Οι μπράβοι δεν λυπούνται

Θα ήταν ωφέλιμη μια βόλτα των κυβερνητικών επιτελών στις «ταπεινές» πιάτσες των τοκογλύφων. Να δουν πως τα «αφεντικά» συνεννοούνται και δίνουν τις οδηγίες στα «παιδιά» που εξασφαλίζουν τις εισπράξεις: « Αυτόν, στο γύψο για να του φύγει η μαγκιά, τον άλλο που καίγεται,  στο περίμενε για να πέσει στο παρακάλι, από τον δείνα να πάρουμε τα ρέστα του και βλέπουμε»…


Ο πρωθυπουργός και οι επιτελείς της «αριστερής» του κυβέρνησης, αν είχαν μια αμυδρή έστω εικόνα και αίσθηση της λειτουργίας του υποκόσμου θα κατανοούσαν ότι δεν έχουν να ελπίζουν σε τίποτε περιμένοντας τα «παιδιά» της τρόικας (κουαρτέτου) που έχουν αναλάβει την αξιολόγηση. Θα είχαν συνειδητοποιήσει ότι αυτά τα παιδιά και τα ευυπόληπτα αφεντικά τους έχουν χρησιμοποιήσει όλες τις πρακτικές των κοινών τοκογλύφων και των μπράβων  της πιάτσας σε βάρος της χώρας. Θα γνώριζαν πια ότι τα αφεντικά και οι μπράβοι τους δεν δείχνουν έλεος, δεν λυπούνται.


Ο πρωθυπουργός και η «αριστερή» του κυβέρνηση θα έπρεπε ήδη να έχουν συνειδητοποιήσει ότι οι δανειστές και οι μπράβοι τους μεταχειρίζονται επ ακριβώς τις δοκιμασμένες πρακτικές του υποκόσμου:


Έβαλαν τη χώρα και την «αριστερή» της κυβέρνηση στο γύψο (κάπιταλ κοντρόλ, πιστωτική ασφυξία) «για να της φύγει η (τζάμπα) μαγκιά της άγνοιας και της υπεροψίας».

Έχουν τη χώρα που καίγεται για ρευστότητα στο περίμενε για να πέσει στο παρακάλι
Βλέπουν και εκμεταλλεύονται το γενικότερο  πολιτικό οικονομικό κοινωνικό χάλι της χώρας και ετοιμάζονται για μια ακόμη (τελική;) έφοδο για να μαζέψουν τα ρέστα…


Αν η κυβέρνηση της «αριστεράς» του Αλέξη Τσίπρα είχε μια επαφή με την πραγματική ζωή θα καταλάβαινε ότι δεν έχει να περιμένει κανένα έλεος από τους δανειστές – τοκογλύφους και τους  «γιάπηδες» μπράβους τους που όλο έρχονται και όλο καθυστερούν  να έρθουν για να αξιολογήσουν.

Οι εταίροι τους φτύνουν αλλά στο Μαξίμου νομίζουν ότι βρέχει

Του Λευτέρη Χαραλαμπόπουλου

 Η πεμπτουσία της πολιτικής έρχεται συνήθως στην επιφάνεια όταν οι πρωταγωνιστές της –για δικούς τους λόγους– αποφασίζουν να αποκαλύψουν τις κρυφές πτυχές της. Μόλις την προηγούμενη Τρίτη εκατοντάδες χιλιάδες Ευρωπαίοι πολίτες, μέσω ενός γαλλογερμανικού ντοκιμαντέρ που προβλήθηκε στον τηλεοπτικό σταθμό ARTE, είχαν την τύχη να μάθουν μερικές από τις λεπτομέρειες ενός αθέατου πολιτικού παρασκηνίου.

Τι αφορούσε; Την επτάμηνη διαπραγμάτευση των δανειστών με την πρώτη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, το ελληνικό δημοψήφισμα και πώς καταλήξαμε στη σύναψη του τρίτου μνημονίου.

Στο πλαίσιο του ντοκιμαντέρ παρουσιάστηκαν στοιχεία που κυριολεκτικά ανατρέπουν όλη την κυβερνητική προπαγάνδα περί σκληρής διαπραγμάτευσης.

