Η Απάτη της Οικονομικής Ανάπτυξης

Yavor Tarinski
Μετάφραση: Ιωάννα Μαραβελίδη
Η επιμονή στην εργασία και την παραγωγή είναι επιζήμια.
Giorgio Agamben[1]


Μας λένε πως χρειαζόμαστε ακόμα μεγαλύτερη ανάπτυξη ώστε να ξεπεράσουμε την υπάρχουσα πολυεπίπεδη κρίση. Συγκεκριμένα το ακούμε αυτό εδώ και πολύ καιρό. Τόσο οι δεξιές όσο και οι αριστερές, καπιταλιστικές και σοσιαλιστικές κυβερνήσεις προωθούν τις θεωρίες τους για το πόσο πολύ χρειαζόμαστε μεγαλύτερη παραγωγή και κατανάλωση έτσι ώστε οι κοινωνίες μας να εξελιχθούν και να αφήσουν πίσω τις σημερινές δυσκολίες.


Η αφήγηση της συνεχούς οικονομικής ανάπτυξης
Αλλά μία ερώτηση προκύπτει. Δεν είναι ο τομέας της οικονομίας ήδη πολύ μεγάλος; Τα επίπεδα παραγωγής και κατανάλωσης ήδη ξεπερνούν τη βιοχωρητικότητα[2] του πλανήτη κατά 60% κάθε χρόνο[3]. Οι συνεχώς επεκτεινόμενες εξορύξεις πρώτων υλών και η κατανάλωση έχουν φτάσει τους 70 τόνους ετησίως σε παγκόσμια κλίμακα[4]. Οι τρέχουσες μάλιστα προβλέψεις δείχνουν ότι αυτή η ραγδαία ανάπτυξη θα συνεχιστεί -ως το έτος 2100 αναμένεται πως θα παράγουμε 3 φορές περισσότερα απορρίμματα απ’ όσο σήμερα[5].


Αυτή η συνεχής διαδικασία μεγάλης κλίμακας εξόρυξης και κατανάλωσης πόρων έχει προκαλέσει σοβαρή υποβάθμιση της φύσης. Οι επιστήμονες προειδοποιούν πως είμαστε μάρτυρες της μεγαλύτερης μαζικής εξαφάνισης ειδών εδώ και πάνω από 65 εκατομμύρια χρόνια[6]. Εξαιτίας της σύγχρονης ανθρώπινης οικονομικής δραστηριότητας ξεκίνησε μία κλιματική αλλαγή (με κάθε χρονιά που περνάει να είναι πιο ζεστή απ΄την προηγούμενη) η οποία απειλεί να προκαλέσει μεγάλης κλίμακας μετακίνηση πληθυσμών (κλιματικοί πρόσφυγες). Σε πολλά σημεία του πλανήτη η γονιμότητα του εδάφους υποβαθμίζεται από καλλιέργειες μεταλλαγμένων ενώ το νερό και ο αέρας μολύνονται σε βαθμό επικίνδυνο για την ανθρώπινη υγεία. Ολόκληρα νησιά, αποτελούμενα από σκουπίδια, σχηματοποιούνται πάνω από τα βαθύτερα σημεία των ωκεανών μας[7]. Και η λίστα συνεχίζεται. Με αυτά τα λεγόμενα μπορούμε να μιλήσουμε για πόλεμο ενάντια στη φύση.

Ο πόλεμος στο Μάλι (για το ουράνιο, το χρυσό και το πετρέλαιο)

Η γαλλική κυβέρνηση έχει δηλώσει ότι:

«Θα στείλoυμε 2.500 στρατιώτες για να υποστηρίξουμε  το στρατό της κυβέρνησης του Μάλι  στη σύγκρουση εναντίον των ισλαμιστών ανταρτών. Η Γαλλία έχει ήδη στείλει περίπου 750 στρατιώτες στο Μάλι…Θα συνεχίσουμε την ανάπτυξη των δυνάμεων στο έδαφος και στον αέρα …  Έχουμε ένα στόχο. Θέλουμε να εξασφαλίσουμε ότι,  όταν τελειώσει η επέμβασή μας και φύγουμε,  το Μάλι θα είναι ασφαλές, θα έχει νόμιμες αρχές,  θα ακολουθήσει εκλογική διαδικασία και δεν θα υπάρχουν πλέον οι τρομοκράτες που απειλούν το έδαφός του ». [1]

Αυτή είναι λοιπόν η επίσημη θέση της Γαλλίας και αυτών που την υποστηρίζουν. Και, φυσικά, αυτό είναι που διαδίδεται  ευρέως από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης.

Η Γαλλία υποστηρίζεται και από άλλα μέλη του ΝΑΤΟ. Ο υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ Λεόν Πανέτα επιβεβαίωσε ότι οι ΗΠΑ παρέχουν μυστικές υπηρεσίες στις γαλλικές δυνάμεις στο Μαλί. [2]

Ο Καναδάς, το Βέλγιο, η Δανία και η Γερμανία έχουν επίσης υποστηρίξει δημοσίως τη γαλλική εισβολή, υποσχόμενοι υλικοτεχνική υποστήριξη στην καταστολή των ανταρτών. [3]

Αν   όμως  τα πιστέψουμε όλα αυτά ,  δεν θα μάθουμε ποτέ την αλήθεια.   Μια ματιά στους φυσικούς πόρους του Μάλι αποκαλύπτει περίπου, περί τίνος πρόκειται.

Οι φυσικοί πόροι του Μάλι [4] 

Χρυσός:  Η τρίτη μεγαλύτερη παραγωγός χώρα χρυσού της Αφρικής με μεγάλη κλίμακα εξερεύνησης που συνεχίζεται. Το Μάλι υπήρξε διάσημο για το χρυσό του από την εποχή της μεγάλης αυτοκρατορίας του Μάλι και το προσκύνημα στη Μέκκα του αυτοκράτορα Kankou Moussa, το 1324, ο οποίος μετέφερε με το καραβάνι του περισσότερους από 8 τόνους χρυσού.  Ως εκ τούτου, το Μάλι είναι παραδοσιακά μια χώρα εξόρυξης εδώ και πάνω από μισή χιλιετία.