Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΜΚΟ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΜΚΟ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 29 Νοεμβρίου 2017

Αλληλέγγυοι Βορείων Προαστίων



Με την λαϊκή παροιμία «παρηγοριά στον άρρωστο», οι γλωσσολόγοι και οι λεξικογράφοι αποδίδουν τα λόγια, τις απατηλές υποσχέσεις ή τις μάταιες ελπίδες που δίνουμε σε κάποιον, προσπαθώντας να του απαλύνουμε τον πόνο, μέχρι να συμβεί η αναπόφευκτη αρνητική εξέλιξη.
Η συνήθης δυσμενής κατάληξη της κατάστασης του παθόντα, ολοκληρώνει την παροιμία με την φράση: «ώσπου να βγει η ψυχή του».

Στο υποσυνείδητο των απλοϊκών ανθρώπων, τα λόγια αυτά της παρηγοριάς, έχουν καταγραφεί σαν λόγια του κώλoυ.

Γι’ αυτό και οι αθυρόστομοι δεν διστάζουν να απαντήσουν στους λογάδες της παρηγοριάς με την ανάλογη παροιμία : «Πήγα να πω τον πόνο μου και μου ‘πιασαν τον κώλo μου».

Γι’ αυτό και οι αθυρόστομοι δεν διστάζουν να απαντήσουν στους λογάδες της παρηγοριάς με την ανάλογη παροιμία : «Πήγα να πω τον πόνο μου και μου ‘πιασαν τον κώλo μου».

Υπάρχουν πολλά πράγματα, για τα οποία κάποιος πονάει.

Άλλος, γιατί υποφέρει από μια αρρώστια.

Άλλος, γιατί μια γυναίκα τον παράτησε και πήγε με ένα τρίτο πρόσωπο.

Ακόμη, άλλος, γιατί μια απρόβλεπτη θεομηνία του γκρέμισε το σπίτι ή το μαγαζί του. Και τώρα είναι στους πέντε δρόμους, χωρίς να του έχει μείνει τίποτα.

Είναι μακρύς ο κατάλογος του πόνου. Και ακόμα μακρύτερη η λίστα με τις συνταγές της παρηγοριάς.

Στον άρρωστο, όταν τον επισκεφτείς στο νοσοκομείο, αν δεν τους πεις ότι κι εσύ υποφέρεις από κάτι, για να τον κάνεις να αισθανθεί ότι δεν πάσχει μόνο αυτός, μπορεί να του πεις:

«Μια χαρά είσαι ρε μ@λάκα. Άντε, βγες από ‘δω μέσα, να πάμε καμιά βόλτα».

Το ακούει ο άρρωστος, μπορεί να είναι και ετοιμοθάνατος, αλλά, αν δεν μπορεί να πάρει τα πόδια του, θα χαμογελάσει για να μη σε προσβάλλει.

Σε αυτόν που τον παράτησε η γυναίκα του, αφού πρώτα του πεις ότι η πρώην του είναι μια συνηθισμένη κ@ριόλα, θα του υποσχεθείς ότι θα κανονίσεις να βγείτε με μια θεογκόμενα.

Το ακούει ο απατημένος, μπορεί να δεχτεί να βγείτε έξω, αλλά, εάν δεν του αρέσει η νέα γκόμενα που του πάσαρες, θα στενοχωρηθεί ακόμη περισσότερο, που τον άφησε σύξυλο η πρώην του.

Στον σεισμοπαθή, όμως, ή τον πλημμυροπαθή, που έχασε το σπίτι του, τι να του πεις για να τον παρηγορήσεις; Ότι εμφανίστηκαν και στο δικό σου σπίτι ρωγμές ή ότι βούλωσε κανένα σιφόνι και πλημμύρισε η βεράντα;

Θα σου πει -και με το δίκιο του- να πας να γ@μηθείς.

Αν δε, είσαι πολιτικός η δημοτικός σύμβουλος, και του υποσχεθείς ότι η Πολιτεία θα σταθεί αρωγός στο πρόβλημα, τότε μπορεί να κινδυνέψεις να τις αρπάξεις.

Παρασκευή 14 Ιουλίου 2017

Φιμώνοντας στο όνομα του Ισλάμ


Το 2013 εναντιώθηκα δημοσίως στο λεγόμενο «αντιρατσιστικό νομοσχέδιο».

