Παρασκευή

Ο Δραγασάκης ήθελε το μνημόνιο του Σόιμπλε

dragasakis
 
Μετά την τρομερή αποκάλυψη του Βήματος πως «Ο Λαφαζάνης ήθελε το Grexit του Σόιμπλε», και αφού κανένα από τα συστημικά ή αντισυστημικά (πάλαι ποτέ) μέσα δεν το κάνουν, σήμερα προχωράω σε μία μεγάλη αποκάλυψη.
 
Κανάλια, εφημερίδες αλλά και… σύντροφοι φροντίζουν να μάθουμε πως όσοι θέλουν απεγκλωβισμό από το μνημόνιο, υποστηρίζουν το σχέδιο του Σόιμπλε. Ο Λαφαζάνης είναι γι’ αυτούς ο πρωτεργάτης, ηγούμενος της Αριστερής Πλατφόρμας. Τα στοιχεία είναι αμείλικτα και ο συλλογισμός απλός.
 
Οι παλιοί τον θυμούνται, ας τον μάθουν και οι νέοι.
 
Ο μπαλούρδος είναι όργανο. Το μπουζούκι είναι όργανο. Άρα, ο μπαλούρδος είναι μπουζούκι.
«Κάθε μονομερής αλλαγή των συμφωνηθεισών διαδικασιών θα μπορούσε να ανοίξει τον ασκό του Αιόλου» λέει ο σύντροφος Γιάννης Δραγασάκης, σε συνέντευξή του στη Ριάλια Νιους.

Ο πρωτεργάτης των διαπραγματεύσεων με τους εγχώριους και εξωχώριους ιδιοκτήτες του συστήματος, καθησυχάζει τραπεζίτες και μεγαλοκαταθέτες, εξηγώντας πως «με την ψήφιση της συμφωνίας, την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, τη ρύθμιση του χρέους θα υποχωρήσει η αβεβαιότητα».
 
Στη συνέντευξή του επίσης, ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Τσίπρα δηλώνει πλήρη υποταγή του και πίστη στο μνημόνιο που Σόιμπλε και Μέρκελ παρέδωσαν στον Αλέξη Τσίπρα τα ξημερώματα της 13ης Ιουλίου.
 
«Η κυβέρνηση δεν έχει δεχθεί κανένα συγκεκριμένο αίτημα για παρέκκλιση από τα συμφωνηθέντα στη Σύνοδο Κορυφής. Ο κίνδυνος για Grexit είναι υπαρκτός. Αλλά θα υποχωρήσει δραστικά με την ψήφιση της συμφωνίας και κυρίως με την ολοκλήρωσή της που θα καθιστά το δημόσιο χρέος βιώσιμο και εξυπηρετήσιμο σε βάθος χρόνου».
 
Ο σύντροφος Γιάννης, στην συνέντευξή του αφιερώνει χρόνο και για να ηρεμίσει αυτούς για τους οποίους έδωσε σκληρή μάχη μετά από πεντέμισι μήνες διαπραγμάτευσης.
 
«Οι καταθέσεις άνω των 100.000 ευρώ προστατεύονται και αν η προστασία αυτή αρθεί, θα υπάρξει ανεπανόρθωτη κρίση εμπιστοσύνης όχι μόνο στην Ελλάδα , αλλά και στην Ευρώπη προς τα πιστωτικά ιδρύματα. Κάθε κούρεμα καταθέσεων θα είναι μια τιμωρία για φυσικά πρόσωπα και επιχειρήσεις που κράτησαν τα χρήματά τους στη χώρα, έναντι εκείνων που διατηρούν τα χρήματα και τους λογαριασμούς τους στο εξωτερικό».
 
Τέλος, ο Αναπληρωτής Υπουργός Εθνικής Οικονομίας στην Οικουμενική Κυβέρνηση του Ξενοφώντα Ζολώτα του βρώμικου ’89, καθησυχάζει άπαντες, εντός και εκτός Ελλάδας, και για τα τεκταινόμενα στο κόμμα.
 
«Το κόμμα δεν βρίσκεται σε πορεία αποσύνθεσης, ούτε διάσπασης και είναι σε πορεία ανασύνθεσης και ουσιαστικής επανίδρυσής του. Η συνεδρίαση της κεντρικής επιτροπής έδειξε ότι υπάρχουν άτομα που νιώθουν πρώτα ΚΟΕ και μετά ΣΥΡΙΖΑ, πρώτα ΔΕΑ, Πλατφόρμα και μετά ΣΥΡΙΖΑ. Κάποια από τα άτομα αυτά ίσως αποχωρήσουν από τον ΣΥΡΙΖΑ, αν και δεν τα διώχνει κανείς».
 
Το κυνήγι του Βαρουφάκη, η δαιμονοποίηση του Λαφαζάνη, η συνεχής λασπολογία κατά της Ζωής, η περιθωριοποίηση των συνιστωσών που προσέδωσαν τον ριζοσπαστισμό με τον οποίο ο ΣΥΡΙΖΑ πήρε την εξουσία, όλα οδηγούν στο ίδιο συμπέρασμα.
 
Ο ΣΥΡΙΖΑ για την εξουσία. Ούτε για την Αριστερά, ούτε για τη ρήξη, ούτε για την πρόοδο.
Είναι προφανές και είμαστε ήδη εκεί. Όσοι υποστηρίζουν και ζητάνε απεγκλωβισμό της χώρας από τα μνημόνια και εφαρμογή ριζοσπαστικής πολιτικής, συντάσσονται με το Grexit του Σόιμπλε.
Συνεπώς, όσοι θεωρούν πως τα μνημόνια είναι μονόδρομος, δεν υπάρχει άλλη λύση και πως οποιαδήποτε άλλη επιλογή οδηγεί στην καταστροφή, συντάσσονται με το μνημόνιο του Σόιμπλε.
Ο μόνος που κερδίζει σε κάθε περίπτωση είναι ο Σόιμπλε.
 
Και αναρωτιέται κανείς.
 
Μία κυβέρνηση «της Αριστεράς», όταν αντιλαμβάνεται πως έχει πέσει μέσα στη φάκα του καπιταλισμού, όπου ο εξουσιαστής κερδίζει είτε έτσι, είτε αλλιώς, τι κάνει;
 
Παίρνει μία από τις δύο επιλογές χωρίς να κάνει φασαρία;
 
Ή φέρνει τον κόσμο άνω-κάτω καταγγέλλοντας την παγίδα, δημιουργώντας το ρεύμα εκείνο στην κοινωνία που θα διεκδικήσει μια ζωή με Δικαιοσύνη και Ελευθερία;
 
Ο Δραγασάκης, και όχι μόνο, δίνουν την απάντηση. Σε εκπροσωπεί;
 
ΥΓ. Στη φωτό ο σύντροφος Γιάννης, άνετος μαζί με τους συντρόφους Γεννηματά και Σουφλιά το ’89. Ο Γιάννης δεν φοβήθηκε ποτέ τον μονόδρομο. Ακόμα κι εάν πάντα τον έφερνε ψηλά, σε θέσεις εξουσίας. Είναι η μοίρα των υπεύθυνων.
 
Πηγή: rebeliskos