Βάρβαροι

Θύμιος Καλαμούκης

Λογοτεχνική προσέγγιση, ενός πασίγνωστου ποιήματος, παραθέτει η στήλη, υλοποιώντας ένα παλιό της όνειρο και απωθημένο. Να αναλύσει ποίηση. Για την ακρίβεια, να αναλύσει Καβάφη και το περίφημο ποίημα «Περιμένοντας τους Βαρβάρους», μεταφέροντας στο σήμερα, τα διαχρονικά μηνύματα του Αλεξανδρινού ποιητή. Ζητούμε προκαταβολικά συγνώμη για την ασέβεια, που διαπράττουμε, αλλά νομίζω ότι είμαστε όλοι, καιρό τώρα, εθισμένοι στην ασέβεια. Ακολουθεί η ανάλυση. Με πλάγια γράμματα οι στίχοι του ποιητή, σε παρένθεση η σύγχρονη προσέγγιση.

 

— Τι περιμένουμε στην αγορά συναθροισμένοι;

Είναι οι βάρβαροι να φθάσουν σήμερα.

 

(Περιμένουμε συναθροισμένοι γιατί «συνεδριάζει» το Γιουρογκρουπ, στις Βρυξέλλες. Η λέξη –συνεδριάζει- είναι σε εισαγωγικά, διότι απλά δεν συνεδριάζει. Δεκαέξι ξενυχτισμένοι υπουργοί ακούνε τον Γερμανό υπουργό να τους υπαγορεύει τι θα πράξουν… Τσάμπα νύστα δηλαδή)

 

— Γιατί μέσα στην Σύγκλητο μια τέτοια απραξία;

Τι κάθοντ’ οι Συγκλητικοί και δεν νομοθετούνε;

(Περιττός κόπος. Όλοι περιμένουν την συνέντευξη Τύπου από Βρυξέλλες,  να μάθουν τι αποφασίστηκε για αυτούς, από άλλους)

…

Χούντα… 2013

Του Θύμιου Καλαμούκη

Τα μέλη της κυβέρνησης δεν είναι συνταγματάρχες, ταξίαρχοι και πολύ περισσότερο στρατηγοί. Είναι στην κυβέρνηση μετά από εκλογές και όχι μετά από την κάθοδο των τανκς. Έχουμε κόμματα, εφημερίδες. Έχουμε τις βασικές ελευθερίες, λόγου, έκφρασης, συνάθροισης (αν και αυτό συζητείται…). Η χώρα δεν είναι απομονωμένη. Δεν έχουμε Μακρόνησο. Για την ακρίβεια την έχουμε, αλλά άδεια… Δεν έχουμε ΕΑΤ-ΕΣΑ. Η τηλεόραση είναι έγχρωμη και το σήμα του έθνους δεν είναι ένα πουλί.

Ναι τέτοια Χούντα, δεν έχουμε. Η παραπάνω διευκρίνιση κρίνεται ως αναγκαία, επειδή κάθε φορά που συγκρίνεται η σημερινή κατάσταση με Χούντα, εγείρονται ενστάσεις και αντιδράσεις, του στυλ, «μα τι λέτε, τότε είχαμε τον στρατό στα πράγματα, τότε είχαμε εξορίες, φυλακίσεις, περιορισμούς κλπ». Ναι σωστά, τότε είχαμε όλα αυτά και άλλα τόσα. Να το ξαναπούμε λοιπόν, τέτοια χούντα δεν έχουμε. Δεν υπήρχε περίπτωση να έχουμε τέτοια χούντα, το 2013.

Στρατιωτική χούντα όπως αυτή της περιόδου 1967- 1974, δεν έχουμε. Έχουμε όμως μια άλλη Χούντα. Ιδιότυπη, συγκαλυμμένη και εκλεγμένη. Πως προκύπτει Χούντα, εν μέσω «Δημοκρατίας»; Από τα εξής γεγονότα.

Το ΔΝΤ δεν κάνει λάθη

Θύμιος Καλαμούκης

Οι σελίδες των εφημερίδων, οι εκτιμήσεις των παραθύρων, οι εκτιμήσεις των «έγκριτων» αναλυτών, μιλούν για το λάθος του ΔΝΤ. Η επικαιρότητα των τελευταίων μηνών κινείται γύρω από αυτό το λάθος. Προσωπικώς όσο κι αν ψάξω, δεν εντοπίζω λάθος του ΔΝΤ. Εντοπίζω λάθος οπουδήποτε  αλλού, αλλά λάθος του ΔΝΤ, δεν βλέπω. Πως θα μπορούσε άλλωστε ο θεματοφύλακας των αξιών του Καπιταλισμού να κάνει λάθος;

Λάθη κάναμε όλοι οι άλλοι. Χωρίς ιδιαίτερο κόπο, συγκέντρωσα τα δικά μας  10 λάθη, για τα οποία δεν γίνεται λόγος, από τα καθεστωτικά ΜΜΕ, ισάξιος τουλάχιστον με αυτόν που γίνεται για το υποτιθέμενο λάθος του ΔΝΤ.

Ακολουθεί σχετική απαρίθμηση.

Λάθος το 43% στον Γιώργο Παπανδρέου, στις εκλογές του Οκτώβρη του 2009. Κομβικό λάθος, το οποίο μας έκανε περίγελο σε όλο τον πλανήτη.

