Αντί οποιασδήποτε ανάλυσης από το blog, παρατίθεται ένας λόγος καθαρός στη θέση της. Ένας λόγος που έρχεται από το βάθος της ιστορίας ενός λαού που εκτός από τεχνικότητες, οικονομικές προσεγγίσεις που καλύπτουν την εξαθλίωση με όρους, έχει μάθε να δακρύζει και να συναισθάνεται με το λόγο των ποιητών του…
“Ήδη, σας το είπα. Είναι η βαρβαρότητα. Τη βλέπω να ‘ρχεται μεταμφιεσμένη, κάτω από άνομες συμμαχίες και προσυμφωνημένες υποδουλώσεις. Δεν θα πρόκειται για τους φούρνους του Χίτλερ ίσως, αλλά για μεθοδευμένη και οιονεί επιστημονική καθυπόταξη του ανθρώπου. Για τον πλήρη εξευτελισμό του. Για την ατίμωσή του.
Οπότε αναρωτιέται κανείς: Για τι παλεύουμε νύχτα μέρα κλεισμένοι στα εργαστήριά μας; Παλεύουμε για ένα τίποτα, που ωστόσο είναι το παν.
