Πόσο πουλάμε τη σιωπή μας για την Υεμένη

           ΙΝFOWAR

Toυ Άρη Χατζηστεφάνου

Η ανήθικη πώληση όπλων στη Σαουδική Αραβία… βοηθά και υποκινεί φρικτά εγκλήματα

Τζέιμς Λιντς, Διεθνής Αμνηστία

Λυπάμαι που πρέπει να υπενθυμίσω στην επιτροπή ότι οποιαδήποτε κριτική προς τη Σαουδική Αραβία δεν είναι καθόλου εποικοδομητική» είπε ο ομιλητής και ίσιωσε τα χαρτιά που κρατούσε στα χέρια του. Στο βήμα βρισκόταν ο Βρετανός πρώην υπουργός Αμυνας, Μάικλ Φάλον, ο οποίος θα εξηγούσε στην αρμόδια επιτροπή του κοινοβουλίου τους όρους της νέας συμφωνίας πώλησης μαχητικών αεροσκαφών στο βασίλειο της Σαουδικής Αραβίας.

Αυτό που πραγματικά έκανε όμως ήταν να αποκαλύψει και έναν άγραφο όρο του συμβολαίου: η πώληση όπλων στο Ριάντ συνοδεύεται από ολοκληρωτική σιωπή για τα εγκλήματα που πραγματοποιεί ο οίκος των Σαούντ στο εσωτερικό της χώρας αλλά και σε γειτονικά κράτη.

Λίγους μήνες αργότερα, καθώς ο ΟΗΕ προειδοποιούσε ότι ο πόλεμος της Σαουδικής Αραβίας εναντίον της Υεμένης απειλεί να προκαλέσει τον μεγαλύτερο λιμό αλλά και τη μεγαλύτερη επιδημία χολέρας που έχει γνωρίσει η ανθρωπότητα τις τελευταίες δεκαετίες, είναι εύκολο να εντοπίσεις τις χώρες που «δεσμεύονται» από την άγραφη ρήτρα της σιωπής.

Οι ΗΠΑ και η Βρετανία, οι δύο βασικοί προμηθευτές των οπλικών συστημάτων με τα οποία η Σαουδική Αραβία βομβαρδίζει εδώ και χρόνια σχολεία, νοσοκομεία και υπαίθριες αγορές, σφύριζαν αδιάφορα καθώς διεθνείς οργανώσεις αποκάλυπταν τα φρικιαστικά εγκλήματα του οίκου των Σαούντ. Μαζί με τους συνήθεις ύποπτους όμως η «ομερτά» των εμπόρων όπλων άρχισε να δεσμεύει και αρκετές ακόμη χώρες –κυρίως στο εσωτερικό της Ε.Ε.

Σύμφωνα με το Διεθνές Ινστιτούτο Μελετών της Στοκχόλμης για την Ειρήνη (SIPRI), από την έναρξη των επιχειρήσεων στην Υεμένη οι εισαγωγές οπλικών συστημάτων στη Σαουδική Αραβία τριπλασιάστηκαν, γεγονός που άλλαξε την αγορά οπλικών συστημάτων σε παγκόσμιο επίπεδο. Μάλιστα μόνο το 2016 η Σαουδική Αραβία αγόρασε από τουλάχιστον δέκα χώρες της Ε.Ε. οπλικά συστήματα αξίας σχεδόν 900 εκατομμυρίων ευρώ.

Παράνοια

Υποθέτω πως εκείνο που εκνευρίζει περισσότερο τους νοήμονες περί την οικονομία, είναι η επιμονή των οπαδών τού νεοφιλελευθερισμού στην απόλυτη ελευθερία της αγοράς. Αυτή η θεοποιημένη ελευθερία είναι η ρίζα όλων των νεοφιλελεύθερων θεωριών, από τον Σούμπετερ μέχρι τον Χάγιεκ και τον Φρήντμαν, όπως την περιγράψαμε στην "Ανατομία του νεοφιλελευθερισμού".

