νομίσματα τους ανατιμώνται χωρίς καμία οικονομική λογική, ειδικά όσον αφορά την Ιαπωνία, εκτός ίσως από το ενδεχόμενο να αποτελεί ο πληθωρισμός «άπαξ και δια παντός» φαινόμενο του παρελθόντος – οπότε να μπορούν όλες οι χώρες να δημιουργούν χρήματα από το πουθενά, χωρίς να φοβούνται τίποτα (πληθωρισμός βέβαια υπάρχει, έχοντας απλά μετατοπισθεί στις τιμές των παγίων – κάτι που δεν πρόκειται να διαρκέσει για πάντα).

Ο Ήσυχος Γερμανός και η Siemens

Είναι δύσκολο να αποφασίσει κανείς τι είναι πιο αστείο και πιο δυσώδες στην προσπάθεια διαγραφής για τη Siemens: Το ότι γίνεται κατακαλόκαιρο, με την ελπίδα του ΣΥΡΙΖΑ να την περάσει με μικρότερο πολιτικό κόστος ή ότι ανακοινώθηκε ακριβώς ένα χρόνο από την ταπεινωτική παράδοση της χώρας στους δανειστές με τις συνομιλίες της 12ης Ιουλίου του 2015;

Η συζήτηση περί της καθυστέρησης στην μετάφραση της δικογραφίας δεν είναι πλέον αστεία αλλά εξοργιστική. Αν η κυβέρνηση ήθελε να προχωρήσει η υπόθεση θα το είχε φροντίσει ή θα έπρεπε να καταγγείλει συγκεκριμένους δικαστικούς για ό,τι συνέβη.

Κυρίως όμως η συγκεκριμένη συζήτηση δεν απαντά στα παρακάτω ερωτήματα που συνόψισε ο Ημεροδρόμος:

• Ο… οργισμένος Τσίπρας στα δυο χρόνια που πάει για πρωθυπουργός, πότε σταμάτησε τις δοσοληψίες του κράτους με τη Ζήμενς;
• Πότε αναίρεσε την ιταμή απόφαση των προηγούμενων για εξωδικαστικό συμβιβασμό με την πολυεθνική, που παρά την διακομματική απόφαση της Βουλής ότι προκάλεσε βλάβη τουλάχιστον 2 δισ. ευρώ στην Ελλάδα, εκείνοι συμφώνησαν μαζί της να καταβάλει ένα αντίδωρο μερικών ψωροεκατομμυρίων (που ποτέ δεν τα κατέβαλε κι αυτά) κι όλα ωραία και καλά;
• Η οργή του Τσίπρα συμπεριλαμβάνει και όσους επί των ημερών του κατέβασαν από την σελίδα της Βουλής το πόρισμα για τα σκάνδαλα της Ζήμενς;Αλήθεια, το νέο δικαστικό φιάσκο, η επαπειλούμενη παραγραφή των αδικημάτων και η ατιμωρησία που είναι προ των πυλών, για το οποίο «οι υπεύθυνοι θα λογοδοτήσουν» – λέει ο Τσίπρας – τι έκανε η κυβέρνηση για να αποτραπεί;
  
  Της είναι άγνωστο της κυβέρνησης ότι ήδη από τον Μάρτη, υπάρχει εισαγγελική πρόταση για απαλλαγή ακόμα και του Χριστοφοράκου (!) όχι μόνο για το αδίκημα της απάτης αλλά και της δωροδοκίας μιας και – όπως αναφέρεται στην πρόταση του εισαγγελέα – για την υπόθεση SAIC/C4i (Ολυμπιακοί Αγώνες) ο καλός αυτός άνθρωπος δεν δωροδόκησε κρατικούς αξιωματούχους, απλώς έδινε «διψήφιο ποσό εκατομμυρίων» ως «δωρεά» (!) στους ταμίες του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ; (Άννα Κανδύλη, Realnews, 6/3/2016).

Σάμος: Η οικονομική κατοχή μετουσιώνεται πλέον σε στρατιωτική!

«Κάθε συμβιβασμός, κάθε αποδοχή του μοιραίου είναι προδοσία. Ο λαός που τσακίζεται από την υπέρτερη βία για μια στιγμή, δεν είναι ακόμα σκλάβος. Σκλάβος γίνεται από τη στιγμή που ψυχικά δέχεται τη σκλαβιά. Κι αυτό κοιτάζουν να πετύχουν οι εχθροί μας με τη φωνή των προδοτών.»