Αποκαλύφθηκε ότι η πρώτη κυβέρνηση Τσίπρα έσυρε ως πρόβατα επί σφαγή τη χώρα και τον ελληνικό λαό στις Βρυξέλλες και, παρά τους θεατρινισμούς της, είχε προαποφασίσει την υπογραφή της βάρβαρης συμφωνίας. Όταν τους «καρφώνουν» οι εταίροι τους…

Και αυτά δεν τα λέμε εμείς. Οι ίδιοι οι εταίροι «καρφώνουν» με εύσχημο τρόπο την ελληνική κυβέρνηση.

Πιο αποκαλυπτικοί από όλους ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ και ο γάλλος επίτροπος Οικονομικών της Κομισιόν Πιέρ Μοσκοβισί.

Πρώτη φορά αριστερά, τρίτο μνημόνιο στη σειρά…

Γιώργος Χελάκης

Αυτό ήταν. Το τρίτο κατά σειρά μνημόνιο φέρνει την υπογραφή της κυβέρνησης του Αλέξη Τσίπρα. Πρώτη φορά αριστερά , τρίτη φορά μνημόνιο. Όσοι το υπογράφουν πρέπει να ξέρουν και να το προφέρουν. Να έχουν πλήρη επίγνωση του τι ακριβώς υπογράφουν και να έχουν το θάρρος να το ομολογήσουν. Η αλήθεια σώζει αν και όχι σε όλες τις περιπτώσεις.

Το τρίτο μνημόνιο «σώζει» προσωρινά τη χώρα από το Grexit. Προσωρινά γιατί ακόμα κι αν ψηφιστούν τα σκληρά και άγρια μέτρα που θα προβλέπει, είναι εξαιρετικά αμφίβολο αν θα υλοποιηθούν.

Από πού προκύπτει ότι τα συνήθη φορολογικά υποζύγια θα μπορέσουν να πληρώσουν τους φόρους παλιούς και νέους. Από πού προκύπτει ότι θα μπορέσουν να ανταποκριθούν στις δόσεις δανείων προς τις τράπεζες όταν το εισόδημά τους θα μειώνεται δραστικά από την αύξηση των φόρων και την ακρίβεια (23% ΦΠΑ). Τράπεζες κατά πρώτο λόγο και εφορίες κατά δεύτερο θα κινούνται στο εξής με μεγαλύτερη ταχύτητα και απλοποίηση διαδικασιών κατά της ιδιοκτησίας των «κακοπληρωτών». Οι κατασχέσεις θα μπουν στην ημερήσια διάταξη…

ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΝΕΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ

Μετά από 17 ώρες «διαπραγματεύσεων» οι ηγέτες των χωρών-μελών της Ευρωζώνης κατέληξαν σε ταπεινωτική για την Ελλάδα και τον ελληνικό λαό συμφωνία.

Πρόκειται για νέο επαχθέστερο μνημόνιο, που επανεγκαθιδρύει και επεκτείνει την τροϊκανή κηδεμονία και τον κοινωνικό εξανδραποδισμό και διατηρεί τη χώρα σε καθεστώς αποικίας χρέους της υπό γερμανική κηδεμονία ΕΕ!

 

Πρώτοι έσπευσαν να ανακοινώσουν στο Twitter την τραγική κατάληξη των «διαπραγματεύσεων» οι πρωθυπουργοί του Βελγίου και του Λουξεμβούργου, αλλά και ο κύπριος κυβερνητικός εκπρόσωπος!\ Η επίσημη επιβεβαίωση ήρθε από τον ίδιο τον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Ντόναλντ Τουσκ, μέσω twitter.  