Στην πραγματικότητα, από την πρώτη υιοθέτηση των νεοφιλελεύθερων θέσφατων κατά την δεκαετία τού 1980 στις ΗΠΑ του Ρόναλντ Ρέηγκαν και στην Μεγάλη Βρεττανία τής Μάργκαρετ Θάτσερ μέχρι σήμερα, το μόνο που προκύπτει ως αποτέλεσμα είναι η παράνοια των αγορών και, κατ' επέκταση, η αλλοίωση της λειτουργίας τους, η οποία δημιουργεί τερατογενέσεις και οδηγεί με βεβαιότητα στην καταστροφή του μηχανισμού που δόμησε ο καπιταλισμός μέσα στο διάβα των τριών τελευταίων αιώνων. Είναι δε απορίας άξιο πώς οι υποστηρικτές του νεοφιλελευθερισμού δεν αντιλαμβάνονται αυτή την παράνοια και επιμένουν να εκλαμβάνουν ως όραμα τον εφιάλτη που γέννησαν σε ΗΠΑ και Μεγάλη Βρεττανία ο ρεηγκανισμός και ο θατσερισμός.

Η βασική αιτία της παράνοιας των αγορών είναι η θεοποίηση του χρηματοπιστωτικού συστήματος και η απόλυτη επικράτησή του επί της πραγματικής οικονομίας, δηλαδή επί της παραγωγής που υλοποιείται στον πρωτογενή και -κυρίως- τον δευτερογενή τομέα. Πραγματική οικονομία υπάρχει στα εργοστάσια όπου παράγονται προϊόντα που ικανοποιούν πραγματικές ανθρώπινες ανάγκες, όχι στα γραφεία όπου διακινούνται χρηματοοικονομικά παράγωγα. Εφ' όσον, λοιπόν, ο καπιταλισμός έφτασε στο σημείο να νοιάζεται περισσότερο για την ανάπτυξη των παραγώγων παρά για την πραγματική οικονομία, όχι μόνο δεν πρέπει να μας εκπλήσσει η αδυναμία ανάκαμψής του από τις κρίσεις του αλλά ίσως πρέπει να προετοιμαζόμαστε και για την κατάρρευσή του.

Συμβάσεις «μηδενικών ωρών»: Το βρετανικό νέο μοντέλο της εργασιακής «κόλασης»

Οι Βρετανοί είπαν όχι στην ΕΕ. Εργαζόμενοι, άνεργοι, φτωχολογιά, ψήφισαν Brexit. Η πολιτική ετυμηγορία εκατομμυρίων Βρετανών, αν και αποτέλεσε ηχηρό πολιτικό μήνυμα, δεν έφερε κάποια ουσιαστική ανατροπή προς όφελος των εργαζομένων.

Γιατί το λέμε αυτό; Η Βρετανία έγινε η πρώτη Ευρωπαϊκή χώρα που οι εργοδότες της, επιβάλλουν τις συμβάσεις των «μηδενικών ωρών»! Πρόκειται για «θέσεις εργασίας» που ανανεώνονται στην κυριολεξία με την …ώρα, αφού οι εργαζόμενοι υπογράφουν ιδιωτικά συμφωνητικά ωρών, τα οποία φυσικά δεν προσφέρουν καμιά απολύτως εξασφάλιση.

Οι εργοδότες στη Μεγάλη Βρετανία χρησιμοποιούν ολοένα και περισσότερο τις συγκεκριμένες συμβάσεις. Ο αριθμός των Βρετανών που δηλώνουν ότι εργάζονται με συμβάσεις «μηδενικών ωρών», αυξήθηκαν κατά 20% σε ετήσια βάση, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία που ανακοινώθηκαν.

Συγκεκριμένα με βάσει τα επίσημα αρχεία της βρετανικής Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας (ONS), 903.000 άτομα, που αντιστοιχούν στο 2,9% του εργατικού δυναμικού στη Βρετανία, εργάζονταν με τέτοιου είδους συμβάσεις το δεύτερο τρίμηνο του 2016, συγκριτικά με 747.000, ή 2,4%, ένα χρόνο νωρίτερα.

Η συντριπτική πλειοψηφία των εργαζομένων που συνάπτουν τέτοια συμβόλαια είναι κυρίως φοιτητές, μαθητές ή μακροχρόνια. Σύμφωνα με την ONS, πάνω από το ένα τρίτο των εργαζομένων που απασχολούνται με συμβάσεις μηδενικών ωρών είναι ηλικίας 16-24.

Ο πόλεμος στο Ιράκ, ο Τόνι Μπλερ και η έκθεση Chilcot (βίντεο)

H έρευνα του κ. Chilcot για τη συμμετοχή της Βρετανίας στον πόλεμο του Ιράκ κράτησε επτά χρόνια και κόστισε περισσότερο από10 εκατομύρια λίρες. Την Τετάρτη 6 Ιουλίου 2016 δημοσίευσε την έκθεσή του, η οποία επικρίνει τον πρώην πρωθυπουργό Τόνι Μπλερ, τις μυστικές υπηρεσίες, τους διπλωμάτες και τις ένοπλες δυνάμεις, με τον πρώην πρωθυπουργό Τόνι Μπλερ ν΄αντιμετωπίζει κατηγορίες για εγκλήματα πολέμου.


Στο βίντεο (με ελλ. υπότιτλους) παρουσιάζονται τα γεγονότα που οδήγησαν στην εισβολή η οποία θεωρείται ευρέως πως είναι το μεγαλύτερο λάθος της εξωτερικής πολιτικής της Βρετανίας από την κρίση του Σουέζ το1950.

«Είναι ένας απολογισμός μιας επέμβασης που πήγε στραβά, με συνέπειες ως σήμερα», δήλωσε ο John Chilcot μετά την δημοσίευση της έρευνας.



Αντίγραφα του πορίσματος της επιτροπής Τσίλκοτ / Φωτό: Reuters

Σε συνέντευξη Τύπου το πρωί της Τετάρτης, ο John Chilcot, πρόεδρος της έρευνας, δήλωσε κατηγορηματικά ότι ο πόλεμος δεν ήταν στην πραγματικότητα μια «έσχατη λύση» και ότι η πληροφορία για τα όπλα μαζικής καταστροφής του Ιράκ παρουσιάστηκε «με μια βεβαιότητα που δεν ήταν δικαιολογημένη».

Ο Σαντάμ Χουσεΐν δεν ήταν μια «επικείμενη απειλή», πρόσθεσε ο Chilcot, σημειώνοντας ότι ο Μπλερ είχε προειδοποιηθεί, ότι η εισβολή στο Ιράκ θα αυξήσει ουσιαστικά την απειλή από εξτρεμιστικές οργανώσεις όπως η αλ-Κάιντα.

Εξηγεί επίσης, ότι ο σχεδιασμός μετά την εισβολή ήταν «εντελώς ανεπαρκής», και ότι το υπουργικό συμβούλιο του  Μπλερ δεν συζήτησε σωστά τις συνέπειες της εισβολής στη χώρα.

Η έκθεση απορρίπτει τον ισχυρισμό του Μπλερ ότι τα προβλήματα μετά την εισβολή δεν θα μπορούσαν, να προβλεφθούν εκ των προτέρων.

Εμπρός όλης της γης οι ψεκασμένοι

Κομπανιέρο Πιτσιρίκο,
Η ηλιθιότητα συνεχίζει την επέλασή της.
Πολύ επικίνδυνη πια η Ευρώπη.
48ωρο τελεσίγραφο στην Βρετανία από τον Σουλτς για την αποχώρηση της από την ΕΕ.

  

Η θλιβερή κυρία Στέρτζον να σκέφτεται ακόμα και το βέτο, τώρα που κατάλαβε ότι το να είσαι το δεξί παπούτσι της Αγγλίας σημαίνει ότι δεν αποφασίζεις εσύ για το πού θα βαδίζεις.

Αργά για δάκρυα, κούκλα μου.

Σας πρόσφεραν ανεξαρτησία πριν 2 χρόνια και φοβηθήκατε μην σας φάνε οι γλάροι.

Και τώρα θυμηθήκατε ότι θέλετε ανεξαρτησία γιατί φοβάστε την απομόνωση εκτός του ευρώ;

Καλά κρασιά.

Με αυτό το μυαλό θα σπάτε πέτρες σε έναν αιώνα το πολύ.

Αλλά ελάτε και εσείς, πουλάκια μου, στην ΕΕ να πάθετε ότι έπαθε η Ελλάδα, στην οποία ούτε οι Σύριοι δεν θέλουν πια να μείνουν.

Το Brexit προβλέπεται ότι θα επιφέρει πτώση 5% του βρετανικού ΑΕΠ, ενώ στην Ελλάδα που αποφύγαμε το Grexit έπεσε μόνο 30%.

Θυμάμαι και τους Μένουμε Ευρώπη πέρσι, που ούρλιαζαν υπέρ του ΝΑΙ για να μπορούν να κάνουν ταξίδια.

Λες και όσοι ζουν στις χώρες εκτός του ευρώ δεν πάνε ταξίδια.

Αμ το άλλο: «πλήγμα στον ελληνικό τουρισμό το Brexit» ΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ

Κόφτε το, αφήστε με να φάω.

Στο μεταξύ οι ‘Αγγλοι δεν είχαν ποτέ τους ευρώ χαχα.

Οι δε Ρώσοι πώς και κατακλύζουν τα ελληνικά νησιά;

Οι Τούρκοι;

Και πώς έχουν ευρώ στο Μαυροβούνιο και στο Κόσοβο;

‘Αιντε θύμα, άιντε ψώνιο, άιντε σύμβολο αιώνιο και τα κάναμε όλα σαλάτα.

Και εκεί πάνω που είσαι, Σκωτία μου, ε ρε τι έχετε να τραβήξετε.

‘Οχι, ελάτε κι εσείς στην μεγάλη οικογένειά μας.

Brexit – Ο τελευταίος να κλείσει την πόρτα

Πανικός επικρατεί στην Βρετανία μετά την επικράτηση του Brexit στο δημοψήφισμα, αφού εκατομμύρια Βρετανοί συνωστίζονται μπροστά στα ATM, ενώ εκατομμύρια άλλοι εγκαταλείπουν πανικόβλητοι τη χώρα.


Η νίκη του Brexit θεωρείται βέβαιη, αν και δεν έχουν καταμετρηθεί ακόμα οι ψήφοι από το Κάτω Λαμπραντόρ και το Δώθε Τζακ Ράσελ, οπότε μπορεί να υπάρξει καμιά συγκλονιστική ανατροπή.
Μετά την επικράτηση του Brexit, η Βρετανία θα απομακρυνθεί από την Ευρώπη και θα πάει στο Βόρειο Πόλο, ενώ θα πέσει και ακρίδα.


Οι συνέπειες της εξόδου της Βρετανίας θα είναι τραγικές για την Ευρωπαϊκή Ένωση που τα πήγαινε τόσο καλά τώρα τελευταία, ρε γαμώτο.


Οι Βρετανοί σκέφτηκαν εθνικιστικά, σε αντίθεση με τους Γερμανούς που δεν σκέφτονται καθόλου εθνικιστικά και έχουν συνέχεια στο μυαλό τους το κοινό καλό.


Πραγματικά, είναι απαράδεκτο και εξοργιστικό όλοι οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι να έχουν μέρα-νύχτα στο μυαλό τους την ενωμένη Ευρώπη και οι Βρετανοί να κοιτάνε την πάρτη τους.


Ενδεχόμενη έξοδος της Βρετανίας από την Ευρωπαϊκή Ένωση, εκθέτει ανεπανόρθωτα την Ελλάδα, αφού αυτό θα σημαίνει πως στην Βρετανία μετράει τι ψηφίζουν οι πολίτες στο δημοψήφισμα και δεν είναι προτεκτοράτο-μπανανία- αποικία.

Μπαταχτσήδες

Τον τελευταίο καιρό γίνεται πολύς λόγος για τα περιβόητα "κόκκινα δάνεια", για την διαδικασία πώλησής τους σε ξένα κοράκια και για τον άμεσο κίνδυνο να χάσουν πολλοί απλοί άνθρωποι τα σπίτια τους. Απέναντι στην λαϊκή δυσαρέσκεια και την ανησυχία για τις μαύρες μέρες που έρχονται, εμφανίστηκαν οι γνωστοί τιμητές των πάντων για να μας υπενθυμίσουν πως, αν δεν πληρώσουν εκείνοι που χρωστάνε, οι τράπεζες θα έχουν σοβαρό πρόβλημα και θα κληθούμε πάλι όλοι εμείς να χρεωθούμε για να ανακεφαλαιοποιηθούν εκ νέου. Κάποιοι δε έσπευσαν να να δείξουν με το δάχτυλο τους κακοπληρωτές και να πουν με αυστηρό ύφος τις γνωστές κουταμάρες τού τύπου "ας πρόσεχαν" ή, επί το ευγενικώτερον, "ας μην έπαιρναν δάνεια πάνω από τις δυνάμεις τους". Εννοείται πως όλοι αυτοί οι τιμητές, στα πλαίσια είτε της ανοησίας που τους δέρνει είτε της διατεταγμένης υπηρεσίας που εκτελούν, ξεχνούν ή αποκρύπτουν δυο βασικές λεπτομέρειες:

Όχι μόνο στεγαστικά αλλά και εορτοδάνεια, μετοχοδάνεια, διακοποδάνεια... Σε 20 λεπτά και με δώρα!
Προσέξτε το "αποκτήστε 3.000". Η τράπεζα στηρίζει την επιλογή σου να πεταχτείς για καφέ στην Νέα Υόρκη.

Συρία

Έγραφε για την «προσφιλή πατρίδα μου Συρία» ο μεγάλος Αλεξανδρινός στο «Ας φρόντιζαν»:
«Κατήντησα σχεδόν ανέστιος και πένης.
Aυτή η μοιραία πόλις, η Aντιόχεια
όλα τα χρήματά μου τάφαγε:
αυτή η μοιραία με τον δαπανηρό της βίο.
Aλλά είμαι νέος και με υγείαν αρίστην.»

Φαίνεται όμως πως η υγεία κι η νιότη δεν είναι αρκετή ούτε στις μέρες μας. Δεν φρόντισε λοιπόν κανείς, ή μάλλον καλύτερα φρόντισαν ξανά οι γνωστοί «άλλοι» για αυτούς.


Η Συρία μια χώρα με 17 εκατομμύρια κατοίκους το 2014, δεν υπάρχει πια.


Το 60% του πληθυσμού Άραβες Σουνίτες, στην συντριπτική τους πλειοψηφία ενάντιοι στο καθεστώς του κόμματος Μπάαθ που κυβερνά σχεδόν από τον Β-ΠΠ και μετά.


Το 10% Κούρδοι απέναντι στον Άσσαντ κι αυτοί, ο πατέρας του οποίου είχε πνίξει στο αίμα τις εξεγέρσεις τους, 20 χρόνια νωρίτερα.


Απέναντί τους ο πιστός στο καθεστώς Εθνικός στρατός – ή καλύτερα ό,τι απέμεινε από αυτόν.


Σφιγκτά αγκαλιασμένο με το καθεστώς σημαντικό τμήμα του υπόλοιπου πληθυσμού της προ-εμφυλιακής Συρίας.


Το 15% που είναι Αλεβίτες μουσουλμάνοι και το 10% που είναι χριστιανοί Ορθόδοξοι.


Πολλοί από αυτούς αντιλαμβάνονται το τι ακριβώς είναι ο πρόεδρος Άσαντ, είναι όμως αναγκασμένοι να πολεμήσουν στο πλευρό της κυβέρνησής του, να πολεμήσουν ουσιαστικά για την εθνική τους επιβίωση.


Από τον Μάρτη του 2013 που ξέσπασε ο πόλεμος απροσδιόριστος ακόμα είναι ο αριθμός των νεκρών και των αγνοουμένων –κάποιοι μιλούν για 500.000 ψυχές– όλες οι υποδομές της χώρας έχουν καταστραφεί και τουλάχιστον το 1/3 των Σύρων έχουν πάρει τον δρόμο της προσφυγιάς.

Επώδυνοι συμβιβασμοί για τον Κάμερον

Πολύ μακριά από τις υποσχέσεις που απλόχερα μοίραζε στους συμπατριώτες του ο βρετανός πρωθυπουργός, χαρακτηρίζοντάς τις μάλιστα ως κόκκινες, απαραβίαστες γραμμές για την παραμονή της Μεγάλης Βρετανίας στην ΕΕ, βρίσκονται οι υποχωρήσεις που αναγκάστηκε να κάνει στο πλαίσιο της συνόδου Κορυφής της ΕΕ, που τελείωσε αργά το βράδυ της Παρασκευής. (Εδώ τα συμπεράσματα) Χαρακτηριστική είναι η υποχώρηση του απέναντι στο αίτημα περιορισμού των κοινωνικών παροχών στους μετανάστες, για να δεχθεί τελικά τη συρρίκνωσή τους σε τέσσερα χρόνια.

ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗΣ

Το αστείο ήταν πώς σε αιχμή του δόρατος για την απαρέγκλιτη εφαρμογή του κοινοτικού κεκτημένου σε ό,τι αφορά τις παροχές που δικαιούνται οι μετανάστες και τα παιδιά τους, ακόμη κι αυτά που δε ζουν κοντά τους, αναδείχθηκαν χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, όπως η Πολωνία. Να σημειωθεί, κάτι που είναι ελάχιστα γνωστό, ότι αυτή τη στιγμή περίπου 100.000 παιδιά στην Πολωνία απολαμβάνουν κρατικών επιδομάτων από τους γονείς τους που ζουν και εργάζονται εκτός των πολωνικών συνόρων. Η ίδια δηλαδή ομάδα χωρών που πιέζει για το σφράγισμα των εξωτερικών συνόρων της ΕΕ στη συζήτηση για το προσφυγικό, όταν η συζήτηση πέρασε στη Μεγάλη Βρετανία επιτίθονταν εν σειρά στον Κάμερον που ήθελε κι αυτός να σηκώσει τα δικά του οικονομικά τείχη ζητώντας να εξαιρεθεί από την υποχρέωση χορήγησης επιδομάτων στους κοινοτικούς μετανάστες…

Εξ ίσου μεγάλη σημασία στην ατζέντα των διαπραγματεύσεων που διήρκεσαν 30 ώρες είχαν τρία ακόμη θέματα, πέραν αυτών που σχετίζονται με τη διαφύλαξη της νεοφιλελεύθερης πολιτικής: Το πρώτο, και σημαντικότερο θέμα αφορά την εξαίρεση της βρετανικής χρηματοπιστωτικής βιομηχανίας από τους κανόνες ρύθμισης και εποπτείας που έχει επιβάλει η ΕΕ. Παρότι η Γαλλία επέμενε μέχρι τέλος να μην υπάρξει καμιά εξαίρεση, στο τέλος ο Κάμερον εξασφάλισε τη δημιουργία μηχανισμών («φρένα κινδύνου») που θα ενεργοποιούνται όποτε τίθεται σε κίνδυνο η αυτονομία του Σίτι.

Brexit VS Grexit

Ένα χρόνο πριν η ΕΕ έριχνε πόρτα στον πρωθυπουργό της Μ.Βρετανίας James Cameron και αλαζονικά του έλεγε για τις απαιτήσεις για ξεχωριστή μεταχείριση: Rules are Rules. Take it or leave it.

Την προηγούμενη βδομάδα η ΕΕ έκανε κανονικό τσιμπούκι στον Cameron o οποίος σήκωσε από το τραπέζι των «διαπραγματεύσεων» γύρω στα τέσσερα από τα έξι, ακριβώς όπως έγινε και στον Ερντογάν, όταν για την ελληνική πολιτική θρίαμβος θεωρείται να έχεις σηκώσεις μόνο 1 από τα δέκα και να χεις παραχωρήσει και άλλα πέντε την κάθε φορά.

Καθίσταται από τις εξελίξεις προφανές ότι το αρδην ρήξη είχε απόλυτα δίκιο να επιμένει στο να ολοκληρωθεί η αξιολόγηση του Β’ μνημονίου με τη διακυβέρνηση Σαμαρά/Βενιζέλου πριν πάμε σε εκλογές παρότι η μανία μου κατά των ελληνικών πολιτικών ελίτ με έκανε να δω την παραίνεση του ως εντελώς ύποπτη.