Δημήτρης Γληνός

_________________________________________

Κάποτε, για να καταργήσεις την κρατική υπόσταση μιας χώρας, ώστε να τη διοικήσεις, για να υφαρπάξεις τις πλουτοπαραγωγικές της πηγές, για να εξαθλιώσεις το λαό της και για να πατήσει ο στρατός σου στα εδάφη της, όφειλες να εισβάλεις σ’ αυτήν στρατιωτικά και να την καταλάβεις, με σκοπό να την κατέχεις.

Στην Ελλάδα, όμως, τα τελευταία 6 χρόνια συντελείται ένα πολύ... σπουδαίο παγκόσμιο πείραμα: Πως μπορεί να κατακτηθεί μια χώρα και να ασκηθεί κατοχή επ’ αυτής, άνευ πολέμου. Αντί στρατού, οι σύγχρονοι κατακτητές δημιούργησαν κι αξιοποίησαν την εσωτερική 5^η φάλαγγα του πολιτικού, δημοσ/φικού και μεγαλοεπιχειρηματικού προσωπικού της Ελλάδας (εκ των πιο διεφθαρμένων και ξενόδουλων παγκοσμίως), ώστε να «περιτυλίξουν» την κατοχή μια κάποια επίφαση νομιμότητας/

Φαίνεται όμως, ότι το πείραμα προσεγγίζει σταδιακά τα όριά του κι ως εκ τούτου οι σύγχρονοι κατακτητές της Ελλάδας...μαγειρεύουν, πριν να πεινάσουν.

Το πρωΐ της 17^ης του περασμένου Φλεβάρη, ξεφορτώθηκαν στο Λιμάνι Μαλαγαρίου της Σάμου, από το εμπορικό (!) πλοίο FINESSE, 2 διασωστικά - περιπολικά πλοία. Τα 2 αυτά σκάφη είναι της Ομοσπονδιακής Αστυνομίας της Γερμανίας (Bundespolizei) κι αποτελούν δύναμη της Frontex, στην οποία ανήκει και η Γερμανική ακτοφυλακή (Küstenwache).

Deutsche Bank: απορίες δίχως απαντήσεις

Στην αρχή ήταν μια ειδησούλα στα ψιλά των οικονομικών εφημερίδων που τράβηξε την προσοχή μου, κάπου στις αρχές της χρονιάς. Η ειδησούλα έλεγε ότι τα ασφάλιστρα κινδύνου (cds) της Deutsche Bank έφτασαν το 4,4%. Καθώς δεν με λες και ειδικό επί των cds, δεν κατάλαβα αμέσως τι σήμαινε αυτό το νουμεράκι. Όμως, εκείνο το "έφτασαν" με έβαλε σε σκέψη: έφτασαν... ξεκινώντας από πού; Λίγο ψάξιμο στο διαδίκτυο ήταν αρκετό για να αποκαλύψει ότι ενάμισυ μήνα νωρίτερα τα cds της τράπεζας κόστιζαν 1,9% του ασφαλιζόμενου κινδύνου. Δηλαδή, αύξηση στα ασφάλιστρα 2,5% σε ενάμισυ μήνα; Εντυπωσιακό!

Ο καιρός πέρασε και είχα ξεχάσει την ειδησούλα, ώσπου στα τέλη Μαΐου έσκασε μια άλλη είδηση, με πιο μεγάλα γράμματα αυτή την φορά: η Moody's υποβάθμισε (για δεύτερη φορά μέσα στο 2016) την Deutsche Bank στο επίπεδο Baa2. Μια ματιά στον παρακάτω πίνακα πιστοποιεί ότι η Moody's τοποθετεί την γερμανική τράπεζα δυο σκαλιά πάνω από εκεί όπου αρχίζουν τα σκουπίδια:

Οι κλίμακες των τριών οίκων αξιολόγησης. Η Ελλάδα βρίσκεται σήμερα στο Caa1, B και Β- αντίστοιχα.
Η Κύπρος, λίγο πριν μπει στο μνημόνιο, βρισκόταν στο Α2, Α- και Α-.

