Θνησιγενής η νέα κυβέρνηση, αλλά θανατηφόρα

Οργίασαν στο διαδίκτυο τρόλεϋ ολόκληρα από τρολ του ΣΥΡΙΖΑ, ψέγοντας σεξιστικά (αληθινά ή κατά φαντασίαν) σχόλια κατά της νέας Υπουργού Εργασίας, κυρίας Αχτσιόγλου. Αμάν πια! Οταν η κυβέρνηση αυτή, όπως και οι προηγούμενες, γαμάνε τους συνταξιούχους, επιτρέπεται να γράψουμε κάτι ή θα είναι σεξιστικό;

Νομίζω ότι στους Ελληνες είναι παγερά αδιάφορα τα όποια σεξιστικά σχόλια για την Υπουργό, αλλά είναι θέμα ζωής και θανάτου ότι η κυρία Αχτσιόγλου μαζί με τον προϊστάμενό της κ. Κατρούγκαλο γάμησαν τους συνταξιούχους, τους μισθωτούς, το ασφαλιστικό κι εν γένει την εργασία χωρίς αιδώ και έλεος.

Επιτέλους με τα ήσσονα που συσκοτίζουν τα μείζονα. Το ερώτημα είναι αν κάποιοι βλάκες κάνουν σεξιστικά σχόλια για την κ. Αχτσιόγλου ή αν η κ. Αχτσιόγλου έχει γαμήσει την εργασία και τους ανθρώπους της εργασίας πατόκορφα;

Κατά τα άλλα, η νεόκοπη υπουργός (που στο μεταξύ γενναία-γενναία έσβησε όσα αριστερούλικα έλεγε πριν) στις εναρκτήριες δηλώσεις της υπεραμύνθηκε(!) του εργασιακού πολιτισμού τον οποίον η κυβέρνησή της και η ίδια ανασκολοπίζουν!! Πουλάνε τρέλα, δεν εξηγείται αλλιώς.

Λόγου χάριν, ο Τσίπρας κάκιζε την 48μελή -ή μήπως μικρότερη;- κυβέρνηση Σαμαρά και ο ίδιος σχηματίζει 49μελή! Πετάει στα σκυλιά τον κ. Φίλη για να κατευνάσει την Εκκλησία και στη θέση του βάζει τον κ. Γαβρόγλου, ο οποίος έχει ακόμα πιο δεξιές θέσεις απ’ τον προκάτοχό του!

Βάζει ο Τσίπρας υπουργό τον κ. Γαβρόγλου, που, ειρήσθω εν παρόδω, είναι υπέρ της αξίωσης της FYROM να αποκαλείται Μακεδονία και από δίπλα τού κοτσάρει τον Ζουράρι!! Πουλάνε τρέλα! (Οσο για σένα, έρμε Ζουράρι, τι είδους τρέλα θα πουλάς στον εαυτό σου στον ίδιο στάβλο με τους ανθρώπους του Σόρος;)

Και αν ο κ. Γαβρόγλου δηλώνει ότι δεν θα κάμει καμιά αλλαγή στην πολιτική Φίλη, γιατί διασύρθηκε ο Φίλης; Και αν ο κ. Γαβρόγλου δεν θα κάμει καμιά αλλαγή στην εν λόγω πολιτική, γιατί τον βρίζει ήδη ο κ. Λιάκος; Οσο για τον νέο υπουργό, τον κ. Γαβρόγλου, νταμπλ αμορφωσιάς και ψευτιάς με τη μία. «Πείτε μου μια χώρα στην Ευρώπη, όπου υπάρχει το μάθημα των θρησκευτικών και διδάσκεται όπως στη χώρα μας. Μία». Διδάσκεται σε όλες. Διδάσκεται σε όλες η δογματική της κάθε θρησκείας, όπως επίσης και η θρησκειολογία σε ορισμένες. Το

αυτονόητο: αν ένα μάθημα (όπως εδώ τα θρησκευτικά) διδάσκεται με λάθος τρόπο, το λάθος δεν διορθώνεται με το να μη διδάσκεται. Δύσκολο να το καταλάβουμε; Μάλλον. Αν είναι κανείς οπαδίτης ή φανατικός, μάλλον.