Σήμερα, αυτό το αυγό του φιδιού εκκολάπτεται.

Μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα, δύο ελληνίδες συγγραφείς σύρθηκαν στα δικαστήρια στα πλαίσια αυτού του φασιστικού νομοσχεδίου.

Ποιο το έγκλημα τους; Έγραψαν άσχημα πράματα για το Ισλάμ. Πράματα "ρατσιστικά".

Την πρώτη, τη Σώτη Τριανταφύλλου, τη θεωρώ υπερεκτιμημένη και πολλές φορές επιπόλαια αλλά, προς την τιμή της, δεν φοβάται ποτέ να πει τη γνώμη της.

Η Σώτη λοιπόν έγραψε για την βαρβαρότητα του Ισλάμ.

Και η Λώρη Κέζα κλήθηκε την προηγούμενη Πέμπτη από την Υπηρεσία αντιμετώπισης ρατσιστικής βίας της Διεύθυνσης Ασφάλειας Αττικής για ένα μετριοπαθέστατο άρθρο της στο Βήμα για τη θέση της γυναίκας στο Ισλάμ.

Ο άνθρωπος που θέλησε να φιμώσει και τις δυο τους είναι ο Παναγιώτης Δημητράς, του Ελληνικού Παρατηρητηρίου Ρατσιστικών Εγκλημάτων» και της «Ένωσης Ουμανιστών Ελλάδος».

Υπάρχουν αναφορές ότι το Ελληνικό Παρατηρητήριο χρηματοδοτείται από τα Open Society Foundations του διεθνή κερδοσκόπου George Soros. Παρότι ο ίδιος το αρνείται, ο Δημητράς έχει συνεργαστεί με τα Open Society.

Μια άλλη ΜΚΟ του, μητρική του Ελληνικού Παρατηρητηρίου, η Εταιρία Επικοινωνιακής και Πολιτικής Έρευνας (ΕΤΕΠΕ), έχει χρηματοδοτηθεί με 30.000 από το υπουργείο εξωτερικών επί θητείας της Ντόρας και βρίσκεται στην λίστα των ΜΚΟ του Άλεξ Ρόντος, προσωπικού φίλου του George Soros.

Στην ΕΤΕΠΕ θα βρούμε και τον Γρηγόρη Βαλιανάτο, ο οποίος έχει δημόσια παραδεχθεί την χρηματοδότηση άλλης ΜΚΟ του από τον Soros.

Δευτέρα 22 Μαΐου 2017

ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ Ή ΟΙΚΩΛΟΓΟΙ;

Και οι «οικολόγοι» τής Μ.Κ.Ο. Greenpeace στρατευμένοι (υπό το πρόσχημα του «αντιφασισμού») στο πλευρό του επελαύνοντος νεο(φασιστο)φιλελευθερισμού


Καπηλευόμενοι το -ανεκπλήρωτο ακόμα- πρόταγμα των Αβράκωτων της Γαλλικής Επανάστασης «Ελευθερία – Ισότητα – Αδελφοσύνη» οι νεόκοποι οικολογούντες υπερασπιστές της ελευθερίας (των «αγορών»), της παγκόσμιας αδελφοσύνης (των παγκοσμιοποιούμενων κεφαλαιοκρατών / ιδιοκτητών του πλανήτη) και μιας (εννοείται) κενής νοήματος ισότητας, κρέμασαν με ιεραποστολικό στόμφο το υποκριτικό «αντιφασιστικό» πανώ τους στον πύργο του Άιφελ.

«Αυτή η ενέργεια έχει ως στόχο να προειδοποιήσει για τα σχέδια της Μαρίν Λεπέν και τον κίνδυνο που αντιπροσωπεύει για τις οργανώσεις, αλλά και πέραν αυτού», δήλωσε ο Ζαν-Φρανσουά Ζυγιάρ, γενικός διευθυντής της Greenpeace Γαλλίας στους δημοσιογράφους. «Liberté, égalité, fraternité: είναι περισσότερο επείγον να υπερασπισθούμε αυτές τις αξίες, που απειλούνται ιδιαίτερα από το Εθνικό Μέτωπο», πρόσθεσε ο Ζαν-Φρανσουά Ζυγιάρ. «Η Greenpeace ανησυχεί αυτούς τους καιρούς της αναζωπύρωσης των εθνικισμών στην Τουρκία, την Ουγγαρία…και των κινδύνων του περιορισμού του δικαιώματος του συνεταιρίζεσθαι. Εντάσσεται στην αποστολή μας να αντιταχθούμε», επέμεινε.