Είναι γεγονός ότι η Deutsche Bank αποτελεί ένα από τα εμβλήματα της Γερμανίας. Μόνο που αυτό το έμβλημα όσο πάει και ξεθωριάζει. Ήδη, η τράπεζα έχει μια αναμφισβήτητη παγκόσμια πρωτιά: στις πιστοποιημένες απάτες και στα βεβαιωμένα πρόστιμα! Ποιά βρομιά της να πρωτοθυμηθούμε; Το ξέπλυμα ρωσσικού μαύρου χρήματος ύψους 6 δισ. δολλαρίων, το οποίο "καθαριζόταν" με την "επένδυσή" του σε μετοχές και ακίνητα στο Λονδίνο; Την εξαπάτηση εκατομμυρίων επενδυτών μέσω χειραγώγησης επιτοκίων; Ή το παιχνίδι με τις τιμές του χρυσού, που αποκαλύφθηκε πριν δυο-τρεις μήνες στις ΗΠΑ; Μετοχές, ακίνητα, επιτόκια, χρυσός... δεν υπάρχει πεδίο όπου να μην έχει αποκαλυφθεί βρομιά τής Deutsche Bank.

Νάνος Βαλαωρίτης: Οι Γερμανοί προκάλεσαν το αντίθετο από αυτό που ήθελαν

Οι Γερμανοί έχουν προκαλέσει το αντίθετο από αυτό που ήθελαν να προκαλέσουν. Διότι ενώ προφανώς περίμεναν πως αν πνιγεί μια μικρή χώρα οι άλλες χώρες θα φοβηθούν, αντίθετα βλέπουμε τουλάχιστον από αυτό που…

γίνεται σήμερα στη Γαλλία, πως η Ελλάδα έχει γίνει παράδειγμα προς αποφυγήν, και όχι παράδειγμα προς αποφυγήν με αντίδραση την υποταγή, αλλά με αντίδραση την εξέγερση […] Πιστεύω ότι πρέπει κυρίως να προστατεύουμε την ελευθερία μας από όλους: και τους ντόπιους και τους έξω. Γιατί αυτός είναι ο μεγαλύτερος κίνδυνος. Οι προφάσεις που εκμεταλλεύονται οι κυβερνήσεις να φέρνουν μέτρα καταπιεστικά ολοένα και περισσότερο, παντού.  Αυτό, είναι κάτι που πρέπει να το αποφύγουμε με κάθε τρόπο: Να χαθεί η ελευθερία μας! Και από εκεί και πέρα τα υπόλοιπα θα ‘ρθούνε.

Κι αυτό είναι πολύ σημαντικό, νομίζω, διότι κατά περίεργο τρόπο η Ελλάδα πάντα είναι ένα σύμβολο.  Και στην εποχή της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας ακόμα, οι Ρωμαίοι την θεωρούσαν σύμβολο, δηλαδή δεν θεωρούσαν πως κατακτούν μια οποιαδήποτε χώρα, και μάλιστα οι πιο μορφωμένοι ανάμεσά τους ήξεραν και καλά ελληνικά.

Αυτά δεν έχουν εξαλειφθεί τελείως στον σύγχρονο κόσμο. Φαίνεται πως ακόμα και σήμερα παίζουμε αυτό το ρόλο του συμβόλου. Κι όταν πνίγεις ένα σύμβολο, μια χώρα που, τέλος πάντων, λόγω του ονόματος και της γλώσσας έχει κάποια σχέση με την αρχαία Ελλάδα, αλλά την πνίγεις, είναι σα να πνίγεις και την πηγή του πολιτισμού σου, δηλαδή είναι μια συμπεριφορά αυτοκτονική.

Αυτό πιστεύω ότι οι Γάλλοι αμέσως το κατάλαβαν –είναι και πιο έξυπνος λαός- και δεν έχουν το σύνθημα που είχαν στην αρχή οι Ισπανοί, που έλεγαν και εκείνοι με κάποιον τρόπο, τότε, δεν είμαστε σαν την Ελλάδα, μεν, αλλά εννοούσαν δεν έχουμε τα ίδια προβλήματα με την Ελλάδα, διότι δεν εννοούσαν όπως οι Γάλλοι ότι εμείς δεν πρόκειται να υποκύψουμε, απλώς ήθελαν να ξεχωρίσουν τη θέση τους, που είναι ένα είδος δειλίας.