Τον σταυρό σου, και…

Η αυστηρότητα των δηλώσεων του αρχιβοσκού των ντόπιων χριστιανών δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνείας. Όσο πιο δειλά είναι τα βήματα των πολιτικών βιτρινών στα θέματα ενδιαφέροντος και συμφέροντος των παπάδων, τόσο πιο εύκολα θα τις καρφώνουν αυτές τις βιτρίνες στα κέρατά τους (οι τράγοι).

Να γίνουν τα "θρησκευτικά" θρησκειολογία; Ουάου! Μήπως είναι ευκολότερο να αλλάξει η ταμπέλα του υπουργείου όπου προΐσταται ο κ. Φίλης, και να γίνει "παιδείας και θρησκειολογίας"; Και γιατί όχι "παιδείας και ψυχολογίας", που θα ήταν και trendy;

Αυτά είναι θέματα που στις κοσμικές "δημοκρατίες" έχουν λυθεί πριν έναν αιώνα. Εδώ, ο πρωθυπουργός της "πρώτης, δεύτερης φοράς αριστεράς", εν έτει 2015 - 16, οφείλει την καρέκλα του και στην οικογενειακή φιλία (του) με τον αρχιβοσκό και τους προκάτοχούς του. Δεν χάνει, άλλωστε, την ευκαιρία αυτής της ζεστής (και) προσωπικής "χημείας".

Ο Φίλης και η ... Φυλής

Νομίζαμε ότι είχαμε ξεμπερδέψει από το παλιό πολιτικό κατεστημένο.

 

Το “καινούριο” όμως, όπως άλλωστε είχαμε προ καιρού προειδοποιήσει, το βγάζει ασπροπρόσωπο και συχνά το ξεπερνά.

 

Όσο βαθαίνει η κρίση, τόσο ο ξεπεσμός του πολιτικού προσωπικού μεγαλώνει. Άπατο το βαρέλι της ξεφτίλας.

 

Νομίζαμε ότι είχαμε ξεφορτωθεί τον Πάγκαλο και να σου άξιος διάδοχος του ο Νίκος Φίλης.

Ο άνθρωπος που τα χει κάνει όλα … Φυλής, πουτάνα δηλαδή.

 

Μετά τον Μαριαντουανετισμό των μακαρονιών του και των πενταροδεκάρων του, ο Φίλης κατακτά όλη την προσοχή της κοινής γνώμης με την επιμονή στη θέση του πως δεν υπήρξε γενοκτονία των ποντίων. απλά εθνοκάθαρση, λειτουργώντας ως ζωντανός αντιπερισπασμός – για μια ακόμη φορά.

Το κάνει αυτό από το πόστο του Υπουργού παιδείας.  

 

Καθώς γνωρίζω ότι η ιστορία γράφεται από τους κάθε φορά νικητές, κρίνω τον ιστορικό αναθεωρητισμό ως κάτι το επιστημονικά ωφέλιμο.

 

Όταν όμως ο αναθεωρητισμός κινείται από πολιτικά έλυτρα, τότε είναι απλά προπαγάνδα, χυδαία όσο και η προηγουμένως κυρίαρχη μορφή της.

 

Μάταια λοιπόν προσπαθεί να κρυφτεί πίσω από την επιστημονικότα ο κος Φίλης όταν πάσχει από ανίατο ρεπουσισμό που όχι απλά αλλοιώνει ή επιχειρεί να διαγράψει την ιστορική μνήμη αλλά και δίνει πατήματα σε χώρες κακοποιούς.

Αριστερή μνημονιακή κυβέρνηση ορθόδοξα διαμαρτυρόμενη

Κοιτάξτε το λιμάνι του Πειραιά. Θα δείτε σίγουρα την τρικυμία. Τρικυμία εν κρανίω.

 

Τρεις βουλευτίνες του ΣΥΡΙΖΑ, δεν θέλω καν να θυμάμαι το ονόμα τους, μια καρακάτι, καρακαλτάκα, δεν ξέρω τι, διαδηλώνουν για το ξεπούλημα μιας μεγάλης έκτασης γης στη Δραπετσώνα, μαζί με το … λιμάνι του Πειραιά.

