Συντάκτης: Γιώργος Τσιάρας
Η «ελεύθερη πτώση» των μετοχών της Deutsche Bank, της ναυαρχίδας των γερμανικών τραπεζών και ενός από τα μεγαλύτερα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα στον κόσμο, πάγωσε αυτές τις μέρες το αίμα του δρος Σόιμπλε και των άλλων πολιτικών «οικονομισάριων» της ηπείρου μας, που μάταια προσπαθούν να πείσουν τις αγαπημένες τους αγορές ότι η τευτονική υπερ-τράπεζα είναι «σταθερή σαν βράχος», τη στιγμή που η μετοχή της σημείωνε χαμηλό τριακονταετίας...
Στην πραγματικότητα, ο «βράχος» αποδεικνύεται ιδιαίτερα εύθρυπτος: η μετοχή της «Γερμανικής Τράπεζας» έχει μειωθεί 41% από την αρχή του έτους, δηλαδή κατά μέσο όρο χάνει μία μονάδα την ημέρα, ενώ το πραγματικό μέτρο της αγωνίας των επενδυτών, δηλαδή το κόστος προστασίας (τα περιβόητα CDs και CDOs) από το ενδεχόμενο μη αποπληρωμής της... οροσειράς των δυνάμει «τοξικών» ομολόγων της έχει κυριολεκτικά υπερδιπλασιαστεί στο ίδιο βραχύ διάστημα.
Και ο λόγος είναι ότι, όσες καθησυχαστικές παρόλες κι αν εκστομίζουν οι Σόιμπλε και σία, οι αγορές γνωρίζουν καλά ότι η μαύρη τρύπα του υπέρογκου χρέους που κρύβει στα υπόγειά του το γερμανικό τραπεζικό θηρίο και, σύμφωνα με ορισμένες εκτιμήσεις, ξεπερνά τα 60 τρισεκατομμύρια ευρώ –κάπου είκοσι φορές το γερμανικό ΑΕΠ και σχεδόν τετρακόσιες φορές μεγαλύτερο από το ελληνικό δημόσιο χρέος!- είναι πρακτικά αδύνατο να εξυπηρετηθεί.
Στην πραγματικότητα η άσχημη οικονομική κατάσταση της τράπεζας αποτελεί το χειρότερα κρυμμένο μυστικό στους κύκλους των χρηματιστών: οι πάντες γνωρίζουν ότι η Deutsche Bank δεν συνήλθε ποτέ από το κραχ του 2008 και την ασυγχώρητη εμπλοκή της στη φούσκα των αμερικανικών subprime δανείων, ούτε μπορεί να υπηρετήσει τις τεράστιες τοποθετήσεις της στις αγορές-καζίνο του συναλλάγματος και των παραγώγων (derivatives), όπου αποτελεί εδώ και δεκαετίες τον μεγαλύτερο «παίκτη» παγκοσμίως.
Στην πραγματικότητα, ο «βράχος» αποδεικνύεται ιδιαίτερα εύθρυπτος: η μετοχή της «Γερμανικής Τράπεζας» έχει μειωθεί 41% από την αρχή του έτους, δηλαδή κατά μέσο όρο χάνει μία μονάδα την ημέρα, ενώ το πραγματικό μέτρο της αγωνίας των επενδυτών, δηλαδή το κόστος προστασίας (τα περιβόητα CDs και CDOs) από το ενδεχόμενο μη αποπληρωμής της... οροσειράς των δυνάμει «τοξικών» ομολόγων της έχει κυριολεκτικά υπερδιπλασιαστεί στο ίδιο βραχύ διάστημα.
Και ο λόγος είναι ότι, όσες καθησυχαστικές παρόλες κι αν εκστομίζουν οι Σόιμπλε και σία, οι αγορές γνωρίζουν καλά ότι η μαύρη τρύπα του υπέρογκου χρέους που κρύβει στα υπόγειά του το γερμανικό τραπεζικό θηρίο και, σύμφωνα με ορισμένες εκτιμήσεις, ξεπερνά τα 60 τρισεκατομμύρια ευρώ –κάπου είκοσι φορές το γερμανικό ΑΕΠ και σχεδόν τετρακόσιες φορές μεγαλύτερο από το ελληνικό δημόσιο χρέος!- είναι πρακτικά αδύνατο να εξυπηρετηθεί.
Στην πραγματικότητα η άσχημη οικονομική κατάσταση της τράπεζας αποτελεί το χειρότερα κρυμμένο μυστικό στους κύκλους των χρηματιστών: οι πάντες γνωρίζουν ότι η Deutsche Bank δεν συνήλθε ποτέ από το κραχ του 2008 και την ασυγχώρητη εμπλοκή της στη φούσκα των αμερικανικών subprime δανείων, ούτε μπορεί να υπηρετήσει τις τεράστιες τοποθετήσεις της στις αγορές-καζίνο του συναλλάγματος και των παραγώγων (derivatives), όπου αποτελεί εδώ και δεκαετίες τον μεγαλύτερο «παίκτη» παγκοσμίως.
