Στον Θαυμαστό Καινούριο Κόσμο του Χάξλεϋ όλοι είναι ευτυχισμένοι. Όλοι πρέπει να είναι ευτυχισμένοι. Το μόνο που χρειάζεται να κάνουν είναι να παίρνουν το χαπάκι τους, το σόμα, κι όλα είναι καλά. Ένας κόσμος ευτυχίας. Δεν υπάρχουν συγκρούσεις, δεν υπάρχουν πόλεμοι, δεν υπάρχουν προβλήματα ούτε και δυστυχία.

Όμως γιατί η δυστοπία του Χάξλεϋ μοιάζει πιο απειλητική από εκείνη του Όργουελ, όπου ο Μεγάλος Αδελφός επιβάλλεται δια της βίας; Μήπως επειδή δεν είναι φυσικό να είμαστε -πάντα- ευτυχισμένοι;
Άλλωστε τι είναι η ευτυχία και πώς θα μπορούσαμε να την μετρήσουμε;
Η ευτυχία έχει γίνει η συλλογική ψευδαίσθηση με την οποία ζει η εποχή μας.Pascal Bruckner
~~
Ευτυχισμένος είναι εκείνος που αισθάνεται έτσι. Δεν έχει σημασία πόσα έχει, πόσα δεν έχει, με ποιον ζει και πώς ζει, γιατί αισθάνεται και τι εννοεί. Είναι υποκειμενικό, οπότε αν εσύ πιστεύεις ότι είσαι ευτυχισμένος, αν νιώθεις ότι ευημερείς, αν περνάς καλά, τότε είσαι ευτυχισμένος.

Οι ψυχολόγοι έχουν φτιάξει πολλά ερωτηματολόγια για να μετρήσουν την ευτυχία. Ζητούν απ’ τους ερωτώμενους ν’ απαντήσουν σε μια κλίμακα από το ένα ως το δέκα (1 – 10) πόσο συμφωνούν (1=καθόλου, 10=απόλυτη ταύτιση) με δηλώσεις του τύπου: “Η ζωή είναι ωραία” – “Νιώθω καλά” – “Αισθάνομαι αισιοδοξία για το μέλλον”. Έπειτα αθροίζουν όλες τις απαντήσεις και υπολογίζουν το γενικό υποκειμενικό μέγεθος ευτυχίας του κάθε ατόμου.

Για κάθε άτομο ξεχωριστά ίσως να μην έχει αξία μια τέτοια έρευνα, αλλά στατιστικολογικά μπορεί να δείξει -να υποδείξει μάλλον- κάποια θέματα ευτυχίας.

Αν, για παράδειγμα, 10.000 παντρεμένοι βγάζουν μέσο όρο ευτυχίας 8,73 και 10.000 χωρισμένοι βγάζουν μ.ο. ευτυχίας 5,42 , συμπεραίνουμε ότι οι παντρεμένοι είναι πιο ευτυχισμένοι απ’ τους χωρισμένους.
Η ευτυχία; Ένα καλό πούρο, ένα καλό γεύμα και μια καλή γυναίκα. Ή μια κακή γυναίκα, εξαρτάται πόση ευτυχία μπορείς να αντέξεις.George Burns