FT: Εμπλοκή της Aegean Marine του Μελισσανίδη σε απάτη 200 εκατ. δολαρίων

Σε απάτη 200 εκατ. δολ. εμπλέκει έρευνα διεθνών ελεγκτών τον μεγαλομέτοχο του ΟΠΑΠ, της ΑΕΚ και της δεύτερης μεγαλύτερης εταιρείας πετρελαίου στην Ελλάδα, Aegean Marine Petroleum, με δημοσίευμα των Financial Times να κάνει λόγο, μεταξύ άλλων, για «άτοκο δάνειο 2,77 εκατ. δολ. στην ΑΕΚ». Εξονυχιστικός έλεγχος στην Aegean Marine στις ΗΠΑ, πλήθος αποχωρήσεων στελεχών με την έναρξη του ελέγχου.

Στο μάτι του κυκλώνα ενός νέου σκανδάλου ελληνικού ενδιαφέροντος εμπλέκεται σύμφωνα με τους Financial Times ο Δημήτρης Μελισσανίδης, ή «Τίγρης» όπως τον αναφέρει το δημοσίευμα, καθώς αναφέρεται πως στις ΗΠΑ βρίσκεται σε εξέλιξη έρευνα από ομάδα ελεγκτών της ελεγκτικής Ernst & Young, που διορίστηκε από διαχειριστές hedge funds που προσχώρησαν στο διοικητικό συμβούλιο της εταιρείας του, Aegean Marine Petroleum, τον περασμένο Μάιο. Τα τρία funds, με επικεφαλής τον Tyler Baron της Sentinel Rock Capital με έδρα το Σαν Φρανσίσκο, διαθέτουν το 13% περίπου της εταιρείας.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, οι μετοχές της Aegean Marine υποχώρησαν στο 75% της αξίας τους τον περασμένο Ιούνιο, όταν η εταιρεία παραδέχτηκε μετά από προκαταρκτική έρευνα ότι περίπου 200 εκατ. δολ. εισπρακτέων εσόδων ίσως να ήταν «χωρίς οικονομική ουσία», και ενημέρωσε το υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ και την Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς. Το δημοσίευμα αναφέρει επίσης πως τον περασμένο Αύγουστο, ο ελβετικός όμιλος trading εμπορευμάτων Mercuria συμφώνησε να προσφέρει στην Aegean Marine Petroleum ένα δισ. δολάρια ως πίστωση αλλά και 30 εκατ. δολάρια σε μετρητά, εξασφαλίζοντας πως η εταιρεία θα μπορούσε να συνεχίσει τις συναλλαγές.

Το δημοσίευμα, που αναφέρεται σε έγγραφα που κατέχει η βρετανική εφημερίδα, αλλά και πηγές στην Αθήνα, αποκαλύπτει πως οι ελεγκτές διερευνούν εάν τέσσερις εταιρείες (μια στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, δύο στις Νήσους Μάρσαλ και μια στη Φλόριντα) συμμετείχαν σε συναλλαγές προκειμένου να παραποιηθούν εμπορικές συναλλαγές και να καλυφθεί η υπεξαίρεση κεφαλαίων. Τα ονόματα των εταιρειών, κατά τις ίδιες πληροφορίες, Abdul Azim Trading, Savina Maritime, South Seas Maritime και Miami Exports Group.

Η ηλιθιότητα του bitcoin

Ελάχιστες φορές στην ζωή μου απέφυγα να εμπλακώ σε κάποια συζήτηση. Κι αυτές αφορούσαν μόνο περιπτώσεις όπου ήξερα πως η άποψη που θα διατύπωνα θα στενοχωρούσε κάποιον στην παρέα, τον οποίο δεν ήθελα να στενοχωρήσω. Όμως, πολλές φορές το αντικείμενο της συζήτησης με εκπλήσσει, καθώς υποδηλώνει ένα επίπεδο άγνοιας που ενδόμυχα πιστεύω πως δεν ταιριάζει σε μια εποχή όπου κατακλυζόμαστε καθημερινά από έναν τεράστιο όγκο πληροφοριών. Τέτοιας μορφής ήταν η έκπληξη που ένοιωσα χτες το απόγευμα, όταν ο συνάδελφος με ρώτησε με απολύτως σοβαρό ύφος: «Θοδωρή, τι γνώμη έχεις για το bitcoin;».

