Ρότζερ Γουότερς: Η προπαγάνδα των νεοφιλελεύθερων κρατά τους πολίτες κοιμισμένους [βίντεο]

Mια πολιτική και αιχμηρή συνέντευξη παραχώρησε στο πρακτορείο RT ο θρύλος των Pink Floyd Ρότζερ Γουότερς.

Ο συνιδρυτής του θρυλικού ροκ συγκροτήματος μίλησε για την επίδραση του νεοφιλελευθερισμού τις τελευταίες δεκαετίες στη Δύση και υπογράμμισε ότι η κυβερνητική προπαγάνδα που αναπαράγεται από τα ΜΜΕ «αποκοιμίζει» τους πολίτες και δεν τους επιτρέπει «να δουν κάτι πραγματικό».

Επεσήμανε ότι όσοι τον συμβούλευσαν να μείνει προσηλωμένος στη μουσική του, «υπνοβατούσαν» όταν ξέσπασαν οι συγκρούσεις στη Συρίας, το κίνημα για μποϊκοτάζ και οι κυρώσεις κατά του Ισραήλ. «Και αυτό επειδή κοιμούνται. Επειδή είναι τα θύματα του νεοφιλελευθερισμού που προήγαγαν ο Ρόναλντ Ρέιγκαν και η Μάργκαρετ Θάτσερ» ανέφερε ο Γουότερς.

«Μία από τις μεθόδους με τις οποίες επιδρά ο νεοφιλελευθερισμός είναι να “αναισθητοποιεί” τους ανθρώπους και να καθιστά “άβολο” το να δουν κάτι στην πραγματική του διάσταση» υποστήριξε. Ως προς την πηγή του κακού, ο Γουότερς εστιάζει -τουλάχιστον για τις ΗΠΑ – στο ανεπαρκώς χρηματοδοτούμενο εκπαιδευτικό σύστημα, το οποίο παράγει αγνώμονα πληθυσμό που μπορεί να «συμμορφωθεί» εύκολα στις κυβερνητικές επιταγές.

Τα παραμάγαζα της Δυτικής Προπαγάνδας

Όταν το μονοπώλιο της ενημέρωσης των κρατικών καναλιών έσπασε, πρώτα με τα δημοτικά ραδιόφωνα και τηλεοράσεις κι έπειτα με τα ιδιωτικά, η εξέλιξη χαιρετίστηκε ως θρίαμβος της πολυφωνίας.

Σήμερα, κάνοντας μια απλή περιήγηση στα ιδιωτικά κανάλια, κάποιος εύκολα θα διαπιστώσει πως έχουν πανομοιότυπο «καλάθι ειδήσεων».

Είναι προφανές πως τα κανάλια παίρνουν γραμμή.

Στα διεθνή, η ελληνική τηλεόραση είναι υποκατάστημα των μεγάλων δυτικών δικτύων προπαγάνδας.

Στον πρώτο πόλεμο-τηλεοπτική υπερπαραγωγή, στον δεύτερο πόλεμο του κόλπου, τα ελληνικά κανάλια για βδομάδες παίζαν τα fake news του χημικού/βιολογικού οπλοστασίου μαζικής καταστροφής του Σαντάμ.

Την μοίρα του Ιράκ δεν την μάθαμε ποτέ μετά την εισβολή. Έπρεπε να καταλάβουν οι τζιχαντιστές το μισό Ιράκ για να εικάσουμε σε τι ελεεινή κατάσταση είχε περιέλθει το Ιράκ χάρη στον δυτικό ιμπεριαλισμό.

Η εισβολή στο Αφγανιστάν έπαιζε για μήνες. Το ότι μετά την εισβολή το μεγαλύτερο τμήμα του Αφγανιστάν ελέγχεται από συμμορίες ναρκεμπόρων δεν το μάθαμε ποτέ. (Συνολικά εδώ)
Την αποσταθεροποίηση στη Μέση Ανατολή μάθαμε να τη λέμε Αραβική Άνοιξη και να την χειροκροτάμε σαν χρήσιμοι ηλίθιοι.

Με βουλιμία στράφηκαν τα ελληνικά ΜΜΕ κατά του κοινωνικού κράτους του Καντάφι. Το ότι η Λιβύη διαλύθηκε μετά την επέμβαση κι είναι εδώ και χρόνια ζώνες επιρροής φυλάρχων, τοπικών παραγόντων δύναμης και εγχώριων και εισαγόμενων τζιχαντιστών δεν το μάθαμε ποτέ. ‘Επρεπε να κάνει το BBC ρεπορτάζ για το δουλεμπόριο αφρικανών στη Λιβύη για να ξαναμπεί η Λιβύη στον ειδησεογραφικό χάρτη.

Οι προβληματισμοί των "έγκυρων"

Είναι γνωστό στους φίλους αυτού του ιστολογίου ότι λόγοι ανεξάρτητοι της θελήσεώς μου με ανάγκασαν να επιμηκύνω μέχρι ξεχειλώματος τις φετεινές καλοκαιρινές διακοπές μου (η λέξη διακοπές να διαβαστεί με πολλά εισαγωγικά, παρακαλώ). Έτσι, η προ δεκαημέρου επάνοδός μου στην καθημερινότητα ήταν μια πρωτόγνωρη εμπειρία, κάτι σαν βουτιά στα βαθιά με ταυτόχρονο κρύο ντους. Βλέπετε, έχασα την περίοδο του Σεπτέμβρη, κατά την οποία η χειμερινή "κανονικότητα" έρχεται να διαδεχτεί την θερινή ραστώνη με αργά βήματα και με στόχο την ομαλή επαναφορά στο μαντρί και την σταδιακή προσαρμογή προς αποφυγή οιουδήποτε σοκ.

Έτσι, βρέθηκα ξαφνικά σε ένα περιβάλλον που μου θύμισε... τεκέ. Ζαλίστηκα από τις αναθυμιάσεις των λογής-λογής λιβανιών που φρόντισαν να ανάψουν τα μέσα ενημέρωσης, προκειμένου να μας αποχαυνώσουν. Βλέπετε, τώρα που τα "μπάνια του λαού" έχουν γίνει ανάμνηση και άρχισαν να εκδηλώνονται οι πρώτες μπόρες της φοροκαταιγίδας, επανέρχεται ο κίνδυνος να ανοίξει τα μάτια του ο πολίτης, να πάρει χαμπάρι τις αλυσίδες του και να ξεσηκωθεί. Οπότε, πρέπει κάποιοι να φροντίσουν ώστε αυτός ο πολίτης να μαστουρώσει και να παραμείνει αραχτός στον καναπέ του ώσπου να φτάσει το επόμενο καλοκαίρι. Και ποιοι άλλοι μπορούν να κάνουν άψογα αυτή την δουλειά παρά οι εξωνημένοι "έγκυροι" της ενημέρωσης;

Δέκα εγνωσμένης αξίας υποψήφιοι κεντροαριστεροί ηγέτες. Δύσκολη επιλογή.

Η Κούβα κηρύττει εμπάργκο στις ... ΗΠΑ!!!

(Το κείμενο που ακολουθεί είναι εντελώς σατυρικό, αν και μερικοί υπαινιγμοί του είναι εντελώς σοβαροί)

Μετά από περισσότερο από μισό αιώνα εμπάργκο από τη γειτονική της ΗΠΑ, το νησί που λέγεται Κούβα, αποφάσισε να επιστρέψει τη χάρη επιβάλλοντας το δικό της εμπάργκο προς τις ΗΠΑ. Κομμένα τα πούρα και οι μαύρες Αβάνες για τους αμερικανούς.

Μετά από τη δημοκρατική διακυβέρνηση Ομπάμα που άφησε έναν κόσμο ανθηρό και ειρηνικό, σχεδόν ονειρικό και ήρε μερικώς το εμπάργκο προς την Κούβα, ανοίγοντας το δρόμο στους Κουβανούς για τον πολυπόθητο σοσιαλκαπιταλισμό, οι Κουβανοί, έμπειροι στα σατανικά σταλινικά κόλπο, αναγνώρισαν την μεγαλύτερη απειλή που ανέδειξε ποτέ η γειτονική τους χώρα:

Την προεδρία των ΗΠΑ σφετερίστηκε ένας σοβιετικός πράκτορας με την κωδική ονομασία Donald Trump.

O Trump, είναι πράκτορας των σοβιετικών που εκπαιδεύτηκε στον καπιταλισμό ώστε να τον αλώσει από τα μέσα... Πως ο Τσίπρας κάνει τώρα τον μνημονιακό για να αλώσει την ευρωζώνη από τα μέσα; Έτσι ένα πράμα.

Ένας βρωμερός εισοδιστής είναι ο Trump, βαλτός από έναν άλλο διπλό πράκτορα, τον Βλαδίμηρο Πούτιν που ήταν στην KGB για να μπορέσει να κάνει τη Ρωσία καπιταλιστική ώστε να αλώσει κι αυτός τον καπιταλισμό από τα μέσα.

Οι Κουβανοί τρέμουν μήπως ο Trump προμηθευτεί πυρηνικά όπλα από τον Πούτιν.

Αλλά οι φύλακες έχουν γνώση.

Σύσσωμος ο δημοκρατικός κόσμος, από τη Γερμανία μέχρι την Ελλάδα απορρίπτουν μετά βδελυγμίας τον πρώτο ρώσο πράκτορα πρόεδρο των ΗΠΑ ενώ τα μήντια τον έχουν ξεμπροστιάσει για αυτό ακριβώς που είναι: ένας αναθεματισμός ρώσος πράκτορας μεταμφιεσμένος σε αμερικάνο καπιταλιστή.

Οι μυστικές υπηρεσίες οδήγησαν σε παραίτηση τον υπουργό του Flynn, αποκαλύπτοντας πως ήταν σοβιετική μαριονέτα, χωρίς όμως να αποκαλύψουν το πως το ανακάλυψαν, γιατί τι είδους μυστικές θα ήταν οι μυστικές υπηρεσίες;

Του σοβιετικού δεν θα του περάσει: Ήδη μπούκηδες στο Λονδίνο παίζουν στοίχημα τη δολοφονία του με τρελή πελατεία.

Κι οι μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ δουλεύουν νυχθημερόν για να τον ανατρέψουν ή δολοφονήσουν και να αποτρέψουν για μια ακόμη φορά τον κομουνιστικό κίνδυνο.

Χριστούγεννα στη Συρία

Λευκός φώσφορος, λευκά κράνη, λευκά κρανία.

Ο μαύρος άντρας αφήνει τον Λευκό οίκο.

Ο Αι Βασίλης θα σταματήσει να ρίχνει από τις καμινάδες βόμβες ελευθερίας.

Η ζωή θα αρχίσει να φυτρώνει κάτω από τα ερείπια.

Λευκά και τα μάρμαρα της Παλμύρας με ίχνη αίματος και γεύση σάρκινης αλμύρας.

Ο δημοκράτης που εξοπλίζει.

Ο δικτάτορας που απελευθερώνει.

Κλάψε τώρα για τη Συρία, λένε τα σκυλιά του πολέμου με τα μυτερά αυτιά και την ουρά στα σκέλια που μάθαν το δάκρυ να το κάνουν όπλο χημικό.

Μητέρα Συρία, στάθηκες όρθια απέναντι σε αυτοκρατορία.

Και μια ημισέληνο που νόμιζε πως θα εξαφάνιζε για πάντα το άλλο της μισό.

Αυτό που άλλοι μάθανε να λένε ρατσισμό.

Εγώ το λέω όπως είναι.

Αρχαίο, οργήλο και χυδαίο σκοταδισμό.

Μητέρα Συρία. Όρθια στάθηκες απέναντι σε μια αυτοκρατορία που θελε να σε μοιράσει δίχως όρους

σε τρομοκράτες, τζιχαντιστές και μισθοφόρους.

Ακολουθεί κείμενο πλήρες που με καλύπτει πλήρως για το όργιο προπαγάνδας. Μια παρένθεση μόνο: τα λευκά κράνη, κάναν mannaquin challenge με διασώσεις. Δεν ξέρω για το νόμπελ ειρήνης, αυτό το καβάντζωσε ο Ομπάμα, αλλά το όσκαρ σκηνοθεσίας το αξίζουν.

'Ερχεται η αστυνομία των τρολ

 

Συντάκτης: Άρης Χατζηστεφάνου      

Δυτικές κυβερνήσεις ετοιμάζονται να επιβάλουν τον νόμο και την τάξη στο διαδίκτυο. Πρώτα όμως πρέπει να μας πείσουν ότι ο σύγχρονος διαδικτυακός πολιτισμός απειλείται από τα τρολ.

Θυμάμαι την εποχή που τα τρολ ήταν μυθικά τέρατα και όχι ο κάθε γελοίος που ζητά την προσοχή μας στο ίντερνετ

Ρόμπερτ Ο’ Σάλιβαν

Ηταν ο Σωκράτης το πρώτο τρολ της Ιστορίας; Σύμφωνα με τη σατιρική ηλεκτρονική Encyclopedia Dramatica, «ήταν ένα διάσημο IRL (υπαρκτό) τρολ που έζησε στην προ-ιντερνετική Ελλάδα και θεωρείται ο δημιουργός των πρώτων τεχνικών τρολαρίσματος».

Οπως διαβάζουμε στο σχετικό λήμμα «έθετε ερωτήματα για τα οποία κανένας δεν ενδιαφερόταν, έδειχνε μεγάλη προσήλωση στη συζήτηση προσποιούμενος ότι συμφωνεί, παρουσιαζόταν σαν αντικειμενικός συνομιλητής χωρίς προσωπική γνώση του θέματος και στο τέλος προωθούσε εξωφρενικές απόψεις για να κερδίσει μερικά lulz» (σε ελεύθερη απόδοση τα γέλια εις βάρος του θύματος ενός επιτυχημένου τρολαρίσματος).

Η άποψη ότι ο Σωκράτης ήταν το πρώτο τρολ της Ιστορίας κέρδισε τέτοια δημοτικότητα ώστε η Ρέιτσελ Μπάρνεϊ, καθηγήτρια Κλασικών Σπουδών και Φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο του Τορόντο, αναγκάστηκε να γράψει ένα επιστημονικό άρθρο για να αντικρούσει τα σχετικά επιχειρήματα.

Για την ακρίβεια υποστήριξε ότι βρήκε και μετέφρασε ένα αδημοσίευτο κείμενο του Αριστοτέλη με τίτλο «Περί Τρολαρίσματος», που αποδείκνυε με λογικά επιχειρήματα ότι ο Σωκράτης δεν ήταν τρολ.

Πάτα το κουμπί, Τραμπ

Η έκφραση «Πάτα το κουμπί, Κιμ», με την οποία ευχόμαστε να πατήσει ο δικτάτορας της Β. Κορέας, Κιμ Γιονγκ Ουν, το κουμπί εκτόξευσης πυρηνικών πυραύλων, έχει γίνει συνώνυμη της φράσης «ματαιότης ματαιοτήτων». Στις ΗΠΑ πάντως, όλο και περισσότεροι φοβούνται μήπως πατήσει ο δικός τους πρόεδρος το κουμπί. Πάλι…

Στον πυρηνικό πόλεμο όλοι οι άνθρωποι αποτεφρώνονται ισότιμα
Ντέξτερ Γκόρντον

Aυτά είναι τα βήματα που θα πρέπει να ακολουθήσουν ο Τραμπ ή η Κλίντον για να εξαπολύσουν επίθεση με πυρηνικά όπλα», τιτλοφορούσε πρόσφατο άρθρο του το δίκτυο Bloomberg.

Με σειρά σχεδιαγραμμάτων και αναφορές σε πρώην αξιωματούχους εθνικής ασφάλειας, υποστήριζε ότι ελάχιστα πράγματα μπορούν να σταματήσουν τον εκάστοτε πρόεδρο των ΗΠΑ αν έχει λάβει την απόφασή του.

Το κείμενο υπονοούσε ότι μόνο ένα ολοκληρωμένο πραξικόπημα θα μπορούσε να ακυρώσει την εντολή, καθώς ο πρόεδρος διαθέτει μηχανισμούς για να παρακάμψει αντιδράσεις στελεχών του Πενταγώνου αλλά ακόμη και μια περιορισμένη ανταρσία από τους χειριστές των πυρηνικών όπλων.

Δεξαμενές σκέψης

Analyst Team

Το  δυτικό οικονομικό σύστημα έχει μετατραπεί σε ένα γιγαντιαίο, παράνομο και απάνθρωπο κατασκεύασμα, το οποίο είναι ικανό να καταστρέψει τους πάντες για να εξασφαλίσει την επιβίωση του – ενώ η βρώμικη δουλειά της χειραγώγησης έχει ανατεθεί στις διεφθαρμένες οργανώσεις που χρηματίζονται από τους εκλεκτούς

«Αυτό που προξενεί εντύπωση όσον αφορά την ανοησία και απέχθεια σε σχέση με τη συμπεριφορά, είναι η εγχώρια ελίτ – η οποία πίστευε πως θα μπορούσε να συμμετέχει στη λεηλασία της Ελλάδας από τους δανειστές της, με σημαντικό μερίδιο, υπερασπίζοντας ως εκ τούτου τις οργανώσεις των εισβολέων (ΔΝΤ, Τρόικα κοκ.).
Δυστυχώς για τον εαυτό της αδυνατούσε να καταλάβει πως, ειδικά οι Γερμανοί, δεν δίνουν ούτε ένα ψίχουλο από το γεύμα τους – ενώ ταυτόχρονα απεχθάνονται τους προδότες, πολύ περισσότερο από τους προδομένους«.

Ανάλυση

Σε ένα οικονομικό σύστημα, εντός του οποίου μέσω της χειραγώγησης του πλήθους, της εσωτερικής πληροφόρησης και των «στημένων» επιχειρηματικών εγχειρημάτων δεν παράγεται καμία πραγματική αξία για τις κοινωνίες, ενώ οι μεγάλοι εταιρικοί όμιλοι λεηλατούν κράτη και νοικοκυριά όπως τα παράσιτα, οι δεξαμενές σκέψεις (think tanks), διαδραματίζουν ένα σημαντικό ρόλο – όσον αφορά κυρίως τον προγραμματισμό αυτών των λεηλασιών.
Ειδικότερα, παρά το ότι χρηματοδοτούνται από τα φορολογικά έσοδα των κρατών, λειτουργούν ως οι «μυστικοί πράκτορες» των μεγάλων ομίλων – επηρεάζοντας τους πολιτικούς με κάθε θεμιτό και αθέμιτο τρόπο, έτσι ώστε να καταπιέζουν τις μάζες επιβάλλοντας τα εκάστοτε συμφέροντα τους. Πολύ συχνά δε αυτές οι δεξαμενές σκέψεις χαρακτηρίζονται ως «Πανεπιστήμια χωρίς φοιτητές» – όπου όμως η κύρια φροντίδα τους, το μοναδικό έργο που παράγουν καλύτερα, δεν είναι άλλο από την προπαγάνδα και τη χειραγώγηση του πλήθους, προς όφελος των λίγων «εκλεκτών».
Κλασσικό παράδειγμα είναι το αμερικανικό ινστιτούτο Brookings, από τις αίθουσες του οποίου «παρελαύνουν» όλοι οι πολιτικοί του δυτικού κόσμου – όπως ο σημερινός μας πρωθυπουργός, ο οποίος έδωσε τα «διαπιστευτήρια» του πριν ακόμη εκλεγεί (πηγή). Χιλιάδες εσωτερικά μηνύματα μεταξύ του ινστιτούτου και των χρηματοδοτών του (JP Morgan, KKR, Microsoft, Hitachi κλπ.), τα οποία είδαν το φως της δημοσιότητας, έχουν τεκμηριώσει τη σκοτεινή δράση του – όπου, σύμφωνα με την αμερικανίδα γερουσιαστή κυρία Elisabeth Warren, «οι χρηματοδότες του είναι γιγαντιαίοι όμιλοι, οι οποίοι έχουν ανακαλύψει ότι, μέσω δωρεών ύψους μερικών δεκάδων εκατομμυρίων δολαρίων, μπορούν να κερδίζουν αρκετά δισεκατομμύρια δολάρια, απλά και μόνο επηρεάζοντας τις αποφάσεις της Ουάσιγκτον» (προφανώς πολλών άλλων κρατών).
Περαιτέρω, ο ετήσιος προϋπολογισμός του «BrookingsInstitute» διπλασιάστηκε την τελευταία δεκαετία στα 100.000.000 $ – το «American Enterprise Institute» κατασκευάζει ένα νέο κτίριο στην Ουάσιγκτον κόστους 80.000.000 $, ενώ τα γραφεία του «Centers for Strategic and International Studies (της γνωστής δεξαμενής C.S.I.S.)  που ευρίσκεται δίπλα, κόστισαν 100.000.000 $.
Σύμφωνα πάντως με διάφορα ντοκουμέντα, οι δήθεν έρευνες που δημοσιεύουν οι δεξαμενές σκέψεις, δίνονται έτοιμες από τους χρηματοδότες τους – ενώ η τελευταία δωρεά της J.P. Morgan στο Brooking Institute ανήλθε στα 15,5 εκ. δολάρια, τα οποία φυσικά αφαιρεί η τράπεζα από τα κέρδη της ως έξοδα (γεγονός που σημαίνει ότι, επιβαρύνονται ανάλογα οι φορολογούμενοι – οι οποίοι κατά κάποιον τρόπο «αγοράζουν μόνοι τους το σκοινί για να κρεμαστούν»). Η συνεργασία της J.P. Morgan με το Brooking Institute φαίνεται στη φωτογραφία που ακολουθεί – η οποία είναι χαρακτηριστική.

Εθνική τσογλαναρία

του Γιάννη Λαζάρου

Όλο το πολιτικό σύστημα της χώρας είναι εσκεμμένα στην κοσμάρα του. Σύσσωμο ασχολείται με την θεωρία και αφήνει τις πράξεις να γίνονται από μερίδα του λαού με τα όποια δυσμενή αποτελέσματα.

Η κυβέρνηση έχει αναλάβει τον ρόλο του εκτελεστή εντολών και όλοι οι άλλοι ασχολούνται εδώ και ένα χρόνο με το ιδεολογικό υπόβαθρο που πρέπει να έχουν τα κόμματα τους που μετασχηματίζονται σε άκρως ευρωπαϊκά ή σε εντελώς λαϊκίστικα. Στα "τέτοια" τους γραμμένοι οι πάντες. Επαγγελματίες, ιδιωτικοί υπάλληλοι, δικηγόροι, μηχανικοί, αγρότες, εργάτες, άνεργοι είναι ένας-ένας γραμμένος με κεφαλαία γράμματα στα αχαμνά όλου του πολιτικού συστήματος. 

Οι δανειστές δεν κατάφεραν μόνο να κάνουν ό,τι τους γουστάρει αλλά κατάφεραν να αφήσουν έναν ολόκληρο λαό χωρίς πολιτική στέγη. Εξαιρουμένων των κοπρόσκυλων που γλύφουν Τσιπραίους ή Μητσοτακέους ή Φωφαίους για καμιά επιχειρηματική επιδοτησούλα ή καμία θεσούλα στο δημόσιο όλοι οι υπόλοιποι είναι στο πουθενά.

Αποσιώπησαν τα διαπλεκόμενα «μένουμεευρώπη» ελληνικά ΜΜΕ την αθώωση Μιλόσεβιτς από το ΔΠΔ της Χάγης

        Η αθώωση δεν έγινε ούτε ένα μονόστηλο

Για όσους χάφτουν αμάσητη την δυτική προπαγάνδα, ιδού ο κόλαφος: Ο «χασάπης των Βαλκανίων» Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς αθωώθηκε πανηγυρικά, μετά τη φυσική του εξόντωση φυσικά, από το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης για την Πρώην Γιουγκοσλαβία (ΔΠΔ). Η γενοκτονία που του απέδωσαν τα δυτικά ΜΜΕ (που ως γνωστόν λένε πάντοτε την αλήθεια-not) αποδείχτηκε μύθευμα. Φυσικά, η είδηση πέρασε ως μη γενόμενη. Φάτε αλήθεια μενουμευρώπηδες και σκάστε επιτέλους… 

Ποιος να γράψει όμως γι’αυτό; τα αργυρώνητα τσιράκια της ΝΑΤΟικής «Αριστεράς» που τότε ούρλιαζαν ό,τι τους έλεγε η (αμερικανική) Πρεσβεία ενώ τα τελευταία 6 χρόνια είναι στην υπηρεσία της (γερμανικής) πρεσβείας και της ευρώ-ναζιστικής ΕΕ;

 

Ας καταλάβει ο κόσμος ποιοι είναι αυτοί που τον «ενημερώνουν» (εξημερώνουν σωστότερα) και τι ρόλο παίζουν. Πάω στοίχημα ότι όπως και να ‘χει, ο έρμος ο Σλόμπο θα μείνει με τη ρετσινιά του χασάπη, παρά την αθώωση…

Δεν έχουν μείνει πια στην ελληνική δημοσιογραφία άλλοι εκτός από αυτούς… τους υπόλοιπους τους εξόντωσαν…

Πώς ο Σλ. Μιλόσεβιτς που χαρακτηρίστηκε «χασάπης των Βαλκανίων» και δικαιώθηκε στη Χάγη έγινε θύμα της δυτικής προπαγάνδας

«Είναι εγκληματίας πολέμου», «προκάλεσε γενοκτονία στη Βοσνία», «είναι φονιάς, είναι ο χασάπης των Βαλκανίων». Αυτοί δεν είναι παρά μερικοί μόνο από τους δεκάδες χαρακτηρισμούς που χρησιμοποιήθηκαν απροκάλυπτα από τα διεθνή μέσα ενημέρωσης της Δύσης, για τη δαιμονοποίηση του Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς· ενός απολύτως δημοκρατικά εκλεγμένου ηγέτη, μιας χώρας στην οποία περισσότερα από 20 πολιτικά κόμματα λειτουργούν απολύτως ελεύθερα σεβόμενα τους νόμους και το Σύνταγμα. Ενας ηγέτης τον οποίον όμως οι μεγάλες δυνάμεις της Δύσης με «μακρύ χέρι» το ΝΑΤΟ επιθυμούσαν και κατάφεραν τελικά να τον βγάλουν από τη μέση με απώτερο σκοπό τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας – που ενωμένη μάλλον δεν βόλευε τα δυτικά γεωπολιτικά σχέδια αποσταθεροποίησης των Βαλκανίων.

Τελικά ο «εγκληματίας πολέμου» Μιλόσεβιτς, ο οποίος σύρθηκε στα διεθνή δικαστήρια «για να πληρώσει για τη γενοκτονία στη Βοσνία», κρίθηκε αθώος από το Δικαστήριο της Χάγης, αν και ο ίδιος δεν πρόλαβε να χαρεί την απονομή δικαιοσύνης, καθώς πέθανε στο κελί της φυλακής όπου κρατούνταν πριν από 10 χρόνια. Μια είδηση που πέρασε όμως στα «ψιλά» και δεν έπαιξε στο διεθνές δελτίο ειδήσεων.

Εξολοθρευτές

του Προκόπη Μπίχτα

Όσες καταδίκες κι αν γραφούν και ειπωθούν, εκατομμύρια άνθρωποι στη χώρα μας θα παρακολουθήσουν με πραγματικό πάθος τους Ολυμπιακούς αγώνες του Ρίο, ακριβώς όπως παρακολουθούν την Γιουροβίζιον και τους «αγώνες» του πρωταθλήματος. Αυτοί είναι ξοφλημένοι προς το παρόν. Είναι φίλοι και σύμμαχοι ενός συστήματος που γεννά το έγκλημα, την φτώχεια και τον φόνο. Είναι συμβιβασμένοι με το έγκλημα, την φτώχεια και τον φόνο. Αδιάφοροι συνεργοί. Είναι, όπως είπαν και λένε πολλοί, ο «όχλος» που αποδέχεται και δικαιολογεί τα πάντα για ένα «ματς» κι ένα μουχλιασμένο ξεροκόμματο. Είναι το «σκουλήκι που μες τη λάσπη που τρέφεται και ζει το συντρίβει ο διαβάτης και το θάβει», όπως απήγγειλε ο Φάουστ χαρακτηρίζοντας τον εαυτό του.
 

Συγκροτούν «το Πνεύμα του Λαού». Υποστηρίζουν και ψηφίζουν ΣΥΡΙΖΑ, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, Ποτάμι, Χρυσή Αυγή κ.λ.π., βρίζοντας, φτύνοντας, γλείφοντας και «υπερηφανευόμενοι» ότι αυτοί είναι οι περισσότεροι. Το μοναδικό καύχημά τους είναι ότι αποτελούν την πλειοψηφία. 

Όταν οι Ολυμπιακοί αγώνες του Ρίο τελειώσουν θα αρχίσουν να ασχολούνται πάλι με τον «πούστη τον γείτονα», «τον ρουφιάνο τον συνάδελφο», τον περιπτερά που δεν έκοψε απόδειξη και να ζηλεύουν τον νταβατζή της γειτονιάς που είναι «μάγκας».

