Το αδελφάτο των φασισταριών

Από το «Ζήτω για τους Μελανοχίτωνες» μέχρι τον «συναισθηματικό εκβιασμό» απελπισμένων μεταναστών που «κραδαίνουν τα μικροσκοπικά βρέφη τους μπροστά σε λεπιδοφόρους συρμάτινους φράχτες για να μπουν στην Ευρώπη» έχουν περάσει περίπου 80 χρόνια. Παρ’ όλα αυτά η δεύτερη στις προτιμήσεις των Βρετανών εφημερίδα δεν έχει καταφέρει να αποτινάξει τον ρατσισμό και τη μισαλλοδοξία από το DNA της.

 

«Παιδί» του μεγιστάνα του Τύπου λόρδου Rothermere, η «Daily Mail» υποστήριξε το φασιστικό κίνημα του τέως Εργατικού Βρετανού βουλευτή Όσβαλντ Έρναλντ Μόσλεϊ, που δημιούργησε το κόμμα της Βρετανικής Ένωσης Φασιστών.

 

 

Βοήθεια από το μέλλον

     

Συντάκτης: Περικλής Κοροβέσης      

Οι κυκλοφορίες των εφημερίδων και των περιοδικών, όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά διεθνώς, βρίσκονται σε κατακόρυφη πτώση που θέτει σε κίνδυνο τη βιωσιμότητά τους. Μερικές εφημερίδες εγκατέλειψαν την έντυπη μορφή τους και περιορίστηκαν στον ηλεκτρονικό Τύπο που απαιτεί λιγότερα έξοδα.

Αλλες πετσόκοψαν το προσωπικό τους, με αποτέλεσμα η ανεργία στους δημοσιογράφους να καλπάζει. Το κάποτε γκλαμουράτο επάγγελμα του δημοσιογράφου σήμερα είναι από τα πιο επισφαλή και η μονιμότητα στην εργασία τείνει να εξαφανιστεί. Οι προσλήψεις γίνονται με το σταγονόμετρο και έχει καθιερωθεί η εργασία με το κομμάτι. Τα περίφημα «μπλοκάκια» (εργασία για το μηδέν) δεν εξασφαλίζουν ούτε ιατροφαρμακευτική περίθαλψη ούτε σύνταξη. Εργασία χωρίς δικαιώματα και τα εργάσιμα χρόνια πάνε στον βρόντο.

Ο πολύς κόσμος έχει μια λαθεμένη εικόνα για αυτό το επάγγελμα. Συχνά τους ταυτίζει με τους σταρ του Χόλιγουντ που υποδύονται δημοσιογράφους (ωραίοι, ψηλοί, με καμπαρντίνα και ρεπούμπλικα και γυναίκες καλλονές που συναγωνίζονται τα τοπ-μόντελ). Ακόμα οι τηλεοπτικές περσόνες, με τα λουστραρισμένα ανέκφραστα πρόσωπα και τα ψεύτικα χαμόγελά τους γίνονται η εικόνα του δημοσιογράφου.