ΤΑ ΒΟΘΡΟΚΑΝΑΛΑ ΤΗΣ «ΔΙΑΠΛΟΚΗΣ» ΚΑΙ ΟΙ ΒΟΘΡΟΕΦΗΜΕΡΙΔΕΣ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ…

«Τον Ανδρέα στις καλές του μέρες θύμισε ο Αλέξης. Χυδαίος και ψεύτης ο Κυριάκος»!! (11-10-2016, πρωτοσέλιδο της φιλοκυβερνητικής εφημερίδας Κόντρα Νιους, ιδιοκτησίας Γεωργίου Κουρή, το σχετικό άρθρο μεταξύ άλλων χαρακτηρίζει «Πολυβόλο» τον Αλέξη Τσίπρα, που «γάζωσε τη διαπλοκή μιλώντας τη γλώσσα της αλήθειας».)

Το σύστημα και τα φυσικά πρόσωπα που βρίσκονται πίσω από την προπαγάνδα κάθε καθεστώτος χωρίς αμφιβολία δίνουν το στίγμα των γενικότερων προθέσεών του, προσδιορίζουν τον χαρακτήρα της επιβολής και τους ευρύτερους σχεδιασμούς του. Σε κάθε περίπτωση θα τονίσουμε ότι το σύστημα αυτό μπορεί να «διαβαστεί» μόνο υπό το πρίσμα της λειτουργικής ενότητάς του, παρακάμπτοντας τον πλαστό διαχωρισμό των μηχανισμών και των προσώπων που κάνουν την βρώμικη δουλειά και εκείνων που τιμούν την θεσμική τους ιδιότητα. Είναι αυτό που λένε «το ένα χέρι νίβει το άλλο και τα δύο το πρόσωπο».

Ο Γιώργος Κουρής εκδίδει το 1958 την «Φωνή της Κεφαλλονιάς» η οποία στηρίζει με πάθος τους «αποστάτες» της Ένωσης Κέντρου το 1965, επιτίθεται άγρια κατά του Γεωργίου και Ανδρέα Παπανδρέου («Ανδρέσοφ τον αποκαλούσε), ενώ επαινούσε το «καμάρι της Κρήτης» τον «λεβέντη Κώστα Μητσοτάκη». Στη Μεταπολίτευση αγοράζει με δάνειο 22 εκατ. δραχμών μεγάλη έκταση στην Παλλήνη με δάνειο που πήρε από την ΕΤΒΑ την περίοδο της χούντας. Το τυπογραφείο του δεν πηγαίνει καλά και ανήμερα των Χριστουγέννων του 1978 «τυχαία» γίνεται παρανάλωμα του πυρός.

Και η ζωή συνεχίζεται. Ιδρύει νέα εταιρεία με άτομα που, όπως «ακούγεται», ανήκουν στο περιβάλλον Μητσοτάκη, πουλάει τον εξοπλισμό της εταιρείας και καταφέρνει, όπως «ακούγεται», να «ρίξει» οικονομικά (ίσως ο μόνος που το κατόρθωσε) τον Μητσοτάκη, καθώς δεν του αποπληρώνει χρέη.

Και φθάνουμε στο 1980, όταν εκδίδει την περιβόητη ΑΥΡΙΑΝΗ, η κυκλοφορία της οποίας λόγω του χαμηλού αντιτίμου της φθάνει τον Ιούλιο στα 56.000 φύλλα ημερησίως, ενώ τον Σεπτέμβριο απογειώνεται στα 100.000 φύλλα βάζοντας στο «σημάδι» την σύζυγο τού τότε πρωθυπουργού Γ. Ράλλη που ήταν αντιπρόσωπος της εταιρείας ενδυμάτων Lacoste. Ακολουθούν δίκες και καταδίκες, ο ίδιος διαφεύγει στην Ιταλία, ενώ ο αδερφός του Μάκης Κουρής φυλακίζεται.

Τα κοκτέιλς, τα φρι πρες και τα ρεζιλίκια

 

Του Χάρη Ζάβαλου

Eλλάδα.

Μια χώρα που και να θες, δεν βαριέσαι ποτέ. Μια χώρα σαν καμιά άλλη. Με κατοίκους βδελύγματα, όπως μάθαμε από τον παγκοσμίου φήμης συγγραφέα (κάποτε στα έιτις έγραψε κάτι που διαβαζόταν και από τότε γράφει ξανά το ίδιο και το ίδιο με αποτέλεσμα να μην διαβάζει κανείς ούτε το όνομα του στο θυροτηλέφωνο).

Βέβαια πάντα υπάρχουν καλοθελητές που είναι διαθέσιμοι να αναδημοσιεύσουν ακόμα και τέτοια απαράδεκτα κείμενα με μπόλικη συλλογική ευθύνη και γονιδιακή καταδίκη.