ΚΑΙ ΤΩΡΑ… ΑΛΕΞΗ;

Είχες δηλώσει ότι τα τελεσίγραφα ενίοτε επιστρέφονται. Να όμως που τελικά επέστρεψες εσύ με ένα ακόμη τελεσίγραφο στη μασχάλη. Το οποίο αποδέχτηκες και φαίνεται να ετοιμάζεσαι να το ικανοποιήσεις. Γιατί όμως;

Λένε… Αλέξη, ότι οι Έλληνες είμαστε διχασμένοι. Είμαστε, αλλά γιατί πιστεύεις ότι ένα νέο μνημόνιο θα μας ενώσει; Ο διχασμός δεν ξεκίνησε χτες. Ο διχασμός φάνηκε χτες επειδή, όπως είπες κι εσύ στο ευρωκοινοβούλιο, οι λίγοι έχουν τα πολλά λεφτά και οι πολλοί τα λίγα έως τίποτα. Αυτός ήταν ο διχασμός… Αλέξη. Απλώς οι πολλοί και άλλες έγνοιες είχαν από το να διαλαλούν τις αντιρρήσεις τους και ΜΜΕ δεν είχαν στη διάθεσή τους που θα πολλαπλασίαζαν τις φωνές τους.

Διχασμό είχαμε… Αλέξη επειδή, σύμφωνα με τη μελέτη του Τάσου Γιαννίτση, ενώ το 10% των φτωχότερων νοικοκυριών είχε την πενταετία της κρίσης απώλεια εισοδήματος της τάξεως του 86%, οι απώλειες του 30% των υψηλότερων εισοδημάτων δεν ξεπέρασαν το 17%-20%, ενώ το τραγικότερο στοιχείο του διχασμού είναι πως το ίδιο διάστημα συνολικά η φορολόγηση των ασθενέστερων οικονομικά στρωμάτων του ελληνικού λαού αυξήθηκε κατά 337,7%, ενώ η φορολόγηση των ισχυρότερων (άρα και ανθεκτικότερων στην κρίση) αυξήθηκε μόλις κατά 9%.

3 μέρες μετά: ​ Προς ΣΥΡΙΖΑίους κυβερνητικούς επιστολή

 

Νομίζω πως τα πολλά λόγια περιττεύουν. Πριν από λίγα –πολύ λίγα– 24ωρα ψηφίσαμε «ΟΧΙ». Το 62% του Ελληνικού λαού βροντοφώναξε – εκβιαζόμενο από όλους κι από παντού – «ΟΧΙ».

 

Επειδή σας βλέπω όλους ​κυβέρνηση ​ κι αντιπολίτευση αληθινά αναστατωμένους να ψάχνετε να βρείτε τι ακριβώς σημαίνει αυτό το «ΟΧΙ», λέω να σας βοηθήσω λιγάκι πριν αρχίσω τα μπινελίκια.

Για τα ξεμωραμένα καθάρματα που ηγούνταν στην εκστρατεία του «ΝΑΙ», το «ΟΧΙ» σήμαινε μέχρι το κλείσιμο της κάλπης την περασμένη Κυριακή αποδοχή του GRexit και της επιστροφής της χώρας στην δραχμή.

 

Τώρα άλλαξαν το τροπάρι και από μόνο του αυτό δείχνει ξεκάθαρα πως οι άνθρωποι αυτοί είναι ο ορισμός του σιχάματος και της βρωμιάς. Δεν αξίζουν κανένα απολύτως επιχείρημα, μονάχα μια ροχάλα στην καλοξυρισμένη τους μούρη.

 

Για τους ηγέτες όμως του «ΟΧΙ» –και φυσικά αναφέρομαι στην ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ– φαίνεται πως παραμένει ακόμα ένα ερωτηματικό η ερμηνεία της ψήφου του Ελληνικού λαού. Ας επιχειρήσω να τους βοηθήσω λιγάκι:

Κάλλιο αργά παρά ποτέ

Εξαιρετικά καλά πάνε οι διαπραγματεύσεις της Ελλάδας με τους δανειστές, αφού έστω και με 5 χρόνια καθυστέρηση τούς έχουμε φτάσει στο σημείο να αναρωτιούνται αν ένα Grexit θα ήταν προτιμότερο από ένα παντοτινό μνημόνιο. Κάλλιο αργά παρά ποτέ.

Χθες το πρωί, ο Πρόεδρος της Κομισιόν Ζαν Κλoντ Γιούνκερ είπε ότι ο Αλέξης Τσίπρας πρέπει να εξηγήσει στους Ευρωπαίους ηγέτες τί σημαίνει το ΟΧΙ του ελληνικού λαού στο πρόσφατο δημοψήφισμα.