Προσέξτε ότι η ερώτηση δείχνει πεντακάθαρα πως ο συνάδελφος γνώριζε το bitcoin. Ήξερε ότι πρόκειται για ένα ψηφιακό νόμισμα (κρυπτονόμισμα, όπως αποκαλείται), το οποίο γεννιέται από το πουθενά και δεν αντιπροσωπεύει κάτι χειροπιαστό. Για την γνώμη μου ενδιαφερόταν. Του την είπα. Και λέω να την γράψω κιόλας, ώστε να μπορώ να παραπέμπω εδώ όποιον άλλο με ρωτήσει το ίδιο πράγμα στο μέλλον, επειδή πάντα θα βαριέμαι να απαντώ σε κουτές ερωτήσεις.

Διαχρονική εξέλιξη της τιμής του bitcoin

Πως βάφτισαν δημόσιο χρέος τις ζημιές των τραπεζών

Του Σπύρου Λαβδιώτη

 Υπάρχει μια διάχυτη ελληνική και διεθνής γνώμη, η οποία είναι άκρως εσφαλμένη και παραπλανητική, ότι η Ελληνική χρεοκοπία οφείλεται αποκλειστικά στην κρατική ασυδοσία που οδήγησε στον εκτροχιασμό του δημοσίου χρέους.

Η λανθασμένη αυτή γνώμη που επικρατεί και προωθείται ένθερμα από τα ΜΜΕ, συνεχίζει να είναι εμπεδωμένη στο μυαλό του απλού πολίτη ακόμη και σήμερα. Το παράδοξο είναι ότι ενώ έχουν περάσει σχεδόν οκτώ ολόκληρα χρόνια από την αποφράδα μέρα της 10ης Μάιου 2010- ημέρα της υπογραφής του Α’ Μνημονίου της εθνικής υποτέλειας- το κοινό εξακολουθεί να θεωρεί ως δεδομένο ότι το «κρατικό» χρέος προήλθε από την κραιπάλη του δημοσίου.

Η αλήθεια είναι ότι, στην πραγματικότητα ως δημόσιο χρέος βαφτίστηκαν οι ζημιές των ελληνικών τραπεζών που καταστράφηκαν από το ευρωσύστημα. Το ποσό των ζημιών και υποχρεώσεων αρχικά είχε εκτιμηθεί στα € 240 δις. Εξ ου και το σύνολο των δανειακών συμβάσεων του Α’ Μνημονίου (€110 δις) και Β’ Μνημονίου (€130 δις), με το περιβόητο PSI. Σε πρόσφατη δημόσια ομιλία μου για το ίδιο θέμα, οι περισσότεροι ακροατές εξεπλάγησαν. Μάλιστα, ένας αναφώνησε «μα τόσο απατεώνες είναι», ενώ ορισμένοι ρωτούσαν εάν υπήρχε βίντεο της παρουσίασης. Διότι δεν μπορούσαν να πιστέψουν ότι οι πολιτικοί από κοινού με την τρόικα απέκρυβαν επί τόσα χρόνια την αλήθεια από τον ελληνικό λαό. Ήταν αδύνατον να διανοηθούν ότι η πολιτική ηγεσία του τόπου αντί να σώσει το λαό που εκπροσωπεί έσωσε τις τράπεζες και το ευρώ και χρεοκόπησε το λαό![1]

Η μετονομασία του χρέους των ιδιωτικών τραπεζών σε δημόσιο χρέος και η μεταβίβασή του στους προϋπολογισμούς του κράτους, αποτελεί μία από της πιο μελανές σελίδες της χρηματοπιστωτικής ιστορίας της Ελλάδος. Αυτοί που διέπραξαν ένα από τα μεγαλύτερα σύγχρονα οικονομικά εγκλήματα αντί να λογοδοτήσουν, χωρίς αισχύνη, απαίτησαν με την αχρεία σύμπραξη της πολιτικής ηγεσίας να πληρωθεί ο λογαριασμός από τους πολίτες, με περικοπές μισθών, συντάξεων, κοινωνικής πρόνοιας και αυξήσεις πάσης φύσεως φόρων.

Όλη αυτή η συμφορά της ελληνικής κοινωνίας θα μείνει ανεξίτηλη στη μνήμη αυτών που τη βιώνουν και για τους νεωτέρους που θα τη διδαχθούν, γίνεται για να παραμείνει η χώρα μας στον τοκογλυφικό μηχανισμό του ευρώ και να διασωθούν οι ξένης ιδιοκτησίας τράπεζες εις βάρος του ελληνικού λαού.

Η σκληρή πραγματικότητα καταδεικνύεται στους σχετικούς νόμους (ΦΕΚ) που παρατίθενται κατωτέρω. Εκεί, με απίστευτες μεθοδεύσεις οι αρμόδιοι της ελληνικής κυβέρνησης με αδιαφανή τρόπο περνούσαν με πράξεις νομοθετικού περιεχομένου δεκάδες δισεκατομμύρια € ζημιές των τραπεζών σε άσχετα ΦΕΚ, που αφορούσαν ρυθμίσεις ΦΠΑ, περιηγητικά πλοία και λιμάνια και, βοσκοτόπια. Και δεν έφτανε μόνο αυτό, οι έλληνες βουλευτές υπέγραφαν και λευκές σελίδες στους κρατικούς προϋπολογισμούς (2012, 2013), γιατί η μεταφορά των χρεών των τραπεζών στην πλάτη του λαού γίνονταν με εγγυήσεις του ελληνικού δημοσίου.

AVAAZ: Το φαινόμενο του clicktivism και η τεράστια απάτη

Συντάκτης: Θεώνη Καπλανίδου
Πηγή: Εναλλακτικός

Όποιο ψήφισμα κι αν ανοίξεις, θα δεις από κάτω τον διεθνή οργανισμό, τύπου ΜΚΟ, με την επωνυμία «AVAAZ». Εκστρατείες συλλογής υπογραφών για το περιβάλλον, τον γορίλα, το κλίμα, τον καρκίνο, αλλά και για το το Νομπέλ στην Ελλάδα, για το “Μένουμε Ευρώπη”, για τους πλειστηριασμούς σπιτιών, για να φύγει ο Λάκης από τον ALPHA, για την κατάργηση των Τμημάτων Ένταξης των ΑΜΕΑ, κι ένα σωρό άλλα «ευαίσθητα» θέματα «κοινωνικής συνείδησης», που στοχεύουν στην συναισθηματική ενεργοποίηση του αποδέκτη και το αίσθημα του δικαίου.

Το νέο φρούτο του “κλικ-ακτιβισμού” αποτελεί την τελευταία λέξη της μόδας σχετικά με την ενεργοποίηση αποκλειστικά κατευθυνόμενων και με ύποπτους στόχους παγκόσμιων «δικτύων αλληλεγγύης», δικτύων, δηλαδή, που κάτω από ταμπέλες ευαίσθητων κοινωνικών θεμάτων επιχειρούν να χειραγωγήσουν και να εγκλωβίσουν την κοινή γνώμη ενώ ταυτόχρονα, με τον έντεχνο τρόπο της συνυπογραφής σε ένα αίτημα, εκτονώνουν την ενεργητική δράση σε μια ανώδυνη διαμαρτυρία και αποτρέπουν κοινωνικές ομάδες από την ανάληψη πρωτοβουλιών και ενεργών δράσεων απέναντι σε ένα σοβαρό ή λιγότερο σοβαρό θέμα. Ένα από τα πιο δραστήρια και διάσημα τέτοια παγκόσμια δίκτυα της νεο-προπαγάνδας είναι και το AVAAZ.

Μια πρόχειρη έρευνα στο διαδίκτυο για την εν λόγω οργάνωση, μας βγάζει πολλά “λαβράκια”. Κατ’ αρχήν έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον να δούμε από ποιους έχει ιδρυθεί αυτή η οργάνωση και ασφαλώς από ποιους χρηματοδοτείται. Σύμφωνα με την Wikipedia, “To Avaaz.org συν-ιδρύθηκε από το Res Publica μιας διεθνή ομάδα αστικής πίεσης, και το Moveon.org, μια online κοινότητα που έχει πρωτοπορήσει στη διαδικτυακή πίεση στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η ιδρυτική ομάδα αποτελείται επίσης και από επιχειρηματίες από έξι χώρες που είναι κορυφαίοι παγκοσμίως στην κοινωνική επιχειρηματικότητα και σε αυτούς περιλαμβάνονται ο ιδρυτικός πρόεδρος και εκτελεστικός διευθυντής Ricken Patel, και οι Tom Perriello, Tom Pravda, Eli Pariser, Andrea Woodhouse, Jeremy Heimans, και David Madden.” Στην ουσία πρόκειται για την αφρόκρεμμα του αμερικανικού κατεστημένου, ενώ ύποπτο είναι και το παρασκήνιο των χρηματοδοτήσεων στις οποίες εμπλέκεται το ίδρυμα Ροκφέλερ και ο πολύς Τζωρτζ Σώρρος.

Όταν μας ψηφίζατε, ξέρατε»! Μπα, αλήθεια;

    Αύριο συμπληρώνεται ένας χρόνος από τις εκλογές της 20^ης Σεπτέμβρη 2015. Σύμφωνα με το παραμύθι του ΣΥΡΙΖΑ ο λαός δεν πρέπει να μιλάει για όσα διαπράττει σήμερα η κυβέρνηση, διότι τότε ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν ειλικρινής, το Μνημόνιο ήταν γνωστό, και ο λαός το υπερψήφισε… 

    Παρακάμπτουμε την αθλιότητα να αξιοποιούνται οι εκλογές σαν κολυμπήθρα του Σιλωάμ για τον εξαγνισμό της πολιτικής απάτης (τακτική που εφάρμοζαν και οι προηγούμενοι μόνο που ο ΣΥΡΙΖΑ μας είχε υποσχεθεί ότι «το παλιό τελειώνει…) και πάμε να δούμε το μέγεθος του πολιτικού ψεύδους του ΣΥΡΙΖΑ, όχι πια με όρους Γενάρη 2015, αλλά ακόμα και με βάση τις εξαγγελίες του ΣΥΡΙΖΑ τον Σεπτέμβρη του 2015.

    Στο «Σχέδιο Κυβερνητικού Προγράμματος – Αύγουστος 2015» με το οποίο πήγε στις εκλογές ο ΣΥΡΙΖΑ τον περσινό Σεπτέμβρη, ανάμεσα στα άλλα διαβάζουμε:

• «Η συγκεκριμένη συμφωνία λοιπόν (σσ: το Μνημόνιο του Τσίπρα, δηλαδή) που υπογράφηκε με πραξικοπηματικούς όρους (…)» (σελίδα 4).  

Να, όμως, που ένα χρόνο μετά έχουν πάψει να μιλούν για «πραξικόπημα». Τώρα ισχυρίζονται ότι το (δικό τους) Μνημόνιο έσωσε τη χώρα..    

• Η πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ, λέει το Πρόγραμμα, θα είναι πολιτική «υπεράσπισης (…) της δημόσιας περιουσίας (…)» (σελίδα 5).

Να δώσουμε ένα τέλος στην αθλιότητα!

Πυρετώδεις οι προετοιμασίες όλων των κομμάτων μετά την ανακοίνωση του Τσίπρα για εκλογές.Βέβαια αυτό που βλέπουμε δέν είναι παρά ακόμη μία καλά προσυνεννοημένη και σκηνοθετημένη παράσταση σύσσωμου του πολιτικού συστήματος όπου μαζί με το εκλογικό σώμα θα βιάσουν για ακόμη μία φορά την όποια δημοκρατία μαζί με την λογική μας.

Είναι εκείνες οι γνωστές μέρες όπου θα ακουστούν οι μεγάλες κουβέντες για τις καλύτερες μέρες που θα έρθουν.Για την ανάπτυξη και την ευημερία που απλόχερα θα μας χαρίσουν οι καλοί μας και συνετοί ευρωπαίοι όταν θα γίνουμε καλά παιδάκια.Εκείνες οι μέρες όπου οι ευθύνες θα γίνουν μπαλάκι και μπροστά στα τηλεπαράθυρα όπου στέκεται μοιραία ο κάθε νοικοκυραίος,θα ακουστούν  οι πιό πειστικές απόψεις από τους κάθε είδους ειδήμονες, δημοσιογράφους, πολιτικούς, οικονομολόγους,αναλυτές,επιχειρηματίες και διάφορους άλλους που όλοι τους φυσικά προσπαθούν να σώσουν την βαθιά τους τσέπη και την αλαζονεία τους.

Είναι εκείνες οι μέρες όπου στο δρόμο τα χαμόγελα και οι χειραψίες μεταξύ πολιτικών και πολιτών,δίνουν και παίρνουν ώς προς την επιβεβαίωση και την αποδοχή του ψέματος και της συνενοχής.Γιατί συνένοχος είναι όποιος συμφωνεί και στηρίζει με την ψήφο του όσους είναι υπεύθυνοι για την φτώχεια και την καταστροφή.

Συστηματική μαστογραφία ή συστηματική ερευνητική πλαστογραφία;

Είναι στη φύση της επιστήμης μια εργασία και συχνότερα μια θεωρία να ανατρέπει αρκετά από όσα θεωρούσαμε δεδομένα μέχρι τώρα.

Και είναι αρκετά διαδεδομένο όταν κάτι τέτοιο εμφανίζεται ειδικότερα στην ιατρική να αντιμετωπίζεται με δυσπιστία και πολύ συχνότερα με εχθρικότητα που επιδιώκει όχι μόνο να ακυρώσει την αξιοπιστία της έρευνας αλλά και των ίδιων των επιστημόνων που τολμήσαν να αμφισβητήσουν το κατεστημένο.

Και τις δύο αυτές τις τάσεις μπορούμε να τις βρούμε σε σχετικά πρόσφατο πόρισμα της Ελβετικής Ιατρικής Επιτροπής που πρότεινε την κατάργηση προγραμμάτων μαστογραφίας για το μέλλον και τη σταδιακή διακοπή των υπαρχόντων προγραμμάτων για την Ελβετία.

Η Ελβετική Ιατρική Επιτροπή, ένα ανεξάρτητο σώμα, είχε καλούς λόγους για να προτείνει κάτι που φαντάζει αιρετικό σε σχέση με όσα μας έμαθαν να γνωρίζουμε.

Ακριβώς γιατί όσα γνωρίζαμε βασίζονται σε δεδομένα της περιόδου 1961-1991. Εύλογα λοιπόν η Επιτροπή σκέφτηκε να εξετάσει νεότερα δεδομένα.

Τα συμπεράσματα της Επιτροπής ήταν αναπάντεχα ακόμη και για τα ίδια τα μέλη της:

«Μείναμε κατάπληκτοι από το πόσο μη προφανές ήταν το ότι τα οφέλη της μαστογραφίας ξεπερνούσαν κατά πολύ τις επιζήμιες πτυχές της»

Η Επιτροπή φυσικά δεν αναφέρεται στην ίδια τη μέθοδο της μαστογραφίας αλλά στα μαζικά συστηματικά «προληπτικά» προγράμματά της.

