Ο εφιάλτης στο δρόμο με τους… φόρους!

Τι πλήρωσαν (μέχρι τώρα) μισθωτοί και ελεύθεροι επαγγελματίες στην εποχή των μνημονίων

«Αν ήθελα να βάλω έναν τίτλο στη φορολογική ιστορία της χώρας, θα ήταν: τέλειωσαν τα άσχημα- έρχονται τα χειρότερα»! Αυτή η εύστοχη δήλωση έγινε πριν από δέκα περίπου μέρες (18 Μαρτίου) από τον αναπληρωτή υπουργό Οικονομικών, Τρύφωνα Αλεξιάδη, στη Βουλή. Όπως ήταν φυσικό αυτή η διαπίστωση έστρεψε τα φώτα των μέσων ενημέρωσης στο πρόσωπο του υφυπουργού, όχι γιατί είπε ψέματα, αλλά γιατί προσδιόρισε και το τι μας περιμένει…

Από το κακό στο.. χειρότερο

Ο κ. Αλεξιάδης, ο οποίος κατά τη συνήθη πρακτική προέβη σε διορθωτικές δηλώσεις, θα μπορούσε να διεκδικήσει το βραβείο ειλικρίνειας, και μάλιστα ως μέλος μιας κυβέρνησης, η οποία δεν διακρίνεται καθόλου γι αυτή την αρετή. Το θέμα όμως είναι ότι ο κ. Αλεξιάδης δεν έγινε υπουργός για να κάνει διαπιστώσεις, αλλά για να αλλάζει τα κακώς κείμενα που εντοπίζει. Το ίδιο φυσικά ισχύει και για όλα τα μέλη της κυβέρνησης.

Πράγματι, αν ανατρέξει κανείς στην πρόσφατη (την μετά το πρώτο μνημόνιο) φορολογική ιστορία της χώρας, θα καταλήξει στη διαπίστωση ότι το «κάθε χρόνος και χειρότερα» ισχύει απολύτως για τη συντριπτική πλειοψηφία των φορολογουμένων.

Η μεγάλη τραπεζική ληστεία

Παρασκευή, 20 Νοεμβρίου 2015

Η μεγάλη τραπεζική ληστεία

Οι κερδοσκόποι δεν θα πάρουν μόνο τις τράπεζες σε εξευτελιστικές τιμές, κλέβοντας τους Έλληνες αλλά, επίσης, τα σπίτια και τις επιχειρήσεις τους. Λογικά λοιπόν γίνεται ξέφρενο πάρτι στο Λονδίνο, όπου όλοι πίνουν στην υγεία των ανόητων.

«Σύμφωνα με αυτή την εξέλιξη, η Eurobank παραμένει στον ιδιωτικό τομέα, αυξάνοντας το ποσοστό της συμμετοχής των ιδιωτών στο μετοχικό της κεφάλαιο σε περίπου 96% και μειώνοντας τη συμμετοχή του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας σε περίπου 4%.

 

Πληροφορίες αναφέρουν ότι οι βασικοί της μέτοχοι Fairfax, Ross, Brookfield και Highfields τοποθέτησαν κεφάλαια ύψους 584 εκ. €, ενώ παράλληλα οι ίδιες πηγές τονίζουν ότι, οι προσφορές των διεθνών επενδυτών στο «βιβλίο προσφορών» ξεπέρασαν το ζητούμενο ποσό της αύξησης κεφαλαίου κατά 300-400 εκ. €. Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός πως στο βιβλίο προσφορών της Eurobank συμμετείχαν και Έλληνες με κεφάλαια περί τα 300 εκ. €.

 

Η Alpha Bank περνά στον ιδιωτικό τομέα μετά από την τρέχουσα ανακεφαλαιοποίηση, έχοντας περίπου 10 βασικούς μετόχους και σημαντική υπερκάλυψη. Αξίζει να σημειωθεί ότι το επενδυτικό κεφάλαιο του Κατάρ επιβεβαίωσε για ακόμη μία φορά την εμπιστοσύνη του στην τράπεζα, τοποθετώντας κεφάλαια και σε αυτήν την αύξηση μετοχικού κεφαλαίου. Με την ολοκλήρωση της ανακεφαλαιοποίησης, οι ιδιώτες επενδυτές θα κατέχουν περί το 92% του μετοχικού κεφαλαίου της Alpha Bank, ενώ με περίπου 8% θα συμμετέχει το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας» (πηγή).

.

Το σενάριο της οργής

Ας υποθέσουμε ότι, μία τράπεζα έκανε την προηγούμενη αύξηση κεφαλαίου της στα 0,31 € (πηγή). Θεωρητικά τότε, η τράπεζα είχε συνολικά 100.000 μετοχές, οπότε κόστιζε 31.000 €. Μέτοχος της ήταν το δημόσιο μέσω του ΤΧΣ με 60%, οπότε με 60.000 μετοχές των 0,31 € άρα με 18.600 €, ενώ οι ιδιώτες είχαν 40% (40.000 μετοχές των 0,31 € άρα 12.400 €)

Το μεγάλο σκάνδαλο της 3ης ανακεφαλαιοποίησης

 

Πώς μεθοδεύουν και ποιοι ωφελούνται από τη χρηματιστηριακή κατρακύλα των τραπεζών

 

Του Παύλου Δερμενάκη

 

«…Η χοντρή εκκαθάριση, αφορά δύο κατηγορίες παραχωρήσεων που βρίσκονται στον σκληρό πυρήνα του μνημονιακού σχεδιασμού: [α) αφορούσε την τότε ασφαλιστική μεταρρύθμιση] και β) την εκχώρηση των συστημικών τραπεζών σε κερδοσκοπικά funds και ντόπια συμφέροντα, που θα σημάνει την απόκτηση του ………

 

ελέγχου στο σύνολο σχεδόν της ιδιωτικής περιουσία, συμπεριλαμβανομένης της κατοικίας.

