Πέμπτη

Άσε τα κανόνια να βαράνε

Arkas

 
Κομπανιέρο Πιτσιρίκο,

20 μέρες έμειναν για άλλη μια «κρίσιμη» εκλογική αναμέτρηση στο προτεκτοράτο μας.
 
Καταρχάς, μου έκανε εντύπωση η δήλωση της Κωνσταντοπούλου: «Το πλέον εντυπωσιακό και δηλωτικό είναι ότι στα 5 χρόνια μνημονίου είναι η πρώτη φορά που οι δανειστές δεν αντιλέγουν σε μία εκλογική διαδικασία.»
Πραγματικά, είναι η πρώτη φορά που δεν έχουν λυσσάξει για την αστάθεια που προκαλούν οι εκλογές ή για την καθυστέρηση που θα υπάρξει στις δεσμεύσεις της χώρας.
Αυτό δείχνει δυο πράγματα:

1. Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει ξεπουληθεί εντελώς και είναι πλέον στην τσέπη που τον θέλουν.
 
2. Το τρίτο μνημόνιο είναι η καλύτερη συμφωνία ξεπουλήματος όλων των εποχών, καταργεί κάθε έννοια δημοσίου συμφέροντος και παραδίδει, αμαχητί, ολόκληρη τη χώρα στην αγκαλιά των τοκογλύφων.
 
Επίσης, το μνημόνιο προστατεύει απολύτως τα κεκτημένα των ολιγαρχών, ενώ μπαίνει στο αρχείο η όποια καταγγελία του χρέους και η φορολόγηση του πλούτου· πολύ απλά δίνεται άφεση αμαρτιών σε όλους και η απονομή δικαιοσύνης παίρνει αναβολή επ” αόριστον.
 
Οι πολίτες πάντως έχουν στα χέρια τους, τους κωδικούς της πυρηνικής κεφαλής και όποτε θέλουν τα κάνουν όλα πουτάνα, τα έχουμε ξαναπεί αυτά, μην τα ξαναλέμε.
 
Η ελληνική κοινωνία, αν το αποφασίσει, ανατρέπει τα πάντα και τους πάντες.
 
Πάμε πίσω στο πολιτικό σύστημα που έχει παραδοθεί, σχεδόν εξ” ολοκλήρου, στους δανειστές.
Είναι ξεκάθαρο πως οι Έλληνες άργησαν πολύ μέχρι να κάνουν κυβέρνηση τον ΣΥΡΙΖΑ.
 
Υποθέσεις είναι εύκολο να κάνουμε, αλλά πιστεύω πως το 2012 υπήρχε ενδεχομένως μια διαφορετική προοπτική, αν γινόταν κυβέρνηση ο ΣΥΡΙΖΑ.
 
Αντιθέτως, προτιμήθηκε η ασφάλεια της Νέας Δημοκρατίας, που δεν θα συνεργαζόταν ποτέ με το ΠΑΣΟΚ, αλλά το έπραξε λίγο μετά για το καλό της χώρας.
 
Τρία χρόνια μετά, η Νέα Δημοκρατία είναι έτοιμη να συνεργαστεί και με το ΣΥΡΙΖΑ, την αριστερή παρένθεση δηλαδή, και πάλι για το καλό της χώρας.
 
Η Νέα Δημοκρατία δεν έχει κόκκινες γραμμές, προκειμένου να ξεπουληθεί η χώρα είναι ικανή να συνεργαστεί και με την ΧΑ, αν φτάσουμε ποτέ ως εκεί, που δεν το βλέπω.
 
Μετά από 5 χρόνια απίστευτων καταστάσεων, συνειδητοποιείς πάρα πολλά.
 
“Ένα μεγάλο μέρος του κόσμου επιμένει να θέλει να πιστεύει πως τα πράγματα θα φτιάξουν.
Αρνείται να ακούσει για plan b κτλ.
 
Εντάξει, κάπου-κάπου ανθρώπινο είναι.
 
Μόνο που αυτό το κομμάτι δεν είναι πια η μερίδα του λέοντος.
 
Το τρίτο μνημόνιο δεν έχει την αποδοχή -ή την ανοχή αν προτιμάτε- που είχαν τα προηγούμενα δυο.
Τα ποσοστά των κομμάτων συνεχίζουν να πέφτουν με γοργούς ρυθμούς και ο ΣΥΡΙΖΑ, το πιο πρόσφατο πουλέν, θα επιστρέψει στα παλιά ποσοστά του.
 
Η εκλογική συνεργασία ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ, τα λέει όλα.
 
Πλησιάζουμε στο τέλος του δρόμου, το τρίτο μνημόνιο είναι καταδικασμένο να αποτύχει.
 
Απαιτεί ετήσιους ρυθμούς ανάπτυξης που είναι εντελώς ανέφικτοι, ενώ δεν υπάρχει περίπτωση να μην υπάρχει έλλειμμα με τόσες ιδιωτικοποιήσεις-ξεπουλήματα που σχεδιάζονται.
 
Συνεπώς θα απαιτούνται συνεχώς νέα μέτρα και αν κρίνουμε από τα συνεχόμενα «αθώα» λάθη στο φόρο για τις διαφημίσεις, θα μπουν καπάκι και ισοδύναμα κάποια στιγμή για να καλύψουν τη φοροαποφυγή των ολιγαρχών.
 
Σε λίγους μήνες, η πιο χιλιοειπωμένη ατάκα του μέσου πολίτη θα είναι το «δώσαμε, δώσαμε».
 
Θα ήθελα να ήξερα αν είναι τόσο βαθιά χωμένα τα κεφάλια τους στην άμμο, που δεν βλέπουν ότι όχι μόνο τα νέα μέτρα είναι ανεφάρμοστα, αλλά θα υποχρεώσουν και τους πολίτες να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους.
 
Ούτε οι πιο μνημονιακοί ψηφοφόροι δεν πανηγυρίζουν με τα ξεπουλήματα στην Fraport κτλ.
Ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να μην είναι η πρώτη φορά αριστερά αλλά θα καταφέρει να μας κάνει πρώτη φορά αριστερούς.
 
Αν και δεν χρειάζεται να είσαι αριστερός για να αγαπάς τη χώρα σου και να μην θες να την δεις στις αγκαλιές των «επενδυτών» έναντι μιας πίπας.
 
Λίγο άνθρωπος πρέπει να είσαι.
 
Και δεν το λέω από εθνικιστική άποψη -να αγαπάς τη χώρα σου- αλλά από αγάπη για αυτά που εμπεριέχει και προσφέρει απλόχερα σε όλους μας.
 
Επίσης, είναι ηλίου φαεινότερο πως το ξεπούλημα, θα οδηγήσει όλο και περισσότερους ανθρώπους στην εξαθλίωση.
 
Είναι τέτοιο το ξεπούλημα, που αν εφαρμοστεί όπως το σκέφτονται, τότε σε 3-4 χρόνια θα ρίχνουν δακρυγόνα οι Ούγγροι σε Έλληνες πρόσφυγες.
 
Επιπρόσθετα, ζούμε σε μια υπέροχη χώρα και για την περίσσια ασχήμια γύρω μας, κάπου φταίμε και εμείς, αλλά δεν τα φάγαμε μαζί και δεν θα τα πληρώσουμε μαζί, τέλος.
 
Ούτε από αγάπη για την έννοια της ιδιοκτησίας ότι θα πω παρακάτω, αλλά από αγάπη για τον μόχθο που δεν ρίξαμε μαζί «νεόπτωχε» Πάγκαλε και που προσπαθείτε τόσα χρόνια να χαρίσετε στα αφεντικά σας για να τους δείξετε πόσο καλά σκυλάκια είστε.
 
Να πηγαίνουμε για μπάνιο στις υπέροχες παραλίες της επικράτειας, χωρίς να πληρώνουμε πέντε διόδια, εισιτήριο και υποχρεωτικά ξαπλώστρα.
 
Να μην πληρώνουμε ενοίκιο στην εφορία για ένα σπιτάκι που μας άφησε ο πάππους στο χωριό και ίδρωσε για να το φτιάξει.
 
Να ζούμε σε μια κοινωνία όπου δεν υπάρχουν ή υπολειτουργούν τα νοσοκομεία και τα σχολεία της.
Να μην βλέπουμε ανθρώπους να ψάχνουν στα σκουπίδια.
 
Να μην μας βρίζει ο κάθε λεβεντομαλάκας Λεβέντης, επειδή ψηφίσαμε ΟΧΙ στην υποτέλεια και στην υποταγή στους δανειστές.
 
Να μην βλέπουμε τον «αντικειμενικό» Πανούση να μας λέει άεργους, που ζήτημα αν έχει δουλέψει μια εργατοώρα στη ζωή του.
 
Να μην συνυπάρχουμε αρμονικά με τον Σαμαρά, τον Βενιζέλο, τον Τσίπρα, τον Φίλη, τον Πάγκαλο, τον Ποτάμη και όλα τα υπόλοιπα καθάρματα και τα πουτανάκια των ολιγαρχών.
 
Εννοώ ότι μπούχτισα να είναι όλη η Ελλάδα ένα χρέος.
 
Το κυριότερο δεν θέλω να συνυπάρχω αρμονικά με τους ολιγάρχες.
 