Ο κ. Γιούνκερ είπε επίσης ότι δεν κατάλαβε ποιο ήταν το ερώτημα που ετέθη στο δημοψήφισμα, αφού η πρότασή των Θεσμών είχε φύγει από το τραπέζι, αν και όλη την προηγούμενη εβδομάδα είχε γαμηθεί να μας παρακαλάει να ψηφίσουμε ΝΑΙ.

Δηλαδή, σύμφωνα με τον Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, αν ψηφίζαμε ΝΑΙ το ερώτημα θα ήταν συγκεκριμένο και το μήνυμα του ελληνικού λαού σαφές, ενώ τώρα που ψηφίσαμε ΟΧΙ το ερώτημα είναι άσχετο και το μήνυμα ασαφές. Πολύ λογικό αυτό.

Πήρε τελικά λεφτά από τους ολιγάρχες ο ΣΥΡΙΖΑ;

 

Όλα τα διεθνή ΜΜΕ ασχολούνται καθημερινά με την Ελλάδα. Σε αρκετά δημοσιεύματα οι αρθρογράφοι τους, αλλά και πολλοί πολιτικοί από τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις και την ΕΕ, λένε ότι η ελληνική κυβέρνηση δεν έχει φορολογήσει ακόμη τους ολιγάρχες. Όσο ειρωνικό κι αν ακούγεται, άλλο τόσο αληθινό φαίνεται να είναι, μετά από πέντε μήνες διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ.

Τον Απρίλιο ο υπουργός Νίκος Παππάς δημοσίευσε μια λίστα με τα χρέη των καναλιών. Από τη λίστα βγήκαν απλήρωτες οφειλές ύψους 40 εκατ. ευρώ μόνο για την περίοδο 2011-2015. Από τα 40 εκατ., τα 26 εκατ. χαρακτηρίστηκαν από τα ΜΜΕ του ΣΥΡΙΖΑ, «άμεσα απαιτητά». Αυτό έγινε στις 3 Απριλίου. Σήμερα έχουμε 21 Ιουνίου και τα κανάλια ετοιμάζουν ήδη τη δεύτερή τους ακροδεξιά διαδήλωση στο Σύνταγμα.

ΦΤΑΝΕΙ ΡΕ ΣΕΙΣ!

Την ώρα που η κυβέρνηση αρνείται να κυβερνήσει με τη δικαιολογία ότι έχει στραμμένη την προσοχή της στις «διαπραγματεύσεις», παράγονται ασταμάτητα και στα μουλωχτά ΦΕΚ με διορισμούς συριζόπουλων σε κάθε τρύπα του Δημοσίου που μπορεί να φανταστεί κάποιος κατασκευάζοντας το νέο κομματικό κράτος. Θα το βρούμε μπροστά μας χτισμένο μόλις τελειώσουν όλα αυτά τα «ηρωικά» των Βρυξελλών. Παλαιοπασοκισμός της αναγούλας.

 

Την ίδια ώρα που η κυβέρνηση διαλαλεί ότι δίνει τη μάχη του ήθους με τους δανειστές, στέλνει τον Λαφαζάνη να κωλοτρίβεται με τη Μόσχα, παρουσιάζοντάς μας τη Ρωσία ως μια αγγελική χώρα, ως το αντίπαλο δέος του κακού. Λες και δεν ξέρουμε ότι σήμερα η Ρωσία είναι η Άγρια Δύση του καπιταλισμού όπου ο μόνιμος εξουσιαστής Πούτιν δολοφονεί πολιτικούς αντιπάλους, όπου η άρχουσα τάξη αποτελείται από τους νικητές του πολέμου των συμμοριών μετά την κατάργηση της ΕΣΣΔ, όπου οι επιχειρηματίες λύνουν τις διαφορές τους με καλάσνικοφ, όπου η φτώχεια και η πείνα του λαού θυμίζει χειμώνες των Τσάρων. Και προσπαθούν να μας πείσουν ότι αυτή η Ρωσία θα σταθεί εμπόδιο στους τοκογλύφους της Δύσης.

