Για ποια «έντιμη συμφωνία» μιλάμε;

του Πάνου Κοσμά

Ακόμη και αν παραμείνουν κάποιες -ξεθωριασμένες- «κόκκινες γραμμές» για το σφαγείο του φθινοπώρου, η νέα συμφωνία θα είναι εξίσου «βαριά» με το μέιλ Χαρδούβελη.

Παρά την επι­με­λη­μέ­νη αι­σιο­δο­ξία που απο­πνέ­ουν οι δη­λώ­σεις στε­λε­χών της δια­πραγ­μα­τευ­τι­κής ομά­δας της κυ­βέρ­νη­σης ότι «εί­μα­στε πολύ κοντά σε συμ­φω­νία» και τις δια­βε­βαιώ­σεις ότι αυτή θα είναι «έντι­μη» και θα σέ­βε­ται τις «κόκ­κι­νες γραμ­μές», η πραγ­μα­τι­κή κα­τά­στα­ση είναι γνω­στή σε όλους: οι δα­νει­στές δεν έχουν καμία διά­θε­ση να σε­βα­στούν κα­νε­νός εί­δους «κόκ­κι­νες γραμ­μές»! Το σύ­νο­λο των απαι­τή­σε­ών τους πα­ρα­πέ­μπει όχι μόνο στο πε­ρι­βό­η­το μέιλ Χαρ­δού­βε­λη, αλλά πάει και
πέρα απ’ αυτό. Το μόνο που συ­ζη­τούν, είναι να με­τα­τε­θεί η δια­πραγ­μά­τευ­ση για κά­ποιες εξ αυτών το φθι­νό­πω­ρο, υπό την προ­ϋ­πό­θε­ση ότι θα υπάρ­ξει τώρα μια «με­τα­βα­τι­κή» συμ­φω­νία που θα κα­το­χυ­ρώ­νει όλες τις θε­με­λιώ­δεις απαι­τή­σεις τους.