Δεν είναι εύκολο ν’ αλλάξεις όταν χαλάσεις εντελώς

Έρχονται κάποιες στιγμές στη ζωή που πρέπει να πάρεις μια απόφαση. Και πολλές φορές, παίρνεις μια απόφαση που είναι αντίθετη με τις απόψεις σου και τις πεποιθήσεις σου. Αντί να βαδίσεις στον δικό σου δρόμο, παίρνεις την αντίθετη κατεύθυνση.

Λες «θα κάνω μια μικρή υποχώρηση εδώ» και θα επανέλθω.

«Μόλις δημιουργηθούν οι κατάλληλες συνθήκες» θα γίνω πάλι αυτός που ήμουν.

Βέβαια, δεν είναι εύκολο πάντα να επανέλθεις. Πολλές φορές είναι αδύνατον.

Η μια υποχώρηση οδηγεί στην επόμενη.

Ο ένας συμβιβασμός φέρνει τον άλλον.

Και ξαφνικά, ξυπνάς μια μέρα και είσαι ένας άλλος.

Και το χειρότερο από όλα, είναι πως νιώθεις την ανάγκη να υπερασπιστείς αυτόν τον άλλον που έχεις γίνει.

Λογικό, γιατί δεν μπορεί ο άνθρωπος να αντέξει τη μετάλλαξή του. Μπορεί να τρελαθεί, αν παραδεχτεί πως έγινε αυτός που σιχαινόταν.

Και εκεί αρχίζουν οι δικαιολογίες.

«Το έκανα για τα παιδιά μου», «Έπρεπε να επιβιώσω», «Αφού δεν αντιστέκεται κανείς, εγώ θα κάνω τον μ@λάκα;», «Εγώ θα αλλάξω τον κόσμο;» και τέτοια.

Επίσης, σε πιάνει μια υστερία εναντίον αυτών που δεν έκαναν τους συμβιβασμούς που έκανες εσύ. Ειδικά, αν είναι πρώην σύντροφοί σου.

Ευρωπαϊκό σχέδιο Β

Φωτ.: Μάριος Λώλος

Hot spot ολόκληρη η χώρα

“Η Ελλάδα ίσως πρέπει να θυσιαστεί για το καλό της Ε.Ε.”

                               Ρόμπερτ Φίτσο, πρωθυπουργός Σλοβακίας

Την προηγούμενη βδομάδα υποστηρίχθηκε από το “Δρόμο” η άποψη ότι η πολιτική αυστηρών ελέγχων και κλεισίματος των συνόρων στη ζώνη Σένγκεν δεν ήταν μεμονωμένη κίνηση της Αυστρίας και των χωρών των δυτικών Βαλκανίων. Η ακραία στάση των 4 χωρών του Βίζεγκραντ ήταν προϊόν θέλησης των χωρών της Ε.Ε να επιβάλλουν φραγμούς στα σύνορα τους, συμπεριλαμβανομένων της Γαλλίας και Γερμανίας.

Μια βδομάδα μετά η πολιτική των “κλειστών συνόρων” αποτελεί καθεστώς για τη Ευρώπη. Η συζήτηση και οι σχεδιασμοί έχουν προχωρήσει ήδη σε επόμενο στάδιο. Σήμερα, ομολογείται κυνικά, ότι η Ελλάδα από χώρα υποδοχής, καταγραφής και διακίνησης των προσφυγικών ροών προς την υπόλοιπη Ευρώπη, από χώρα transit, μετατρέπεται σε χώρα προσωρινής φιλοξενίας.

Ισχύει βέβαια στην περίπτωση το γνωστό ουδέν μονιμότερο του προσωρινού.

Δεν αντέχεται!

Κι αφού πρώτα τα βρήκε με το κουαρτέτο, πέρασε κατόπιν και μια βόλτα από το Πολυτεχνείο. Πρώτα παρέδωσε στις τράπεζες το σπίτι κάθε φουκαρά φορογδαρμένου κι ύστερα πήγε να καταθέσει το στεφάνι του. Πρώτα πούλησε την ευρωνομιμοφροσύνη του και μετά βγήκε να πουλήσει και λίγη αριστεροσύνη, που γράφει κι ωραία στις κάμερες.

Από μια άποψη, ψιλοπροόδευσε ο Αλέξης μας. Κάποτε πήγαινε πρώτα να καταθέσει λουλούδια και ύστερα ξεβρακωνόταν. Τώρα τα κάνει ανάποδα. Ανάποδα... τρόπος του λέγειν, δηλαδή, μιας και τα βρακιά τα έχει εδώ και καιρό κατεβασμένα. Καθ' όσον, πρέπει να είσαι τελείως ξεβράκωτος για να τολμάς να υπογράφεις τέτοια πράγματα ανήμερα στην επέτειο του Πολυτεχνείου.

Πρωθυπουργός καταθέτων στέφανον...

Η ταφόπλακα της ελπίδας

Προσοχή: Το παρακάτω κείμενο ΔΕΝ προέρχεται από τα επιτελεία τής Νέας Δημοκρατίας ή του ΠαΣοΚ! Παρακαλώ, ελέγξτε τα νεύρα σας και διαβάστε με προσοχή:

Τα τελευταία χρόνια η Ελλάδα προχώρησε σε πρωτοφανή οικονομική προσαρμογή με στόχο αφενός την βελτίωση των δημοσιονομικών μεγεθών, αφετέρου την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας. Η πρόοδος που επετεύχθη αντικατοπτρίζεται εύγλωττα στα θεμελιώδη μακροοικονομικά μεγέθη και είναι αποτέλεσμα των σημαντικών διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων σε μακροοικονομικό επίπεδο που έλαβαν χώρα.