Από τί θέλει να μας προστατέψει άραγε αυτός ο γραφειοκράτης οικολογίσκος, που μιλάει άπταιστα (και λαϊκιστικότατα) τη διεθνή γλώσσα των βολεμένων; Και σε τί «αντίσταση» (όπως αναγράφεται στο πανώ) μας καλεί; Eίναι δηλαδή ήδη εγκαθιδρυμένες οι αξίες που θέλει να «υπερασπιστεί»; Και από ποιόν «απειλούνται ιδιαίτερα»; Μόνο από τη Λεπέν; Όχι και από τον ανταγωνιστή της πολιτικό διαχειριστή τών συμφερόντων τής γαλλικής ελίτ;

Τρίτη 29 Μαρτίου 2016

Σοκ και Δέος ή αλλιώς ΣΕΚ και ΔΕΑ

εικόνα των Αράβικων χωρών πριν και μετά την προσπάθεια "εκδημοκρατισμού" τους από την Δύση
Χριστόφορος Τριαντάφυλλος

Η μία από τις τάξεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και η άλλη από την ΛΑ.Ε.(πριν ήταν στο ΣΥΡΙΖΑ).



«Ο κόσμος που εξεγείρεται κατά των δικτατόρων δεν έχει τίποτα καλό να περιμένει από τις επεμβάσεις. Το καθεστώς του Άσαντ μπορεί να βρει την ευκαιρία να σαλπίσει ακόμη πιο δυνατά τον “αντιιμπεριαλισμό” του, για να κουκουλώσει τις σφαγές.»
Ένα απόσπασμα από το άρθρο της Εργατικής Αλληλεγγύης το 2013 με τίτλο «Όχι πόλεμο στη Συρία«Και αυτή είναι η νέα παγίδα που έρχεται με την νέα και ύπουλη ρητορική που εκφράζουν φιλοδυτικές και φιλοιμπεριαλιστικές «Αριστερές» δυνάμεις για να δικαιολογήσουν ή να κρύψουν την αλήθεια για το τι συμβαίνει σε χώρες στις οποίες έχουν επέμβει ήδη οι Ιμπεριαλιστές.
Όλο αυτό το βασίζουν στο ότι τα αντανακλαστικά της κοινής γνώμης δουλεύουν απόλυτα σε στρατιωτικές επιθέσεις που δεν μπορούν να αποσιωπηθούν αλλά ταυτόχρονα αδυνατούν να αντιδράσουν σε κάτι που για να το βρεις χρειάζεται έρευνα και ψάξιμο.Έτσι πετυχαίνουν από την μία να ακούγονται αρεστοί και οικείοι με τον επαναστατικό και αντιιμπεριαλιστικό τους λόγο και από την άλλη να κρύβουν κάτω από το χαλί το έργο των Ιμπεριαλιστών.
Το ΣΕΚ(Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα) από την πρώτη στιγμή βρέθηκε στο πλευρό των «εξεγερμένων» μισθοφόρων της Δύσης και των χωρών επιρροής της.Στήριξε την Αραβική Άνοιξη και την ψευτοεπανάσταση της Συρίας που στήθηκε για να ρίξει τον ενοχλητικό,για την Δύση, Άσαντ
«Το καθεστώς Άσαντ βρέθηκε αντιμέτωπο με μια επανάσταση και έκανε την επιλογή να χρησιμοποιήσει ολόκληρη τη στρατιωτική του πυγμή για να την καταστείλει.Ο εξεγερμένος κόσμος συνέχιζε να οργανώνεται σε επίπεδο γειτονιάς και περιοχής, αλλά οι ένοπλες ομάδες των ανταρτών άρχισαν να παίζουν όλο και πιο κεντρικό ρόλο για να υπερασπίσουν τις απελευθερωμένες περιοχές από την ανακατάληψη του καθεστώτος.»

