Πιτσιρίκο γεια σου,
Νομίζω πως έχω μια ικανοποιητική απάντηση στην ερώτηση γιατί ο καλλιτεχνικός κόσμος δεν μιλάει για όλα αυτά που γίνονται. Πιστεύω ότι αυτά που κάνουν οι πολιτικοί τους καλύπτουν τόσο, ώστε δεν έχουν να πουν κάτι παραπάνω ή να διαμαρτυρηθούν για κάτι.
Παρατηρώ με δέος τον Αρκά στο Facebook να κάνει κριτική ξαφνικά στην «εξουσία» από τότε που βγήκε ο ΣΥΡΙΖΑ και, προς Θεού, δεν είμαι ούτε συριζαίος ούτε χριστιανός.
Στα σκίτσα του χρησιμοποιεί τα ίδια επιχειρήματα με την προπαγάνδα των καναλιών. Το δημόσιο, το ότι θα μας πετάξουν έξω από την Ευρώπη, οι τωρινοί κλόουν πολιτικοί, λες και δεν είναι οι ίδιοι με τους προηγούμενους, η ανάπτυξη που δεν έρχεται στην Ελλάδα, λες και αλλού, όπου εφαρμόζουν ανάλογες πολιτικές, πηγαίνει κλπ. κλπ.
Φταίει δηλαδή ο Τσίπρας άλλα όχι οι πολιτικές του.
Τώρα, αν συνυπολογίσεις κάτι καλλιτέχνες καλεσμένους στον Πρετεντέρη, κάτι Μπέζους, Πορτοκάλογλου, Θηβαίους και δεν συμμαζεύεται, πιστεύεις ότι όντως είναι δισδιάστατα όντα και ζούνε μέσα στην τηλεόραση.
Η κριτική τους σκέψη είναι η σύνθεση των επιχειρημάτων των δελτίων ειδήσεων. Καμία επιρροή από τον κανονικό κόσμο. Το μότο τους είναι «να κοιταχτούμε στον καθρέπτη».
Ποτέ δεν κατάλαβα το επιχείρημα να κοιταχτούμε στο καθρέπτη.
Θα δω εκεί τα σκάνδαλα των επιχειρηματιών και των κομμάτων που στηρίζουν όλοι αυτοί;
θα δω τις ανακεφαλαιοπήσεις των τραπεζών; Το αφορολόγητο των εφοπλιστών; τα χαμένα δισεκατομμύρια των ασφαλιστικών ταμείων;
Αυτά τι είναι, φυσικά στοιχεία που δεν αλλάζουν;
Δεν μας πειράζουν τα δισεκατομμύρια των δισεκατομμυρίων και μας πειράζει η σύνταξη των 500 ευρώ.
Τα δισ. των μεγάλων είναι τόσα πολλά δεν τα χωράει το μυαλό μας και τα παραβλέπουμε.
Πού είναι η δικαιοσύνη για αυτά όλα που λες και εσύ;
Δεν έχουν ακούσει για ανισότητες αυτοί που ευαγγελίζονται αριστεία και ελεύθερο ανταγωνισμό;
Δεν έχουν καταλάβει ότι ήταν πιο εύκολο ένας σκλάβος στην αρχαία Ρώμη να αγοράσει την ελευθερία του από ότι είναι σήμερα ένας φτωχός να γίνει πλούσιος;