Τώρα όμως με την εξέγερση της Γαλλίας αρχίζουν να καταλαβαίνουν ότι το ελληνικό φαινόμενο του πνιγμού μας από όλες τις μεγάλες δυνάμεις(γιατί από πίσω είναι και η Αμερική, και η Αγγλία, η Γαλλία με την παθητική της στάση, και η Ιταλία με το δήθεν παιχνίδι το οποίο είναι κάπως αμφίρροπο, και βέβαια οι Γερμανοί οι οποίοι δεν το κουνάνε, είναι τελείως αμετακίνητοι), δεν προκάλεσε στους υπόλοιπους λαούς αυτό που ανέμεναν.

Αυτή η κατάσταση αρχίζει να μπαίνει μέσα στη λαϊκή ομοθυμία, ενώ πριν είχε μια επιρροή κυρίως μόνο στα κόμματα. Τώρα αρχίζει ο κόσμος να καταλαβαίνει ότι σε εποχή κρίσης δεν εφαρμόζεις λιτότητα΄ διότι λιτότητα  είναι λογικό να εφαρμόσεις μόνο σε μία χώρα η οποία παράγει και μάλιστα παράγει με καταπληκτικό τρόπο, όπως η Γερμανία, η οποία αυτή τη στιγμή είναι πάμπλουτη. Τότε η λιτότητα έχει νόημα. Αυτά τα έχουν πει και οι οικονομολόγοι αλλά ποιος τους ακούει;

Και επιμένουν οι Γερμανοί, να θέλουν το δικό τους το μοντέλο λιτότητας, μιας χώρας παραγωγικής η οποία εξάγει συνέχεια και έχει έναν πλούτο απίστευτο μετά τον πόλεμο, και θέλει να το επιβάλλει σε μας που σχεδόν δεν παράγουμε τίποτα! Ή να εφαρμοστεί το ίδιο μοντέλο σε χώρες, όπως η Γαλλία, που δεν μπορούν να ανταγωνιστούν την γερμανική παραγωγή.

Εμείς τι παράγουμε; Εμείς εξάγουμε ελιές, ε; Τι άλλο μπορείς να σκεφτείς; Φέτα; Κρασί; Δύο-τρία πράγματα. Τη βιομηχανία μας δεν την αναπτύξαμε, για πολλούς λόγους νομίζω επίσης πολύ λανθασμένους, και δεν καταφέραμε γενικά να αναπτύξουμε τίποτα το οποίο θα μας επέτρεπε να έχουμε αυτοδυναμία.

Και φυσικά, όταν ήρθε η ΕΕ και άρχισε να μας επιβάλλει να αλλάξουμε καλλιέργειες και να κάνουμε αυτό κι εκείνο, όπως π.χ. μας ζητήσανε να καταστρέψουμε τα ελαιόδεντρα και κάποιοι αντιστάθηκαν και είπαν όχι εμείς δεν θα κόψουμε τίποτα, και πολύ καλά κάνανε.

Σκέψου δηλαδή ο παραλογισμός σε τι σημείο έχει φτάσει! Είναι απίστευτο! Ούτε οι αρχαίοι Ρωμαίοι δεν κάνανε τέτοια. Αλλά αυτές είναι οι πραγματικές συνθήκες κάτω από τις οποίες ζούμε. Και τα λανθασμένα αυτά προγράμματα ήθελαν να μας τα επιβάλλουν από πολλές δεκαετίες.

Εμείς αν δεν μπορούμε να αντιδράσουμε αυτή τη στιγμή λόγω αδυναμίας -διότι δεν έχουμε τα μέσα να αντιδράσουμε και σκύβουμε κεφάλι- δεν είναι λόγω δειλίας΄ ο ελληνικός λαός δεν είναι καθόλου δειλός, αλλά δεν είναι και ηλίθιος, δηλαδή να πάει να αυτοκτονήσει μέσα στα δόντια του δράκου.  Θα κάνει την υποχώρηση αυτή η οποία γίνεται σήμερα, για να επιβιώσει. Γιατί χωρίς αυτά τα δανεικά δεν μπορούμε να επιβιώσουμε. Οπότε είμαστε αναγκασμένοι να κάνουμε αυτές τις άθλιες υποχωρήσεις και να ψηφίζουμε νόμους οι οποίοι είναι φοβεροί και για τα εργασιακά μας και για όλα, και επίσης να ξεπουλάμε και την περιουσία μας.