Τετάρτη 16 Μαρτίου 2016

Μπήκαν και τα τελευταία κομμάτια του πάζλ





Αναρωτιόμουν εδώ και κάμποσο καιρό πως και τα φασιστοκάναλα εδώ και κάμποσο καιρό άλλαξαν το τροπάρι τους και από τις ορδές που εισέβαλαν το γύρισαν στα καημένα τα παιδάκια που κοιμούνται στη λάσπη.

Για να μην παρεξηγηθώ, προφανώς πρέπει να βοηθηθούν οι μετανάστες και να υπάρξουν υποδομές φιλοξενίας εδώ ανεξάρτητα τι κάνει η Ευρώπη των ναζί τραπεζιτών. Όμως τα αφεντικά των καναλιών γιατί γύρισαν την αφήγησή τους και προσπαθούν να επηρεάσουν την κοινή γνώμη υπέρ των μεταναστών τώρα.

Είναι πολλά τα λεφτά Άρη… Εφτακόσια (700) εκατομμύρια ευρώ για δύο χρόνια θα δώσει η ΕΕ όχι στο κράτος αλλά σε ΜΚΟ…σε αυτή την πληγή. Σε ΜΚΟ φίλε.. Ελληνικές και ξένες. Στους δικούς τους δηλαδή.

Στα λαμόγια και στους νταβατζήδες δηλαδή, και αυτό στην πλάτη των μεταναστών. Πάνω στην δυστυχία τους.

Πέμπτη 22 Οκτωβρίου 2015

Η δυσπλασία της μυθοπλασίας



Ευάγγελος Αυδίκος 

Στα παραμύθια είναι διαδεδομένες οι μορφές που γεννιούνται μισές, με δυσπλασία, για πολλούς και διάφορους λόγους. Παρόλο που το παραμύθι συνεχίζει να είναι από τα αγαπημένα μου θέματα, κάθε φορά που διαβάζω κάποια απ’ αυτά όλο και πιο πολύ αντιλαμβάνομαι τη σχέση τους με τη ζωή. Γίνεται ορατός ο συμβολικός του λόγος, μόλο που η τρέχουσα εντύπωση είναι πως πρόκειται για μια ψεύτικη, επινοημένη, ενίοτε και αφελή, αφήγηση.

Κοιτάζοντας γύρω μου συνειδητοποιώ τη σοφία του παραμυθιού. Ο άνθρωπος πίστεψε πως με τον διαφωτισμό είχε βάλει στο «χρονοντούλαπο» της ιστορίας τις προκαταλήψεις, τον ανορθολογισμό. Μέσα σ’ αυτά λάτρεψε τη δύναμη του ορθού λόγου, ενώ δαιμονοποίησε τα συναισθήματα. Αυτή η διάσταση απογειώθηκε στον προτεσταντισμό που θεώρησε την εκδήλωση των συναισθημάτων ως αδυναμία για την ανάπτυξη της καπιταλιστικής οικονομίας και την επιτυχία του ατόμου.

Όμως, δε χρειάζεται, πια, να πάμε πίσω στο χρόνο ή σε άλλους τόπους. Είναι πολύ έντονη, σχεδόν ανυπόφορη, η διαπίστωση πως γεμίσαμε μισούς ανθρώπους. Πετυχημένους επιχειρηματίες που παίζουν την αγορά στα δάχτυλα, διανοούμενοι με συσσωρευμένη γνώμη, επιστήμονες που εντυπωσιάζουν με τις επιτυχίες τους, πολίτες, ανεξάρτητα από ηλικία και φύλλο, που ζουν στον αιώνα των ατομικών δικαιωμάτων. Σ’ όλα αυτά , όμως, δεν συμπεριλαμβάνουν το δικαίωμα της συναισθηματικής πληρότητας. Κι αυτό το τελευταίο έρχεται με την ανάγκη να πλημμυρίσει η ύπαρξή σου από αγάπη, συμπόνια, κατανόηση του διπλανού, έγνοια για τον πόνο.

Τρίτη 20 Οκτωβρίου 2015

Τι κοιτάς μωρέ μαλάκα;



Χθες, μια ΜΚΟ κάλεσε ανθρώπους σε 143 πόλεις να κοιταχτούν στα μάτια σε μια επέτειο μνήμης για τον άνθρωπο που χάσαμε μέσα μας, γυμνή από νόημα και ουσία.