Λάθος η διατήρηση των δυνάμεων του ΠΑΣΟΚ, σχεδόν ένα χρόνο μετά (Νοέμβριος 2010) και σχεδόν έξι μήνες μετά την ένταξή της Ελλάδας στο ΔΝΤ. Ο πράσινος χάρτης τη βραδιά των δημοτικών εκλογών, έδειξε τα ποσοστά της αφέλειας και της ανευθυνότητας ενός λαού.

Λάθος η επιμονή των περισσοτέρων στο ευρώ. Ξέρω τις ενστάσεις σας, ξέρω την λογική σας, αλλά το σημερινό Ευρωπαϊκό οικοδόμημα, πρέπει να κατεδαφιστεί. Αν δεν γίνει σύντομα, θα μας κατεδαφίσει αυτό. Πολύ θα χαιρόμουν, η καταστροφή να ξεκινούσε από εμάς. Προς το παρών ελπίζω σε άλλους λαούς, χωρίς να παραγνωρίζω τα κέφια του ελληνικού λαού… όταν ξυπνάει από λήθαργο. (μια φορά στα 50 χρόνια).

Αντί μαγειρέματος... Του Θύμιου Καλαμούκη

Οι άνθρωποι συνηθίζουν να απαντούν σε ερωτήσεις που ποτέ δεν έγιναν. Παράδειγμα. Μας τηλεφωνεί ακροάτρια και ξεκινά λέγοντας πως… « τώρα που  ακούω την εκπομπή σας, μαγειρεύω ταυτόχρονα…». Προφανώς είναι αμηχανία, ευγένεια, ανάγκη. Δεν έχει σημασία. Είναι μια απάντηση για μια ερώτηση που ποτέ δεν έγινε. Έτσι και εγώ σήμερα θα δώσω απαντήσεις σε ερωτήσεις που δεν έγιναν. Ξεκινάω.

Γεια σας,

Δεν είμαι κατά της βίας γενικά. Το έχω ξαναπεί χωρίς να ερωτηθώ και το επαναλαμβάνω, πιστεύοντας πως όποιος καταδικάζει την βία «από όπου και αν προέρχεται», ή είναι ηλίθιος, ή ύποπτος, ή ένοχος, ή και τα τρία μαζί αν πρόκειται για μνημονιακό πολιτικό ή παπαγάλο των διαπλεκόμενων ΜΜΕ.

Υστερόγραφο - Του Θύμιου Καλαμούκη

Tου Θύμιου Καλαμούκη

ΥΓ 1. Δεν ανήκω σε κανέναν από τους πληθυντικούς τους. Όπως δεν ανήκει το μεγαλύτερο κομμάτι του λαού στους πληθυντικούς τους. Κυρίως όταν ακούω τις φράσεις «ζήσαμε υπερβολικά όλα αυτά τα χρόνια» ή « καταναλώναμε περισσότερα από αυτά που βγάζαμε» ή «θα δυσκολευτούμε αλλά θα τα βγάλουμε πέρα αν δουλέψουμε όλοι μαζί» ή την φράση σύμβολο μιας ολόκληρης εποχής «μαζί τα φάγαμε».Δεν τα φάγαμε μαζί , δεν αποφασίσαμε μαζί, δεν απολαύσαμε μαζί, δεν δουλέψαμε μαζί και δεν δουλεύουμε μαζί ,δεν αγωνιούσαμε μαζί. Ποτέ δεν ήμασταν μαζί, ούτε θα είμαστε μαζί. Ευτυχώς. Θα είμαστε εμείς και αυτοί, με διαφορές και αντιπαλότητα. Με διαφορετικές επιλογές , εκτιμήσεις, προσεγγίσεις και ζωές. ΕΥΤΥΧΩΣ.

ΥΓ 2. Δεν με ενδιαφέρει να πάρω μέρος στην ομοψυχία , που «έχει ανάγκη ο τόπος». Πόσο μάλλον που όταν λέμε ομοψυχία , εννοούν ησυχία, ακινησία, υποταγή, αποδοχή των ιδεών και των αποφάσεων τους. Και βασικά ο τόπος δεν έχει ανάγκη από ομοψυχία. Έχει ανάγκη από ισονομία και αξιοκρατία , από δικαιοσύνη, από υγεία και παιδεία, από δουλειά και ευκαιρίες.


ΥΓ 3. Δεν υπάρχει περίπτωση να πάψω να τους αμφισβητώ , να τους κοροϊδεύω, να γελάω μαζί τους, να αποδημώ την σκέψη τους, τον κενό λόγο τους , τις αποφάσεις τους, το σοβαρό ύφος τους. Δεν υπάρχει περίπτωση ούτε για ένα δευτερόλεπτο να υπακούσω σε τίποτα από όσα θα αποφασίσουν. Δεν θα εγκλωβιστώ , και έχω αποφασίσει αυτήν την φορά να μην μείνω μόνο στα λόγια.

ΥΓ 4. Να μην ξεχνάω να γελάω όταν ακούω τον Ευάγγελο Βενιζέλο να προσπαθεί να αναστήσει το σάπιο πτώμα που λέγεται ΠΑΣΟΚ. Είτε με αναμόρφωση είτε με νέα ξεκινήματα είτε με νέες αφετηρίες είτε με ανασύνταξη είτε με πρόσφατη ανασύσταση. Να μην ξεχνάω ποτέ να τους απεχθάνομαι.