Το Αμερικανικό κατεστημένο έδωσε την καλύτερή του παράσταση ως τώρα ...

... και λέγεται 'Προεδρία Τραμπ'

του system failure

Οι μεγαλοδημοσιογράφοι και διάφοροι "ειδικοί" σχολιαστές των Αμερικανικών συστημικών ΜΜΕ έδειχναν σοκαρισμένοι όταν κατάλαβαν ότι ο Ντόναλντ Τραμπ θα γίνει ο επόμενος πρόεδρος των ΗΠΑ. Κι όμως, τα ίδια ΜΜΕ ήταν αυτά τον προωθούσαν και μάλιστα περισσότερο ακόμα και από την αγαπημένη τους Χίλαρι Κλίντον, καθόλη τη διάρκεια της κούρσας για την προεδρία, σύμφωνα με διάφορες μετρήσεις. Οι αγορές στην αρχή έκαναν βουτιά, αλλά, “παραδόξως”, ανέκαμψαν πολύ γρήγορα, όπως έγινε και μετά την ψήφο υπέρ του Brexit. Τίποτα το συνταρακτικό δεν συνέβη. Φαίνεται σαν να πρόκειται για άλλη μια καλή σκηνοθεσία από τους τερατώδεις μηχανισμούς του κατεστημένου.

Αν πραγματικά θέλετε να καταλάβετε ποιος αποτελούσε πραγματική απειλή για το κατεστημένο, θα έπρεπε να γυρίσετε πίσω και να παρακολουθήσετε όλη την πορεία των υποψηφίων για τα προκριματικά του Δημοκρατικού κόμματος. Στην αρχή, θα βλέπατε ότι τα συστημικά ΜΜΕ θεωρούσαν σίγουρη τη νίκη της Χίλαρι και μάλιστα ότι θα επικρατούσε πολύ άνετα ενάντια στον Σοσιαλιστή, εσωκομματικό της αντίπαλο, Μπέρνι Σάντερς. Σχεδόν έκαναν πλάκα μαζί του. Αλλά μετά, τα πράγματα έγιναν σοβαρά, καθώς ο Μπέρνι άρχισε να δημιουργεί ένα μαζικό κίνημα έξω από το διεφθαρμένο 'πεδίο ελέγχου' των μιντιακών μηχανισμών.

Ειδικά η Αμερικανική νεολαία έδινε μια εκπληκτική ώθηση στον Μπέρνι, με πολύ γρήγορο ρυθμό, με τη μαζική της παρουσία στις προεκλογικές του συγκεντρώσεις και μέσα από τα social media. Επίσης, τα ανεξάρτητα μίντια στο διαδίκτυο συνεισέφεραν σημαντικά στο να κάνουν τον Μπέρνι γνωστό σε όσο το δυνατόν περισσότερους Αμερικανούς. Διότι το σύστημα είναι όντως πολύ ισχυρό, αλλά όχι ανίκητο. Υπάρχουν πράγματα που δεν μπορεί να ελέγξει.

Μετά, θα βλέπατε τα πρώτα σημάδια φόβου και αμηχανίας στα πρόσωπα και τις φωνές των μιντιακών φερέφωνων, όταν άρχισαν να παρακολουθούν προσεκτικά την απότομη άνοδο του Μπέρνι εναντίον της Χίλαρι. Έπειτα, θα πρέπει να λάβετε σοβαρά υπόψη το γεγονός ότι άρχισαν να καταγράφουν τη δυναμική του Μπέρνι, όχι μόνο απέναντι στην Χίλαρι Κλίντον, αλλά και απέναντι στον Ντόναλντ Τραμπ. Και αυτό έγινε πολύ πριν η Χίλαρι κερδίσει τελικά τον Μπέρνι στα προκριματικά των Δημοκρατικών. Για ποιο λόγο λοιπόν τα μίντια άρχισαν να καταγράφουν προσεκτικά τη δυναμική που είχε ο Μπέρνι απέναντι στον Ντόναλντ Τραμπ; Η απάντηση είναι απλή: επειδή ήθελαν να ξέρουν αν έπρεπε να δράσουν σοβαρά για να τον βγάλουν εκτός παιχνιδιού.

Ντόναλντ Τραμπ: το αφτιασίδωτο πρόσωπο του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού

 

Π. Παπ. για το Avantgarde

 

«Κάθε τι που μέσα στην κανονική ανάπτυξη της κοινωνίας απορριπτόταν από τον εθνικό οργανισμό σαν έκκριμα του πολιτισμού, ξεπετιέται τώρα από το λαρύγγι: ο καπιταλιστικός πολιτισμός ξερνά μια βαρβαρότητα που δε χωνεύτηκε.»

 

Με αυτά τα λόγια παρουσίαζε ο Τρότσκι το 1933 τη φύση του εθνικοσοσιαλισμού, λίγο καιρό μετά την ανάληψη της εξουσίας από τους ναζί στη Γερμανία. Είναι δύσκολο να μη σου έρθει στο μυαλό αυτή η φράση διαβάζοντας το τελευταίο ρατσιστικό παραλήρημα του υποψήφιου προέδρου των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, που συνοδεύτηκε από κάλεσμά του να απαγορευτεί η είσοδος στις ΗΠΑ στους μουσουλμάνους. Ο άθλιος αυτός τύπος εκπροσωπεί έναν ιδιότυπο πρωτοφασισμό που μετατοπίζει όλο το πολιτικό σύστημα προς τα δεξιά και δίνει πάτημα στις πιο αντιδραστικές δυνάμεις (όπως η Κου Κλουξ Κλαν) να βγουν από τις τρύπες τους, με το λόγο τους να έχει καταστεί πλέον νομιμοποιημένος σε πλατιά στρώματα του πληθυσμού. Το World Socialist Web Site αναφέρει εύστοχα πως ο πρωτοφασισμός του Τραμπ δεν αναπτύχθηκε σε μια βαυαρική μπυραρία ούτε στα χαρακώματα του Α’ ΠΠ, αλλά στη Γουόλ Στριτ. Ενώ ο Χίτλερ προέκυψε από την οργή του λούμπεν προλεταριάτου και της μικροαστικής τάξης – οργή που εκμεταλλεύτηκε και κατηύθυνε το γερμανικό χρηματιστικό κεφάλαιο – ο Τραμπ είναι ο άμεσος εκπρόσωπος των φοβισμένων δισεκατομμυριούχων που θέλουν να κάνουν τις ΗΠΑ και τον κόσμο ασφαλές μέρος για τα χρήματά τους.