Μην πας ποτέ Ντουμπάι τα χριστούγεννα

Το Ντουμπάι αποτελεί πλέον πόλο του παγκόσμιου τουρισμού.

Κι όχι κι άδικα. 

Ιδιαίτερα αν είσαι γυναίκα, έχεις δύο πολύ καλούς λόγους να πας Ντουμπάι: 

Ο πρώτος είναι γιατί μπορείς να επιδοθείς σε ένα καταναλωτικό ντελίριο, να αγοράσεις ότι βάζει ο νους σου και να ξοδέψεις ένα παγκόσμιο ακαθόριστο προϊόν για να νιώσεις Πατούλενα με τα όλα της. 

Ο δεύτερος είναι γιατί μπορείς να ζήσεις στο πετσί σου μια εμπειρία που κάπως έχει αρχίσει να σπανίζει κατά τόπους στις μέρες μας, κι αυτό αν είσαι τυχερή: Τη μοναδική εμπειρία του να νιώσεις εντελώς γυναίκα: 

Όπως ακριβώς νιώθαν για χιλιάδες χρόνια οι περισσότερες γυναίκες του πλανήτη κάτω από την πατριαρχική μπότα. 

Γιατί τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα όπως κι ο άλλος σύμμαχος των ΗΠΑ, η Σαουδική Αραβία, είναι μια γαμημένη καπιταλιστική θεοκρατία, όπου το σύγχρονο είναι απλά η βιτρίνα για ότι πιο αναχρονιστικό υπάρχει σήμερα στην ανθρωπότητα.

Για τ' όνομα, δεν τα λένε εμιράτα για πλάκα. Κι η Σαουδική Αραβία είναι απλά η Αραβία των Σαούντ. 

Τι δεν καταλαβαίνεις; 

Μοιράσου με τους φίλους στα social media κι αυτήν την εμπειρία: Βρετανίδα βιάστηκε φέτος στο Ντουμπάι από δύο συμπατριώτες της.

Είχε το θάρρος να το καταγγείλει στις αρχές: 

Ο πέλεκυς της θεϊκής δικαιοσύνης έπεσε βαρύς: 

Η γυναίκα φυλακίστηκε. Για εξωσυζυγικό σεξ.... 

Ναι ναι ναι. 

Tα κορίτσια συζητάνε μόνα η δυό-δυό

Τα δύο όμορφα κορίτσια, λίγο πάνω από τα τριανταπέντε, ήρθαν το ένα πίσω από το άλλο και κάθισαν στο διπλανό μου τραπέζι. Περίμενα τον συνάδελφο μου τον Μάκη, που συνήθως φεύγει καθυστερημένα από το γραφείο. Και όταν περιμένω κάποιον, αντί να παίζω με το κινητό μου προτιμώ να χαζεύω τους άλλους ανθρώπους. Όταν μάλιστα είναι και κορίτσια, σαν και αυτά που ήρθαν δίπλα μου.

Και μάγος να μην είσαι, όταν ακούς την μία να λέει στην άλλη «Πω, πω, καθόλου δεν άλλαξες» ή «Και εσύ το ίδιο είσαι. Όπως τότε στην σχολή», δεν μπορεί παρά να καταλάβεις, ότι είχαν χρόνια να συναντηθούν.


Αν τις βλέπεις κιόλας να αγκαλιάζονται και να κοιτάει η μια την άλλη από την κορυφή μέχρι τα νύχια, υποψιάζεσαι ότι θα ακούσεις τα πάντα.


Έπινα τον καφέ μου ρίχνοντας λοξές ματιές στο διπλανό τραπέζι.
Περίμενα να αρχίσουν, να λένε τα δικά τους.


«Ε, δεν το φανταζόμουνα» είπε η μια από τις δύο, μια λεπτή κοπέλα που φορούσε ένα μπλε ταγιέρ με άσπρο πουκάμισο και μαύρες γόβες. Ήταν αυστηρή στην εμφάνιση και σίγουρα θα ερχόταν στο ραντεβού μετά από την δουλειά της.


«Έπρεπε βρε να δω το αίτημα ρύθμισης του δανείου σου, για να συναντηθούμε;» συνέχισε. «Λέω, δεν μπορεί, αυτή θα είναι από το Φυσικομαθηματικό. Θα της τηλεφωνήσω και, αν με θυμάται, έχει καλώς».