Με δυο λόγια θα σημάνει την πλήρη εκχώρηση του ελέγχου της ελληνικής οικονομίας. Με τα λεφτά του δημοσίου που δόθηκαν στις τράπεζες και θα τα καταπιούν οριστικά τα κερδοσκοπικά συμφέροντα που θα τις ελέγχουν.

ΑΝΑΚΕΦΑΛΑΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΡΑΠΕΖΩΝ: ΟΙ ΜΑΘΗΤΕΥΟΜΕΝΟΙ ΜΑΓΟΙ ΟΛΟΚΛΗΡΩΝΟΥΝ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥΣ

Μια ακόμη τραπεζική ανακεφαλαιοποίηση βρίσκεται επί θύραις, τη φορά αυτή ως μέρος του τρίτου Μνημονίου και υπό την πολιτική αιγίδα του ΣΥΡΙΖΑ. Πολύς λόγος γίνεται για την "τελική" πράξη του τραπεζικού δράματος που θα ανοίξει επιτέλους το δρόμο της ανάπτυξης. Τα πράγματα είναι δυστυχώς πολύ διαφορετικά.

                             

Η νέα ανακεφαλαιοποίηση θα παγιοποιήσει την προβληματική κατάσταση του ελληνικού τραπεζικού συστήματος, το οποίο παραμένει ο μέγας ασθενής της ελληνικής οικονομίας. Τα δύο πρώτα Μνημόνια άλλαξαν τα τραπεζικά πράγματα επί τα χείρω και φυσικά με σημαντικό δανειακό κόστος για τον ελληνικό λαό. Το τρίτο θα αποτελειώσει την καταστροφή.

Η ΓΑΛΗΝΗ ΤΩΝ ΠΑΧΥΔΕΡΜΩΝ

 

Κοντά στον αρχιεπίσκοπο ο πρωθυπουργός βρίσκει γαλήνη.

Τρεις ώρες συζήτηση δεν είναι και λίγες. Ο Πρωθυπουργός Αλ. Τσίπρας και ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Ιερώνυμος συνέφαγαν το μεσημέρι της Τετάρτης και συζητούσαν επί τρίωρο, επιβεβαιώνοντας έτσι την θερμή και λειτουργική σχέση που έχουν οι δύο άνδρες από το 2011: «Κοντά στον Αρχιεπίσκοπο ο Πρωθυπουργός βρίσκει γαλήνη», μου έλεγε ένας εκ των στενών συνεργατών του κ. Τσίπρα. Το μενού πλούσιο (για Τετάρτη). Λευκό φρέσκο ψάρι (φαγκρί), πράσινη σαλάτα, θαλασσινά και λευκό κρασί πρόσφερε ο προκαθήμενος της Ελλαδικής Εκκλησίας στον Πρωθυπουργό και στον υπουργό Επικρατείας Ν. Παππάς που τον συνόδευε. Αν και ο κ. Τσίπρας είχε πει ότι θα συναντήσει τον Αρχιεπίσκοπο για να λύσουν όλα τα θέματα δεν συζητήθηκε το θέμα των θρησκευτικών και του τρόπου διδασκαλίας στα σχολεία και το θέμα της απαλλαγής των μαθητών από το μάθημα. Αποφασίστηκε όμως ότι όλα τα ζητήματα που ανακύπτουν να επιλύονται με συναίνεση και διάλογο, γιατί, όπως ειπώθηκε, προέχει το συμφέρον του λαού και κατά δεύτερον η Εκκλησία να συνεχίσει το κοινωνικό και φιλανθρωπικό της έργο με συσσίτια και άλλες δράσεις προς τις ευπαθείς ομάδες.

(http://www.tovima.gr/opinions/article/?aid=745940)
Πόσο παχύδερμο πρέπει να είσαι για να αναζητάς (και να βρίσκεις!) γαλήνη εν μέσω δυόμισυ εκατομμυρίων πραγματικών ανέργων (=»εγγεγραμμένων» και μή), ή ενός εκατομμυρίου «απασχολουμένων» σε συνθήκες γαλέρας, ή κάμποσων ακόμα εκατοντάδων χιλιάδων εγχωρίων ξεριζωμένων (αστέγων, νεομεταναστών κλπ.), την κατάσταση των οποίων διαιωνίζεις;

Σουρεαριστερισμός

 

 

Προχωρώντας με σταθερά βήματα την πορεία τους προς την πλήρη μετάλλαξη σε ένα υβρίδιο μετα-φιλελευθερισμού με πολλές δόσεις πασοκισμού και αυριανισμού, τα στελέχη της κυβέρνησης συνεχίζουν ακάθεκτα το έργο που ξεκίνησαν τον περασμένο Αύγουστο όταν οι μύγες ήταν ακόμη παχιές.

 

Μετά το μνημόνιο του καλοκαιριού, τις εκλογές του Σεπτέμβρη –που ο Τσίπρας απέκλειε ενώ ήδη είχε προαποφασίσει από τον Ιούλη- και την ανανέωση του χριστιανοταλιμπανικού συμφώνου συμβίωσης με τον Πάνο Καμμένο, ετοιμαζόμαστε τώρα να ζήσουμε την επόμενη φάση του δράματος της διαπραγμάτευσης των 17 ωρών: την κηδεία του κοινωνικού κράτους όπως το μάθαμε στα βιβλία της ιστορίας.