Εφόσον είσαι Έλληνας στην καταγωγή και έχεις γεννηθεί σε αυτή τη γωνία της Νοτιοανατολικής Μεσογείου, σύμφωνα με τον εν λόγω ειδήμονα, οφείλεις να εξαφανιστείς. Είτε είσαι καλός, είτε δεν είσαι. Σαν να διαβάζεις τον «Αγών μου» του Α. Χίτλερ και αντί για τους Εβραίους να βάλεις στη θέση τους Έλληνες.

Θα ήταν αστεία αυτά τα κείμενα, αν δεν ήταν εξοργιστικά και αν δεν δημοσιεύονταν από σεσημασμένα έντυπα που γαυγίζουν 5 χρόνια τώρα «ότι η κρίση είναι πρωτίστως ηθική και όχι οικονομική», συμπληρώνοντας «όλα θα άλλαζαν βέβαια αν είχες πάρει εκείνη την απόδειξη για το πεϊνιρλί πριν 12 χρόνια. Αλλά τι να περιμένει κανείς από ανήθικους ημιανθρώπους όπως είναι οι Έλληνες;»Είδες πως σατανικά κολλάει έτσι;

Σε αυτή τη βάρβαρη «φυλή», διαβάζουμε σε έντυπα και sites που ο φυλετικός διαχωρισμός έχει εγκατασταθεί σαν μούχλα, ότι μόνο οίκτος δεν αξίζει.

Όταν ο Hawking έπεσε μεσα στον ανοιχτό βόθρο του «Ο πρωταγών μου»

 

Σήμερα γυρνούσα μετά απο δυο εσπρέσσο και ευχάριστη πολιτική κουβέντα απο τα Εξάρχεια και είπα να καθίσω να διαβάσω  τίποτα πριν πέσω για ύπνο. Άξαφνα είδα  συντρόφους

Φυσικοτζιχαδιστές να έχουν αναδημοσιεύσει ενα άθλιο κείμενο ενος ποταμίσιου πρωταγωνιστή που έθαβε τον Hawking και όσους ασχολούνται μαζί του.

 

Θα σας φανεί περίεργο οτι το protagon ασχολήθηκε με κάτι πέρα απο  τον ιατροφιλόσοφο τον Ράμφο ή το πόσα λίγα ειναι 5.000 το μήνα για να ζεις ή το πόσο  σούπερ είναι το μνημόνιο.Τι μπορεί δηλαδή να πει το «o πρωταγών μου» για εναν τύπο σαν το Hawking;Τίποτα αλλά μόνο τυχαίο δεν είναι το σημερινό  άρθρο για τον Hawking.

Βλέπετε χθες κυκλοφόρησε αυτό το άρθρο http://www.huffingtonpost.com/entry/stephen-hawking-capitalism-robots_5616c20ce4b0dbb8000d9f15?ncid=tweetlnkushpmg00000067 στο οποίο ο Hawking λέει ξεκάθαρα οτι δεν πρέπει να φοβόμαστε τα ρομπότ αλλά τον καπιταλισμό. Ο Hawking κάνει μια πολύ απλή διαπίστωση. Οτι εαν όλα τα παράγουν στο τέλος οι μηχανές θα πρέπει να υπάρχει ισοδύναμη  διανομή του πλούτου κάτι που τώρα όπως λέει δεν γίνεται.

Η δημοσιογραφία του κώλου χρειάζεται και το κοινό του κώλου

 

Του Λευτέρη Χαραλομπόπουλου

 

Σε μια από τις πιο γνωστές και εμβληματικές φράσεις του, ο Ουμπέρτο Έκο σημειώνει πως οι σύγχρονες δικτατορίες δεν επιβάλλονται με τα τανκς, αλλά με τις τηλεοράσεις (κι αν το προεκτείνουμε λίγο, με τα media). Μολονότι στο φοβερό και τρομερό βενζινάδικο-gate δεν μιλάμε για τη δύναμη της επιβολής ενός καθεστώτος, δεν μπορούμε να παραγνωρίζουμε ότι πρόκειται για μια (ακόμη) νίκη της αισθητικής του αυριανισμού επί της δημοσιογραφίας και για την επιβολή της «χούντας» του κίτρινου τύπου…

 

Ουδείς άνθρωπος με κανονική σκέψη, κριτική αντίληψη και στοιχειώδη κοινωνική μόρφωση θα ασχολούνταν κανονικά με την ιστορία του σκασμένου λάστιχου, ακόμη κι αν «σκόνταφτε» πάνω της. Όμως, η ιστορία του κιτρινισμού της είδησης -και τελικά της ίδιας της δημοσιογραφίας- δεν είναι ούτε τωρινό, ούτε μονοσήμαντο ή εύκολα αντιμετωπίσιμο φαινόμενο. Πρόκειται για έναν πανίσχυρο μηχανισμό προπαγάνδας, που τελικά επιβάλει όχι μόνο άποψη στον δημόσιο διάλογο (και βίο), αλλά και την ίδια την αισθητική του.