Δεν είναι δικτατορία, μάτια μου

Ξέχνα τον Κάφκα. Ο Γιόζεφ Κ. είσαι εσύ κι η Δίκη σου έχει ξεκινήσει.

Θα ‘ρθουμε απ’ το σπίτι σου να σε πάρουμε, χωρίς καν να σου απαγγείλουμε κατηγορίες. Δεν τις χρειάζεσαι.

Είσαι ένοχος, το ‘παν στις ειδήσεις, είσαι ένοχος, το ‘γραψαν οι εφημερίδες, είσαι ένοχος, το διέταξε ο πρωθυπουργός, είσαι ένοχος, το λέει  η ΕΥΠ, είσαι ένοχος, το ξέρει η αστυνομία κι η γειτόνισσα.

 Είσαι ένοχος, γιατί τολμάς ν’ αντιτίθεσαι στα σχέδια ανάπτυξης και να διασπείρεις ψευδείς ειδήσεις, ότι τάχα κάποιοι διασπείρουν αρσενικό, στα χώματα και στα ύδατα.

Είσαι ένοχος, κύριε Παρατηρητή Μεταλλευτικών Δραστηριοτήτων, και το ξέρουμε καλά αυτό, γιατί παρακολουθούσαμε τα τηλεφωνήματα σου, διαβάζαμε τις συνεντεύξεις σου και καταχωρούσαμε τις αναρτήσεις σου.

Είσαι ένοχος και καλύτερα να ετοιμαστείς. Να βγάλεις τις πιτζάμες σου, να φιλήσεις τα παιδιά σου και πρόσεχε να τα κρατήσεις όσο περισσότερο μπορείς στην αγκαλιά σου, γιατί όταν τα ξαναδείς, όταν θα μπορέσεις να τα αγκαλιάσεις ξανά, θα έχουν περάσει πολλά χρόνια.

 Είσαι ένοχος, εσύ γιατρέ του Κόσμου, που τολμάς ν’ αμφισβητείς την αποτελεσματικότητα των μεταρρυθμίσεων, και να μιλάς για τη χώρα σου λες και είναι η Ουγκάντα. Ναρκωτικά δεν βρήκαμε στο ιατρείο σου, αλλά κατάλαβες πόσο ένοχος είσαι.

 Είσαι ένοχος, εσύ συγγραφέα των ορέων, που διαλαλείς απ’ τη Χιώτικη γιάφκα σου την ανάγκη να επιστρέψουμε σε πιο ήπιες μορφές αγροτικής εκμετάλλευσης και αποκηρύσσεις τον καταναλωτισμό. Πως νομίζεις, κακόμοιρε γραφιά, ότι χτίστηκαν οι αυτοκρατορίες; Με ήπια εκμετάλλευση και αυτοδιάθεση;

 Είσαι ένοχος, εσύ συνδικαλιστή, εσύ διαδηλωτή, εσύ καταληψία, εσύ μαθητή, εσύ απεργέ, που συνεχίζεις να πιστεύεις ότι με τον αγώνα σου μπορείς να καταστρέφεις το όραμα μιας ελεύθερης οικονομίας, το όραμα ενός κόσμου όπου τίποτα δεν στέκεται εμπόδιο στην απόλυτη και ολοκληρωτική επικράτηση του 1%.

 Είσαι ένοχος, εσύ φιλήσυχε και νομοταγή ανθρωπάκο, που νομίζεις ότι αυτή ακριβώς η απάθεια σου είναι τεκμήριο της αθωότητας σου. Γιατί χρωστάς λεφτά κι εσύ, χρωστάς αίμα. Τα βγάζεις πέρα και πληρώνεις τις δόσεις, αλλά σύντομα θα αφήσεις ένα χρέος απλήρωτο, το περιμένουμε με αδημονία αυτό. Τότε θα έρθουμε από το σπίτι σου ή θα σε σταματήσουμε στο δρόμο, και θα πάρεις το δρόμο για το αυτόφωρο, γιατί θα χρωστάς λεφτά, γιατί θα χρωστάς αίμα, εσύ ο τέως νομοταγής και νυν φοροφυγάς.

Άλλο να το ψηφίζεις, άλλο να το πληρώνεις

Όταν μια κυβέρνηση που θέλει να λέγεται αριστερή επιλέγει να κατηγορήσει την κυβέρνηση Σαμαρά γιατί μείωσε τις τιμές των εισιτηρίων στα λεωφορεία και στα τρένα ενώ αναγγέλλει αυξήσεις, κάτι δεν πάει καλά. Το μνημόνιο με …ανθρώπινο πρόσωπο "μπάζει"

