Παρασκευή

Αξιολόγηση; Όχι δα


Οι Έλληνες σε όλα τα επίπεδα, έχουν βυθιστεί στον αναλφαβητισμό τους όσον αφορά την ανάγνωση της πολυσύνθετης εξωτερικής πραγματικότητας που εδώ και χρόνια ορίζει την πραγματικότητα στο εσωτερικό της χώρας.

Ας τα κάνουμε λιανά:

Δύο βουβάλια μαλώνουνε και ο βάτραχος φουσκώνει το στήθος του περήφανα γιατί μαλώνουνε για το ποιος και πως θα τον πατήσει περισσότερο
Δεν υπάρχει ελληνική πλευρά στις διαπραγματεύσεις: Οι διαπραγματεύσεις γίνονται μεταξύ Ταμείου και Σόιμπλε και οι Έλληνες είναι απλά οι βαστάζοι, οι αχθοφόροι που περιμένουν τις εντολές.
Τα έχουμε πει όλα, θα τα πούμε ξανά και ξανά:

Η ελληνική κυβέρνηση αρέσκεται να χαϊδεύεται από τις άλλες παλλακίδες του Σόιμπλε που τhς λένε ότι τα πράματα θα στρώσουν, ο Σόιμπλε δεν είναι και τόσο κακός, θα δεις.

Ο Σόιμπλε είναι τόσο κακός γιατί είναι ο καλύτερος υπουργός οικονομικών. Επί των ημερών του η Γερμανία απέκτησε θηριώδη πλεονάσματα εν μέσω παγκόσμιας οικονομικής κρίσης.

Ο Σόιμπλε είναι η δημοσιονομική πειθαρχεία: Its his way or the high way.
Ο Σόιμπλε είναι ο βασιλιάς της Ευρώπης γατάκια.

Από την άλλη είναι τα ταμείο, μια στρεβλή οικονομική εκδοχή του κόσμου.
Το ταμείο ορθότατα επιμένει ότι το χρέος δεν είναι βιώσιμο: Κι ο Σόιμπλε στ’ αρχίδια του. Γιατί ο Σόιμπλε είναι πρώτα από όλα Γερμανός. Ευρωπαϊκή αλληλεγγύη και παπαριές.

Δεν υπήρχε καμία περίπτωση να υποχωρήσει καμία από τις δύο πλευρές. Το ταμείο θα χανε τα τελευταία ψήγματα αξιοπιστίας που του χουν απομείνει. Κι ένας σοβαρός Γερμανός πολιτικός δεν θα κανε ποτέ κωλοτούμπα.

Περιέθαλψα και βασανιστές. Όμως, ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ τα εγκλήματα της χούντας

λουκάς παπαδήμος

Από τον λογαριασμό του Νευροχειρουργού Π.Παπανικολάου στο Facebook

«Έχω προσφέρει με την συνήθη αυτοθυσία ιατρική περίθαλψη ακόμα και σε πρώην βασανιστή της χούντας. Όμως, ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ τα εγκλήματα της χούντας.

Επίσης ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ την Κυριακή 12 Φλεβάρη 2012. Όταν εξαπολύθηκε ωμά και απρόκλητα η πιο άγρια αστυνομική καταστολή για να διαλύσει την πιο μαζική συγκέντρωση διαμαρτυρίας των τελευταίων δεκαετιών την μέρα ψήφισης στην βουλή του 2ου μνημονίου.

Όταν στις 5μμ τα ΜΑΤ ψέκασαν με δακρυγόνα εξ επαφής στα μούτρα τον Μανώλη Γλέζο και τον Μίκη Θεοδωράκη και ταυτόχρονα η μηχανοκίνητη ένστολη χρυσαυγίτικη αληταρία της «Δ» άρχισε από πολλαπλά σημεία οργανωμένες φονικές επιθέσεις ενάντια στο συγκεντρωμένο πλήθος.

Πέμπτη

Σημείωμα περί ελευθερίας Ή Όταν οι αστοί παίζουν το πουλί του Αδόλφου

elefteri

Η ελευθερία, όπως και το σπέρμα, ανήκει στο παρόν και όχι στο παρελθόν και το ένδοξο μέλλον.