 

Υπάρχουν και οι άλλοι, οι «ανωτέρου επιπέδου», οι καλλιτέχνες, οι ακαδημαϊκοί, οι παντός φύσης διανοούμενοι, που κατακρίνουν την υποκρισία των Ολυμπιακών αγώνων, της Γιουροβίζιον και, γενικά, κάθε είδος θεάματος και δράσης στο οποίο οι ίδιοι δεν παίζουν κάποιον επικερδή ρόλο, που ξέρουν πολύ καλά την σημερινή, φονική πραγματικότητα, αλλά υπερασπίζονται το σύστημα είτε άμεσα και χοντροκομμένα είτε «λεπτά» και «έμμεσα», αφού τρέφονται και αναπαράγονται από αυτό. Είναι αυτοί που υπογράφουν σωρηδόν κείμενα υπέρ της παγκοσμιοποίησης, των διαφόρων δήθεν κοινωνικών, δήθεν κινημάτων, που παίρνουν τρέχοντας θέση απέναντι σε «καυτά» ζητήματα, αλλά δεν ασχολούνται με το «κοινότυπο» ζήτημα του φόνου ενός λαού. Πολλοί από αυτούς είναι «αριστεροί με αγωνιστικό παρελθόν». Πολλοί κατάγονται από «οικογένειες ανταρτών». Ποιοτικά είναι όμοιοι με τον χαφιέ του εργοστασίου με την κιτρινισμένη μούρη και τον ρουφιάνο της γειτονιάς που υποψιάζεται για τρομοκράτη κάθε γείτονα φοιτητή. 

Δημιουργία Ξανά ή γιατί οι κουράδες παινεύουν το βόθρο τους

Ο ειδικός, ο αναλυτής, ο διανοούμενος, τουτέστιν ο σύγχρονος μάντης, μολονότι τυφλός από ζωή, αφού δεν την έχει βιώσει αλλά την έχει μελετήσει ως παρατηρητής, δείχνει στους άλλους το δρόμο.

Είναι ο σοφός και ο άριστος που έγινε σοφός και άριστος με λεφτά.

Είναι εκείνος που έχει χάσει την συναίσθηση του άλλου ως απαράβατα άλλου, και ο οποίος δεν είναι ικανός ούτε για οίκτο ούτε για τρόμο παρά μονάχα για μια γοητεία που κίβδηλα συνδέεται με την ευσπλαχνία, η οποία είναι απλώς η ιδιαίτερη βουβαμάρα της αδιαφορίας των ανθρώπων για την κοινή ζωή.

Πάνω σ’ αυτόν τον πλανήτη υπάρχουν ανθρώπινες ορδές καταδικασμένες στην αδιάφορη κίνηση μιας νεκρής και συναισθηματικά αδιάφορης καθημερινότητας.

Ένας κουρασμένος και αδιάφορος μάντης, βολεμένος μέσα στα προνόμια που του εξασφάλισε η εξουσία, φιλεύσπλαχνος και απελπισμένος αποθεώνει καθημερινά τα γκεσέμια του νεοφιλελευθερισμού.

Η επίκλησή του στο βασίλειο του τεχνητού φωτός του επάνω κόσμου δηλαδή του χρήματος γίνεται με δουλοπρεπή συνέπεια.

Είναι το χρήμα που τον έθρεψε και τον έκανε σοφό, αυθεντία, οικονομολόγο, πάστορα, επιχειρηματία.

Είναι το χρήμα που του δίνει το λόγο, και του επιτρέπει να μιλά στα πλήθη, να απευθύνεται στους πολλούς κι όχι στο περιθώριο.

Είναι το χρήμα, η δύναμη και η δόξα το σημείο τομής του με το ναζισμό.

Η επιβίωση και η κοινωνική άνοδος των ικανοτέρων, δηλαδή των ισχυρότερων, είναι το παιχνίδι της πολιτικής βίας το οποίο αποθεώνει ο ναζισμός.

Για τα θύματα ενός τέτοιου κοινωνικού πολέμου, όλους τους αδύναμους ανθρώπους και τους υπερασπιστές τους (τους προδότες του Έθνους, αναρχικούς, αντιεξουσιαστές και κομμουνιστές), δεν υπάρχει καμία πρόνοια, αντιθέτως υπάρχει η πρόθεση της εξόντωσης.

Το κοινωνικό κράτος έχει αξία για τους ναζήδες, μόνο όμως για τους Έλληνες ή μόνο για τους Γερμανούς, επειδή είναι μηχανισμός αλληλεγγύης μεταξύ των μελών της Φυλής.

Εμπρός όλης της γης οι ψεκασμένοι

Κομπανιέρο Πιτσιρίκο,
Η ηλιθιότητα συνεχίζει την επέλασή της.
Πολύ επικίνδυνη πια η Ευρώπη.
48ωρο τελεσίγραφο στην Βρετανία από τον Σουλτς για την αποχώρηση της από την ΕΕ.

  

Η θλιβερή κυρία Στέρτζον να σκέφτεται ακόμα και το βέτο, τώρα που κατάλαβε ότι το να είσαι το δεξί παπούτσι της Αγγλίας σημαίνει ότι δεν αποφασίζεις εσύ για το πού θα βαδίζεις.

Αργά για δάκρυα, κούκλα μου.

Σας πρόσφεραν ανεξαρτησία πριν 2 χρόνια και φοβηθήκατε μην σας φάνε οι γλάροι.

Και τώρα θυμηθήκατε ότι θέλετε ανεξαρτησία γιατί φοβάστε την απομόνωση εκτός του ευρώ;

Καλά κρασιά.

Με αυτό το μυαλό θα σπάτε πέτρες σε έναν αιώνα το πολύ.

Αλλά ελάτε και εσείς, πουλάκια μου, στην ΕΕ να πάθετε ότι έπαθε η Ελλάδα, στην οποία ούτε οι Σύριοι δεν θέλουν πια να μείνουν.

Το Brexit προβλέπεται ότι θα επιφέρει πτώση 5% του βρετανικού ΑΕΠ, ενώ στην Ελλάδα που αποφύγαμε το Grexit έπεσε μόνο 30%.

Θυμάμαι και τους Μένουμε Ευρώπη πέρσι, που ούρλιαζαν υπέρ του ΝΑΙ για να μπορούν να κάνουν ταξίδια.

Λες και όσοι ζουν στις χώρες εκτός του ευρώ δεν πάνε ταξίδια.

Αμ το άλλο: «πλήγμα στον ελληνικό τουρισμό το Brexit» ΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ

Κόφτε το, αφήστε με να φάω.

Στο μεταξύ οι ‘Αγγλοι δεν είχαν ποτέ τους ευρώ χαχα.

Οι δε Ρώσοι πώς και κατακλύζουν τα ελληνικά νησιά;

Οι Τούρκοι;

Και πώς έχουν ευρώ στο Μαυροβούνιο και στο Κόσοβο;

‘Αιντε θύμα, άιντε ψώνιο, άιντε σύμβολο αιώνιο και τα κάναμε όλα σαλάτα.

Και εκεί πάνω που είσαι, Σκωτία μου, ε ρε τι έχετε να τραβήξετε.

‘Οχι, ελάτε κι εσείς στην μεγάλη οικογένειά μας.

Η ΚΑΝΟΝΙΚΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΑΝΩΜΑΛΙΑΣ

Το ερώτημα γίνεται όλο και πιο βασανιστικό. Γιατί δεν αντιδρούμε δυναμικά? Γιατί βέβαια οι περίπατοι με τα κραξίματα και τις μούτζες δεν ενοχλούν κανένα. Οι μισο-απεργίες, και οι μισο-απειλές τους προκαλούν μειδιάματα... Η απάντηση, νομίζω, πως είναι εντελώς ξενέρωτη όπως και οι δήθεν επαναστατικότητα μας. Είμαστε εγκλωβισμένοι στην κανονικότητα της ανωμαλίας. Οπου ανωμαλία είναι όλο αυτό το οικονομικό-πολιτικό-κοινωνικό σύστημα που λουζόμαστε, και κανονικότητα είναι η ανάγκη μας για μια καθημερινή ασφάλεια έστω και μίζερη.

Είναι το σύνδρομο των θυμάτων που παραμένουν πολύ καιρό στο υπόγειο κάποιου κατά συρροή δολοφόνου, και στο τέλος δεν αντιδρούν καν στον πόνο, στα βασανιστήριο. Ο καθημερινός τους Γολγοθάς είναι η "κανονικοτητα τους" γιατί συνειδητοποίησαν πως δεν μπορούν να κάνουν τίποτα για να ξεφύγουν από τα χέρια του παρανοϊκού θύτη τους. Πολλοί μάλιστα κάνουν και πιο πολλά από ότι τους ζητάει για να κρατηθούν λίγο περισσότερο ζωντανοί ή για να μην τον τσαντίσουν..

Οι κοινωνίες όπως διαμορφώθηκαν δεν έχουν πλέον εξουσία και πολίτες απέναντι αλλά θύτες και θύματα ενός εντελώς παρανοϊκού παιχνιδιού που με κάθε τρόπο, έντεχνα και πολύ καλά ψαγμένα, προωθεί την ιδέα πως ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΔΙΑΦΥΓΗΣ. Τυχαίες οι επαναλαμβανόμενες με καθε μέσο ιστορίες των πανίσχυρων της γης όπου κινούν όλη την ανθρωπότητα σαν μαριονέτες? Στα μάτια του απλού κοσμάκη μοιάζουν πανίσχυροι θεοί ή δαίμονες που τα έχουν όλα κανονίσει μέχρι τελευταίας λεπτομέρειας. Οι άνθρωποι πολεμούν σε στημένους πολέμους και το ξέρουν. Πίσω στα χαρακώματα, ψιθυρίζουν όλοι για τα στημένα παιχνίδια κι όμως ΑΝΑΓΚΑΖΟΝΤΑΙ να συμμετέχουν.

H νευροχημεία των δελτιών ειδήσεων

Τα κανάλια και τα επιτελεία τους όταν κατηγορούνται για το καταιγισμό απο τις αρνητικές ειδήσεις που προβάλουν κατά κορον στα δελτία , καταφεύγουν στο επιχείρημα , πως οι αρνητικές ειδήσεις είναι αυτές που πουλάνε. Ας το δεχτούμε αυτό σαν γεγονός και ας υποθέσουμε πως έχουν δίκιο , ο άνθρωπος συγκινείται πιο εύκολα απο το δράμα , τα συναισθήματα θυμού , οργής και φόβου τον κινητοποιούν και τον διεγείρουν περισσότερο απο τα θετικά..

Υπάρχει κάποιο επιστημονικό υπόβαθρο πίσω απο την επιρροή των αρνητικών ειδήσεων στον ανθρώπινο εγκέφαλο ; Τι συμβαίνει ; Πως αφομοιώνονται όλες αυτές οι πληροφορίες απο το μέσο άνθρωπο και πως ακριβώς λειτουργεί αυτό το κύκλωμα του φόβου.

Αν έλεγε κανείς πως οι ειδήσεις αποτελούν ψυχοδραστική ουσία ή ένα ναρκωτικό, για να το πουμε πιο λιανά , δεν θα μπορούσαμε να τον κατηγορήσουμε ως ανακριβή. Οι ειδήσεις αλλάζουν τη νευροχημεία του τηλεθεατή. Όχι γιατί χρησιμοποιούν κάποιο κρυφό κόλπο , κάποια εξελιγμένη τεχνολογία , αλλά γιατί το κύριο μέσο τους είναι , οι λέξεις.

Σύγχρονοι κλάδοι της επιστήμης (νευρολογία, βιολογία, γνωστική ψυχολογία, γλωσσολογία κ.λπ.) έρχονται να επιβεβαιώσουν παλιές αντιλήψεις για την ισχυρή δύναμη επιρροής των λέξεων.

Για τον εγκέφαλό μας κάθε λέξη είναι ένας πυροδοτητής σκέψεων , ορμονικών αλλαγών , συναισθημάτων και ηλεκτρικής εκφόρτισης.

ΕΣΗΕΑ αγάπη μου!

Το Πρωτοβάθμιο Πειθαρχικό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ επέβαλε ποινές διαγραφής 18 μηνών στον Σταμάτη Μαλέκη, ενός έτους στον Άρη Πορτοσάλτε, και έξι μηνών στον Νίκο Κονιτόπουλο -όλοι του ΣΚΑΪ-, ενώ επέπληξε την Όλγα Τρέμη, την Μαρία Χούκλη, την Μαρία Σαράφογλου και τον Μανώλη Καψή. 

Ο Γιάννης Πρετεντέρης και ο Δημήτρης Οικονόμου αθωώθηκαν και αφέθησαν ελεύθεροι αλλά θα πρέπει να περνάνε την πρώτη μέρα του μήνα από την ΕΣΗΕΑ, ενώ τους επιβλήθηκε και απαγόρευση εξόδου από τα στούντιο των καναλιών που εργάζονται.


Η ΕΣΗΕΑ εξέτασε τον τρόπο που κάλυψαν οι συγκεκριμένοι δημοσιογράφοι το δημοψήφισμα.


Οι ποινές της ΕΣΗΕΑ στους δημοσιογράφους προκάλεσαν αντιδράσεις, αν και δεν θα έπρεπε.


Η ΕΣΗΕΑ -όπως κάθε συντεχνία- δεν έχει λόγο ύπαρξης εδώ και χρόνια.


Δεν καταλαβαίνω γιατί υπάρχει η ΕΣΗΕΑ. Άντε να τους διαγράψει όλους, να το κλείσει το μαγαζί.
Το σημαντικότερο, όμως, είναι πως δεν υπάρχει ανεξάρτητη δημοσιογραφία στα προτεκτοράτα.
Όπως δεν υπάρχει πολιτισμός στα προτεκτοράτα. Οι δούλοι δεν έχουν πολιτισμό.


Οι δημοσιογράφοι εργάζονται σε συγκεκριμένους σταθμούς και είναι λογικό να ακολουθούν απόλυτα την γραμμή του εργοδότη τους, ο οποίος προστατεύει τα συμφέροντά του.


Όποιος δημοσιογράφος δεν συμφωνεί με τα συμφέροντα του αφεντικού του, είναι εκτός ιδιωτικών καναλιών.


Δεν υπάρχει λόγος να κοροϊδευόμαστε ακόμα μεταξύ μας, έξι χρόνια μετά την χρεοκοπία και έχοντας φάει τρία Μνημόνια κατακέφαλα.

Ο βρώμικος πόλεμος ενάντια στη Συρία, Ουάσινγκτον, αλλαγή καθεστώτος και αντίσταση

        

Το παρακάτω κείμενο  είναι μετάφραση αποσπάσματος από την εισαγωγή του καθηγητή Tim Anderson* στο σημαντικό και επίκαιρο βιβλίο του “The Dirty War on Syria, Washington, Regime change and Resistance”, όπως παρατίθεται στον ιστότοπο http://www.globalresearch.ca. Σε μετάφραση Β. Π. για το avant-garde.

«Παρά το γεγονός ότι κάθε πόλεμος κάνει ευρεία χρήση των ψεμάτων και της εξαπάτησης, o βρώμικος πόλεμος κατά της Συρίας έχει βασιστεί σε ένα επίπεδο μαζικής παραπληροφόρησης που δεν έχουμε ξαναδεί, όσο τουλάχιστον μπορούμε να θυμηθούμε». Ο Βρετανο-Αυστραλός  δημοσιογράφος Philip Knightley επισημαίνει  ότι ο πόλεμος της προπαγάνδας τυπικά περιλαμβάνει «ένα καταθλιπτικά προβλέψιμο μοτίβο», αυτό της δαιμονοποίησης του ηγέτη του εχθρού, στη συνέχεια της  δαιμονοποίησης  των  «ανθρώπων του εχθρού» μέσα από  ιστορίες θηριωδίας, πραγματικές ή φανταστικές (Knightley 2001)[4]. Έτσι λοιπόν,  ένας ήπιου χαρακτήρα οφθαλμίατρος που ονομάζεται  Bashar al Assad, έγινε το νέο «κακό» στον κόσμο και, σύμφωνα με συνεχείς αναφορές στα δυτικά μέσα μαζικής ενημέρωσης, ο Συριακός στρατός δεν έκανε τίποτα άλλο παρά να  σκοτώνει αμάχους για περισσότερα από τέσσερα χρόνια. Μέχρι σήμερα, πολλοί φαντάζονται ότι η  σύγκρουση στη Συρία είναι «εμφύλιος πόλεμος», μια «λαϊκή εξέγερση» ή κάποιου είδους εσωτερική θρησκευτική σύγκρουση. Αυτοί οι μύθοι, είναι από πολλές απόψεις, ένα σημαντικό επίτευγμα για τις μεγάλες δυνάμεις, που έχουν επιτύχει μια σειρά από επιχειρήσεις «αλλαγής καθεστώτος» στην περιοχή της Μέσης Ανατολής, όλες με ψευδή προσχήματα, κατά τα τελευταία 15 χρόνια.

Αυτό το βιβλίο είναι μια προσεκτική ακαδημαϊκή εργασία, αλλά και μια ισχυρή άμυνα του δικαιώματος του συριακού λαού  να καθορίσει τη δική του κοινωνία και το δικό του πολιτικό σύστημα. Η θέση αυτή είναι σύμφωνη με το διεθνές δίκαιο και τα ανθρώπινα δικαιώματα, αλλά μπορεί να ερεθίσει τις δυτικές ευαισθησίες, συνηθισμένοι όπως είμαστε στο υποθετικό «προνόμιο της παρέμβασης». Μερικές φορές πρέπει να γίνομαι ωμός, γιατί αυτός είναι ο μόνος τρόπος που μπορεί κάποιος να διαπεράσει τη διγλωσσία. Στη Συρία οι μεγάλες δυνάμεις προσπάθησαν να κρύψουν την επέμβασή τους  πολεμώντας «δια αντιπροσώπων», ενώ δαιμονοποιούν τη συριακή κυβέρνηση και το συριακό στρατό, κατηγορώντας τους σταθερά για συνεχείς  φρικαλεότητες. Αργότερα, δε, προσποιήθηκαν ότι σώζουν  το λαό της Συρίας από τη δική του κυβέρνηση. Πολύ λιγότεροι δυτικοί αντιτίθενται στον πόλεμο στη Συρία από αυτούς που αντιτάχθηκαν  στην εισβολή στο Ιράκ, επειδή εξαπατήθηκαν σχετικά με την πραγματική φύση του.

Οι «βρώμικοι  πόλεμοι» δεν είναι κάτι νέο. Ο εθνικός ήρωας της Κούβας  Χοσέ Μαρτί το πρόβλεψε λέγοντας  σε ένα φίλο του ότι η Ουάσιγκτον θα προσπαθήσει να παρέμβει στον αγώνα της ανεξαρτησίας της Κούβας ενάντια στην Ισπανία. «Θέλουν να προκαλέσουν έναν πόλεμο», έγραψε το 1889 «για να έχουν ένα πρόσχημα για να παρέμβουν και, από τη θέση του μεσολαβητή και του εγγυητή, να αδράξουν την χώρα… Δεν υπάρχει πιο άνανδρο πράγμα στα χρονικά των ελεύθερων ανθρώπων, ούτε τέτοιου είδους ανηλεές κακό (Martí 1975: 53) [5]. Εννέα χρόνια αργότερα, κατά τη διάρκεια του Τρίτου Πολέμου της Ανεξαρτησίας, μια έκρηξη στο λιμάνι της  Αβάνα κατέστρεψε το USS Maine, σκοτώνοντας 258 ναύτες των ΗΠΑ, και χρησιμεύοντας ως πρόσχημα για την εισβολή των ΗΠΑ.

Αποστασήα

Πολλές φορές, για να μπορέσει κανείς να δει αντικειμενικά μια κατάσταση, χρειάζεται να πάρει μια κάποια απόσταση από τα πράγματα. Είτε πολιτικά, είτε προσωπικά. Δύο βήματα πίσω, σε πολλές περιπτώσεις, δίνουν μια καλύτερη οπτική των πραγμάτων. Βέβαια, πάντα υπάρχει ο κίνδυνος να ξεφύγει η κατάσταση. Με αποτέλεσμα, αντί για την μεγάλη εικόνα, να βλέπει κανείς μικρές κουκίδες.

Από την ημέρα που η ελπίδα προσεδαφίστηκε στη χώρα έχουν περάσει 14 μήνες, ενώ από τις τελευταίες εκλογές μόλις μισός χρόνος.

Όση περίπου και η ηλικία του μικρού μας μνημονίου. Του Βενιαμίν μας.

Μέσα σε όλο αυτό το διάστημα έχουν αλλάξει πολλά σε ένα backround που μοιάζει απαράλλακτο. Η χώρα έχει γλιτώσει το Grexit από την ευρωζώνη, την Ευρωπαϊκή Ένωση και την Eurovision. Αυτό το κατάφερε αποσύροντας τα ευρώ, με κλειστά σύνορα και στέλνοντας κάτι σαν συμμετοχή στον πάλαι ποτέ τιμημένο θεσμό.

Σήμερα μένουμε Ευρώπη με εθνική κυριαρχία ΝΑΤΟ και Frontex, με οικονομική κυριαρχία ΕΚΤ, θεσμών και τραπεζών, με κοινωνική κυριαρχία κλειστών κέντρων κράτησης μεταναστών και προσφύγων.

Μένουμε αποθεώνοντας την λιτότητα, δεχόμενοι την βαρβαρότητα σε βάρος των πιο αδύναμων, χωρίς σοβαρές κρατικές δομές πρόνοιας και δίχως, ουσιαστικά, καμία ελπίδα για βελτίωση στο άμεσο μέλλον.

Μετανάστευση, Πολιτική και Γεωπολιτική

Γρηγόρης Σουλτάνης

Οι μαζικές μεταναστευτικές ροές είναι ένα μέσο που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την επίτευξη ετερόκλητων σκοπών. Μερικοί από αυτούς μπορεί να είναι: η οικονομική και στρατιωτική αποδυνάμωση της χώρας ή των χωρών από τις οποίες προέρχονται οι μεταναστευτικές ροές, η αμφισβήτηση της κυριαρχίας και των συνόρων της χώρας προορισμού, η πρόκληση πολιτικής αστάθειας, η πρόκληση οικονομικής κατάρρευσης και ο οικονομικός εκβιασμός, η χρήση των μεταναστών ως ταξικού όπλου εναντίον μιας εθνικής εργατικής τάξης, η ανθρωπολογική μετάλλαξη μιας κοινωνικής δομής με εθνική ομοιογένεια, η πραγμάτωση ιδεολογικών ή θρησκευτικών σκοπών και τέλος, η χρησιμοποίηση των μεταναστευτικών ροών ως άλλοθι για στρατιωτικές παρεμβάσεις γεωπολιτικού ή εθνικιστικού χαρακτήρα.


Σε κάθε περίπτωση, η αποτελεσματικότητα του μεταναστευτικού όπλου είναι ασύγκριτη, αφού η διεθνής εμπειρία έχει δείξει ότι το ποσοστό επιτυχίας του, αναφορικά με τους σκοπούς που θέτουν όσοι το κατευθύνουν, είναι υπερδιπλάσιο από μια στρατιωτική επέμβαση, γεγονός που οφείλεται στο ότι μπροστά στη μαζική μετανάστευση υπάρχει σχεδόν πλήρης ακινητοποίηση της άμυνας μιας χώρας.


Σε πολλές περιπτώσεις, δεν είναι ευδιάκριτο το ποιος σχεδιάζει, ποιος κινεί και ποιος ωφελείται από τις μαζικές μεταναστευτικές ροές, λόγω του ότι μπορεί να εξυπηρετούνται ταυτόχρονα πολλαπλοί σκοποί από διαφορετικούς δράστες.


Σε γενικές γραμμές-όπως έχει δείξει η K. M. Greenhill-σε μια μαζική μεταναστευτική ροή που χρησιμοποιείται ως όπλο ή μέσω εκβιασμού, εμπλέκονται τρείς παράγοντες: αυτοί που έχουν σχεδιάσει την όλη διαδικασία, δημιουργώντας τις προϋποθέσεις ώστε να ξεκινήσει μια ροή, εκείνοι που άμεσα εμπλέκονται στη δημιουργία της ροής και τέλος, οι καιροσκόποι που εκμεταλλεύονται την ύπαρξή της, με τρόπο ώστε να αποκομίσουν τα μέγιστα οφέλη.


Το Μάρτιο του 2015, ο εκπρόσωπος του Γενικού Εθνικού Κογκρέσου (GNC) της Λιβύης, δήλωσε ότι αν η ΕΕ δεν αναγνωρίσει tο GNC ως την επίσημη κυβέρνηση της χώρας, τότε αυτό εξετάζει πρόταση, για να νοικιάσει πλοία και να στείλει στην ΕΕ Αφρικανούς και Ασιάτες που έχουν μπει παράνομα στη Λιβύη και βρίσκονται στα παράλιά της.

Όταν ο Μολότωφ συνάντησε τον Ρίμπεντροπ

Τον περασμένο Φλεβάρη, όταν ο Βαρουφάκης υπέγραφε τη “συμφωνία‑γέφυρα” και αργότερα τον Ιούλιο, ο Τσίπρας το 3^ο Μνημόνιο, υπουργοί και βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ κυκλοφόρησαν το εξής ευφάνταστο επιχείρημα: επρόκειτο για τακτικό ελιγμό, μια συνθήκη τύπου Μπρεστ‑Λιτόφσκ, που οδηγεί σε προσωρινή εκεχειρία με τους δανειστές και δίνει στην κυβέρνηση το χρόνο να εφαρμόσει στο εσωτερικό ένα “παράλληλο πρόγραμμα” κοινωνικών μεταρρυθμίσεων. Προφανώς οι συριζαίοι, ως νέοι μπολσεβίκοι του 21^ου αιώνα, ζήλεψαν τη δόξα του στρατάρχη Τρότσκι, που το Μάρτη του 1918 υπέγραψε στην πόλη του Μπρεστ‑Λιτόφσκ την ομώνυμη συνθήκη, με την οποία παρέδωσε την Πολωνία, τη Λιθουανία και την Καρελία στις Κεντρικές Αυτοκρατορίες και απέσυρε τα ρωσικά στρατεύματα από σειρά άλλων περιοχών, με αντάλλαγμα τον πολύτιμο εκείνο χρόνο που επέτρεψε στο Κόμμα να εδραιώσει την εξουσία του στο εσωτερικό της Ρωσίας.


Όποιος παρακολούθησε το πρόγραμμα της ΕΡΤ2 το Σάββατο, στις 30 Ιανουαρίου, θα είχε τη χαρά να διαπιστώσει πως οι “ιστορικές αναλογίες” των πεπραγμένων του ΣΥΡΙΖΑ δε σταματούν στα παραπάνω. Ήταν η ήμερα που η ΧΑ είχε προγραμματίσει την καθιερωμένη της συγκέντρωση στη πλατεία Ρηγίλλης, με αφορμή τα γεγονότα των Ιμίων του 1996. Ως γνωστόν, η συγκέντρωση στο κέντρο απαγορεύεται, η εκδήλωση ωστόσο μεταφέρεται στη Μεσογείων, έξω από τα γραφεία της ΧΑ. Το μεσημβρινό δελτίο της ΕΡΤ2, σε σχετικό ρεπορτάζ, αναμεταδίδει την λίγων δευτερολέπτων δήλωση του Μιχαλολιάκου, με την οποία καλεί τους “έλληνες πατριώτες” να δώσουν δυναμικό παρόν στη φιέστα του κόμματος. Πλουραλιστική ενημέρωση, θα μπορούσε να πει κάποιος. Όπως αποδείχθηκε στη συνέχεια, επρόκειτο μάλλον για διαφημιστικό σποτάκι. Λίγο αργότερα, και επί μία ώρα, η ΕΡΤ2 “φιλοξενεί” στη συχνότητά της ολόκληρη την εκδήλωση της ΧΑ, η οποία ξεκινά με έναν κομματικό να εξαπολύει μύδρους ενάντια στο “σοβιετικό καθεστώς του Κιμ Γιονκ Τσίπρα”… Η κυβέρνηση περιορίζει τη ΧΑ στα γραφεία της, ενώ παράλληλα της προσφέρει πανελλαδική τηλεοπτική κάλυψη, σαν να πρόκειται για τον ευαίσθητο ανθό που μαζεύει από τους αγρούς και τον καλλιεργεί στο θερμοκήπιο. Τακτικός ελιγμός και εδώ, αυτή τη φορά ανάμεσα σε μπολσεβίκους και εθνικοσοσιαλιστές, ανάλογος με το σύμφωνο μη επιθέσεως που υπέγραψαν Μολότωφ και Ρίμπεντροπ, τον Αύγουστο του 1939…