Tου Βασίλη Βιλιάρδου
Η κυβέρνηση οφείλει να διατηρήσει την ηρεμία της, χωρίς να χάσει την αποφασιστικότητα της – επειδή μπορεί να τηρήσει τις προεκλογικές της δεσμεύσεις, διαγράφοντας ένα μέρος του χρέους, χωρίς να διακινδυνεύσει την έξοδο από την Ευρωζώνη
«Η Γερμανία, η οποία προσπαθεί να μας προβάλλει ως ενόχους για τη χρεοκοπία της χώρας μας, ενώ μας αρνείται μία διαγραφή που προσφέρθηκε στην ίδια το 1953, παρά το ότι είχε «αιματοκυλίσει» ολόκληρη την Ευρώπη, ξεχνάει πως χρεοκόπησε τέσσερις φορές στην πρόσφατη ιστορία της - παραμένοντας σε κατάσταση αδυναμίας εξυπηρέτησης των υποχρεώσεων της, χρεοκοπημένη δηλαδή, από το 1800 μέχρι σήμερα, πάνω από 26 χρόνια.
Περαιτέρω, με δεδομένη την κατακόρυφη αύξηση των συνολικών χρεών στον πλανήτη (άρθρο), το πρόβλημα της Ευρώπης δεν είναι φυσικά η Ελλάδα – όπως επίσης ισχυρίζεται η Γερμανία, εκμεταλλευόμενη τις αδυναμίες της πολιτικής μας ηγεσίας, τα τελευταία χρόνια. Το πρόβλημα είναι κατά πολύ μεγαλύτερο, ενώ απλά κρύβεται πίσω από την Ελλάδα – η οποία τοποθετείται κάθε φορά σκόπιμα στο μάτι του κυκλώνα.
Αργά ή γρήγορα όμως, το γεγονός της τεράστιας υπερχρέωσης του πλανήτη θα βγει στην επιφάνεια, σε όλο το τρομακτικό μέγεθος του – οδηγώντας πολλές χώρες στη χρεοκοπία, καθώς επίσης το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα στα όρια του. Το ενδεχόμενο αυτό είναι ένας ακόμη λόγος, για να παραμείνει σταθερή η κυβέρνηση στη διαγραφή χρέους – χωρίς την οποία είναι αδύνατη η έξοδος της Ελλάδας από την κρίση, πόσο μάλλον η αντιμετώπιση του κραχ που φαίνεται ήδη «δια γυμνού οφθαλμού» στον ορίζοντα.
Είναι υποχρεωμένη λοιπόν να ρισκάρει τη χρεοκοπία, παραμένοντας εντός του ευρώ, αφού η μοναδική εναλλακτική λύση που προσφέρεται στην Ελλάδα είναι ο αργός θάνατος – μία κατάσταση που ασφαλώς θα ήταν εξαιρετικά επώδυνη για την πατρίδα μας, καθώς επίσης για όλους εμάς, αλλά η μοναδική δυνατότητα για να αποφευχθεί η οριστική καταδίκη μας σε ένα άβουλο, λεηλατημένο και εξαθλιωμένο προτεκτοράτο της Γερμανίας ή/και του ΔΝΤ.
Ολοκληρώνοντας, η Ελλάδα έχει επί πλέον το ηθικό έρεισμα να απαιτήσει τη διαγραφή του χρέους της, αφού έχει υποβληθεί σε μία αιματηρή εγχείρηση που διήρκεσε πέντε ολόκληρα χρόνια, χωρίς να διαμαρτυρηθεί κανένας – επειδή οι Έλληνες γνώριζαν τις δικές τους ευθύνες.
Η εγχείρηση όμως απέτυχε με ευθύνη των χειρουργών, ο ασθενής βρίσκεται σε κώμα, ενώ ακόμη και ο «δόκτορας του σοκ» αναγνωρίζει το δικαίωμα της Ελλάδας στη διαγραφή του χρέους – γεγονός που σημαίνει πως είναι υποχρεωμένοι οι δανειστές της να το καταλάβουν, ιδίως δε οι Πολίτες των χωρών τους».