Λέμε όχι σε μια ελευθερία παγωμένη, στεγνωμένη πάνω σ’ ένα σεντόνι. Λέμε όχι στις σημαίες που θυμίζουν το ρυπαρό μας παρελθόν.

Στα όρια της ευπρεπούς συλλογικής ανοχής ελευθερία σημαίνει συμβιβασμός με τη φτώχεια και τον υπέρμετρο πλούτο, την αλαζονεία, τη μνησικακία, τη μισαλλοδοξία και τον αναρχοφασισμό που επιβάλει η κατασκευασμένη ημιμάθεια του μέσου όρου.

Κάθε μέρα ο ουρανός ξεδιπλώνει το άλλοτε κόκκινο και άλλοτε μαύρο παραπέτασμά του, που δεν το λεκιάζει καμιά ανθρώπινη ελπίδα. Άρα, η ελευθερία, πιστή στον προορισμό της θα ξεγυμνώσει την αλήθεια και θα την μεταχειριστεί όπως αρμόζει σε μια γυμνή γυναίκα, ολοπρόθυμη και συναινούσα.

Η ελευθερία έχει νόημα όταν μας επαναφέρει στην ισορροπία, στον μυθικό μας ομφαλό, στη λογαριθμική σπείρα ή στο ισογώνιο του Jacob Bernoulli, εικόνα της αιωνιότητας των κόσμων, και ως εκ τούτου στο αίσθημα της αιθέριας ερωτικής συναναστροφής.

Ναι, οι αληθινοί προπαγανδιστές της ελευθερίας και της καύλας, οι αληθινοί απόστολοι της μελλοντικής επανάστασης είναι βεβαίως οι λεγόμενοι ελευθεριάζοντες συγγραφείς.

Δευτέρα

ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ Ή ΟΙΚΩΛΟΓΟΙ;

Και οι «οικολόγοι» τής Μ.Κ.Ο. Greenpeace στρατευμένοι (υπό το πρόσχημα του «αντιφασισμού») στο πλευρό του επελαύνοντος νεο(φασιστο)φιλελευθερισμού


Καπηλευόμενοι το -ανεκπλήρωτο ακόμα- πρόταγμα των Αβράκωτων της Γαλλικής Επανάστασης «Ελευθερία – Ισότητα – Αδελφοσύνη» οι νεόκοποι οικολογούντες υπερασπιστές της ελευθερίας (των «αγορών»), της παγκόσμιας αδελφοσύνης (των παγκοσμιοποιούμενων κεφαλαιοκρατών / ιδιοκτητών του πλανήτη) και μιας (εννοείται) κενής νοήματος ισότητας, κρέμασαν με ιεραποστολικό στόμφο το υποκριτικό «αντιφασιστικό» πανώ τους στον πύργο του Άιφελ.

«Αυτή η ενέργεια έχει ως στόχο να προειδοποιήσει για τα σχέδια της Μαρίν Λεπέν και τον κίνδυνο που αντιπροσωπεύει για τις οργανώσεις, αλλά και πέραν αυτού», δήλωσε ο Ζαν-Φρανσουά Ζυγιάρ, γενικός διευθυντής της Greenpeace Γαλλίας στους δημοσιογράφους. «Liberté, égalité, fraternité: είναι περισσότερο επείγον να υπερασπισθούμε αυτές τις αξίες, που απειλούνται ιδιαίτερα από το Εθνικό Μέτωπο», πρόσθεσε ο Ζαν-Φρανσουά Ζυγιάρ. «Η Greenpeace ανησυχεί αυτούς τους καιρούς της αναζωπύρωσης των εθνικισμών στην Τουρκία, την Ουγγαρία…και των κινδύνων του περιορισμού του δικαιώματος του συνεταιρίζεσθαι. Εντάσσεται στην αποστολή μας να αντιταχθούμε», επέμεινε.

Από τί θέλει να μας προστατέψει άραγε αυτός ο γραφειοκράτης οικολογίσκος, που μιλάει άπταιστα (και λαϊκιστικότατα) τη διεθνή γλώσσα των βολεμένων; Και σε τί «αντίσταση» (όπως αναγράφεται στο πανώ) μας καλεί; Eίναι δηλαδή ήδη εγκαθιδρυμένες οι αξίες που θέλει να «υπερασπιστεί»; Και από ποιόν «απειλούνται ιδιαίτερα»; Μόνο από τη Λεπέν; Όχι και από τον ανταγωνιστή της πολιτικό διαχειριστή τών συμφερόντων τής γαλλικής ελίτ;

Παρασκευή

Η αίρεση των Σιωπηλών

Πάνω απ’ το χωριό μου, τη Θάλαττα, που στους χάρτες αναφέρεται ως Λατζόι, υπάρχει μια σπηλιά, υπάρχει κι ένας μύθος. Ως μύθος έμεινε, όμως σίγουρα περιέχει ψήγματα αλήθειας.

Σ’ αυτόν τον μύθο βασίστηκα για να γράψω την ιστορία του ανθρώπου που έγινε θεός (https://sanejoker.info/2015/03/god-in-the-desert.html). Όμως καλύτερα θα ήταν να διηγηθώ την ιστορία έτσι όπως την ξέρουν όλοι στη Θάλαττα.

Συνέβη πριν πολλά χρόνια, αλλά ακριβώς πόσα κανείς δεν ξέρει. Μπορεί επί τουρκοκρατίας. Ίσως πιο πριν, όταν το δεσποτάτο του Μυστρά εκτεινόταν σ’ όλη τη δυτική Πελοπόννησο.

Κάποιος γέρος στο καφενείο, όταν ρωτούσα για την αίρεση των σιωπηλών, είπε κάτι διαφορετικό. Ότι συνέβη ακόμα παλιότερα, πριν πατήσει ο Απόστολος Παύλος το πόδι του στην περιοχή. Είπε πως ήταν μύθος των αρχαίων, μπορεί και των Πελασγών.

Τότε οι άλλοι γέροι είχαν γελάσει, αλλά ίσως ο γερο-Σπύρος να διαισθάνθηκε την αλήθεια. Ποιος ξέρει;
~~


Πέρασε απ’ το χωριό χωρίς να μιλήσει σε κανέναν. Μόνο στάθηκε στην πηγή, κάτω απ’ τον πλάτανο της πλατείας, να ξεδιψάσει. Κι έφυγε. Και χάθηκε.

Λίγες μέρες μετά ένα βοσκόπουλο κατέβηκε στην πλατεία κι είπε πως στη σπηλιά των φιδιών έμενε ένας παράξενος γέρος.

(Μια παρέμβαση: Η σπηλιά ακόμα και σήμερα λέγεται έτσι «των φιδιών». Γιατί στις 30 του Απρίλη πάντα, ανοίγει ο τοίχος και τρέχουν μικρά μικρά φιδάκια. Είναι άκακα και το ‘χουν σε μεγάλο αμάρτημα να τα σκοτώσει κάποιος.)

Κάποιοι ανέβηκαν στη σπηλιά και πήγαν φαγιά στον γέρο. Πλούτη δεν είχαν στο χωριό, αλλά δεν θ’ άφηναν ποτέ κάποιον να πεθάνει απ’ την πείνα.

Εκείνος πήρε κι έφαγε χωρίς κανέναν να ευχαριστήσει.

Και συνέχισαν έτσι να του πηγαίνουν φαγητό, για όλο το χειμώνα θαρρώ, χωρίς να τον ακούσουν κουβέντα να λέει.