Πώς αλλιώς;

Περίπου 3 εβδομάδες μετά τις εκλογές και συνολικά 9 μήνες κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ θέλω να κάνω μια εξομολόγηση: Αισθάνομαι εξαιρετικά αισιόδοξος.

Το τρίτο μηνμόνιο είναι αληθινή ευλογία για τον τόπο. Και εξηγούμαι:

Πώς αλλιώς θα ξεβρακωνόταν ο ΣΥΡΙΖΑ;

Πώς αλλιώς θα βγαίναμε από τη λογική της ανάθεσης;

Πώς αλλιώς θα διαλύονταν οι ψευδαισθήσεις εκατομμυρίων λοβοτομημένων;

Πώς αλλιώς θα ξεφορτωνόμασταν λαϊκιστές αριστερούς που υπόσχονταν μαγικές λύσεις;

Πώς αλλιώς θα καταλήγαμε σε 95% μνημονιακή Βουλή;

Πώς αλλιώς θα πετύχαιναν οι δανειστές τέτοια εθνική ομοψυχία;

Πώς αλλιώς ένα αριστερό κόμμα θα έφερνε μια κοινωνία στα μέτρα του αντί η κοινωνία να φέρει το αριστερό κόμμα στα δικά της;

Όσα γίνονται είναι για το καλό μας

 

Κομπανιέρο Πιτσιρίκο,

Ούτε ένα ρεπό δεν με αφήνουν να χαρώ -μιλάω για τους τεχνοκράτες.

Καταρχάς, συγχαρητήρια για άλλη μια φορά στα δουλικά για την εξαιρετική τους στάση να νομιμοποιήσουν αυτά τα μέτρα· θα το λέω κάθε μέρα μέχρι να πεθάνω.

Οπότε, σε αυτά τα χάπατα απευθύνομαι, οι υπόλοιποι δεν υπολογιζόμαστε, ούτως ή άλλως.

Σήμερα ψηφίζεται το πολυνομοσχέδιο-σκούπα των προαπαιτούμενων του 3ου Μνημόνιου.

Προσέξτε, προαπαιτούμενα και ήδη φαντάζομαι τι θα περιλαμβάνει το κυρίως πιάτο.

Επίσης να ξεκαθαρίσουμε κάτι, γιατί υπάρχει τρομερός καννιβαλισμός στην ελληνική κοινωνία.

Οι περισσότεροι οφειλέτες της εφορίας και του δημοσίου γενικότερα, δεν είναι απατεώνες φοροφυγάδες, αλλά άνθρωποι της διπλανής πόρτας που πνίγηκαν στα νερά της ελεύθερης αγοράς, επειδή δεν ήξεραν καλό κολύμπι, αυτό και μόνο αυτό και όποιος δεν το καταλαβαίνει, πρόβλημα του και να κυνηγάει ανεμόμυλους.

Θα στενοχωρηθώ στην επόμενη ζωή

Γεια σου πιτσιρίκο.

Ας μην γελιόμαστε. Οι πολιτικές εξελίξεις του 2015 το πιστοποίησαν. Το χρέος πλέον κοινωνικοποιήθηκε. Όχι μόνο σε τεχνικό επίπεδο αλλά και σε συνειδησιακό.

Οι πολίτες, με την ψήφο τους, μεταξύ άλλων, νομιμοποίησαν τις δανειακές συμβάσεις και τα μνημόνια που τις συνοδεύουν.

 

Αναγνώρισαν την αναγκαστική συμμετοχή τους στην αποπληρωμή αυτού του χρέους, καθώς αναγνώρισαν στον εαυτό τους την, έστω μικρή, συμβολή στη δημιουργία του.

 

Το είδος της κοινωνίας που άρχισε να εγκαθιδρύεται, στην ουσία από τον Δεκέμβρη του 2008 και έπειτα, έχει πια θεμελιωθεί.

 

Και αυτό δεν αμφισβητείται πια από ένα μεγάλο μέρος των ανθρώπων που ζούνε στις μεγάλες πόλεις.

 

Οι μισθοί έχουν πέσει σε χαμηλά επίπεδα σε σχέση με το κόστος της ζωής, η κοινωνική πρόνοια έχει εκμηδενιστεί, η καταστολή, οι φόροι και η ανεργία έχουν αυξηθεί.

 

Αυτό πλέον είναι η πραγματικότητα. Αυτή είναι η νέα ρουτίνα.

 

Αυτά που 4 χρόνια πριν είχαν σοκάρει τον κόσμο, τώρα πια έχουν ενσωματωθεί από αυτόν.

 

Το δύσκολο κομμάτι της προσαρμογής του πληθυσμού πέρασε αναίμακτα για τους έχοντες την εξουσία.

 

Η μέλλουσα επιβάρυνση του κόσμου από νέα μέτρα θα είναι ηπιότερη από αυτή της αρχικής περιόδου (2009-2012).

 

Αλλά ακόμη και ίδια να είναι, ο κόσμος πια, φαίνεται να έχει αποδεχτεί τη μοίρα του.

 

Άσε που και η εξουσία φαίνεται να έχει βγάλει και αυτή τα συμπεράσματά της για την διαχείριση του πλήθους.

 

Ο συνδικαλισμός είναι πια ιστορία.

