Δευτέρα

«Ζούμε όση ζωή θελήσουμε να ζήσουμε. Είμαστε τα Διάφανα Κρίνα»


θανος




Δυστυχώς η είδηση πως ο Θάνος Ανεστόπουλος δε θα ανέβει ξανά στη σκηνή, είναι πλέον επιβεβαιωμένη. Το γεγονός ότι ο ίδιος με τη μέγιστη αξιοπρέπεια και το χιούμορ που τον χαρακτήριζε έδινε μάχη με την επάρατο νόσο,ήταν γνωστό στο κοινό. Συγχωρέστε μας όμως , καθότι πιστεύαμε πως ο Θάνος θα νικούσε κι εκεί και που δε θα μπορέσουμε να συνηθίσουμε την απώλειά του.


Η συντακτική ομάδα του Νόστιμον ήμαρ αποχαιρετά το μεγάλο καλλιτέχνη , συμπαραστεκόμενηστην οικογένεια και στους φίλους του.


 

Γλείφω το οξύ απ΄ τις ρωγμές των χειλιών σου
και προσπαθώ να σου απαλύνω τον πόνο
Τα χρόνια που περάσανε μ΄ αφήσανε μόνο
να ψάχνω την πνοή μου στον νεκρό εαυτό σου
Ζητάω βοήθεια από ανήμπορα χέρια
που ριγούν στην αγάπη και τον τρόμο
Πήρες λάθος τον δικό μου δρόμο
και ψάχνεις το φως μου σε σβησμένα αστέρια
Η απουσία σου μ΄ εξουθενώνει
και δεν μπορώ να συνηθίσω
Νιώθω να προχωράω μπροστά
μα πάντα φτάνω πίσω
Κι αυτή η αλήθεια με σκοτώνει
Σβήνω τα ίχνη από τα ψέματά μας
παραπατάω στη σιωπή
Έγινε η απώλεια συνήθειά μας
κι ο έρωτας μια άρρωστη κραυγή


πηγή: nostimonimar