~~

4 δις μέτρα


Παίρνουνε τα μέτρα μας κι εμεις κοιτάμε.
Μετράμε μέρες μέχρι τις δραματικές μειώσεις εισοδημάτων που ψηφίζουν αύριο.
Το έργο γνωστό, το περιγράφαμε από τον Φλεβάρη του 15:
Η "κυβέρνηση" κάνει μπλόφες για να εντυπωσιάσει με χαρτιά ανοιχτά. Όλοι βλέπουν το χέρι της κι ανεβάζουν τα πονταρίσματα.
Φυσικά, αυτή είναι η αφελής εκδοχή. Γιατί η τράπουλα είναι σημαδεμένη και το παιχνίδι στημένο.
Στο τέλος της κάθε παρτίδας οι δανειστές έχουν πάρει όλα όσα είχαν συμφωνηθεί κι ακόμη περισσότερα για εγγύηση.
Έτσι, από τα 3,6 δις μέτρα που ζητούσε το ΔΝΤ 2 μήνες πριν, η κυβέρνηση κατάφερε να κλείσει την αξιολόγηση με ... 4 δις (άλλοι τα κοστολογούν στα 5)
Κοινωνικό μακελειό: 2-3 συντάξεις κομμένες, κοινωνικά επιδόματα τσεκουρώνονται.
Κι όλα αυτά για μια και μόνο δόση των 6 δις.
Αντίμετρα; Τα ισοδύναμα του άλλου μισού του ΣΥΡΙΖΑ, της ΔΗΜΑΡ.
Οι πλούσιοι πλουσιότεροι, οι μεσαίοι φτωχοί και οι φτωχοί πένητες.
Αυτό είναι το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης.
Η πολιτική αλητεία έχει ξεπεράσει κάθε προηγούμενο και τα προηγούμενα ήταν τόσο άσχημα που έλεγες πως δεν μπορεί να υπάρχουν χειρότερα από αυτά.
Οι πουστιές Κατράγκουλου, ο δόλος, η ταξική ιδιοτέλεια, ο μαρξισμός στην υπηρεσία των ελίτ, του κώλου τα εννιάμερα, το ξεπάστρεμα των μικρομεσαίων ελευθέρων επαγγελματιών κι επιχειρήσεων.
Για μια καρέκλα.
Μια καρέκλα που πρέπει να κάνουμε ηλεκτρική.
Αργήσατε Έλληνες. Κι αυτό θα το πληρώσουμε με αίμα εμείς και τα παιδιά μας και τα εγγόνια μας.
Η εκλογή Μακρόν διασφαλίζει μια ακόμη 4ετία γερμανικής κυριαρχίας στην Ευρώπη. Απλά οι τραπεζίτες θα μίλαν με τον Σόιμπλε μέσω του ανθρώπου τους κι όχι μέσω κάποιου πολιτικού αγκιστρωμένου στο πρώην πολιτικό σύστημα της Γαλλίας που κατέρρευσε στις προεδρικές.

Τετάρτη

Το μικρό Πουέρτο Ρίκο διαγράφει τολμηρά το χρέος του. Η εθελόδουλη Ελλάδα προσκυνά και εξαθλιώνεται

πουέρτο

Το κράτος του Πουέρτο Ρίκο έχει αποκτήσει πρόσφατα την υπόστασή του, ευρισκόμενο παράλληλα σε ένα είδος πολιτικής εποπτείας από τις ΗΠΑ.

Η σημερινή κυβέρνηση του Πουέρτο Ρίκο ευρισκόμενη αντιμέτωπη με ένα μεγάλο, επαχθές και μη βιώσιμο χρέος, αντί να δέχεται να μπει σε έναν ανυπόφορο μνημονιακό ζυγό, όπως έκαναν οι εθελόδουλες και προδοτικές κυβέρνησεις της Ελλάδας, μετά από προσπάθειες να απαλλαγεί με διαπραγματεύσεις από το βάρος των πιστωτών, προχώρησε τολμηρά σε μονομερή και ευρεία αναδιάρθρωση (διαγραφή) τους χρέους του.

Για άλλη μια φορά αποδεικνύεται πόσο γελοία και αστήρικτη είναι η προπαγάνδα που ισχυρίζεται πως είναι αδύνατη η διαγραφή χρέους και πως αυτή θα έχει θανάσιμες επιπτώσεις για την Ελλάδα. Το Πουέρτο Ρίκο δεν θα πάθει τίποτα, αντίθετα θα ανακουφιστεί με την διαγραφή, όπως ανάσαναν πρόσφατα το Ιράκ και η Ουκρανία.

Στις 3 Μαΐου 2017 το Πουέρτο Ρίκο αποφάσισε ευρεία αναδιάρθρωση (διαγραφή) του χρέους και υπέβαλε αίτηση στην αμερικανική Δικαιοσύνη για ενεργοποίηση του καθεστώτος προστασίας από τους πιστωτές, με την Ουάσινγκτον υποχρεωμένη πλέον να αποφασίσει την αναδιάρθρωση (διαγραφή) χρέους του κράτους του Πουέρτο Ρίκο, η οποία θα είναι η μεγαλύτερη που έχει γίνει μέχρι στιγμής.

Τρίτη

ΤΟ ΚΚΕ ΚΑΙ Η ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΕΠΑΓΡΥΠΝΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΙΑΦΥΛΑΞΗ ΤΟΥ ΕΥΡΩΝΟΜΙΣΜΑΤΟΣ…

Ένα Quiz για «γερούς» λύτες. Ποιός είπε το κάτωθι;


«στην περίπτωση αλλαγής νομίσματος στη χώρα μας το λαϊκό εισόδημα θα εξανεμιστεί μέσω της υποτίμησης του νέου νομίσματος, της αισχροκέρδειας, της ραγδαίας πτώσης της αγοραστικής δύναμης, καθώς και μέσω της μεγάλης ανατίμησης των εισαγόμενων εμπορευμάτων, στα οποία στηρίζεται όχι μόνο η κατανάλωση, αλλά και η βιομηχανία. Επίσης, θα χτυπηθεί και ένα μεγάλο μέρος αυτοαπασχολούμενων, φτωχών αγροτών, δανειοληπτών


α. Γιάννης Στουρνάρας, Διοικητής ΤτΕ
β. Ο Γερούν ο Ντάισελμπλουμ από το Eurogroup
γ. O Kυριάκος Μητσοτάκης, σε συνεστίαση της ΝΔ
δ. Η ΚΕ του ΚΚΕ
ε. Ο Θάνος ο Τζήμερος με ανάρτηση στο facebook
στ. Ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος
ζ. Ο Άρης Πορτοσάλτε, μια συνηθισμένη μέρα στο ΣΚΑΙ


Σωστή απάντηση: δ) Η ΚΕ του ΚΚΕ


Όσοι πιθανότατα να μπερδευτήκατε με τον Στουρνάρα –ανθρώπινα είναι τα λάθη–, ο καλός μας τραπεζίτης, πολύ πρόσφατα, είπε στην Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων της βουλής ότι «Θα συλλαμβανόμαστε στα σύνορα, δεν θα μπορούμε να ταξιδέψουμε», καλώντας όσους ονειρεύονται αλλαγή νομίσματος «να ταξιδέψουν στη Βόρεια Κορέα για να καταλάβουν πόσο ωραία θα είναι αν το κάνουμε αυτό».

Πολ Μέρφι: ο Ρομπέν των νερών


Ενας Ιρλανδός πρώην ευρωβουλευτής απειλείται με ισόβια δεσμά. Το έγκλημά του; Πίστευε ότι το νερό είναι δημόσιο αγαθό, το οποίο δεν μπορεί να υπερκοστολογείται και να περνά στα χέρια ιδιωτικών μονοπωλίων.
Ο Ρομπέν των Δασών προστάτευε τα δημόσια αγαθά από τα αδίστακτα αρπακτικά
Νόαμ Τσόμσκι


Για αιώνες η φιγούρα του Ρομπέν των Δασών είχε συνδεθεί στο συλλογικό υποσυνείδητο εκατομμυρίων ανθρώπων με έναν αλτρουιστή ληστή, ο οποίος έπαιρνε τα χρήματα των πλούσιων ταξιδιωτών και τα αναδιένεμε στους φτωχούς – ακριβώς δηλαδή το αντίστροφο απ’ ό,τι συμβαίνει σήμερα με τους σταθμούς διοδίων σε αρκετές αποικίες χρέους της Ευρώπης.


Οι ιστορικοί διαφωνούν εάν ο μύθος στηρίζεται σε υπαρκτό πρόσωπο που έζησε τον 13ο αιώνα στην Αγγλία, αλλά και εάν ο Ρομπέν των Δασών δήλωνε πίστη στον βασιλιά ή αμφισβητούσε το σύνολο της κρατικής εξουσίας.


Οπως έχουμε εξηγήσει όμως και παλαιότερα, μία από τις πιο ενδιαφέρουσες ιστορικές αναλύσεις του μύθου, την οποία παρουσίασε παλαιότερα ο Νόαμ Τσόμσκι, συνδέει τον Ρομπέν των Δασών με το κίνημα κατά των ιδιωτικοποιήσεων.


Η ιστορία που μας διηγείται ο καθηγητής του ΜΙΤ μάς φέρνει πίσω στο 1215 μ.Χ. όταν υπογράφεται η περίφημη Magna Carta, η οποία αφορά, μεταξύ άλλων, τις σχέσεις Κράτους- Εκκλησίας και στρέφεται εναντίον της παράνομης φυλάκισης ανθρώπων.


Αυτό που ελάχιστοι γνωρίζουν είναι ότι η Magna Carta είχε και ένα συνοδευτικό έγγραφο που λεγόταν η Χάρτα των Δασών – το οποίο με την έλευση του καπιταλισμού καταχωνιάστηκε σε κάποιο συρτάρι και λησμονήθηκε.


Η Χάρτα των Δασών όριζε ότι κάθε ελεύθερος άνθρωπος έπρεπε να έχει πρόσβαση στο δάσος του βασιλιά, από όπου θα μπορούσε να συλλέγει ξυλεία για θέρμανση και οικοδομικές εργασίες αλλά και νερό και τροφή για τα ζώα του.


Ουσιαστικά πρόκειται για το πρώτο έγγραφο στην Ιστορία που καθορίζει με τόση σαφήνεια το δικαίωμα των πολιτών σ' αυτό που σήμερα αποκαλούμε δημόσια αγαθά.

Δευτέρα

Το εργοστάσιο των κουραδιών

to ergo

by ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΝΤΩΝΑΚΟΣ

Πλάθουμε πολλές φορές στο μυαλό μας εικόνες για να σκοτώσουμε την κοσμική μας μοναξιά. Βλέπουμε στους βράχους πρόσωπα και στους ουρανούς θεούς, διαβόλους και αγγέλους.

Απ’ το παιχνίδι της παρατήρησης των πρωτόγονων ανθρώπων περάσαμε αισίως στις χατζάρες και στις σταυροφορίες και στις έξυπνες βόμβες των χριστιανών εναντίον των απίστων και των βαρβάρων.
Όταν ακούω την έκφραση ανοιχτή κοινωνία μου έρχεται να ξεριζώσω τις αρχιδότριχές μου.

Ένας συρφετός υπαλλήλων και μισθοφόρων της πιο άθλιας έκφρασης αυτού που ονομάζουμε δυτική κουλτούρα θρέφει το αυγό του φιδιού με τον πιο λεπτεπίλεπτο συγγραφικό οίστρο.

Όταν ξεσπαθώνεις εναντίον μιας θρησκείας, δηλαδή εναντίον μιας οργανωμένης μεταφυσικής μαλακίας, χωρίς να φανερώνεις τα αίτια που τη γεννούν και την αναπαράγουν τότε ξεσπαθώνεις εναντίον αθώων ανθρώπων, θυμάτων του ιερατείου και της στοχευμένα κακής εκπαίδευσης.

Όταν σε τρώει το μουνί σου ή ο πούτσος σου για το Ισλάμ και δε σε τρώει για το σαρκοβόρο Άγιο καπιταλισμό μέσα στον οποίο ενσωματώνεσαι καθημερινά με τον πιο χυδαίο τρόπο, τότε είσαι αμερικανοτσολιαδάκι με γαλλική κιλότα και οξυζενέ μαλλί.

Μα όλος αυτός ο βρωμερός αναρχισμός του μικροαστού που εκφράζεται συστηματικά από την αμερικάνικη πρεσβεία και τα έντυπά της κουμπώνει πάνω στη νεοελληνική φαρσοκωμωδία.