 

Για πράγματα που υπογράψαν.

 

Για πράγματα που επιβάλλουν. Πίσω τους απλωμένο το πανό «ΣΥΡΙΖΑ: τα λιπάσματα ανήκουν στον … λαό».

 

Φυσικά. Ο λαός φυτοζωεί. Και θέλει λίπασμα.

 

Αντί για αυτό θα φάει μόνο πούτσα. Χωρίς λιπαντικό.

 

Μακαρόνια Φίλη, μαρμελάδες και γεμιστά Φωτίου.

 

Έτσι είναι είναι η ζωή: Κάποιος μπορεί να τη βλέπει μισοάδεια και κάποιος μισογεμιστή.

Οι άνθρωποι ζουν στον παράλληλο σύμπαν του παραλλήλου προγράμματος τους.

Διαδηλώνουν κατά του εαυτού τους. Τζέκιλ και Χάιντ.

Ζούμε μεγάλες στιγμές!

Εντάξει, από την ημέρα που η Μέρκελ πήρε αγκαζέ τον Τσίπρα και τον ξενάγησε στο κτίριο της Καγκελαρίας κατάλαβα ότι μπορώ να περιμένω κάθε φορά τα χειρότερα από τον Έλληνα πρωθυπουργό. Παρά ταύτα, καταφέρνει ακόμη να με εκπλήσσει. Είναι ένα χάρισμα κι αυτό.

 

Έκανε υπουργό Παιδείας τον Νίκο Φίλη! Τον Φίλη ρε μάγκα, που τον βλέπει η φαντασία και παθαίνει κατάθλιψη. Τον Φίλη, που τον συνάντησε μια μέρα η πρωτοτυπία κι έπαθε τρεις κρίσεις πανικού απανωτές. Τον Φίλη που τον χαρακτηρίζει η νοηματική ασυνέχεια. Πάω στοίχημα ότι ο Φίλης δεν ήταν προϊόν καραμπόλας «να τους βολέψουμε όλους». Ο Φίλης ήταν προαποφασισμένη επιλογή του Τσίπρα για το υπουργείο Παιδείας. Γι’ αυτό κι έστειλε τον Ερνέστο σε ιδιωτικό νηπιαγωγείο.

 

Πάντως αν εγώ είχα τις άκρες και την άνεση του Τσίπρα, με Φίλη στο Παιδείας ούτε σε ιδιωτικό νηπιαγωγείο θα τον έστελνα τον Ερνέστο. Θα τον κρατούσα σπίτι και θα φώναζα νηπιαγωγό για ιδιαίτερα με την πλαστελίνη. Αλήθεια το λέω, δεν είναι να το ρισκάρεις. Τα παιδιά είναι σοβαρό πράγμα, δεν μπορείς να τα τρομάζεις με τόση ανευθυνότητα.

Ο Νίκος Φίλης και η γενοκτονία του μικρασιατικού Ελληνισμού

του Γιάννη Ταχόπουλου

Σὲ ἕνα ἀπὸ τὰ ἄρθρα του τὸ 2014 ὁ νῦν Ὑπουργὸς (πρώην Ἐθνικῆς) Παιδείας καὶ (ἔτι) Θρησκευμάτων Νίκος Φίλης δηλώνει τὴ διαφωνία του μὲ τὴν πρόταση κάποιων βουλευτῶν γιὰ ποινικοποίηση τῆς ἀντίθεσης στὴν ἄποψη ὅτι συνέβη Γενοκτονία τῶν χριστιανικῶν Μικρασιατῶν (Ἑλλήνων, Ἀρμενίων κ.ἄ.). Τὰ ἐπιχειρήματα ποὺ παραθέτει εἶναι τὰ ἑξῆς:

1. Ἡ ἀναγνώριση ἀπὸ τὴν κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ τῆς Γενοκτονίας ἦταν μὴ ἐπιστημονική, ὀφειλόταν σὲ ἐσωτερικὲς κομματικὲς πιέσεις (λόμπυ Ποντίων ἐντὸς τοῦ παπανδρεϊκοῦ ΠΑΣΟΚ) καὶ σὲ διάχυτες ἐθνικιστικὲς φαντασιώσεις περὶ περικύκλωσης τῆς Τουρκίας.
2. Τὸ ὅτι δὲν πίστευε τὸ ἑλληνικὸ κράτος ὅτι διαπράχτηκε Γενοκτονία τῶν μικρασιατῶν Ἑλλήνων ἀλλὰ τὴν ἀναγνώρισε γιὰ κομματικοὺς λόγους ἀποδεικνύεται κατὰ τὸν Ν. Φίλη ἐπίσης ἀπὸ τὸ γεγονὸς ὅτι τὸ κράτος δὲν πρόβαλλε ποτὲ στοὺς διεθνεῖς ὀργανισμοὺς τέτοιο θέμα σὲ ἀντίθεση πρὸς τοὺς Ἀρμένιους ποὺ ἐπίμονα ζητοῦσαν τὴν διεθνὴ ἀναγνώριση τῆς δικῆς τους γενοκτονίας ἀπὸ τὴν Τουρκία. Ἀντίθετα, οἱ μεταγενέστερες ἑλληνικὲς κυβερνήσεις ὑποβάθμισαν τὸ θέμα, μετὰ μάλιστα καὶ τὴν ἀντίδραση τῆς Τουρκίας.
3. Ὑπῆρξε ἐθνοκάθαρση, αἱματηρὴ ἐκδίωξη, ὠμότητες, ἀλλὰ ὄχι γενοκτονία.
4. Ὁ ὅρος γενοκτονία ἐμφανίστηκε μετὰ τὸ 1945 (ἄρα ἕπεται τοῦ διαστήματος 1914-1922).
5. Ὁ ἴδιος ὅρος παραπέμπει σὲ «βιομηχανικὰ σχεδιασμένη κρατικὴ ἐπιδίωξη ἐξαφάνισης ἑνὸς ὁλόκληρου ἔθνους», «ὅπου κι ἂν κατοικεῖ αὐτό». Ἄρα –ἐννοεῖ ὁ ἀρθρογράφος–, ἀφοῦ δὲν ἐξοντώθηκαν ὅλοι οἱ Μικρασιάτες, δὲν ὑφίσταται γενοκτονία.
6. Στὸν ἴδιο ὅρο -τὴ γενοκτονία- «δεν εμπλέκονται εδαφικές διεκδικήσεις». Ἄρα, συμπεραίνει ὁ ἀρθρογράφος, ἀφοῦ τὸ ἑλληνικὸ κράτος διεκδίκησε τὴν Ἰωνία, δὲν τίθεται θέμα γενοκτονίας.
7. Ἐπὶ μισὸ αἰώνα μετὰ τὸ Ὁλοκαύτωμα τῶν Ἑβραίων κανεὶς δὲν χαρακτήρισε γενοκτονία ἄλλες, μεταγενέστερες σφαγές. Μετά, ἄρχισε νὰ χρησιμοποιεῖται χρησιμοθηρικὰ ὁ ὅρος, ἡ σημασία τοῦ ὁποίου διευρύνθηκε, ἀλλὰ σὲ κάθε περίπτωση ὑπῆρχε κοινὴ καὶ διεθνὴς ἀποδοχὴ τῆς χρήσης του προκειμένου νὰ γίνεται λόγος γιὰ «γενοκτονία».
8. Ποτὲ μέχρι τώρα στὴν ἑλληνικὴ ἱστορία δὲν διδασκόμασταν γιὰ Γενοκτονία ἀλλὰ γιὰ Καταστροφή. Ἡ ἀλλαγὴ αὐτὴ συνεπάγεται τὴν ἐπιδίωξη γιὰ μεροληπτικὴ ἱστορία καὶ «απόπειρα μετάλλαξης της ιστορικής εμπειρίας και των γεγονότων».
9. Ὅπως καὶ παλιά, ἔτσι καὶ ἡ πρόσφατη ἀναφορὰ στὴν μικρασιατικὴ γενοκτονία εἶναι πολιτικάντικη.