Πώς να γίνει αλλιώς; Έως ότου ξεσηκωθούν και όλοι οι άλλοι ευρωπαίοι εναντίον αυτού του προγράμματος λιτότητας το οποίο μας επιβάλλουν πολύ λανθασμένα ουσιαστικά οι Γερμανοί, με τρόπο τελείως φασιστικό και ναζιστικό – και το λέω ευθέως αυτό και νομίζω πως είναι το ίδιο σύστημα που είχε ο Χίτλερ, μόνο που είναι σε οικονομικό επίπεδο, πλέον.

Τώρα τα υπόλοιπα τα ξέρουμε. Ότι από εδώ κι από κεί προσπαθούν να μας αφαιρέσουν το ένα ή τ’ άλλο, είμαστε μια χώρα περιτριγυρισμένη από …πολύ «φιλικά» έθνη γύρω μας, από την Αλβανία μέχρι την Τουρκία, οι οποίες μάς …αγαπάνε εξαιρετικά, και αυτές καραδοκούν την ώρα να επωφεληθούν από όλη αυτή την κατάσταση.

Εν τω μεταξύ οι μεγάλες δυνάμεις φυσικά… όπως π.χ. είδα ένα σκίτσο με μαύρο χιούμορ, όπου ο αμερικανός πρέσβης έλεγε «προσεύχομαι στο Θεό για την Ελλάδα».  Γιατί το είπε αυτό κανένας δεν το εξήγησε. Σήμερα παρατηρώ ότι το χιούμορ που έχει προκαλέσει η κρίση στην Ελλάδα δεν είναι σάτιρα, αλλά έχει εξελιχθεί σε ένα ανώτερο επίπεδο χιούμορ, ένα είδος μαύρου χιούμορ.

Κι έρχεται κι ο Πούτιν ο οποίος πάει στο Άγιον Όρος και κάνει το σταυρό του. Για τί πράγμα κάνει τον σταυρό του; Για να μην χαθούμε εμείς ή για να μην χαθεί ο ίδιος;

Εδώ πέρα φτάνεις στα όρια μιας εξωφρενικής κατάστασης η οποία δεν αφορά μόνο εμάς, αλλά και γενικά όλο τον κόσμο αυτή τη στιγμή, δηλαδή «τραγέλαφος» είναι η σωστή λέξη.

Φαίνεται ότι έχουμε ζήσει αρκετές τέτοιες καταστάσεις οπότε η γλώσσα μας έχει δημιουργήσει λέξεις που μπορούν να περιγράψουν σήμερα αυτά που συμβαίνουν. «Η τραγέλαφος των άστρων» που είπε και ο Καρούζος. Έτσι και μεις είμαστε «η τραγέλαφος των άστρων».

Ο Αρκάς Φιλοποίμην, κάπου στις αρχές του 2ου προχριστιανικού αιώνα, ήταν ο καλύτερος στρατηγός της Αχαϊκής συμπολιτείας (οι Πελοποννήσιοι μεταξύ τους πολεμούσαν συνέχεια, δεν σταμάτησαν κι ας είχαν τους Ρωμαίους από πάνω τους)- ανησύχησε με την άνοδο του ρωμαίου Φλαμινίνου και πήγε στο Μαντείο των Δελφών να ρωτήσει ποιό θα είναι το μέλλον της Ελλάδας. Η απάντηση που πήρε τότε για τη χώρα ήταν πως θα είναι σαν ένας «ασκός κλυδωνιζόμενος μηδεπώποτε  βυθιζόμενος”.  Αυτή η φράση της πυθίας, ούτε λίγο ούτε πολύ, μοιάζει και με τον τίτλο που έχω βάλει στα ζωγραφικά έργα που εκθέτω αυτόν τον καιρό στην γκαλερί Αστρολάβος: «Ελλάδα: Η χώρα του ποτέ και του πάντοτε».

Δεν μπορώ να προφητεύσω για το μέλλον τι θα γίνει. Λέω απλώς ότι αν δεν γίνει αυτό που ελπίζω, να αλλάξει κάτι στο οικονομικό σύστημα χάρις πια στην θέληση των λαών και όχι των κυβερνήσεων, δεν βλέπω καλή μέρα για κανέναν, όχι μόνο για μας.

