Όταν ο Χάσαν Χατίμπ αποφάσισε να ξεκινήσει από την πατρίδα του, τη Συρία, το μακρύ και δύσκολο ταξίδι προς την Ευρώπη, μαζί με τη σύζυγο και τα τέσσερα παιδιά του, ένα από τα πράγματα που τον απασχολούσε για τη ζωή που θ' άφηνε πίσω ήταν πώς θα σώζονταν από τη λαίλαπα του πολέμου τα έργα του -κάποιοι πίνακες ζωγραφικής διαφόρων τεχνοτροπιών, που είχε φιλοτεχνήσει με περισσό μεράκι.
Ό,τι χώρεσε στις λιγοστές αποσκευές του, το πήρε μαζί του. Τα υπόλοιπα τα εμπιστεύτηκε σ' έναν καλό του φίλο, με την ελπίδα πως, όταν "στήσει" τη νέα του ζωή κάπου στην Ευρώπη, θα τού τα στείλει για να κοσμήσουν το νέο του σπιτικό.
Απόφοιτος της Σχολής Καλών Τεχνών του Πανεπιστημίου της Δαμασκού, ο Χάσαν Χατίμπ αφιέρωσε όλη τη ζωή του στην Τέχνη, είτε φιλοτεχνώντας δικά του έργα είτε διδάσκοντάς την. Όταν ο ζόφος του πολέμου άρχισε να στοιχειώνει την περιοχή της Παλμύρας, αποφάσισε να φύγει για να δώσει στα παιδιά του την ευκαιρία για μία καλύτερη ζωή. Το ταξίδι, όμως, της οικογένειας Χατίμπ "κόπηκε" αιφνίδια στην Ειδομένη, όταν οι χώρες του λεγόμενου βαλκανικού διαδρόμου αποφάσισαν να κλείσουν τα σύνορά τους, με αποτέλεσμα χιλιάδες πρόσφυγες να εγκλωβιστούν στο μικρό αυτό ακριτικό χωριό, πλάι στο οποίο είχε στηθεί επί σειρά μηνών μια προσφυγική πολιτεία, που κάποια στιγμή έφτασε να αριθμεί περί τις 15.000 ανθρώπινες ψυχές.