Του Γεράσιμου Λιβιτσάνου

Το σκηνικό θυμίζει Φθινόπωρο του 2014, του 2013 ή όποιας άλλης μνημονιακής χρονιάς επιθυμείτε να πάρετε ως μέτρο σύγκρισης. Οι αυξήσεις φόρων ξεφυτρώνουν από παντού, καθημερινά σαν μανιτάρια. Οι "κρίσιμες" ημερομηνίες (της 1ης αξιολόγησης και της τραπεζικής ανακεφαλαιοποίησης) κυριαρχούν ως deadlines της κυβερνητικής πολιτικής. Τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης αναπαράγουν την λογική της "καλύβας του Χότζα" διαρρέοντας σενάρια τερατωδών μέτρων ώστε να μας φανεί κάπως καλύτερη η πραγματικότητα. Στο βάθος του τούνελ ως συνήθως μία υπόσχεση για έξοδο από την κρίση, αυτή την φορά όχι με την μορφή του δανεισμού από τις αγορές αλλά της μείωσης του χρέους. Για την ώρα, οι υπουργοί κάνουν δηλώσεις με τα μάτια κατεβασμένα λέγοντας ότι "είναι αναγκασμένοι" να κάνουν όσα θα κάνουν, ποιος ξέρει όμως πόσο θα κρατήσει κι αυτό…

Ένας από αυτούς, ο υπουργός Μεταφορών Χρήστος Σπίρτζης, ανέλαβε να εξηγήσει το πώς θα εφαρμοστούν στην πράξη, οι βασικές αρχές πάνω στις οποίες στηρίχθηκε η προεκλογική καμπάνια του ΣΥΡΙΖΑ. Δηλαδή η προβολή του ως του κοινωνικά ευαίσθητου διαχειριστή ενός αναγκαίου μνημονίου, μιας διακυβέρνησης που θα αναζητήσει "ισοδύναμα" μέτρα με γνώμονα την διανομή του υποχρεωτικού κόστους σε βάρος των οικονομικά ισχυρών και υπέρ των οικονομικά ανίσχυρων. Ιδού τα αποτελέσματα στις δηλώσεις του:

Δήλωση 1η: «Αυτό που προγραμματίζουμε είναι, επειδή θα αυξηθεί έτσι ή αλλιώς κατά 10% το εισιτήριο, επειδή ανέβηκε ο συντελεστής ΦΠΑ από το 13% στο 23%, να μπορέσουμε να κρατήσουμε χαμηλά τις κάρτες απεριορίστων διαδρομών που χρησιμοποιούν καθημερινά οι πολίτες που πηγαίνουν στις δουλειές με τα μέσα μεταφοράς και να επιβαρυνθεί λίγο περισσότερο το απλό εισιτήριο, το οποίο χρησιμοποιούν περιστασιακά τουρίστες ή άλλοι»!

Πέραν του ότι δεν έχουμε και ιδιαίτερη έλευση τουριστών στην Αθήνα τον Οκτώβριο, το νόημα είναι σαφές: Αυξήσεις θα ισχύσουν για όλους και η  αναδιανομή του κόστους θα γίνει μεταξύ αυτών που χρησιμοποιούν σταθερά τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς και όσων τα χρησιμοποιούν περιστασιακά! Λες και οι δεύτερη κατηγορία περιλαμβάνει κάποιο είδος προνομιούχων, και όχι π.χ κάποιους που δεν μπορούν για οικονομικούς λόγους να χρησιμοποιούν πάντα το αυτοκίνητό τους.

Η ψήφος του πνιγμένου

Με το ζόρι κρατιέμαι να μην βρίζω σε κάθε πρόταση.
Οι επερχόμενες εκλογές πρέπει να είναι οι πιο άθλιες εκλογές που έχουν γίνει ποτέ στην Ελλάδα.
Το ξέρουμε όλοι και μάλιστα προκαταβολικά.

Μας καλούν σε λίγες μέρες, να κάνουμε τι ακριβώς;

Τα συμφωνήσανε και προχωράνε χωρίς εμάς, ως συνήθως.

Οπότε προς τι οι εκλογές;

Αν δεν σας αρέσει η Ζωή, διώξτε την μόνοι σας, στην «δημοκρατία» σας δεν υπάρχουν αδιέξοδα.

Όταν ο Γιωργάκης προσπάθησε να σώσει το τομάρι του, βάλατε έναν τραπεζίτη χωρίς εκλογές στην πρωθυπουργική καρέκλα (αυτά κάποτε τα λέγανε πραξικοπήματα, τώρα πια τα λένε κυβερνήσεις εθνικής σωτηρίας).

Όταν ο ελληνικός λαός είπε όχι σε νέα μέτρα, κλείσατε τα αυτιά σας και φέρατε το χειρότερο μνημόνιο, μέχρι το επόμενο πάντοτε.

Συνεπώς, όποτε θέλετε κάτι, είστε οι πλέον αδίστακτοι.

Οπότε, προς τι οι εκλογές;

Για να μην πάρουν πρέφα την ολιγαρχία σας τα χάπατα;

Αν και νομίζω πως όλοι έχουν καταλάβει, ειδικότερα μετά τις εκλογές του Γενάρη και το δημοψήφισμα, πως οι κυβερνήσεις στην Ελλάδα είναι διακοσμητικές.

Ο ελληνικός λαός είπε δυο φορές ΟΧΙ στη λιτότητα και τον γράψατε.

Το ευρώ είναι μονόδρομος, το μνημόνιο είναι μονόδρομος, τα δάνεια είναι μονόδρομος, οι αγορές είναι μονόδρομος και μπλα μπλα μπλα.