Κι εμάς κατά περίεργο τρόπο μας «έσωσε» αυτό το οποίο μας απειλούσε: Η μετανάστευση.  Διότι αυτή η μετανάστευση τρόμαξε τους ευρωπαίους και τώρα ξαφνικά η Ελλάδα έγινε πολύτιμο μέρος το οποίο πρέπει να ενισχυθεί σε αυτό το θέμα. Κατάλαβες γιατί μιλάω για τραγέλαφο; Γιατί είναι τραγελαφική η κατάσταση.

Έτσι δεν είμαι ποτέ τελείως απαισιόδοξος και ποτέ τελείως αισιόδοξος. Είμαι ανάμεσα στα δύο, βλέποντας και κάνοντας. Διότι δεν ξέρεις αύριο τι θα συμβεί. Μπορεί να αλλάξουν άρδην όλα, όπως τα τελευταία χρόνια έχουμε δει δραματικές αλλαγές, απίστευτες, τις οποίες δεν τις φανταζόμασταν, ακριβώς, τα προηγούμενα χρόνια.

Και στο έργο μου όπως θα δει κανείς έχω ένα πανηγυρικό χαρακτήρα στο χιούμορ μου, με χρώματα, περίεργα αντικείμενα που στροβιλίζονται, με ένα άλλο ύφος και ήθος, το οποίο αφορά και τον τρόπο που γράφω. Δεν γράφω θρήνους συνέχεια, δεν μου αρέσει αυτό. Μ’ αρέσει να αντιμετωπίζω τα πράγματα με κάποια ειρωνεία, με καγχασμό καμιά φορά ή κυνικά, αλλά ποτέ να μην ενδίδω σε αυτόν τον τόνο απελπισίας, ή ηττοπάθειας-θα την έλεγα- που χαρακτηρίζει πολλούς ανθρώπους οι οποίοι δεν έχουν ίσως με κάποιον τρόπο τα εφόδια για να αντιμετωπίσουν τέτοιες καταστάσεις. Τους καταλαβαίνω, δεν τους κατηγορώ, αλλά προσωπικά δεν συμμετέχω σε αυτού του είδους την απελπισία.

Οι πολιτισμένοι Ευρωπαίοι

Εάν ένας ακροδεξιός Έλληνας, μίας χώρας που θεωρείται de facto από τους ίδιους τους Πολίτες της χαμηλότερης κουλτούρας από τους Σκανδιναβούς, προέβαινε σε 77 βίαιες δολοφονίες, θα την καθιστούσε αμέσως μίασμα ολόκληρου του πλανήτη.

Διαβάζοντας τα σχόλια στο άρθρο της κυρίας Νομικού (τρόμος στη Σκανδιναβία), μας έκανε μεγάλη εντύπωση το γεγονός ότι οι Νορβηγοί, όπως επίσης οι υπόλοιποι Σκανδιναβοί, θεωρούνται de facto πιο πολιτισμένοι από εμάς τους Έλληνες – δυστυχώς επειδή κρίνουμε από την εξωτερική συμπεριφορά, καθώς επίσης από την εικόνα, χωρίς να κατανοούμε πως ο εσωτερικός κόσμος των ανθρώπων είναι αυτός που μετράει.

Γνωρίζοντας όμως πολύ καλά τους Βόρειους λαούς, μπορούμε να διαβεβαιώσουμε πως ο εσωτερικός κόσμος τους είναι σκοτεινός, βίαιος και αφόρητα καταθλιπτικός, οπότε εξαιρετικά επικίνδυνος – κυρίως λόγω του ψυχρού, αφιλόξενου κλίματος τους αλλά, επίσης, εξαιτίας του ψυχολογικού καταναγκασμού που υφίστανται από τις κοινωνίες τους, στα πλαίσια της εκπαίδευσης τους, έτσι όπως αυτοί την αντιλαμβάνονται.

Brexit VS Grexit

Ένα χρόνο πριν η ΕΕ έριχνε πόρτα στον πρωθυπουργό της Μ.Βρετανίας James Cameron και αλαζονικά του έλεγε για τις απαιτήσεις για ξεχωριστή μεταχείριση: Rules are Rules. Take it or leave it.