Δυσρώπη*

Όσοι πιστεύουν πως για τους εταίρους είναι πραγματικά πρόβλημα το ζήτημα των συντάξεων ή των πρωτογενών πλεονασμάτων, είναι βαθιά νυχτωμένοι. Αλίμονο εάν οι εταίροι μας, που στέλνουν στρατεύματα στην Αφρική και γλυκοκοιτάνε προς τη Μέση Ανατολή, ασχολιόντουσαν με τέτοιες μικρότητες.

 

Την ίδια στάση θα είχαν και για οποιοδήποτε άλλο θέμα προέβαλε η ελληνική κυβέρνηση. Από τη στιγμή που η κυβέρνηση δεν είναι τα “οικεία πρόσωπα” που έχουν μάθει να συναντούν, και να μένουν ήσυχοι, η όποια διαπραγμάτευση ήταν καταδικασμένη να έχει την ίδια κατάληξη με την σημερινή.

 

Χώρια που η οποιαδήποτε παραχώρηση δημιουργεί ένα πολύ κακό προηγούμενο για όσα έπονται να αντιμετωπίσουν. Αλλά και πάλι, έχω την αίσθηση πως δεν σκάνε ιδιαίτερα για τα δημοσιονομικά.

 

Το μόνο αγκάθι που πραγματικά συναντάται είναι η άρνηση της Ελλάδας να παραχωρήσει μεγαλύτερες εξουσίες στους εταίρους.

ΕΥΡΩ Η ΧΑΟΣ;» – ΟΥΤΕ ΕΥΡΩ, ΟΥΤΕ ΧΑΟΣ!

Την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές η Ελλάδα αντιμετώπιζε ‒για μια ακόμη φορά‒ το ενδεχόμενο της χρεοκοπίας και της εξόδου από το ευρώ. Η αλήθεια είναι ωστόσο ότι από τις 25 Ιανουαρίου και έπειτα ουκ ολίγες φορές έχει ακουστεί αυτή η φράση. Μόνο που τώρα φαίνεται πως υπάρχει μια ειδοποιός διαφορά: ακούστηκε επίσημα, για πρώτη φορά, πως το ενδεχόμενο αυτό δεν είναι απλά μια πιθανότητα, αλλά πλέον γίνεται μια δυνατότητα.

 Οι εξελίξεις των τελευταίων 24ώρων είναι ιδιαίτερα πυκνές και ‒παρά το γεγονός ότι κινδυνεύουμε να κατηγορηθούμε για απλούστευση‒ μπορούμε να τις συνοψίσουμε ως εξής: η κυβέρνηση και οι δανειστές έχουν φτάσει ένα βήμα πριν από τη ρήξη, καθώς οι διαπραγματεύσεις έχουν οδηγηθεί σε αδιέξοδο. Σύμφωνα, μάλιστα, με το πρακτορείο Reuters, «υψηλόβαθμοι αξιωματούχοι της ευρωζώνης έχουν επισήμως συζητήσει για πρώτη φορά, μια πιθανή αθέτηση πληρωμής από την Ελλάδα».

Εν μέρει κομμουνιστές

Οι δανειστές μας ενδιαφέρονται για την άμυνα της χώρας. Δεν μπορεί να εξηγηθεί διαφορετικά η απόρριψη χωρίς δεύτερη κουβέντα της πρότασης να βρεθούν περί τα 400 και βάλε εκατομμύρια που έλειπαν από τον λογαριασμό από την περικοπή των αμυντικών δαπανών. Οπότε, βρίσκει και το νόημά της η προτροπή εγχώριων πατριωτικών δυνάμεων που απηχούν τις πατριωτικές στάσεις με συνθήματα τύπου «Βάστα Γερούν» ή «Βάστα ΔΝΤ» ισάξια και ισοδύναμα του «Βάστα Ρόμελ».

