Η πραγματικότητα κάνει επίμονες ερωτήσεις, τι απαντάμε; (Η Αριστερά και οι πολιτικές εξελίξεις).
1. Ζούμε σε μια νέα ιστορική φάση. Η ιστορική τομή της 25ης Γενάρη κατέδειξε ότι υπήρχαν δυνατότητες ανατροπής, ότι υπήρχαν δυνατότητες πολιτικής μετάφρασης των μεγάλων κοινωνικών και πολιτικών ρηγμάτων που άνοιξε ο συνδυασμός ανάμεσα στην οικονομική κρίση και έναν χωρίς προηγούμενο εξεγερσιακό κύκλο αγώνων.
2. Η στρατηγική του ΣΥΡΙΖΑ όπως αποτυπώθηκε στις επιλογές του μετά την ανάληψη της κυβερνητικής εξουσίας είναι μια στρατηγική ήττας, τόσο ως προς την αποδοχή του πλαισίου του ευρώ και της ΕΕ όσο και ως προς την έλλειψη προετοιμασίας για τον αναμενόμενο εκβιασμό από τη μεριά των δανειστών. Είναι μια τακτική που οδηγεί σε μια νέα ταπεινωτική συμφωνία το καλοκαίρι. Συμπυκνώνει αυτό τα όρια μιας παράδοσης δεξιού ευρωκομμουνισμού και προοδευτικού ευρωπαϊσμού.
Σημαίνει αυτό ότι έχει γίνει κόμμα του κράτους και άρα κόμμα που εκπροσωπεί το μακροπρόθεσμό αστικό συμφέρον; Όχι μόνο θα ήταν πρόωρο να πούμε κάτι τέτοιο, μια που αυτό είναι ένα ανοιχτό διακύβευμα της πάλης των τάξεων, αλλά και θα κινδυνεύαμε να διαβάσουμε εσφαλμένα τη συγκυρία και να θεωρήσουμε, όπως π.χ. κάνει το ιερατείο του Περισσού, ότι η αστική τάξη βρήκε την εναλλακτική λύση της και άρα κλείνει κάθε παράθυρο ευκαιρίας για το λαϊκό κίνημα.