Ποιες είναι όμως αυτές οι επιζήμιες πτυχές της συστηματικής μαστογραφίας που αμφισβήτησαν τουλάχιστον για τα μέλη της Επιτροπής την μέχρι σήμερα κυρίαρχη αντίληψη για το αναγκαίο και το επιτακτικό μαζικών προγραμμάτων μαστογραφίας;

Οι συγγραφείς της εργασίας περιγράφουν με σαφήνεια τους λόγους αυτής της μεταστροφής στην συνολική αποτίμηση της συστηματικής μαστογραφίας:

Η μέχρι σήμερα αποδιδόμενη από τους ειδικούς μείωση της θνησιμότητας από καρκίνους του μαστού λόγω μαστογραφίας κατά 20% υποτιμούσε τις αρνητικές επιπτώσεις της επαναλαμβανόμενης μαστογραφίας και των παρενέργειες τους, όπως υποτιμούσε τις ακόλουθες βιοψίες και τη υπερδιάγνωση των καρκίνων του μαστού που θα δεν γίνονταν ποτέ κλινικά προφανείς χωρίς τις συστηματικές μαστογραφίες. Η Εθνική Καναδική Μελέτη για την Εξέταση του Μαστού παρέχει σχετικά αξιόπιστα στοιχεία για την έκταση της υπερδιάγνωσης στη μαστογραφία:

«Μετά από 25 χρόνια υπερπαρακολούθησης, βρήκε πως 106 από τους 484 καρκίνους (21.9%) που διαγνώστηκαν μέσω μαστογραφίας ήταν υπερδιαγνώσεις. Αυτό σημαίνει ότι 106 από τις 44.925 υγιείς γυναίκες στην ομάδα εξέτασης διαγνώστηκαν και δέχτηκαν μη απαραίτητη αντικαρκινική αντιμετώπιση, κάτι το οποίο οδήγησε σε αχρείαστες χειρουργικές επεμβάσεις, ακτινοθεραπείες, χημειοθεραπείες ή κάποιο συνδυασμό αυτών των προσεγγίσεων. 

Επιπρόσθετα, μια επιθεώρηση από το (κορυφαίο ανεξάρτητο) Cochrane δέκα δοκιμών που αφορούσαν περισσότερες από 600000 γυναίκες, έδειξε πως δεν υπήρχε κανένα πειστήριο για την επίπτωση της μαστογραφίας στην συνολική θνησιμότητα: Στην καλύτερη των περιπτώσεων, η μικρή μείωση στους θανάτους από καρκίνους του μαστού μετριαζόταν από θανάτους από άλλες αιτίες. Στη χειρότερη, η μείωση ακυρωνόταν από θανάτους από συνυπάρχουσες συνθήκες ή από τις επιζήμιες επιπτώσεις της μαστογραφίας και της συνδεδεμένης με αυτή υπεραντιμετώπισης (των υπερδιαγνωσμένων καρκίνων)

Η έκθεση της Ελβετικής Ιατρικής Επιτροπής αναγνώρισε πως «η συστηματική μαστογραφία μπορεί να αποτρέπει ένα θάνατο από καρκίνο του μαστού για κάθε χίλιες γυναίκες που εξετάζονται, ακόμη κι όταν δεν υπάρχουν τεκμήρια που να υποδεικνύουν πως η συνολική θνησιμότητα επηρεάζεται.

Ταυτόχρονα, τονίζει τις επιζήμιες πτυχές τις μαστογραφίας –συγκεκριμένα, ψευδώς θετικά αποτελέσματα εξετάσεων και τον κίνδυνο της υπερδιάγνωσης. Για κάθε καρκίνο του μαστού που αποτράπηκε σε γυναίκες των ΗΠΑ για την διάρκεια ενός δεκαετούς προγράμματος ετήσια επαναλαμβανομένων μαστογραφιών που ξεκινούσαν από την ηλικία των 50 ετών, 490 ως 670 γυναίκες είναι πιθανόν να έχουν μια ψευδώς θετική μαστογραφία μετά από επαναλαμβανόμενες εξετάσεις, 70 ως 100 μια περιττή βιοψία και 3 ως 14 έναν υπερδιεγνωσμένο καρκίνο του μαστού που δεν θα εκδηλωνόταν ποτέ κλινικά»

Για να μη δημιουργηθούν λάθος εντυπώσεις, οφείλουμε να διασαφηνίσουμε ξανά μερικά σημεία: Η Ελβετική έκθεση δεν αμφισβητεί τη μαστογραφία ως διαγνωστικό μέσο αλλά τη συστηματική μαζική «προληπτική» της χρήση. Κι αυτό λόγω του κινδύνου λάθος διαγνώσεων που οδηγεί σημαντικό αριθμό υγειών γυναικείων στη βάσανο των αντικαρκινικών πρωτοκόλλων με τις γνωστές συνέπειες.

Η έκθεση επίσης τονίζει την υπερβολική πίστη γυναικών στα προγράμματα συστηματικής μαστογραφίας που επηρεάζει αποφάσεις που θα έπρεπε να παίρνονται μέσω ενημερωμένης συναίνεσης.

Η επίθεση που δέχτηκε η έκθεση και οι συγγραφείς της από το αντικαρκινικό κατεστημένο ήταν λυσσαλέα. Ειδικοί του καρκίνου τη χαρακτήρισαν ως αντιδεοντολογική.

Καθώς μάλιστα μονάχα ένας από τα επτά μέλη της ήταν ογκολογικός χειρουργός με τους υπόλοιπους έξι να έχουν άλλες ιατρικές και όχι μόνο ειδικότητες, ειδικοί του καρκίνου έσπευσαν λίγο πολύ να χαρακτηρίσουν ως άσχετους αυτούς που τολμούσαν να μπουν στα χωράφια τους.

Σε e-mail του στο Medscape Medical News, ο καθηγητής ακτινολογίας του Harvard Daniel Kopans τους αποκάλεσε ως «τύπους χωρίς καμιά ειδικότητα». «Για ποιο λόγο θα θέλατε εμένα σε μια επιτροπή που θέτει τις κατευθυντήριες γραμμές για την χειρουργική εγκεφάλου;» αναρωτήθηκε δημοσίως ο καθηγητής σχολιάζοντας το γεγονός του ότι η επιτροπή, για να αποφύγει (ορθώς) σύγκρουση συμφερόντων, απαρτίστηκε κυρίως από μη ειδικούς του καρκίνου.

«Αυτό (η έκθεση της ιατρικής επιτροπής) είναι απλά ένα κομμάτι ενός μείζονος ιατρικού σκανδάλου» … « ενός σταθερού και συντονισμένου κύματος επιστημονικά αβασίμων αναλύσεων για τη μαστογραφία που δημοσιεύονται σε μεγάλα ιατρικά περιοδικά» δήλωσε ο Kopans χρησιμοποιώντας μάλιστα και τον πολύ βαρύ χαρακτηρισμό «ψευδοεπιστημικό» για τους αμφισβητίες επιστήμονες και τις μελέτες τους.
Το Αμερικανικό Κολλέγιο Ακτινολογίας και η Εταιρία Απεικόνισης Μαστού, σε κοινό τους ανακοινωθέν δήλωσαν σε κλίμα τρομοκρατίας για την ελβετική μελέτη πως:

«Οι θανάσιμες επιπτώσεις των προτάσεων των συντακτών για τη μαστογραφία στην Ελβετική Κυβέρνηση μπορεί να πάρει χρόνια μέχρι να γίνουν εμφανείς»

Η απάντηση της επιτροπής στην επίθεση που δέχτηκε ήταν το λιγότερο έντιμη:
«Ένα από τα βασικά επιχειρήματα που χρησιμοποιήθηκε εναντίον (της μελέτης) είναι ότι ερχόταν σε σύγκρουση με την παγκόσμια συναίνεση κορυφαίων ειδικών στο πεδίο (της μαστογραφίας)- μια κριτική που μας έκανε να εκτιμήσουμε την μη προκατειλημμένη προοπτική μας που οφείλεται στο γεγονός ότι δεν έχουμε εκτεθεί κατά το παρελθόν στις προσπάθειες των ειδικών να κατασκευάσουν ακριβώς μια τέτοια συναίνεση για το θέμα της μαστογραφίας.

Ένα άλλο επιχείρημα είναι πως η έκθεση ανησύχησε τις γυναίκες, αλλά αναρωτιόμαστε πως θα ήταν δυνατόν να αποφύγουμε το να ανησυχήσουν οι γυναίκες όταν τα δεδομένα είναι αυτά που είναι»
Σίγουρα αρκετές γυναίκες ανησυχούν διαβάζοντας και αυτό ακριβώς το άρθρο και θέλουν μια γνωμάτευση για αν πρέπει ή όχι προληπτικά να μπαίνουν σε προγράμματα συστηματικών «προληπτικών» μαστογραφιών.

Καθώς δεν είναι καθόλου δική μου αρμοδιότητα κάτι τέτοιο και καθώς γνωρίζουμε πολύ καλά πως οι ειδικοί θα χαρακτηρίσουν οποιαδήποτε προτροπή προς το αντίθετο ως κάτι το βλακώδες κι επικίνδυνο, οφείλουμε απλά να καταθέσουμε την τελική γνωμοδότηση των «μη ειδικών» της Ελβετικής Ιατρικής Επιτροπής προς την ελβετική κυβέρνηση:

«Είναι εύκολο να προωθηθεί η (συστηματική) μαστογραφία αν η πλειονότητα των γυναικών πιστεύουν ότι αποτρέπει ή μειώνει τον κίνδυνο του καρκίνου του μαστού και σώζει πολλές ζωές μέσω της έγκαιρης ανίχνευσης επιθετικών όγκων. Θα ήμασταν κι εμείς υπέρ αν αυτές οι πεποιθήσεις ήταν έγκυρες. Δυστυχώς, δεν είναι και πιστεύουμε πως αυτό είναι κάτι που πρέπει να λεχθεί στις γυναίκες. Από δεοντολογικής πλευράς, ένα πρόγραμμα δημόσιας υγείας που δεν παράγει ξεκάθαρα περισσότερα οφέλη από επιζήμιες συνέπειες είναι δύσκολο να δικαιολογηθεί. Το να να παρέχουμε ξεκάθαρη και μη προκατειλημμένη πληροφορία, το να να προωθούμε την κατάλληλη μέριμνα και το να αποτρέπουμε την υπερδιάγνωση και υπεραντιμετώπιση θα ήταν μια καλύτερη επιλογή.»
Το μόνο που έχω να προσθέσω είναι πως έχετε το δικαίωμα να γνωρίζετε. Σε σύνθετα ζητήματα υγείας αποφεύγετε τους γιατρούς που σας τα παρουσιάζουν όλα ρόδινα ή απλά κι ακόμη περισσότερο αυτούς που αρνούνται να συνεργαστούν μαζί σας μην αποκαλύπτοντας σας όλους τους πιθανούς κινδύνους και παρενέργειας οποιασδήποτε ιατρικής διαδικασίας.

(Το παραπάνω άρθρο γράφτηκε για το διμηνιαίο free press περιοδικό εναλλακτικών προσεγγίσεων υγείας Holistic Life, Μαίου/Ιουνίου. Τα σημεία διανομής του μπορείτε να τα βρείτε στο http://holisticlife.gr/simia-dianomis)

Πηγή: agriazwa