Τότε, η κυβέρνηση Σημίτη, στα πλαίσια των σχεδιασμών για τους Ολυμπιακούς Αγώνες τού 2004 και με προεξάρχοντα τον υπουργό περιβάλλοντος, χωροταξίας και δημοσίων έργων Κώστα Λαλιώτη, αποφάσισε ότι ο Ιππόδρομος πρέπει να φύγει από το Φάληρο και να πάει στο Μαρκόπουλο. Βέβαια, υποτίθεται ότι οι οργανισμοί έχουν ανεξάρτητες διοικήσεις, στις οποίες ανήκει η ευθύνη τέτοιων επιλογών αλλά ποιά δοτή διοίκηση θα μπορούσε ποτέ να αρνηθεί την εκτέλεση οποιασδήποτε εντολής έρχεται "από πάνω"; Άλλα λόγια ν' αγαπιόμαστε, λοιπόν.
Ο τρόπος με τον οποίο υλοποιήθηκε η μετεγκατάσταση του Ιπποδρόμου είναι σκανδαλώδης. Κατά πρώτον, ο ΟΔΙΕ υποχρεώθηκε να πληρώσει από το ταμείο του το σύνολο των δαπανών για τις απαλλοτριώσεις που απαιτούνταν προκειμένου να κατασκευαστεί το νέο Ιπποδρόμιο. Και σαν να μην έφτανε αυτό, ο ΟΔΙΕ θα επιβαρυνόταν εξ ολοκλήρου και με τις δαπάνες κατασκευής των νέων εγκαταστάσεων, δίχως να πάρει ούτε δεκάρα ως επιχορήγηση ή επιδότηση. Προφανώς, επρόκειτο για ένα νέο μοντέλο εκσυγχρονισμού, όπου οι πάνω αποφασίζουν και οι κάτω πληρώνουν για να εκτελέσουν.