Η κρεατομηχανή σε καλεί και πάλι

 

Δεν ξέρω, βρε πιτσιρίκο, αν και ποτέ δεν ήμουν χαιρέκακος, σήμερα νιώθω ικανοποίηση μιας και βλέπω να περνάνε ένας ένας ξανά, από την κρεατομηχανή του τρίτου μνημονίου, όλοι οι στυλοβάτες του συστήματος.

Τα γνωστά-άγνωστα φοβισμένα κουφάρια των Ελλήνων πολιτών, που στις 20 του Σεπτέμβρη έδωσαν ένα ακόμη φιλί της ζωής στον Τσίπρα και στο κατεστημένο που άμεσα ή έμμεσα τον στήριξε, τώρα έρχονται με την σειρά τους ο καθένας, στον πάγκο του λογαριασμού.

 

Σταματώντας την κρεατομηχανή για το απαραίτητο service και για την αγορά χρόνου από την πρώτη φορά αριστερή κυβέρνηση, το σύστημα την έκανε καινούρια και καλεί έναν-έναν τον κάθε κλάδο για το γνωστό ξεζούμισμα και θάνατό του.

 

Πάντα μια ηλικιακή ή κοινωνική ομάδα του πληθυσμού από εδώ και πέρα, θα πρέπει να θυσιάζεται για το γενικό συμφέρον όπως λένε.

Θρίαμβος!

Η αποχή θριάμβευσε στις χτεσινές εκλογές, αφού σχεδόν ο ένας στους δυο εγγεγραμμένους δεν πήγε να ψηφίσει. Οι Έλληνες φέρθηκαν ώριμα και δεν πήγαν να ψηφίσουν, αφού ξέρουν καλά πια πως η χώρα είναι προτεκτοράτο και ο πρωθυπουργός με την κυβέρνηση είναι διακοσμητικοί.

Η αποχή ήταν το μόνο κόμμα που αύξησε τους ψηφοφόρους του, αφού όλα τα υπόλοιπα -εκτός της Ένωσης Κεντρώων- τους είδαν να φεύγουν τρέχοντας.

Επειδή δεν προβλέπεται ακόμα να σχηματίζεται κυβέρνηση από το κόμμα της Αποχής -που είναι παντοδύναμο και αυτοδύναμο-, κυβέρνηση θα κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος πήρε το 17% του εκλογικού σώματος, αλλά, αντί να ντρέπεται -που πήρε εκατοντάδες χιλιάδες ψήφους λιγότερες από τις εκλογές του περασμένου Ιανουαρίου- πανηγυρίζει.

Στις εκλογές express το ΟΧΙ θα πορευτεί με αποχή ή με συμβιβασμό ;

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΕΛ.Λ.Α.Σ.

Το χρηματοπιστωτικό λόμπι αποφάσισε εκλογές και οι υπάλληλοί του έσπευσαν να υλοποιήσουν τις εντολές του.Οι εκλογές – εξπρές που αποφάσισε η Κυβέρνηση Τσίπρα – ΑΝΕΛ, μετά το «άδειασμα» στο τραπέζι των υποτιθέμενων διαπραγματεύσεων, του ηχηρού και απρόσμενου (τόσο για αυτούς όσο και για πολλούς από εμας) ΟΧΙ του Ιουλίου, προσπαθεί να μας πιάσει εξ’ απίνης.

Με έκδηλη την απογοήτευση μεγάλης μερίδας της κοινωνίας από την υπογραφή του 3ου μνημονίου, την εκμετάλλευση της δημόσιας εικόνας του Τσίπρα (πριν αυτή καταρρεύσει από την εφαρμογή της λαίλαπας των μέτρων που ακολουθούν), αποφασίστηκε λαϊκή νομιμοποίηση – αυτοχειρία του μνημονίου μέσω εκλογών ώστε:

•  να υλοποιηθεί το απόλυτο ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας,
•  να μπει μια και καλή η ταφόπλακα στις κοινωνικές διεκδικήσεις,
•  να συνθλιβεί ο κοινωνικός ιστός, μέσω της περεταίρω εξαθλίωσης και φτωχοποίησης των
• λαϊκών στρωμάτων
•  να μετατραπούμε πλήρως και με τη βούλα σε προτεκτοράτο του διεθνούς κεφαλαίου

Ο λαός μας έδωσε εκλογικά την τελευταία 3ετία, μέσω μιας καταιγίδας προπαγάνδας και φίμωσης της αλήθειας, αντιμνημονιακές απαντήσεις με κορύφωση το μεγάλο ΟΧΙ στο δημοψήφισμα του Ιουλίου.

Οι προσεχείς εκλογές δεν αφήνουν περιθώρια για απώλειες. Δεν έχουν καμία σχέση με αυτές που διεξήγαγε το σημιτικό ή το καραμανλικό κράτος μια δεκαετία πριν, ώστε να δικαιολογήσουν την αποχή μας, σε περιόδους εικονικής ευμάρειας.

Εμείς, τα μέλη και οι φίλοι της ΕΛ.Λ.Α.Σ., παρόλο που θεωρούμε ότι οι εκλογές δεν είναι η λύση (ή τουλάχιστον η μόνη λύση) για τα αδιέξοδα που έχει περιέλθει η ελληνική κοινωνία, της ολικής ρήξης και ανατροπής του σάπιου και καλά ριζωμένου πολιτικού συστήματος (ειδικά όταν γίνονται με σημαδεμένα χαρτιά, με ανήθικους εκβιασμούς και με προκλητικά αντιδημοκρατικές μεθοδεύσεις) καλούμε τους Έλληνες εκλογείς, στα όποια ψήγματα δημοκρατικών δικαιωμάτων μας έχουν απομείνει, να ψηφίσουν ΥΠΕΥΘΥΝΑ, κατά ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ και με ΘΑΡΡΟΣ, κλείνοντας τα αυτιά σε όλα τα παπαγαλάκια και την ανόητη προπαγάνδα τους.

