 |
Ερωτήματα, που κατά κανόνα μένουν μετέωρα, ή περιορίζονται σε αναθεματισμούς και αφορισμούς, ή σε ερμηνείες δεισιδαιμονικές…
Ακόμα και οι ερμηνείες που εντοπίζουν το πρόβλημα της κινηματικής αφασίας στην ενσωμάτωση της αριστεράς
είναι επιφανειακές και «βλέπουν» μόνο κάποια επιλεκτικά επεισόδια αυτής της ενσωμάτωσης…
Όταν π.χ. πιστεύεις ότι ο ΣΥΡΙΖΑ μεταλλάχτηκε σε καθεστωτική δύναμη όταν ανέλαβε την κυβερνητική εξουσία, τότε δεν μπορείς να διακρίνεις το βάθος, το εύρος και το χρόνο της ενσωμάτωσης, συνακόλουθα και την τραγωδία της καταστροφής…
Το χειρότερο: Συμβάλεις στην αριστερή νομιμοποίηση και ενδυνάμωση του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος από την ΑΡΧΗ αποτελούσε την «αριστερή» μεταμφίεση αποσάθρωσης και αποτέφρωσης των κινηματικών όρων…
Το ίδιο ισχύει και για το ΚΚΕ, αλλά και τους «αριστεριστές»: Η ρητορική τους ήταν η ΡΗΞΗ με το καθεστώς, αλλά η ΠΡΑΚΤΙΚΗ τους ήταν «ενσωματωμένη» στα ιδεολογήματα της πλανητικής εξουσίας και στη «νομιμότητα» του καθεστώτος…
Όταν, συνεπώς, βγάλεις έξω από το «πρόβλημα» της κινηματικής αφασίας τη ΓΕΝΙΚΗ και ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΗ, σχεδόν, ενσωμάτωση της «αριστεράς», τότε θα αναζητήσεις τις ερμηνείες στη μεταφυσική και στα αναθέματα, στον «διαβρωμένο» λαό, στη βολή του «καναπέ».
Το καθοριστικό «αίτιο» αυτής της τραγωδίας που ζούμε, αυτής της τραγικής ακινησίας, είναι ο εκφυλισμός και η καθεστωτική ενσωμάτωση της αριστεράς.