Προσωπικά, δεν δέχομαι να πληρώσω το τίμημα της ολιγαρχίας για χάρη του ευρώ ή της ΕΕ.
Αν και με το τρίτο μνημόνιο, η Ελλάδα αποχαιρετά επισήμως το ευρώ και την ΕΕ, γιατί πολύ απλά δεν πρόκειται να μπορέσει να το εφαρμόσει.
 
Και με συγχωρείτε, αλλά το ακούω συχνά και άρχισα να μην το δέχομαι, εναλλακτικό πλάνο όχι μόνο υπάρχει αλλά έχει αναλυθεί εκτενώς σε χιλιάδες εκδηλώσεις και άρθρα.
 
Το 2011, είχα ακούσει σε 4 διαφορετικές επιτροπές κατοίκων, ομιλητές να εξηγούν γιατί η Ελλάδα πρέπει να βγει από την ΕΕ, αρνούμενη παράλληλα να πληρώσει το χρέος (χωρίς να μετράω όσους ανήκαν σε κάποιο κόμμα).
 
Μιλάω για οικονομολόγους, καθηγητές, μέχρι και γιατρό άκουσα να το λέει.
 
Δεν είναι κοινό μυστικό και δεν καταλαβαίνω γιατί κάποιοι κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν.
 
Η διαγραφή του χρέους είχε εμφανιστεί λίγους μήνες μετά και στους Αγανακτισμένους ως κύριο αίτημα της πλατείας.
 
Αλλά μας είχε φάει η ευρωλαγνεία τόσα χρόνια και η τρομοκρατία των 8.
 
Ο φόβος φυλούσε τα έρμα, μέχρι το δημοψήφισμα.
 
Θα το λέμε και θα το ξαναλέμε για πάρα πολλά χρόνια.
 
Μπορεί να υπέγραψε ο Τζίφρας την επομένη, αλλά το ΟΧΙ δεν θα σβήσει ποτέ.
 
Δεν ξέρω αν θα μπορέσει να συσταθεί ένα ευρύ μέτωπο με τις εκλογές ή με τις αμέσως επόμενες, πάντως ανεξαρτήτως τι θα γίνει, τώρα αρχίζει πραγματικά η μάχη.
 
Η μάχη για να πάρουμε πίσω τις ζωές μας, πριν χαθούν στο βωμό του χρέους.
 
Είμαι σίγουρος πως θα γελάσουμε τελευταίοι.
 
Πως το ΟΧΙ δεν ήταν συμπτωματικό.
 
Δεν πίστευα ποτέ στις συμπτώσεις.
 
Κάτι σκίρτησε στις καρδιές μας εκείνες τις μέρες.
 
Είμαστε ακόμα ζωντανοί, καριόληδες.
 
Ήδη, οι εξελίξεις είναι καταιγιστικές.
 
Μέσα σε 2 μήνες, τελείωσε ο ΣΥΡΙΖΑ, ο Σαμαράς, το ΠΑΣΟΚ, υπογράφτηκε τεράστιο μνημόνιο, ξεπουλήθηκαν 14 αεροδρόμια, δημιουργήθηκε νέο αντιμνημονιακό κόμμα, παραιτήθηκε η κυβέρνηση, έγινε η Πρωτοψάλτη υπουργός, αποκλείστηκε ο Παναθηναϊκός από την Ευρώπη Αύγουστο μήνα, έβαλε τα κλάματα ο Μπογδάνος και τέλος, προκηρύχθηκαν εκλογές.
 
Τι να λέμε τώρα.
 
Μια ολόκληρη τετραετία πέρασε σε δυο μήνες.
 
Αυτή βγάζει-δεν βγάζει τον μήνα.
 
Βλέπω και τον κόκκινο δράκο (Κίνα) να πάει ολοταχώς για φούντο και έχω κάτσει αναπαυτικά στην καναπεδάρα μου και άσε τα κανόνια να βαράνε μέχρι το 2100.
 
Με εκτίμηση
 
Άρης
 
(Αγαπητέ Άρη, κι εγώ διασκεδάζω πολύ τόσο με την «πολιτική κατάσταση» της χώρας, όσο και για τις απανωτές κρίσεις και χρεοκοπίες που τόσο έχει ανάγκη ο έρμος ο καπιταλισμός, ο οποίος δεν θα αντέξει στην επόμενη μεγάλη «κρίση». Θα πηδάνε από τα μπαλκόνια οι επενδυτές, αν και μπορεί να μην πηδάνε γιατί θα θέλουν να το γράψουν στο Facebook, και πώς θα το γράψουν αν πηδήσουν;
Άρη, ας είναι καλά το Διαδίκτυο. Θα τρώγαμε ακόμα δεξιές και αριστερές φόλες, αν δεν υπήρχε το Διαδίκτυο. Βέβαια, κάποιοι τις τρώνε ακόμα αλλά ας πρόσεχαν. Να είσαι καλά.)
 
Πηγή: pitsirikos