Τρίτη

Αριστεροχώρι και αρχοντοχωριάτες

Στο προηγούμενο άρθρο αναφερθήκαμε στις όποιες αριστερές ρίζες του φασισμού.
Στην Ελλάδα έχουμε όμως τον Συριζαϊσμό.
"Το κόμμα απευθύνεται σε ευρύτερα ακροατήρια κι όχι σε ένα αριστεροχώρι".
Τάδε έφη Αλέξις Τσίπρας χλευάζοντας μέχρι χλέπας την αριστερά, την αριστερά που τον ανέδειξε, τον εξέθρεψε, τον πίστεψε. Έτσι έκοψε και δημόσια τον ομφάλιο λώρο που τον συνέδεε με την τροφό του γιατί πολιτικά το χε κάνει καιρό πριν, ενώ ιδιωτικά είχε απογαλακτιστεί πολύ καιρό πριν, ερωτοτροπώντας με τις ελίτ ο αρχοντοχωριάτης.

Ο Τσίπρας δεν είναι απλά αρχίδι. Είναι μεγάλο αρχίδι. Είναι ένας ηγέτης. Με μακιαβελικούς όρους: Ηγέτης φτιαγμένος από το λαό για τις ελίτ. Είναι ικανός. Ναι, είναι ικανός για όλα. Μα το μόνο πράμα στο οποίο είναι ικανός είναι να χειραγωγεί. Εξάλλου αυτό είναι το μόνο πράγμα που έμαθε να κάνει στη ζωή του: να ανεβαίνει στην κομματική ιεραρχία.

Ο "άφθαρτος" είναι παιδί του σάπιου πολιτικού συστήματος.

Οι πλερέζες πέσανε. Ακόμη κι αν οι δημοσιογράφοι απεργούν όχι για να μην περάσουν τα μέτρα αλλά για να περάσουν τα νέα μέτρα το δυνατόν ομαλότερο. Οι μηχανισμοί της αριστεράς παντρεύτηκαν τα δεξιά συμφέροντα. Τι θα μπορούσατε να περιμένετε εκτός από μπάσταρδα;

Τι να κάνουν κι αυτά; Έχουν στόματα να θρέψουν. Και δεν πάει να γαμηθεί όλη η κοινωνία.

Όπως κι οι βουλευτές του Τσίπρα, όλοι αυτοί οι μικροί αριστεριστές μαζί με τους "πατριώτες" του Καμμένου, όλοι αυτοί οι εφιάλτες μαριονέτες στα χέρια του Τσίπρα. Αυτοί κι αν έχουν στόματα να θρέψουν. Κάτι στοματάρες ΝΑ!

Και μόνο οι φήμες για εκλογές που μάλλον διέδωσε ο ίδιος ο Τσίπρας με τρόπο έντεχνο ήταν αρκετή για να τους βάλει στη θέση τους για να μην την χάσουν.

Γιατί ξέρουν καλά τι έκανε ο Τσίπρας στους προηγούμενους αντιφρονούντες: Κάποιοι από αυτούς τώρα ψάχνουν για δουλειά στην εργασιακή ζούγκλα κι έρημο μαζί που κάνανε την Ελλάδα οι μνημονιακές κυβερνήσεις...

Μετά από τόσα χαστούκια, η αριστερά οφείλει να αφήσει πίσω της τις ιδέες μεγαλείου.

Κάτι λείπει από την αριστερά στην Ευρώπη και δεν λειτουργεί. Κι αυτό που λείπει είναι η Σοβιετική Ένωση αλλά ποιος να ασχολείται τώρα με λεπτομέρειες.

Δεν είναι απλά η αριστερά ή η δεξιά στην Ελλάδα. Είναι όλο το πολιτικό σύστημα. Κι είναι η χώρα.

Βλέπεις εκείνο το φως στο τούνελ; Όχι, δεν είναι το τέρμα του. Είναι το κερί που ανάβει ο Τσίπρας στο Σόιμπλε για να του κάνει επιμύκηνση του τούνελ παγιδεύοντας σε αυτό και επόμενες γενιές και να το πουλήσει αυτό στους ψηφοφόρους του ως μεγάλο έργο...

Εκπλήσομαι πραγματικά που υπάρχουν άνθρωποι που εκπλαγήκαν από το πως και πόσο αιφνιδιαστικά περνά ο Τσίπρας τα μέτρα. Είναι εκπληκτικό που κάποιοι άνθρωποι μέχρι και χθες ακόμη πίστευαν ότι στο παιδί είχε απομείνει κάτι το αριστερό. έστω και λίγη τσίπα.

Δε θέλουν να παραδεχτούν τι τσογλάνια εξέθρεψαν.

Επόμενος σταθμός: Αυτόματος κόφτης.

Εκτός απροόπτου το ΔΝΤ θα δεχτεί για φέτος ο μηχανισμός να μην έχει αριθμητικά μεγέθη ώστε να μπορεί για τα επόμενα χρόνια να έχει μια αυτόματη δαμόκλειο σπάθι.

Θα το περάσει κι αυτό ο Τσίπρας με όλες τις νομικές δυσκολίες που μπορεί να έχει.

Είναι αστείο πως μπορείς να σκοτώσεις έναν κλέφτη που μπαίνει στο σπίτι σου αλλά τις δυνάμεις που κάνουν πλιάτσικο στη χώρα σου, στα χουν πάρει όλα μαζί και το μέλλον, θα σου πάρουν και το σπίτι, τις αφήνεις στην ησυχία τους.

Κι όλα αυτά προς τι; Για αυτό που λέγαμε τόσα χρόνια: για να διασωθούν οι γερμανογαλλικές τράπεζες και το ελληνικό πολιτιοκοικονομικό καθεστημένο. Επίσημο είναι πια. Το περιγράφει η λεπτομερέστατη έρευνα της ευρωπαϊκής σχολής διοίκησης και τεχνολογίας που εξέτασε δάνειο προς δάνειο το που πήγαν τα δάνεια των "πακέτων διάσωσης". Από τα 220 δις δανείων μόνο το 5% πήγε για εγχώριες ανάγκες. Τα υπόλοιπα πήγαν όλα σε τράπεζες.

Όπως ακριβώς περιέγραψαν οι Τουσκ και Γιούνγκερ στον Ερντογάν πέρσι και μαθεύτηκε σχετικά πρόσφατα από τη διαρροή των πρακτικών της συνάντησης.

Μήπως τώρα κατάλαβες τι ήταν η ελληνική κρίση και πόση σημασία έχει η εθνική κυριαρχία;

Ζήσαμε ασπόνδυλα σαν τα σκουλίκια.

Πως περιμέναμε να πεθάνουμε;

Και κάτι προσωπικό για τον νεαρό της φωτογραφίας: Άσε κάτω το μηχανάκι ρε αλήτη!

Πέτρος Αργυρίου, agriazwa.blogspot.com, 6/5/3026