• Υπεύθυνη και συνειδητή εκλογική στάση σημαίνει, ότι λαμβάνουμε υπόψη τις επόμενες γενιές :
•  δεν τις φορτώνουμε με τα χρέη που δημιούργησαν όσοι μας έφεραν ως εδώ, δίνοντας τους πάλι «χώρο» στο πολιτικό σκηνικό
• προσβλέπουμε για τα παιδιά μας ένα μέλλον που θα βασίζεται στις ίσες ευκαιρίες, τη δικαιοσύνη, το δικαίωμα στη μόρφωση και την εργασία, σ’ ένα περιβάλλον ειρήνης και σεβασμού και δε τα οραματιζόμαστε «σύγχρονους σκλάβους» στις Ειδικές Οικονομικές Ζώνες .
•  σημαίνει, μιά και καλή, ένα οριστικό «χαστούκι» στο νέο δικομματισμό που αναδύεται και θέλει να εκφραστεί εις σάρκαν μία μετά από τις εκλογές και τις παραφυάδες αυτού, οι οποίοι επιθυμούν ελληνική κοινωνία:
  • σκλαβωμένη εσαεί με μνημόνια στις δυνάμεις του τραπεζικού κεφαλαίου και της χρεωκρατίας τους
  • ως ένα υποτελές προτεκτοράτο των μεγάλων δυνάμεων, δημιουργώντας εκβιαστικά και εκφοβιστικά διλλήματα στο λαό
• σημαίνει πως προβληματιζόμαστε και δίνουμε αξία εκ νέου στο κίνημα των πλατειών και της αγανάκτησης που συνετέλεσε αποφασιστικά στις πολιτικές εξελίξεις διαμορφώνοντας επιμέρους αντιμνημονιακή και πατριωτική συνείδηση.

Σ’ αυτές τις εκλογές δε στηρίζουμε:

– τα κόμματα που πέρασαν από την εξουσία και συνέβαλαν τα μέγιστα στην εξαθλίωσής μας τα τελευταία 40 χρόνια

– τους συναινετικούς και «δήθεν» υπεύθυνους, που μιλούν για επαναδιαπραγμάτευση, μερική επαναδιαπραγμάτευση και επαναπροσδιορισμό των προαποφασισμένων μνημονίων και είναι έτοιμοι και πρόθυμοι να συνδράμουν στη συνέχιση της εξαθλίωσης που βιώνουμε και στη σαπίλα και τη διαφθορά.. Τους δίνουμε ηχηρό μήνυμα ότι η υποτέλεια είναι υποτέλεια, η εξάρτηση παραμένει εξάρτηση, ανεξάρτητα από τον όποιο προσδιορισμό ή χαρακτήρα αν έχει.

Είναι οι εκλογές που πρέπει να δώσουμε ένα ακόμα χαστούκι στην τραπεζοκρατία, στηρίζοντας ΑΝΤΙΜΝΗΜΟΝΙΑΚΕΣ δυνάμεις που ΑΡΝΟΥΝΤΑΙ την υποταγή και την καταστροφή της χώρας και του λαού με μνημόνια, δανειακές συμβάσεις και εθελοδουλεία, δυνάμεις που φυσικά δεν ανήκουν και δεν εκπροσωπούν τον νεοναζισμό, το φασισμό και τον υπόκοσμο.

ΤΟ «ΟΧΙ» ΣΗΜΑΙΝΕΙ «ΟΧΙ», ΜΗ ΤΟΥΣ ΤΟ ΧΑΡΙΣΕΙΣ!

Ηθικό Πλεονέκτημα Λάστιχο

Γεια σου πιτσιρίκο.

Θα ήταν αρκετό να βάλουμε τον Αλέξη Τσίπρα να κάνει αντιπολίτευση στον Αλέξη Τσίπρα, απλά και μόνο αντιπαραβάλλοντας τα προεκλογικά βίντεο με τις θέσεις και τις ομιλίες του πριν από την 25η Ιανουαρίου με τα όσα μας λέει από τότε που έγινε κυβέρνηση μέχρι σήμερα.

Ωστόσο, καθώς πλησιάζουν οι εκλογές και την αλήθεια ( α+ λήθη ) την κατέχει, όποιος δεν ξεχνάει, είναι σκόπιμο να ειπωθούν κάποια πράγματα.

 

Δεν θα μιλήσουμε για τα μνημόνια που θα καταργούνταν με ένα νόμο και ένα άρθρο αλλά, αντιθέτως, ψηφίστηκαν νέα χωρίς να διαβαστούν, με την διαδικασία του κατεπείγοντος, μαύρα μεσάνυχτα, παραμονές Δεκαπενταύγουστου.

 

Δεν θα μιλήσουμε για προδοσίες και ξεπούλημα αγώνων.

Θα μιλήσουμε για κάτι πολύ πιο σημαντικό.

 

Για το στοιχείο εκείνο που εξισώνει πλέον τον Αλέξη Τσίπρα και ότι απέμεινε από τον Συριζα με το υπόλοιπο πολιτικό κατεστημένο της μεταπολίτευσης.

 

Θα μιλήσουμε για το πολυδιαφημισμένο «ηθικό πλεονέκτημα» που θα κόμιζε στην πολιτική σφαίρα ο Αλέξης Τσίπρας και οι σύντροφοι του και για την Δημοκρατία που θα υπερασπισθούν.

Τρεις φράσεις του Αλέξη Τσίπρα είναι αρκετές για να αποδείξουν την αλήθεια.

 

Φράση πρώτη: « Εμείς δεν θα κάνουμε διαπραγμάτευση και δεν θα ασκούμε πολιτική για το λαό, αλλά μαζί με τον λαό στον δρόμο».

 

Προεκλογικά, ο Αλέξης Τσίπρας έδινε ιδιαίτερη έμφαση στις αμεσοδημοκρατικές και κινηματικές διαδικασίες. Τις ξέχασε όμως αμέσως μόλις ανέλαβε την εξουσία.

Ο ΣΥΡΙΖΑ και η ρήτρα «εναλλακτικής λύσης» του 3ου Μνημονίου

Ο ΣΥΡΙΖΑ και η ρήτρα "εναλλακτικής λύσης" του 3ου Μνημονίου

Τελικά χρειάστηκε να μείνει ο Αλέξης Μητρόπουλος εκτός ψηφοδελτίων του ΣΥΡΙΖΑ για να μάθουμε ότι το 3ο Μνημόνιο (που ψηφίστηκε σχεδόν ομόθυμα από την ελληνική βουλή) είχε μεταξύ των άλλων και ρήτρα η ρήτρα απαγόρευσης εναλλακτικού προγράμματος από πλευράς της χώρας μας...Και η δήλωση αυτή πέρασε σχετικά "ανώδυνα" αφού κανείς από τους πολιτικούς αρχηγούς ή τα πολιτικά κόμματα που ψήφισαν (με "πόνο ψυχής" κατά δήλωσή τους) τις βασικές αρχές του Μνημονίου, δεν το επιβεβαίωσε ή το διέψευσε, έτσι για τα μάτια του κόσμου. Αντιθέτως, ο μεν ΣΥΡΙΖΑ υπόσχεται "προσπάθεια ελάφρυνσης του Μνημονίου", κάνει λόγο για "εξεύρεση ισοδύναμων" - με την ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ να πετάγονται και να υπόσχονται "καλύτερη διαχείριση".

Κανείς τους λοιπόν δε βρίσκει τον χρόνο - έστω και στο περιθώριο των λοιπών, δήθεν σοβαρών δηλώσεών τους - ν' αναφερθεί στις καταγγελίες του πρώην αντιπροέδρου της Βουλής. Γιατί ας είμαστε σοβαροί: προφανώς ο κ. Μητρόπουλος έχει δίκιο όταν αναφέρει στη δήλωσή του πως "κινδυνεύουμε να βρεθούμε, με συναίνεση της πλειοψηφίας του πολιτικού προσωπικού (ενδεχομένως δε, μετά τις εκλογές και με τη θέληση του ανενημέρωτου περήφανου λαού μας), προ μιας ολοσχερούς ακύρωσης των βασικών ασφαλιστικών δικλείδων του δημοκρατικού πολιτεύματος της αστικής αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας και βεβαίως προ της αποστέρησης όλων των παραδοσιακών μηχανισμών λειτουργίας της." Και φυσικά αν συμβεί αυτό "θα βλάψει πολλαπλώς το μέλλον της χώρας και θα αμαυρώσει τη δημοκρατική λειτουργία, που στα μάτια της νέας γενιάς κινδυνεύει να φανεί περιττή και άχρηστη μιας και δεν μπορεί να προσφέρει τίποτε ως εναλλακτικό διακύβευμα στην οργάνωση της κοινωνίας, της οικονομίας και του μέλλοντος της χώρας."

To αόρατο πραξικόπημα

Του Περικλή Κοροβέση

Κάποτε στα παλιά τα χρόνια στη μακρινή Κίνα ήταν ένας σοφός δάσκαλος, ζωγράφος στο επάγγελμα, που ζωγράφισε ένα περιστέρι τόσο τέλειο, που οι μαθητές του κάθε πρωί που πήγαιναν στο σχολειό κοίταζαν να δουν αν το περιστέρι είχε πετάξει. Δουλειά των μαθητών ήταν να αντιγράψουν το περιστέρι όσο πιο πιστά μπορoύσαν.

Με τη σειρά τους οι μαθητές του γινήκαν και αυτοί δάσκαλοι και εκπαίδευσαν νέους δασκάλους και πάντα το θέμα ήταν το τέλειο περιστέρι του ιδρυτή της σχολής. Οπου κάποια ωραία μέρα ένας νεαρός μαθητής κοίταξε έξω από το παράθυρο και είδε ένα πραγματικό περιστέρι. Εμεινε έκθαμβος όταν διαπίστωσε πως ήταν εντελώς διαφορετικό από αυτό που ζωγράφιζαν. Και έκανε το δικό του που στηριζόταν στην πραγματικότητα. Αποτέλεσμα; Του κόψανε το δίπλωμα.

Εκτοτε στο ποτάμι της Ιστορίας κύλησαν πολλοί αιώνες και το ίδιο φαινόμενο ξαναεμφανιζόταν. Οποιος έβλεπε μια άλλη πραγματικότητα από αυτή που ήταν επιτρεπτή, την πλήρωνε με το κεφάλι του. Στην Ευρώπη σήμερα δεν κόβουν κεφάλια. Αλλά έχουν την παντοδυναμία να εξαφανίσουν τις άλλες ιδέες και να μη φτάσουν πουθενά.