Την προηγούμενη βδομάδα η ΕΕ έκανε κανονικό τσιμπούκι στον Cameron o οποίος σήκωσε από το τραπέζι των «διαπραγματεύσεων» γύρω στα τέσσερα από τα έξι, ακριβώς όπως έγινε και στον Ερντογάν, όταν για την ελληνική πολιτική θρίαμβος θεωρείται να έχεις σηκώσεις μόνο 1 από τα δέκα και να χεις παραχωρήσει και άλλα πέντε την κάθε φορά.

Καθίσταται από τις εξελίξεις προφανές ότι το αρδην ρήξη είχε απόλυτα δίκιο να επιμένει στο να ολοκληρωθεί η αξιολόγηση του Β’ μνημονίου με τη διακυβέρνηση Σαμαρά/Βενιζέλου πριν πάμε σε εκλογές παρότι η μανία μου κατά των ελληνικών πολιτικών ελίτ με έκανε να δω την παραίνεση του ως εντελώς ύποπτη.

Κωνσταντοπούλου: Η Γερμανία μας χρωστάει περισσότερα, από όσα της χρωστάμε εμείς

«Το χρέος της Γερμανίας προς την Ελλάδα, το οποίο απορρέει από την περίοδο του Β´ Παγκοσμίου Πολέμου και της γερμανικής Κατοχής, είναι μεγαλύτερο από το φερόμενο χρέος της Ελλάδας προς τους πιστωτές της», δήλωσε ανάμεσα σε άλλα η τέως πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων Ζωή Κωνσταντοπούλου, μιλώντας σε διεθνές Συνέδριο στο πανεπιστήμιο Columbia της Νέας Υόρκης, το οποίο πραγματοποιήθηκε 3-5 Δεκεμβρίου 2015.

Η πρώην πρόεδρος της Βουλής σημείωσε ότι σύμφωνα με την Έκθεση της Ειδικής Επιτροπής του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους για τις Γερμανικές Οφειλές, που εκδόθηκε στις αρχές του 2015, το χρέος της Γερμανίας προς την Ελλάδα προσδιορίζεται με τους μετριοπαθέστερους υπολογισμούς μεταξύ 278-340 δισεκατομμυρίων ευρώ - ποσό μεγαλύτερο από τα 325 δισεκατομμύρια ευρώ που την εποχή εκείνη και προ του τρίτου μνημονίου όφειλε η Ελλάδα στους δανειστές της.

---

«Καμία ελληνική κυβέρνηση δεν έχει δικαίωμα να παραιτηθεί από τις αξιώσεις της χώρας έναντι της Γερμανίας», τόνισε η κ. Κωνσταντοπούλου.

Στέλνοντας μήνυμα στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕλ, η Ζωή Κωνσταντοπούλου είπε επίσης ότι τα μνημόνια, περιλαμβάνουν μία έμμεση, αλλά σαφή αναγνώριση των ελληνικών αξιώσεων έναντι της Γερμανίας, καθώς περιέχουν ρήτρα που απαγορεύει να αντιτάξει η Ελλάδα ανταπαιτήσεις της έναντι των δανειστών της.

Τέλος, η Ζωή Κωνσταντοπούλου αναφέρθηκε και στα πορίσματα της Επιτροπής Αλήθειας για το Δημόσιο Χρέος, τονίζοντας πως πιστοποιούν ότι το χρέος αυτό, «δεν αναλογεί στο λαό και τους πολίτες, δεν μπορεί και δεν πρέπει να πληρωθεί από αυτούς ούτε στο όνομά τους».

πηγή:

http://tvxs.gr/news/ellada/konstantopoyloy-i-germania-mas-xrostaei-perissotera-apo-osa-tis-xrostame-emeis

 

 

Το ελληνικό Σχέδιο Μάρσαλ και ο κύριος Ζιν

Αναδιφώντας στις σημειώσεις μου, βρήκα ένα δημοσίευμα του Economist από τις 21 Ιουνίου 2012, με τίτλο "Η Γερμανία, η Ελλάδα και το σχέδιο Μάρσαλ: ένας αντίλογος". Συγγραφέας του είναι ο Χανς-Βέρνερ Zιν, τον οποίο μάλλον δεν έχετε ακουστά. Ο Zιν είναι ένας από τους επιφανέστερους οικονομολόγους όχι μόνο της Γερμανίας αλλά ολόκληρης της Ευρώπης, συμμετείχε στην ομάδα των επιστημόνων που σχεδίασε το ευρώ και διετέλεσε ιθύνων νους τής Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας.

Έχει σημασία να πούμε ότι το εν λόγω άρθρο γράφτηκε σε μια χρονική στιγμή κατά την οποία είχε γίνει σαφές ότι τα μνημόνια δεν οδηγούσαν σε λύση τού ελληνικού προβλήματος και είχε αρχίσει να ανοίγει μια πλατειά συζήτηση περί ενός νέου Σχεδίου Μάρσαλ για την Ελλάδα. Ο Ζιν ήταν αντίθετος με αυτή την τελευταία ιδέα και γι' αυτό έγραψε αυτό το άρθρο-"αντίλογο", στο οποίο προσπαθεί να συγκρίνει την βοήθεια που πήρε η Γερμανία το 1953 προς την βοήθεια που πήρε η Ελλάδα από τα δυο πρώτα πακέττα στήριξης. Για την σύγκριση, χρησιμοποιεί κάποιους απίθανους δείκτες, οι οποίοι τον οδηγούν στο εκκωφαντικό συμπέρασμα ότι η συνολική βοήθεια προς την Ελλάδα αντιστοιχεί σε... 115 Σχέδια Μάρσαλ!(*)

O Χανς-Βέρνερ Ζιν παραχωρεί συνέντευξη στον Τάσο Τέλλογλου

Μπλόκο των λαών στη Διατλαντική Συμφωνία, TTIP

Ποτέ άλλοτε τις τελευταίες δεκαετίες δε γνώρισε το Βερολίνο μια τόσο μεγάλη συγκέντρωση σαν κι αυτή που διέσχισε τους δρόμους του το Σάββατο 17 Οκτωβρίου, ξαφνιάζοντας ακόμη και την ίδια την κυβέρνηση της Άνγκελα Μέρκελ. Το αίτημα των διαδηλωτών ήταν ένα και μοναδικό: να μην εφαρμοστεί η Διατλαντική Συμφωνία, όπως λέγεται, ή η ΤΤΙΡ (Transatlantic Trade and Investment Partnership), Διατλαντική Συνεργασία Εμπορίου και Επενδύσεων. Σύμφωνα με τους διοργανωτές στους οποίους συμπεριλαμβάνονταν από περιβαλλοντικές οργανώσεις μέχρι τα κόμματα της αντιπολίτευσης ο αριθμός των διαδηλωτών έφτασε τους 250.000, ενώ κατά την εκτίμηση της αστυνομίας ανήλθαν σε 150.000! Κορυφαία στιγμή της διαδήλωσης ήταν η ανάρτηση πανώ έξω από το κτίριο της αμερικάνικης πρεσβείας στη γερμανική πρωτεύουσα που έγραφε «η δημοκρατία δεν είναι για εμπόριο».

ΤΟΥ ΛΕΩΝΙΔΑ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗ

Το ίδιο εντυπωσιακή ήταν η διαδήλωση που έγινε και στις Βρυξέλλες, την Πέμπτη 15 Οκτωβρίου, ενάντια στη Διατλαντική Συμφωνία, οδηγώντας στη σύλληψη περισσότερων από 100 διαδηλωτών, οι οποίοι μετά από λίγη ώρα αφέθηκαν ελεύθεροι. «Συγγνώμη για την ενόχληση, προσπαθούμε να σώσουμε τον κόσμο» έγραφε το πανό των διαδηλωτών που κατέβηκαν στους δρόμους της βελγικής πρωτεύουσας έπειτα από το κάλεσμα της «συμμαχίας D19-20», στην οποία συμμετέχουν περισσότερες από 60 αγροτικές, συνδικαλιστικές και άλλες κοινωνικές οργανώσεις του Βελγίου. Οι διαδηλωτές μετά τις ομιλίες που έγιναν και τη συναυλία που ακολούθησε, συγκρότησαν ξεχωριστές πορείες και κατευθύνθηκαν σε διαφορετικά κτίρια της ΕΕ, όπως το ευρωκοινοβούλιο και το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο.