Ευρωπαική Ένωση η μεγάλη απάτη άρθρο του NIGEL FARAGE (Ευρωβουλευτή)

Για να αρχίζουμε να εμπεδώνουμε σε τι απάτη έχουμε εισέλθει και τι πραγματικά πρεσβεύει.

Γράφει ο Nigel Farage

“Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, δεν ψηφίζει νόμους και δεν ανακαλεί νόμους.

Οι νόμοι, με την μορφή οδηγιών, κανονισμών κλπ., που ήδη έχουν φθάσει τους 30.000, (!) αποφασίζονται από μη εκλεγμένους αξιωματούχους (οι οποίοι μαζί με τους υπαλλήλους φθάνουν τους 30.000 περίπου), με πλήρη μυστικότητα και αδιαφάνεια μετά από παρασκηνιακές πιέσεις και

διαπραγματεύσεις, για τις οποίες κανείς δεν είναι υπόλογος.

Οι υπουργοί των χωρών-μελών υποχρεώνονται να αποδεχθούν τις προκανονισμένες αποφάσεις των μονίμων αντιπροσώπων, και πολλές φορές το «ανακοινωθέν» γίνεται δεκτό πριν (!). την «συζήτηση» των Υπουργών, η οποία λαμβάνει χώρα μόνο για προσχηματικούς λόγους.

Οι Δημοσιογράφοι που επικρίνουν αυτήν την κατάσταση απομακρύνονται έντεχνα από τις Βρυξέλλες, και παραμένουν όσοι συμφωνούν με το σύστημα.

Όταν οι ευρωβουλευτές καλούνται να ψηφίσουν, πληροφορούνται στις 8 το πρωί για την ημερήσια διάταξη ψηφοφορίας επί εκατοντάδων θεμάτων, που διεξάγεται στις 12.00 με πατήματα κουμπιών “ναι”, “όχι”, “αποχή”. Αλλά οι φάκελοι των θεμάτων έχουν χιλιάδες σελίδες στην Γαλλική γλώσσα, και κανείς Ευρωβουλευτής δεν προλαβαίνει να τους μελετήσει. Έτσι, οι ευρωβουλευτές λαμβάνουν από τα ευρωπαϊκά κόμματα, στα οποία ανήκουν, μια μεγάλη «λίστα» με το τι πρέπει να ψηφίσουν μέσα σε ένα τέταρτο της ώρας!!!»

Δηλαδή, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είναι μόνο μία μεγάλη φάρσα εξαπατήσεως των Ευρωπαϊκών λαών.

ΕΤΣΙ ΘΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΑΠΟΙΚΙΑ ΤΗΣ ΕΕ!

του Γίωργου Δελεαστίκ
 
Ανατριχιαστικό κυριολεκτικά είναι το έγγραφο του υπουργείου Οικονομικών του Τέταρτου Γερμανικού Ράιχ για τη μετατροπή της Ελλάδας σε άθλια αποικία του Βερολίνου και της ΕΕ, το οποίο έδωσε στη δημοσιότητα ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Βαγγέλης Βενιζέλος. «Εξωτερικά διαχειριζόμενος λογαριασμός καταπιστεύματος» είναι...
ο τίτλος του πρώτου θέματος που βάζο

υν οι Γερμανοί, όπου «καταπίστευμα» στη νομική γλώσσα είναι περιουσιακό στοιχείο που μεταβιβάζει κανείς σε κάποιον άλλο με σκοπό τη διασφάλιση των απαιτήσεών του. Με άλλα λόγια, σε απλά ελληνικά, η ελληνική κυβέρνηση μεταβιβάζει τη διαχείριση αυτού του δεσμευμένου λογαριασμού στους ευρωπαίους δανειστές.