Όταν λοιπόν ο επικεφαλής των σοσιαλδημοκρατών της Γερμανίας Πίτερ Γκάμπριελ χαρακτηρίζει «εν μέρει κομμουνιστική» την ελληνική κυβέρνηση δεν είναι που διαβάζει τα κείμενα της κομμουνιστικής συνιστώσας του ΣΥΡΙΖΑ, ούτε που ξημεροβραδιάζεται στο τουίτερ με τον Τζήμερο. Είναι που ξέρει πολύ καλά ότι οι δικές μας αγορές πολεμικού υλικού είναι επένδυση στη χώρα του. Και οι δικές μας περικοπές αμυντικών δαπανών συνιστούν πλήγμα στο ΑΕΠ των δανειστών.

FT: Η Ελλάδα δεν έχει τίποτα να χάσει εάν πει όχι τους πιστωτές της – Αντίθετα η Γερμανία και η Γαλλία θα χάσουν 160 δισ. ευρώ

Ενώ οι εξελίξεις στη διαπραγμάτευση τρέχουν, με την ελληνική πλευρά να αποχωρεί από τις διαπραγματεύσεις χωρίς συμφωνία, αίσθηση προκαλεί το νέο άρθρο του γνωστού αρθρογράφου Wolfgang Münchau στους Financial Times με τίτλο «Η Ελλάδα δεν έχει τίποτα να χάσει εάν πει όχι τους πιστωτές της». Ο Wolfgang Münchau αναλύει με επιχειρήματα ότι ουσιαστικά οι πιστωτές θα χάσουν εάν δεν υπάρξει συμφωνία με την Ελλάδα, αναλύει σε ποια περίπτωση θα μπορούσε να γίνει Grexit και ότι δεν το θεωρεί πιθανό σενάριο και πως Γερμανία και Γαλλία μόνο, θα χάσουν 160 δισ. ευρώ σε περίπτωση ελληνικής χρεοκοπίας.

Αλέξη πάτα το κουμπί

Πάνε μέρες που έχω να γράψω σε αυτό το μπλογκ, ακόμη κι αν όλα όσα τρέχουν εκεί έξω είναι τουλάχιστον άξια σχολιασμού. Υπάρχουν όμως περίοδοι που χρειάζεσαι κάτι περισσότερο στα χέρια σου για να μπορέσεις να πεις τα ουσιώδη, και να μην καταλάβεις ότι μέρα με τη μέρα το μόνο που κάνεις είναι να επαναλαμβάνεσαι.

Δυστυχώς, αυτή η επανάληψη δεν μπορεί να αποφευχθεί εντελώς, ακόμη κι αν οι συνθήκες προσφέρονται για μερικές σημαντικές επισημάνσεις που συμπληρώνονται από την καθημερινότητα.
Η ιστορία της πολιτικής διαπραγμάτευσης μπήκε αυτήν την εβδομάδα στην τελευταία της φάση, και μάλιστα με τον πλέον χαρακτηριστικό τρόπο. Οι διακυμάνσεις των τελευταίων 15 ημερών συνοψίζονται σε μια είδηση της 27ης Μαΐου, που ναι μεν δημοσιεύτηκε από αρκετά μέσα όμως δεν έτυχε της απαραίτητης προσοχής.

Άγριος προπηλακισμός της Φωτίου από τον Ψαριανό

Όσοι ασχολούμαστε έστω και λίγο με την πολιτική, γνωρίζουμε το ποιόν του Γρηγόρη Ψαριανού. Ο κυνικός τυχοδιωκτισμός του δεν ποιεί ήθος.

 

Περιμέναμε όμως ήθος από αυτούς που περηφανεύονται για το ηθικό τους πλεονέκτημα σα γύφτικα σκεπάρνια.

 

Κακώς.

 

Χθεσινός τίτλος της Αυγής, του κομματικού εργαλείου του ΣΥΡΙΖΑ και πλέον της κυβέρνησης, μας υπενθυμίζει με λιγοστές εξαιρέσεις το δόγμα πως τα μήντια υπάρχουν για να εξυπηρετούν τα συμφέροντα των κατόχων τους.

«Άγριος προπηλακισμός του Γρ. Ψαριανού στην υπουργό Θ. Φωτίου στο πλατό του Mega» τιτλοφορεί η Αυγή χθεσινό της δημοσίευμα που περιγράφει την όντως προκλητική συμπεριφορά του Ψαριανού που κουνούσε έξαλλος διαρκώς το δάχτυλό του.

Πρώτη φορά Αριστερά, βουλιάζει στα βαθιά νερά…

Μετά από διαρκείς υποχωρήσεις -το γράφω κομψά-, η κυβέρνηση ετοιμάζεται να κάνει μερικές υποχωρήσεις ακόμα, ώστε να καταλήξει σε συμφωνία με τους «εταίρους».
Φυσικά, ο ΣΥΡΙΖΑ έχει απομακρυνθεί -πάλι το γράφω κομψά- από το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης, αλλά και από τις προγραμματικές δηλώσεις.

Δηλαδή, όλα είναι έτοιμα για ένα νέο Μνημόνιο.

Το νέο Μνημόνιο θα έχει ένα πιο κομψό όνομα. Για παράδειγμα, θα λέγεται «Πρόγραμμα Ανάπτυξης» ή «Πρόγραμμα παραγωγικής ανασυγκρότησης».

  

Πάντως, οι Έλληνες Μνημόνιο θα πληρώσουν.

Kώστας Λαπαβίτσας: Που πάει η διαπραγμάτευση;

Τα γεγονότα των τελευταίων ημερών στο θέμα της διαπραγμάτευσης ήταν ιδιαίτερα πυκνά: κατάθεση προτάσεων από την ελληνική πλευρά, διαρροή των υποτιθέμενων αντιπροτάσεων των δανειστών, απόρριψη τους από τον Έλληνα πρωθυπουργό, συζήτηση προ ημερησίας διατάξεως στη Βουλή – όπου και πάλι ο πρωθυπουργός απέρριψε διαρρήδην τις αντιπροτάσεις – και άρνηση πληρωμής της δανειακής δόσης στο ΔΝΤ στις 5 του Μάη.  Είναι φανερό ότι είμαστε σε κρίσιμη καμπή. 

Το μόνο πολιτικό κόμμα που μπορεί τη στιγμή αυτή να πάει την Ελλάδα μπροστά είναι ο ΣΥΡΙΖΑ. Η ΝΔ σπαράσσεται από αρχηγικές διχόνοιες και υποχωρεί δημοσκοπικά, το Ποτάμι είναι παντελώς αναξιόπιστο και το ΠΑΣΟΚ ημιθανές. Η πρόταση και των τριών στην ουσία είναι να επιστρέψει η χώρα στο μνημονιακό καθεστώς. Το ΚΚΕ έχει χαθεί στους βάλτους του αριστερισμού. Ο δρόμος της Χρυσής Αυγής τέλος, αντιπροσωπεύει τον πλήρη εκτροχιασμό τη χώρας, κοινωνικά και εθνικά. Στον ΣΥΡΙΖΑ συνεχίζει να ακουμπάει η ελπίδα του ελληνικού λαού, όπως δείχνουν οι δημοσκοπήσεις. Γι’ αυτό έχει τεράστια σημασία να πετύχει η προσπάθεια του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και γι’ αυτό η συζήτηση που γίνεται στο εσωτερικό του έχει αυτομάτως εθνική διάσταση. 

Μπροστά σ’ αυτές τις κρίσιμες και ιστορικές αναγκαιότητες, επείγει να αναλύσουμε προσεκτικά τις προτάσεις της ελληνικής κυβέρνησης και τις αντιπροτάσεις των δανειστών, βγάζοντας συμπεράσματα για την πορεία των διαπραγματεύσεων. 

Σκύψτε ευλογημένοι - by To Skouliki Tom

Καταπληκτικά είναι τα νέα που έρχονται από τις Βρυξέλλες μετά τη χθεσινή μαραθώνια συνάντηση της ελληνικής ομάδας διαπραγμάτευσης με τον Πρόεδρο της Κομισιόν Ζαν Κλοντ Γιούνκερ και τους μαφιόζους φίλους του.

Ο Πρόεδρος της Κομισιόν υποδέχτηκε τον Έλληνα Πρωθυπουργό με σφαλιάρες και φατούρο, ως συνήθως, αλλά το πραγματικό ξύλο έπεσε κατά τη διάρκεια του κοινού δείπνου που είχαν, παρουσία του πιστού σκυλιού του Σόιμπλε, Γερούν Ντάισελμπλουμ.

Κυβερνητικές πηγές χαρακτήρισαν το προσχέδιο συμφωνίας που παρουσίασαν οι Θεσμοί στον Αλέξη Τσίπρα ως ένα θετικό βήμα για την επίτευξη μιας αμοιβαία επωφελούς ρήξης που θα μας πετάξει εκτός Ευρωζώνης, ώστε να αποδείξουμε ότι μπορούμε να καταστρέψουμε τη χώρα και μόνοι μας. Η βοήθεια των ξένων περισσεύει.

Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, το προσχέδιο ήταν πεντασέλιδο, αν και θα μπορούσε να δοθεί και σε χαρτοπετσέτα σε μία μόνο φράση: "Σκύψτε, ευλογημένοι!".

Κυβέρνηση Μπετόβεν

Του Πέτρου Αργυρίου

Θα μπορούσε να πει κάποιος πως μια κυβέρνηση Μπετό-βεν θα ήταν ανυποχώρητη στο να υποστηρίζει τους μπετα-τζήδες και τους μικρομεσαίους.

Πράγματι, αυτή η κυβέρνηση έχει πολλά κοινά με τον Μπετόβεν: Έχει γράψει πολλές συμφωνίες και στις τελευταίες είναι τόσο κουφή όσο ο Μπετόβεν. Και τυφλή όσο ο Στίβι Γουόντερ.

Το παιδί θαύμα της ελληνικής πολιτικής σκηνής που μας έσωσε από τα μνημόνια, πιστεύει στον εαυτό του, με άλλα λόγια πιστεύει στα θαύματα.

Υπάρχει αυτή η εσωτερική αφήγηση που θέλει το έργο της κυβέρνησης να γίνεται σταδιακά και τους δανειστές σταδιακά να υποχωρούν. 

Αυτή η αφήγηση διαψεύδεται από το διαρκές γεφύρι της Άρτας των διαπραγματεύσεων.

Ας δούμε όμως ποια είναι η πραγματικότητα όπως περιγράφεται απ ‘όλα τα μέσα του εξωτερικού, συστημικά και ανεξάρτητα, νεοφιλελεύθερα και αριστερά:

Μοναχά μια νίκη πέτυχε η κυβέρνηση και αυτή από νωρίς: να μειωθούν οι απαιτήσεις στο πρωτογενές πλεόνασμα, ένα σημαντικό κατόρθωμα που δεν μπορεί όμως από μόνο του να ανακουφίσει τον πληθυσμό πόσο μάλλον να αναστηλώσει μια οικονομία που βρίσκεται στο μεγαλύτερο σημείο καμπής της για την περίοδο του τελευταίου μισού αιώνα και βάλε.

Μείωση συντάξεων είναι στάση πληρωμών στους πολίτες. Το γράφημα που μας κρύβουν

 

«Δεν μπορώ να καταλάβω», έλεγε στο ντοκιμαντέρ Debtocracy ο γνωστός αναλυτής και πανεπιστημιακός Ντέιβιντ Χάρβεϊ, «πως μια αποκαλούμενη σοσιαλιστική κυβέρνηση αντί να προχωρά σε στάση πληρωμών προς τους δανειστές της προχωρά σε στάση πληρωμών προς τους πολίτες της».

 

Τότε αναφερόταν φυσικά στην κυβέρνηση του Γ.Παπανδρέου. Μήπως όμως η φράση του θα ισχύει και σήμερα αν η κυβέρνηση προχωρήσει σε μείωση των συντάξεων;

 

Όπως και ένα ξένο δάνειο η σύνταξη αποτελεί ένα χρηματικό ποσό που το κράτος λαμβάνει με την υποχρέωση να το επιστρέψει (με ή χωρίς τόκο) ύστερα από κάποια χρόνια. Το να μην πληρώσεις λοιπόν αυτό το ποσό στο σύνολό του αποτελεί μονομερή αθέτηση πληρωμών – κάτι που στην ορολογία των αγορών θα ισοδυναμούσε με πιστωτικό γεγονός.