Τα τελευταία 7 χρόνια η Ελλάδα βιώνει μια πρωτοφανή και παρατεταμένη οικονομική κρίση η οποία έχει επηρεάσει όλους τους τομείς της ζωής μας. Κυρίως έχει επηρεάσει την Δημόσια υγεία με επιπτώσεις στους δείκτες, τόσο της νοσηρότητας όσο και της θνητότητας, με επιπτώσεις και την σωματική αλλά και την ψυχική υγεία του πληθυσμού. Οι παράγοντες που καθόρισαν αυτές τις επιπτώσεις στην δημόσια υγεία είναι πολύ συγκεκριμένοι και έχουν άμεση σχέση με τις πολιτικές που ακολουθήθηκαν από το 2010 και μετά.
Πρώτος παράγοντας και πολύ καθοριστικός ήταν και είναι η μεγάλη μείωση των δαπανών, κυρίως της δημόσιας υγείας, μια μείωση που οδήγησε με την σειρά της στις τραγικές ελλείψεις που διαπιστώνουμε κάθε μέρα στις δημόσιες δομές υγείας. Σε φάρμακα, σε νοσοκομειακά υλικά κτλ. Ελλείψεις που έχουν άμεσο αρνητικό αντίκτυπο στην ποιότητα των παρεχόμενων ιατρικών υπηρεσιών κάτι που παρατηρούμε καθημερινά πλέον στα νοσοκομεία.
Το 2009 οι δαπάνες για την δημόσια υγεία ήταν στα 17 δισεκατομμύρια περίπου, ενώ το 2014 στα 9 δισεκατομμύρια. Ή σε ποσοστό του ΑΕΠ, το 2009 ήταν στο 8% του ΑΕΠ, το 2014 λίγο λιγότερο από το 5% του ΑΕΠ.
Δεύτερος παράγοντας είναι η μεγάλη ανεργία και η μεγάλη αύξηση των ανασφάλιστων πολιτών. Από 4% το 2009 στο 27% σήμερα! Η Ελλάδα είναι η δεύτερη μετά τη Βουλγαρία χώρα με τα χαμηλότερα ποσοστά ασφαλιστικής κάλυψης υγείας του πληθυσμού.Σύμφωνα με τα στοιχεία του ΟΟΣΑ, η ασφαλιστική κάλυψη για την υγεία το 2013 είχε μειωθεί κατά 21% στη διάρκεια της οικονομικής κρίσης, καλύπτοντας το 79% του πληθυσμού από 100%.