Και πήγαν οι μαλάκες.

"Κοίτα με να σε κοιτώ. Μας το λέει η ΜΚΟ".

Δε γαμιέσαι λέω εγώ;

Όλη μου τη ζωή κάνω αυτό το πράμα: κοιτάω τους άλλους στα μάτια. Γνωστούς, αγνώστους.

Το θεωρώ βασική προϋπόθεση της ανθρώπινης συνύπαρξης, της κοινωνίας μας.

Κάποτε προσδοκούσα να κάνουν κι οι υπόλοιποι άνθρωποι το ίδιο, να δείχνουν κάποιο ενδιαφέρον για το περιεχόμενο των ανθρώπων γύρω τους, γνωστών κι αγνώστων.

Μετά πάλι, ήλπιζα για αυτό.

Έπειτα απλά άθρησκα προσευχόμουν να συμβεί αυτό.

Έπειτα σταμάτησα να ελπίζω.

Και να κοιτάζω.

Δευτέρα 6 Απριλίου 2015

Οι τεμπέληδες της εύφορης Ελλάδας.

 
Και ξαφνικά, «έσκασε» το γνωστό θέμα Παπαμιμίκου. Ότι δηλαδή, έχει ξεκινήσει –κατόπιν παραγγελίας της Εισαγγελίας Πλημ/κων Αθήνας- έρευνα του ΣΔΟΕ για κάποιες…τραβηχτικές του εν λόγω ογκόλιθου της πολιτικής σκέψης, από τον κρατικό κορβανά μέσω MKO.
Γύρω στα 5.000.000 €!

Συγγνώμη, αλλά σ’ αυτό εδώ το blog έχει «μαλλιάσει η γλώσσα μας» να λέμε, ότι όλα αυτά τα ύποπτα κι απίθανα υποκείμενα, που στελεχώνουν τον κρατικό (και τον κάθε κομματικό) μηχανισμό τα τελευταία 4 χρόνια, αφενός έχουν στοχευμένα επιλεγεί με σκοπό να διεκπεραιώσουν την ξένη κατοχή στην Ελλάδα, αφετέρου ότι τη συγκεκριμένη «διεκπεραίωση» την πραγματοποιούν με το αζημίωτο. Είναι κάτι σαν το μπαξίσι και τα προνόμια, που δίνει το αφεντικό στους επιστάτες του, ή αν θέλετε, η προμήθεια, που παίρνει ο ασφαλιστής από την εταιρεία, όταν «κλείσει» κάποιο συμβόλαιο, όταν κάνει τη δουλειά. Και οι δοσίλογοι, την κάνουν καλά τη δουλειά στη γερμανοκρατούμενη αποικία του χρέους.

Παρασκευή 20 Φεβρουαρίου 2015

Πόσες ΜΚΟ χρειάζονται για να ζεσταθεί ένας άστεγος;

Φωτο: Nikos Libertas / SOOC
Φωτο: Nikos Libertas / SOOC



UPDATE ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΠΟΣΤ:
 

Τώρα με τα κρύα και τα χιόνια, σκεφτόμαστε πιο πολύ από ποτέ τους αστέγους των πόλεων. Και συχνά διαβάζουμε για το πώς διάφοροι φορείς, οργανώσεις, Δήμοι και δομές προσπαθούν να βοηθήσουν.

Αρκεί φυσικά να τους το ζητήσει κάποιος. Ο Ηρακλής Οικονόμου το ζήτησε και μοιράστηκε στο περιοδικό την εμπειρία του:

" Μεσάνυχτα Δευτέρας 9/2, γυρίζω σπίτι. Δίπλα από την είσοδο της πολυκατοικίας βλέπω έναν άστεγο άνδρα, ξαπλωμένο. Του μιλάω για να δω αν ζει, απαντάει κάτι ακατάληπτο, τον ρωτάω αν έχει σπίτι, έχει λέει, δεν βγάζω άκρη, τέλος πάντων, ζει. Φοράει ζεστά ρούχα – αλλά η νύχτα προμηνύεται άγρια με τέτοιο ψοφόκρυο, και το μάρμαρο του πεζοδρομίου φαντάζει απειλητικό.