Στο πλαίσιο του προγράμματος οικονομικής προσαρμογής η δημοσιονομική θέση της χώρας βελτιώθηκε σημαντικά αλλά τέθηκαν και οι βάσεις ώστε η πρόοδος που επετεύχθη στα μακροοικονομικά μεγέθη να μην είναι μόνο κυκλικού χαρακτήρα αλλά να έχει και σημαντικό διαρθρωτικό υπόβαθρο.

Οι αυταπάτες του ΣΥΡΙΖΑ και η «τιμωρητική λογική» των Γερμανών

Του Γιώργου Δελαστίκ

Εκατό ολόκληρες μέρες πέρασαν από τις 25 Ιανουάριου, όταν ο ΣΥΡΙΖΑ νίκησε τη Νέα Δημοκρατία του Αντώνη Σαμαρά με χαρακτηριστική άνεση, ξεπερνώντας τη κατά οχτώμισι μονάδες και σχηματίζοντας κυβέρνηση με το συνεπές αντιμνημονιακό κόμμα των Ανεξάρτητων Ελλήνων του Πάνου Καμμένου. Εκατό μέρες αντιμνημονιακών ελπίδων έχουν περάσει, χωρίς όμως την παραγωγή αντίστοιχου αντι-μνημονιακού έργου, θα έλεγε εντελώς καλοπροαίρετα κανείς.

Απολύτως καμία από τις φιλολαϊκές υποσχέσεις του ΣΥΡΙΖΑ που συμπεριλαμβάνονταν στις προγραμματικές δηλώσεις του πρωθυπουργού, Αλέξη Τσίπρα, στη Βουλή δεν έχει υλοποιηθεί στον βαθμό που στην υπόσχεση αυτή συμπεριλαμβάνεται η μεταφορά πόρων από το κράτος προς τους πολίτες.

Απολύτως κανένας νόμος τέτοιας φύσης δεν έχει περάσει ακόμη από τη Βουλή στις εκατό μέρες που κύλησαν! Ούτε ο ΕΝΦΙΑ καταργήθηκε ούτε το αφορολόγητο όριο των 12.000 ευρώ νομοθετήθηκε ούτε η 13η σύνταξη για τους χαμηλοσυνταξιούχους με σύνταξη κάτω των 700 ευρώ τον μήνα πέρασε από τη Βουλή.

ΘΑΝΑΣΙΜΗ ΑΠΕΙΛΗ ΕΝΔΕΧΟΜΕΝΗ ΥΠΟΤΑΓΗ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ

Αγωνία διακατέχει αυτές τις μέρες τον ελληνικό λαό. Διαισθάνεται ότι η κυβέρνηση Τσίπρα αρχίζει να υποχωρεί στη γερμανική πίεση και έχει την ακαθόριστη αίσθηση ότι αυτό μπορεί να πάει πολύ μακριά. Ο κόσμος ανησυχεί. Στο ελληνικό συλλογικό υποσυνείδητο υπάρχει εδραιωμένη η πεποίθηση ότι οι Γερμανοί δεν πιάνονται φίλοι κατά κανέναν τρόπο. Με δεδομένη δε την επιθετικότητα και τη φυλετική υπεροψία τους, αλίμονο σε όποιον αρχικά αντιστάθηκε στις εντολές τους και στη συνέχεια υποχωρεί! Θα τον κατασπαράξουν κυριολεκτικά! Η κυβέρνηση της Αθήνας έχει ήδη κάνει πολλές υποχωρήσεις, οι οποίες αντανακλώνται στο κείμενο που υπέβαλε στις Βρυξέλλες για την επέκταση της δανειακής σύμβασης.

Θέλουμε να εγκατασταθεί στο Μαξίμου, νέος βαυαρός αντιβασιλέας;

Μια υπογραφή είναι βρε αδερφέ! Την βάζεις και ξεμπερδεύεις! Μετά επιστρέφεις στην Αθήνα και εφαρμόζεις το Πρόγραμμά τους αντί για το δικό σου. Σιγά τη δυσκολία. Το πρόγραμμα είναι τυφλοσούρτης.

Συνεχίζεις με αυξανόμενο ρυθμό τις απολύσεις στο Δημόσιο. Πετσοκόβεις κι άλλο τις συντάξεις αρχίζοντας από τις επικουρικές. Απελευθερώνεις τις ομαδικές απολύσεις στον ιδιωτικό τομέα. Μειώνεις κι άλλο τις δαπάνες για στην Υγεία και την Παιδεία. Πουλάς άρον-άρον κι όσο-όσο ό,τι έχει απομείνει από τη δημόσια περιουσία.

Ως αντάλλαγμα για όλα αυτά παίρνεις τη δόση των 7 δις και την ξαναδίνεις σε αυτούς που στην έδωσαν.

Αν όλα αυτά τα δεχτεί η κυβέρνηση τότε μπορεί να ζητήσει παράταση του μνημονίου όπως απαιτεί ο κ.Σόιμπλε. Καθαρές κουβέντες.