Εν τούτοις υπάρχουν πολλές εστίες διαφωτισμού και αντίστασης, όπως και ποικίλα δίκτυα κάθε λογής που κάνουν πολύτιμη δουλειά. Αλλά δεν φτάνουν στον ψηφοφόρο-καταναλωτή, που κατά κανόνα έχει εμμονές και πιστεύει πως το δικό του περιστέρι είναι το σωστό.

Αν δούμε την κινητικότητα των ψηφοφόρων στην Ελλάδα, εκτός από τον σκληρό πυρήνα του κάθε κόμματος, θα διαπιστώσουμε πως ψηφίζουν ανάλογα με την προσφορά του κάθε κόμματος, ακριβώς όπως στα σουπερμάρκετ. Το είδαμε και με τον Αντρέα Παπανδρέου και στην ανανεωμένη του μορφή με τον Αλέξη Τσίπρα.

Αριστερόμετρα και αριστεροκράτες

Βρισκόμαστε αμήχανοι και παραλυμένοι μια βδομάδα πριν τις εκλογές που θα κάνουν και με τη βούλα της βουλής την Ελλάδα ευρωαποικία.

Εκλογές αντάξιας της μπανανίας μας.

 

8 μήνες πριν ο λαός έβαλε στη βουλή κόμματα με αντιμνημονιακή ρητορεία σε ποσοστό πάνω του 50%.

 

Σήμερα τα κόμματα που έχουν αντιμνημονιακές αναφορές δεν ξεπερνούν το 20% του εκλογικού σώματος ενώ τα κόμματα με ξεκάθαρο αντιμνημονιακό λόγο δεν θα ξεπεράσουν το 10% της εκλογικής προτίμησης. Προφανέστατο το έλλειμμα εκπροσώπησης και η ζημία που έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ στον αντιμνημονιακό αγώνα. Στις δημοκρατίες μονάχα δεν έχουμε έλλειμμα εκπροσώπησης και δημοκρατία δεν υπάρχει στις αποικίες καθώς εις αυτές ο λαός δεν είναι ποτέ κυρίαρχος.

 

Ο ΣΥΡΙΖΑ αφού κατάλαβε τον αντιμνημονιακό χώρο ξεμπέρδεψε και με αυτόν και τώρα προχωρά όπως είχαμε προλέξει στη νέα μεταπολίτευση όπου το μνημόνιο και αντιμνημόνιο «έχουν τελειώσει», την κυβερνητική ατζέντα την φτιάχνουν οι δανειστές και οι ντόπιοι υπάλληλοι απλά επιδιώκουν να πλειοδοτήσουν στα διαχειριστικά και επιχειρούν να καταδείξουν τις επιμέρους διαφορές δεξιάς αριστεράς όπως το μεταναστευτικό για να έχουν λόγο ύπαρξης.

 

Πρώτη φορά αριστερά, πρώτη φορά πρωθυπουργός για 8 μήνες, πρώτη φορά πρωθυπουργός που διέλυσε το κόμμα του και έχασε τη νεολαία του για να παραδώσει τη χώρα στους δανειστές. Πονάει πάντα η πρώτη φορά.

The Σόιμπλε Show

 

Οδεύουμε σε μία εκλογική διαδικασία στην οποία καλούμαστε να διαλέξουμε ποιος θα είναι εκείνος που θα μας εφαρμόσει καλύτερα το τρίτο μνημόνιο. Ποιος θα πάρει την συμφωνία της 12ης Ιουλίου και θα την κάνει πραγματικότητα πιο αποτελεσματικά. Από τις εκλογές του Ιανουαρίου που έφεραν την «Πρώτη φορά Αριστερά» στην εξουσία, μέχρι και την υπογραφή του μνημονίου στις 12 Ιουλίου, η Ευρώπη αποκάλυψε στους πάντες το πραγματικό πρόσωπό της. Και αυτό ήταν το πρόσωπο του Σόιμπλε.

 

Φαίνεται πως στη Γερμανία, μεταξύ των χαρτοφυλακίων που αναλαμβάνει ο κάθε υπουργός της κυβέρνησης, παραλαμβάνει και αυτό κάποιας χώρας. Δεν χωρά αμφιβολία πως το χαρτοφυλάκιο της Ελλάδας βρίσκεται στην κατοχή του Βόλφγκανγκ.

 

Στις 12 Ιουλίου, ο Τσίπρας διαπραγματεύτηκε, λογομάχησε, στριμώχθηκε, ταλαιπωρήθηκε, βασανίστηκε, εκβιάστηκε, απειλήθηκε για να δεχθεί το Σχέδιο του Σόιμπλε.

 

Όπως όλοι γνωρίζουμε, του έγινε εκείνο το βράδυ σαφές πως σε περίπτωση που δεν γονάτιζε να βάλει την υπογραφή του στο Τελεσίγραφο του Σόιμπλε, θα ερχόταν αντιμέτωπος με το Σχέδιο Β του Σόιμπλε.

 

Ο Αλέξης αποφάσισε να δεχθεί τον Εκβιασμό του Σόιμπλε και να υπογράψει το Σχέδιο Α του Σόιμπλε, ώστε να αποφύγει το ενδεχόμενο να αναγκαστεί να εφαρμόσει το Σχέδιο Β του Σόιμπλε. Έτσι, καλείται να εφαρμόσει το Μνημόνιο του Σόιμπλε για να μην γίνει πραγματικότητα το Grexit του Σόιμπλε.

