Δευτέρα

5 + 1 λόγοι για να δώ το "Αν" του Χριστόφορου από το Χόμπιτ, το χολιγουντιανό...



Παπακαλιατιάδα μέρος Α': 5 + 1 λόγοι για να δώ το "Αν" του Χριστόφορου από το Χόμπιτ, το χολιγουντιανό...

Σύμφωνα με το περιορισμένο εισόδημα που έχω, προέκυψε το εξής δίλημμα : "Αν" ή "Χόμπιτ"; αφού δύναμαι να παρακολουθήσω μόνο μια ταινία στο σινεμά για το μήνα Δεκέμβριο. Μετά από σκληρό διαλογισμό και επίμονη σκέψη το "Αν" κέρδισε το "Χόμπιτ" κατά κράτος και στα σημεία:

1. Ποιος είναι δηλαδή αυτός ο Τόλκιν που έγραψε εκεί κάτι ιστορίες με κάτι ζουμπάδες και τέρατα, με γλώσσες ξωτικών ανύπαρκτες, χάρτες χωρών επίσης φανταστικών κι ανύπαρκτων κλπ κλπ, μάλλον "φτιαγμένος" έγραφε.... εδώ ρε έχουμε το Χριστόφορο που οι ιστορίες του είναι βγαλμένες από τη ζωή και την καθημερινότητα (να τα φτιάχνει ο γιος με την αδερφή, τη μάνα της γκόμενάς του, να ερωτεύεται τη Ζέτα Δούκα σε τραβέλι κλπ... απλές καθημερινές ιστορίες δλδ - φανταστείτε τι μπορεί να έχει στη νέα του ταινία!!!)


2. Βλέποντας το Αν από πατριωτικής Άποψης, το αγαπάμε και το στηρίζουμε γιατί είναι ελληνικό προϊόν, συμβάλει στην ανάπτυξη της εγχώριας τέχνης (τύφλα να έχει ο Μίκης Θεοδωράκης και ο Παντελής Βούλγαρης, εδώ μιλάμε για καλλιτεχνάρα) και τα λεφτά μένουν στον τόπο σου, στα ντόπια λαμόγια (ALpha - μέγας χορηγός, Μεγκα - Λαμπρακης και πάει λέγοντας).

3. Αν είσαι κι αριστερός βλέποντας το Αν κι όχι το Χόμπιτ, χτυπάς το πολυεθνικό κεφάλαιο της βιομηχανίας του θεάματος και ενισχύεις νέους εγχώριους και πολλά υποσχόμενους καλλιτέχνες, που από το τρέιλερ και μόνο η σκηνή με τους μπάτσους με κάνει και ανατριχιάζω. Παπακαλιάτης Ο Επαναστάτης! ω ρε φίλε, στην επόμενη πορεία στο Σύνταγμα θα βάλω τη φάτσα του Χριστόφορου με το ημι-μπλανζε υφάκι και το χείλι ελαφρώς ανασηκωμένο, σε πανό, τι Τσε Γκε Βαρα και παπαριές....


4. Ο Τόλκιν πέρα από "φτιαγμένος" θα πρέπει να ήταν στα σίγουρα και μονοδιάστατος, να έγραφε μόνο. Σιγά.... Ο Χριστόφορος γράφει, σκηνοθετεί, ερμηνεύει και πάντα πρωταγωνιστεί (δηλαδή παίρνει το δυσκολότερο ρόλο κι όχι όπως λένε οι ύποπτοι δίνει στον εαυτό του το καλύτερο κομμάτι) μουσική επιμέλεια δική του (τα τραγούδια διαλέγει δε τα γράφει, αλλά δεν είναι και λίγο πράγμα προς Θεού)... της Παναγιάς τα μάτια!!! Εδώ άμα  ο Τατσόπουλος πει πως πάει σε κανένα τηλεοπτικό πάνελ ή στη Βουλή (λέμε τώρα), ο Χριστόφορος τον αναπληρώνει στο να συνεχίσει να τακτοποιεί την υπόλοιπη μισή Αθήνα... Τα πάντα όλα λέμε!!!!

5. Από ότι έχω πληροφορηθεί η ταινία του δεν έχει μόνο ένα τέλος, έχει πολλές εκδοχές ! ΣΥ - ΝΑ - ΡΠΑ- ΣΤΙ- ΚΟ???!!!! Για αυτό εξάλλου λέγεται και ΑΝ... Τι να μας πει ο Τόλκιν, που γράφει εκεί ένα THE END και παρτο τελείωσες, ζήσαν τα Ορκς καλά κι οι στούμποι καλύτερα ... Ο άλλος φεύγεις από το σινεμά και σίγουρα θα σε έχει βάλει σε σκέψεις....Αν.... Αν... Αν ήτανε οι μπάμιες κρουασάν...Αν η γιαγιά μου είχε καρούλια θα τανε πατίνι;; ... Αν... Αν.... Τι Κίπλινγκ και Αν... Εδώ μιλάμε για τέχνη!!!!!!!  

5 + 1). Από συνωμοτικής άποψης να το δούμε, θεωρείτε τυχαίο ότι το Χόμπιτ βγαίνει μετά το Αν μέσα στο Δεκεμβρη (γιορτές) και με κάργα διαφήμιση να το αβαντάρούν όλο αυτό το διάστημα;;; Χτυπάνε το Χριστόφορο οι μασόνοι του Χόλυγουντ!!! Δε τον άφησαν να κάνει καριέρα στο εξωτερικό όταν πήγε (τι έχει να ζηλέψει από τον Μπραντ Πιτ; άσε που τα κάνει όλα και σε περιόδους κρίσεις θα τους ερχότανε φθηνότερα!) και τώρα χτυπάνε και την ταινία του! Αλλά ο Χριστόφορος δε μάσησε, βγήκε στις αίθουσες εκτός σεζόν (29 Νοέμβρη) και επιπλέον δε τον προμόταρε κανένας! Δηλαδή 4 - 5 συνεντεύξεις που παίρνουν τα κωλοκάναλα την ημέρα σε αυτόν και τους συντελεστές, 2-3 αφιερώματα τη μέρα στα αντίστοιχα site τους και τα μεσημεριανάδικα και καμια 10 βιογραφίες και γνώμες για το έπος, είναι promotion??? τρίχες! Πρώτο και τελευταίο θέμα στις ειδήσεις θα έπρεπε να είναι και επίσης τουλάχιστον 3 έκτακτα δελτία  από όλα τα κανάλια (και την κρατική τηλεόραση, τι την πληρώνουμε δηλαδή;).... Α ρε Ελλάδα, τρως τα παιδιά σου....  

Ψηφίζω, λοιπόν, Παπακαλιάτη δαγκωτό!!! Τώρα αν υποψιαστώ, ότι για χάρη των γυρισμάτων της υπερπαραγωγής έχασα κι ένα μεροκάματο (κλείσιμο μετρό, δρόμων κλπ), δεν πειράζει χαλάλι του, η τέχνη θέλει θυσίες από όλους μας και ειδικά από εμάς τους αδαείς... Δε μας χέζεις ρε Παπακαλιάτη!



Το μυστήριο ελύθη αλλά το πρόβλημα παραμένει τελικώς άλυτον... Πως μαγειρεύεται εν' τέλη το ραγού; Μέσα είσαι εσύ ρε μάγκα... Όλα τα πιάνεις. Περί τα θύματα ανθρώποι είμεθα και ουδής αλάνθαστος. Η αχαριστία είναι το έγκλημα... Διότι ο άλλος να πούμε σου δώνει την τέχνη του και 'συ αρωτάς: "και ποίον περικαλώ το ηθικόν δίδαγμα του έργου;" Δεν κάνει ρε μάγκα... Μη τον προσβλήνεις τον καλλιτέχνη. Τι θέλεις να σου πει εν' τέλη, πως φτιάχνεται να πούμε το ραγού; Διότι πάσα έργο να πούμε δε σάχνεται για χαβαλέ. Είναι να διδάχνει κιόλας. Δεν είναι να πούμε φάγαμε, ήπιαμε και το γλικεράκι μας και άντε γεια χαρά και τα δέοντα στην κερία μαμά σας. Άπαξ και έριξε φινάλε να πούμε το έργο, πρέπει να τη σακουλευτείς που την πάει ο μάγκας τη δουλειά. Ούτω πως και αι ταινίαι τέχνης. Πίστευε και μη ερεύνα. Πετάει ο γάιδαρος; Πετάει. Να σε δώκω την σαχάρα να με δώκεις το σουεζ; Διότι τέχνη ίσον νόημα... Ποιος έριξε το πέναλτι και μου 'κλεισε το σπίτι. Γιατί να κλαίει το μωρό αφού φοράει πάνα. Πρέπει να τα σακουλεύεσαι τα ψηλά νοήματα... Αλλιώς πως, κάτσε σπίτι σου ρίξε πασέντζα και ασ' τα επίλοιπα απάνω μας. Γιατί εμείς την ανθιζόμαστε ρε μάγκα τη φτιάξη... Γουστάρουμε περί Μεγά Αλέξαντρο, γουστάρουμε περί καταραμένος όφις, σουβλίστε τους, πλακώστε τους και τα τοιαύτα... Γουστάρουμε περί ταινίαι τέχνης... Καπέλο μας.


Πρώτο Μέρος της σειράς άρθρων, υπό τον διακριτικό τίτλο "Παπακαλιατιάδα", που θα παρουσιάζονται στο περιοδικόCosmo - Economy, που πρόκειται να κυκλοφορήσει 

Santinustapoucho 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου