Λεβέντες

Κομπανιέρο Πιτσιρίκο,
Είναι πολύ συνηθισμένο, στις μέρες της επετείου της εξέγερσης του Πολυτεχνείου (1973), να ακούς συζητήσεις για τους… μπαχαλάκηδες.

‘Οχι, αλήθεια.


Η επέτειος του Πολυτεχνείου σε κάποιους δεν ξυπνάει ιστορικές μνήμες, αλλά τους δίνει την ευκαιρία να καταδικάσουν τα έκτροπα και τη βία -φυσικά, όχι την κρατική.
Φαντάζει λίγο υποκριτικό και ηλίθιο.


Να αγανακτείς για εκείνους που σπάνε τα μαγαζιά -απαιτώντας με λύσσα την τιμωρία τους- αλλά, όταν κάποιοι άλλοι φοράνε λουκέτο στα ίδια μαγαζιά, εκεί δεν τρέχει τίποτα.
Δεν μας πειράζουν οι άδειες βιτρίνες, παρά μόνο αν κάποιος τις σπάσει με πέτρα.
Δεν μας πειράζουν οι ξενέρωτοι και απάνθρωποι δρόμοι, παρά μόνο αν κάποιος τους πετάξει μολότοφ.


Δεν μας πειράζουν οι κενές μας ζωές, παρά μόνο όταν κάποιος φωνάζει «ζωή θέλω, όχι μόνο επιβίωση».


Δεν ήμουν ποτέ της γνώμης ότι το σημερινό αναρχικό κίνημα ξέρει τι κάνει, αλλά δεν θα δώσω και εύσημα στους ανύπαρκτους νοικοκυραίους που περιμένουν να πέσει το σύστημα με ευχέλαια και προσευχές.


Αν και ομολογώ, πως εδώ που είμαστε, δεν μου κάνει πια τίποτα εντύπωση.


Εξάλλου, είναι ξεκάθαρο πως οι περισσότεροι άνθρωποι δεν θέλουν να ζήσουν ελεύθεροι.
Ελευθερία είναι να ζεις με τους δικούς σου όρους.


‘Οχι με τους όρους των αγορών.


Ελευθερία δεν είναι να περιμένεις να σκίσει τα μνημόνια ο Αλέξης ή ο Κούλης.
Αυτό κάτι άλλο είναι.


Οπότε, το μήνυμα της εξέγερσης παραμένει επίκαιρο και στις μέρες μας, απλά αντηχεί πλέον σε τοίχους και ντουβάρια.

Οι μεγάλοι Απρίληδες της Βαλτιμόρης

 

του Δημήτρη Καραμάνη

 

Στις 4 Απρίλη του 1968, δολοφονείται στο Μέμφις του Τενεσί ο Δρ. Μάρτιν Λούθερ Κίνγκ. Από το αμέσως επόμενο λεπτό του τραγικού γεγονότος, η μαύρη κοινότητα των ΗΠΑ θρηνεί και εξεγείρεται για το χαμό ενός εκ των ηγετών του αγώνα για τα κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα των αφροαμερικανών. Την επόμενη μέρα στο 1/3 της χώρας (στις «ύποπτες» πολιτείες) οι τοπικοί κυβερνήτες αιτούνται από τον Πρόεδρο Τζόνσον να στείλει «προληπτικά» την εθνοφρουρά. Στις 6 Απρίλη, στην καρδιά της χώρας και σε μια από τις μεγαλύτερες πόλεις των ΗΠΑ, τη Βαλτιμόρη, ξεκινά μια από τις πιο μαζικές και συγκρουσιακές εξεγέρσεις της σύγχρονης αμερικάνικης ιστορίας. Μία εξέγερση που η «φυλετική συμφιλίωση» των επόμενων δεκαετιών η οποία χτίστηκε πάνω στο νεοφιλελεύθερο σύμπαν των «ίσων ευκαιριών» του Αμερικάνικου Ονείρου, την καταδίκασε στη λήθη.