Ο μεγάλος συνασπισμός έγινε. Τώρα αναζητεί κυβερνησιμότητα

Φωτογραφία: Theodore Manolopoulos / SOOC

Λευτέρης Χαραλαμπόπουλος

Ο Αλέξης Τσίπρας επί του παρόντος το αποκλείει σχεδόν με την ίδια θέρμη που απέκλειε και την υπογραφή 3ου μνημονίου. Ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης, από την πλευρά του, το ζητεί μετ’ επιτάσεως. Οι ντόπιοι ολιγάρχες το απαιτούν και οι κακές γλώσσες λένε ότι Βερολίνο, Παρίσι και Βρυξέλλες συμφώνησαν στη διενέργεια εκλογών, αφού πρώτα έλαβαν διαβεβαιώσεις από τους εγχώριους πολιτικούς συνομιλητές τους πως θα υπάρξει ισχυρή μνημονιακή κυβέρνηση μετά τις κάλπες…

Μεγάλη συζήτηση γίνεται το τελευταίο διάστημα σχετικά με το ενδεχόμενο συγκρότησης μεγάλου κυβερνητικού συνασπισμού ανάμεσα στον ΣΥΡΙΖΑ και τη ΝΔ μετά τις εκλογές της 20ής Σεπτεμβρίου. Τηλεαστέρες και πάσης φύσεως πολιτικοί αναλυτές, προβάλλοντας όχι και τόσο αδιάσειστα επιχειρήματα, τάσσονται αναφανδόν υπέρ του εγχειρήματος, ενώ την ίδια στιγμή όλο και περισσότερα κορυφαία στελέχη των δύο κομμάτων συναινούν στο παρασκήνιο.

Λέγεται συχνά ότι όπου υπάρχει καπνός υπάρχει και φωτιά, αλλά εδώ φαίνεται πως υπάρχει και κάτι ακόμα. Ο μεγάλος συνασπισμός στην Ελλάδα έχει ήδη συγκροτηθεί. Ήταν ξημερώματα της 14ης Αυγούστου του 2015 όταν 222 βουλευτές από πέντε κοινοβουλευτικά κόμματα (ΣΥΡΙΖΑ, ΝΔ, Ποτάμι, ΑΝΕΛ, ΠΑΣΟΚ) ψήφισαν το 3ο μνημόνιο. Είναι μία από τις ελάχιστες φορές στην ελληνική κοινοβουλευτική ιστορία, αν όχι η μοναδική, που ένα τόσο σκληρό και αντιλαϊκό νομοσχέδιο γνωρίζει τόσο ευρύτατη αποδοχή. Πρόκειται για μια πλειοψηφία που όμοιά της δεν εξασφάλισε ποτέ ούτε η Άγκελα Μέρκελ στη γερμανική Βουλή.

Nέα “μνημονιακή γεωργία”

Του ΚΩΣΤΑ ΚΑΡΑΝΤΙΝΙΝΗ

 

Καθηγητή στο Οικονομικό Τμήμα του Σουηδικού Πανεπιστημίου Γεωργικών Επιστημών της Ουψάλα (SLU).

 

Αφού απουσίασε σιωπηρά από τα δύο μνημόνια, η Ελληνική γεωργία εισέρχεται θορυβωδώς στο επερχόμενο τρίτο μνημόνιο. Για μια ακόμη φορά όμως, η συζήτηση για την γεωργία εκτρέπεται προς τα επουσιώδη και επί μέρους, αφήνοντας έξω τα θεμελιώδη και μεγάλα,

που είναι η μείωση των άσκοπων δαπανών, η απορρόφηση κονδυλίων, η ενίσχυση του ανταγωνισμού – κυρίως όμως: η αναδιάρθρωση της αγροδιατροφικής εφοδιαστικής αλυσίδας.

 

Το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων προσπάθησε να αναβάλει τη συζήτηση για το νομοσχέδιο της γεωργίας για μετά το καλοκαίρι. Πολύ σωστά, αφού ήδη η κουβέντα αλληθώρισε προς τη φορολογία των επιδοτήσεων της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής (ΚΑΠ). Δεν είναι βέβαια άνευ ουσίας, αλλά είναι η φορολογία το κατεξοχήν πρόβλημα της αγροτικής ανάπτυξης στην Ελλάδα;

Χέσε μας ρε «σύντροφε» !

Υπάρχουν γιατροί που μπαίνουν για 3ήμερη εφημερία σε νοσοκομείο και δεν κλείνουν μάτι. Υπάρχουν εργάτες που χτυπάνε συνεχόμενα δωδεκάωρα στα καμίνια και τρέμει το φυλλοκάρδι τους μη γίνει η στραβή και δεν ξαναγυρίσουν σπίτι τους. Υπάρχουν άνθρωποι που ζουν σκυμμένοι δουλεύοντας χαμαλίκι από το ξημέρωμα ως τη νύχτα. Οπότε χέσε μας ρε Τσίπρα με το ηρωικό σου 17ωρο διαπραγματεύσεων. Μια φορά το έκανες και θα μας το χτυπάς για ολόκληρη ζωή. Γελάνε οι αλιεργάτες στα καΐκια με την κούραση που έριξες και τους λακέδες να πηγαινοφέρνουν φουα γκρα, νεράκι Άλπεων και κρεμ μπριλέ για να μην πέσει το σάκχαρο.