Ανάλυση
Η τρίτη κατά σειρά χρεοκοπία της Ελλάδας φαίνεται αναπόφευκτη – η πρώτη ήταν το 2010, όταν οδηγήθηκε
σκόπιμα στο ΔΝΤ, μετά την αδυναμία της να εξυπηρετήσει τις εξωτερικές της υποχρεώσεις, ενώ η δεύτερη το 2011, με τον εξαναγκασμό της στο
PSI.
Η αιτία είναι η μη δυνατότητα της να πληρώσει τα χρέη της του επομένου χρονικού διαστήματος - ενώ είναι οριστικά εκτός αγορών, μετά τον Οκτώβρη του 2014, με ευθύνη της ΕΚΤ.
Το γεγονός αυτό τεκμηριώνεται από το ότι, εάν η κεντρική τράπεζα ήθελε πράγματι να διευκολύνει την Ελλάδα, όσον αφορά την πρόσβαση της στις χρηματαγορές,
θα μπορούσε τότε να ανακοινώσει πως θα αγοράζει όλα της τα ομόλογα, από τη δευτερογενή αγορά - οπότε τα επιτόκια δανεισμού της χώρας μας θα ήταν αντίστοιχα των άλλων χωρών της Ευρωζώνης.
Περαιτέρω, ακόμη και να καταφέρει η Ελλάδα να εξοφλήσει τις υποχρεώσεις της έως τον Ιούνιο του 2015, λεηλατώντας τα ασφαλιστικά της ταμεία, καθώς επίσης τους δημοσίους οργανισμούς, παράλληλα με την λήψη μέρους των τελευταίων δόσεων του δανείου της από την Τρόικα, το πρόβλημα θα συνεχίσει να υπάρχει –
με δεδομένες τις υποχρεώσεις της για το χρονικό διάστημα 2015 έως 2018, οι οποίες υπολογίζονται στα 61 δις €, χωρίς να συμπεριλαμβάνονται τυχόν ελλείμματα ή τα δάνεια των τραπεζών της από την ΕΚΤ (ELA, ομόλογα), τα οποία ξεπερνούν τα 100 δις €.
Φυσικά θα μπορούσε να υπάρξει μία νέα δανειακή σύμβαση και ένα νέο μνημόνιο, το οποίο να καλύπτει αυτά τα 61 δις € – εναλλακτικά να διευκολυνθεί η πρόσβαση της Ελλάδας στις αγορές, από την ΕΚΤ. Εν τούτοις, κατά τον οικονομικό κανόνα, σύμφωνα με τον οποίο
μία χώρα, όπως και μία επιχείρηση, δεν πρέπει να δανείζεται εάν είναι ήδη υπερχρεωμένη, προτού διακανονίσει τα παλαιά χρέη της (διαγραφή, αναδιάρθρωση κλπ), έχουμε την άποψη πως είναι μεγάλο λάθος να καθυστερείται η
χρεοκοπία.
Επίσης, πως ο χρόνος λειτουργεί εις βάρος της Ελλάδας, από πολλές διαφορετικές πλευρές – εκροές καταθέσεων, μείωση της ρευστότητας στο εσωτερικό, εξάντληση των χρηματικών αποθεμάτων της χώρας, προετοιμασία της Ευρωζώνης, φορολογικές επιδρομές που θα αποδυναμώσουν εντελώς τον ιδιωτικό τομέα, συνέχεια της κατάρρευσης των τιμών των παγίων περιουσιακών στοιχείων κοκ.
Αν και έχουμε λοιπόν αναφερθεί ξανά στο θέμα (
άρθρο), θεωρούμε σκόπιμη την περαιτέρω εξέταση του – ειδικά επειδή διαπιστώσαμε πως
ένας μεγάλος αριθμός Ελλήνων πιστεύει λανθασμένα ότι, η χρεοκοπία είναι συνώνυμη με την έξοδο από το ευρώ (
ανάλυση).
