Κοντόκουσι ή φυλακή: Οι ηλικιωμένοι της Ιαπωνίας έχουν δυο επιλογές

Φυλακή ή θάνατος. Αυτή φαίνεται πως είναι η κατάληξη ή η επιλογή γα πολλούς Ιάπωνες ηλικιωμένους. Η φτώχεια που αυξάνεται, η αλλοτρίωση, η μοναξιά, η κοινωνική απομόνωση είναι οι λόγοι που οδηγούν τα ηλικιωμένα άτομα να επιλέξουν την παραβατικότητα ή να παραδοθούν σε έναν μοναχικό θάνατο.

Τα βοηθητικά προγράμματα της Πρόνοιας διακόπτονται, οι κοινωνικές παροχές περικόπτονται, οικογένεια δεν υπάρχει, ούτε φίλοι, μόνο μοναξιά, ανασφάλεια και πλήξη. Οι γείτονες δεν χτυπούν την πόρτα. Κανείς δεν έρχεται. Ή θα πεθάνεις μόνος ή θα προτιμήσεις τη φυλακή, όπου θα εξασφαλίσεις φαγητό, συντροφιά και φροντίδα.

H προκλητική δήλωση του Ιάπωνα υπουργού Οικονομικών Τάρο Ασο, επιβεβαιώνει πως στην χώρα του ανατέλλοντος ηλίου και του παραδειγματικού καπιταλισμού σκοτώνουν τα άλογα όταν γεράσουν, αφού είναι ένα «περιττό βάρος για την οικονομία».

Πρέπει «να επιτρέψουμε στους ηλικιωμένους να βιαστούν να πεθάνουν» για να μην χρειάζεται να πληρώνει το κράτος για την περίθαλψή τους! «Θεός φυλάξοι αν σε αναγκάσουν να συνεχίσεις να ζεις όταν θέλεις να πεθάνεις. Εγώ θα ένιωθα πολύ άσχημα γνωρίζοντας ότι για την νοσηλεία μου πληρώνει η κυβέρνηση. Το πρόβλημα δεν θα λυθεί εκτός και αν τους αφήσεις να βιαστούν να πεθάνουν», είπε ο 72χρονος Ασο σε μια συνάντηση του εθνικού συμβουλίου με θέμα τις μεταρρυθμίσεις στο σύστημα της κοινωνικής ασφάλισης.

Kodokushi, ο θάνατος της μοναξιάς

Στην Ιαπωνία πολλοί άνθρωποι πεθαίνουν ολομόναχοι και κανείς δεν το αντιλαμβάνεται, ένα θλιβερό φαινόμενο τόσο συνηθισμένο που έχει αποκτήσει και συγκεκριμένο όνομα- αποκαλείται «kodokushi», που σημαίνει ο θάνατος της μοναξιάς.

Υπάρχουν χιλιάδες kodokushi κάθε χρόνο. Οι άνθρωποι πεθαίνουν τελείως μόνοι και παραμένουν για αρκετό καιρό χωρίς κάποιος να τους ανακαλύψει. Άνθρωποι που βρέθηκαν στο περιθώριο, χωρίς φίλους ή συγγενείς, με λίγα ή καθόλου χρήματα.

Γιατί ο Κιμ Γιονγκ Ουν πήρε τ’ όπλο του

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο ηγέτης της Βόρειας Κορέας, Κιμ Γιονγκ Ουν, είναι ένας δικτάτορας που βρίσκεται στο ανώτατο αξίωμά της χώρας του κληρονομικώ δικαίω.

Ας αναλογιστούμε ωστόσο τι άλλο πέρα από το να αναλώνεται σε επιδείξεις δύναμης, όπως έκανε για πολλοστή φορά την Παρασκευή 28 Ιουλίου με την εκτόξευση ενός ακόμη βαλλιστικού πυραύλου, θα έκανε οποιοσδήποτε άλλος ηγέτης που ξέρει ότι έχει μπει στην ατζέντα της «αλλαγής καθεστώτος» της Ουάσινγκτον. Που γνωρίζει επίσης πολύ καλά την τύχη των ηγετών δύο άλλων κρατών οι οποίοι καταλάμβαναν την πρώτη και δεύτερη θέση της λίστας «αλλαγής καθεστώτος»: του Σαντάμ Χουσεϊν και του Μουαμάρ Καντάφι. Η αντίδραση της Πιονγκγιάνγκ είναι ερμηνεύσιμη, αν λάβουμε υπ’ όψη μας ορισμένα ακόμη γεγονότα.

Πρώτο, ότι στην Κορέα από το 1950 ως το 1953 διεξήχθη ο πόλεμος με τα περισσότερα θύματα την μεταπολεμική περίοδο. Μάλιστα από τα 3 εκ. νεκρούς που προκάλεσε ο αριθμός ρεκόρ βομβών (600.000 τόνοι συμβατικών και πάνω από 30.000 τόνοι βομβών ναπάλμ!) τα 2 εκ. προέρχονταν από τη σημερινή Βόρεια Κορέα.

Δεύτερο, ότι ακόμη και σήμερα ΗΠΑ και Βόρεια Κορέα βρίσκονται σε κατάσταση πολέμου καθώς ουδέποτε υπογράφτηκε συνθήκη ειρήνης. Τα σύνορα της ορίστηκαν στο πλαίσιο της ανακωχής που υπογράφτηκε μεταξύ ΗΠΑ, Κίνας, ΟΗΕ και Β. Κορέας επάνω στον 38^ο παράλληλο που έγινε η ντε φάκτο συνοριογραμμή Βόρειας και Νότιας Κορέας.

Τρίτο, ότι πέριξ της Β. Κορέας οι ΗΠΑ διατηρούν αριθμό ρεκόρ στρατιωτών – μια διαρκή απειλή. Στην Ιαπωνία (αξιοποιώντας τη συνταγματική απαγόρευση διατήρησης στρατού που επιβλήθηκε το 1945) στρατοπεδεύει η μεγαλύτερη παγκοσμίως μόνιμη αμερικανική αποστολή με 39.000 στρατιώτες και στη Νότια Κορέα η τρίτη μεγαλύτερη αποστολή με 28.000 άνδρες.

Καρόσι: Η μάστιγα της υπερεργασίας που οδηγεί τους Ιάπωνες στον θάνατο

02/08/201606:58

Καρόσι: Η μάστιγα της υπερεργασίας που οδηγεί τους Ιάπωνες στον θάνατο

Είτε από ανακοπή καρδιάς, είτε από εγκεφαλικό, είτε από αυτοκτονία, το Καρόσι αποτελεί πλέον αναγνωρισμένη αιτία θανάτου - Η υπόθεση του Κιγιοτάκα Σεριζάουα που αλλάζει τα δεδομένα

Share

 

Είτε από ανακοπή καρδιάς, είτε από εγκεφαλικό, είτε από αυτοκτονία, το Καρόσι αποτελεί πλέον αναγνωρισμένη αιτία θανάτου - Η υπόθεση του Κιγιοτάκα Σεριζάουα που αλλάζει τα δεδομένα

Στη Δύση δεν υπάρχει τέλος στις ιστορίες και στα βιβλία που σε «διδάσκουν» πώς να δουλεύεις πιο παραγωγικά ώστε να περνάς περισσότερο χρόνο με την οικογένειά σου ή κάνοντας πράγματα που αγαπάς.

Στην Ιαπωνία δεν υπάρχει τέτοιος όρος όπως «ισορρροπία ζωής και εργασίας». Αυτό που υπάρχει αντιθέτως είναι μια λέξη για τον θάνατο από υπερεργασία: Είναι το «Καρόσι» και θεωρείται το αναπόφευκτο αποτέλεσμα της εργασιακής κουλτούρας της Ιαπωνίας, που δύσκολα συζητάται. Παρόλα αυτά είναι γεγονός.

Κάθε χρόνο στην ασιατική χώρα εκατοντάδες, ίσως και χιλιάδες πολιτών κυριολεκτικά πεθαίνουν στην δουλειά.

Ένας από αυτούς ήταν και ο Κιγιοτάκα Σεριζάουα. Τον Ιούλιο του 2015 ο 34χρονος Κιγιοτάκα αυτοκτόνησε αφού είχε εργαστεί για περισσότερες από 90 ώρες την εβδομάδα, κατά τις τελευταίες εβδομάδες της ζωής του, σε μια εταιρεία που κάνει συντήρηση σε κτήρια με διαμερίσματα.

«Οι συνάδελφοί του μου είπαν ότι είχαν εκπλαγεί με το πόσο πολύ εργαζόταν» τόνισε ο πατέρας του Κιγιόσι Σεριζάουα, σε συνέντευξή του. «Είπαν ότι δεν είχαν ξαναδεί κανέναν που δεν του ανήκε καν η εταιρεία να δουλεύει τόσο πολύ».

Για την εργασιακή κουλτούρα της Ιαπωνίας πάντως όλο αυτό είναι φυσιολογικό.

Η συγκεκριμένη λογική ξεκίνησε τη δεκαετία του '70, όταν οι μισθοί ήταν σχετικά χαμηλοί και οι υπάλληλοι ήθελαν να αυξήσουν τα έσοδά τους. Συνεχίστηκε τα χρόνια της ανάπτυξης τη δεκαετία του '80, όταν η Ιαπωνία έγινε η δεύτερη μεγαλύτερη οικονομία παγκοσμίως.

Και διατηρήθηκε και τη δεκαετία του '90 όταν «έσκασε η φούσκα», οι εταιρείες ξεκίνησαν την αναδιάρθρωσή τους και οι υπάλληλοι πάλευαν να μην απολυθούν.

ΘΑ ΠΛΗΜΜΥΡΙΣΕΙ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΜΕ ΠΟΛΥ ΧΡΗΜΑ Η ΙΑΠΩΝΙΑ

Του Γ. ΔΕΛΑΣΤΙΚ*


Μεγάλο εκνευρισμό -αν όχι πανικό- έχει προκαλέσει στη γερμανική κυβέρνηση η νέα οικονομική πολιτική του Ιάπωνα πρωθυπουργού Σίνζο Αμπε, για την υλοποίηση της οποίας καθαίρεσε τον προηγούμενο διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας της Ιαπωνίας και τοποθέτησε στο αξίωμα αυτό τον Χαρουχίκο Κουρόντα. Η πολιτική του δεξιού προέδρου της ιαπωνικής κυβέρνησης είναι σαφέστατη, αλλά εντελώς αντίστροφη από την πολιτική λιτότητας που επιβάλλει όλο και πιο έντονα το Βερολίνο σε ολόκληρη την Ευρωζώνη και την ΕΕ. Για να κινηθεί η οικονομία, χρειάζεται πρώτα απ’ όλα χρήμα, λέει ο Αμπε. Η ιαπωνική κυβέρνηση επομένως θα ρίξει άφθονο χρήμα στην ιαπωνική αγορά ουσιαστικά «τυπώνοντας γεν», όπως είναι η λαϊκή έκφραση.

Ετσι θα γίνουν τουλάχιστον τρία θεμελιώδη πράγματα: Πρώτον,οι επιχειρήσεις θα βρεθούν με πολύ χρήμα στη διάθεσή τους, άρα μπορούν να επεκτείνουν τις δραστηριότητές τους. Δεύτερον, οι Ιάπωνες εργοδότες θα μπορέσουν συν τοις άλλοις να δώσουν και κάποιες αυξήσεις στους εργαζόμενους, βελτιώνοντας την αγοραστική τους δυνατότητα. Τρίτον, μια τέτοια νομισματική πολιτική θα οδηγήσει στην υποτίμηση του γεν σε σχέση με το ευρώ και το δολάριο, διευκολύνοντας έτσι την αύξηση των γιαπωνέζικων εξαγωγών. Πρέπει να σημειώσουμε εδώ ότι αυτή η νομισματική πολιτική του Τόκιο δεν πρόκειται να οδηγήσει σε κανενός είδους αύξηση των επιτοκίων δανεισμού της Ιαπωνίας.