Τη νύχτα του δημοψηφίσματος ο Γιάνης Βαρουφάκης, περιγράφοντας το βαρύ κλίμα που κυριαρχούσε στο Μαξίμου μετά την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων, ομολόγησε: «Ο ελληνικός λαός υπερέβη την ηγεσία του». Πραγματικά. Το 62% όσων προσήλθαν στις κάλπες ψήφισε «όχι» γιατί δεν αντέχει άλλο να ζει υπό το καθεστώς μιας ασφυκτικής λιτότητας. Το «όχι» ήταν η απάντηση στην αποτυχημένη συνταγή της τρόικας και σε ό,τι άλλο έφερε μαζί της η απάνθρωπα λογιστική, νεοφιλελεύθερη θεραπεία-σοκ της Ευρώπης: φτώχεια, αυτοκτονίες, χιλιάδες αστέγους, πεινασμένους που ψάχνουν στους κάδους, μισοδιαλυμένα νοσοκομεία... Μιζέρια, μιζέρια, και μιζέρια. Η πλειοψηφία των Ελλήνων ξεπέρασε τους ηγέτες της γιατί δεν χρειάζεται καμία ιδιαίτερη οικονομική μελέτη, στατιστικά στοιχεία, αναλύσεις και προβλέψεις για να δει το αυτονόητο, ότι η λιτότητα οδηγεί τη χώρα στα βράχια. Κάθε πολίτης που προσπαθεί να επιβιώσει γνωρίζει στην πράξη ότι είναι μάταιο να κλαδεύεις ένα φυτό που έχεις ήδη ξεριζώσει. Η ανάπτυξη θέλει εύφορο έδαφος για να ριζώσει. Και τα μνημόνια το μόνο που έχουν καταφέρει πέντε χρόνια τώρα είναι να αποψιλώσουν τα πάντα, να κάψουν τη γη, να μετατρέψουν μια ολόκληρη χώρα σε άγονη στέπα. Οι άνθρωποι του «όχι», αφού ξεπέρασαν ακόμα και το φόβο των κλειστών τραπεζών, την τρομοκρατία ενός πιθανού κουρέματος καταθέσεων, τις απειλές για τον όλεθρο ενός οικονομικού πολέμου, απέδειξαν ότι είναι έτοιμοι να αντιδράσουν σε οτιδήποτε πάει να τους εγκλωβίσει πάλι στη λιτότητα. Αν αποκαταστάθηκε, λοιπόν, ένα πράγμα αυτές τις άγριες μέρες που ζούμε, αυτό είναι η αξιοπρέπεια των Ελλήνων.
I don't need no arms around me. And I don't need no drugs to calm me. I have seen the writing on the wall. Don't think I'll need anything at all...
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αισιοδοξία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αισιοδοξία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Παρασκευή 7 Αυγούστου 2015
Το κύμα
Labels:
Αισιοδοξία,
Άποψη,
Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ,
Νέο Μνημόνιο,
ΟΧΙ,
Παύλος Παυλίδης,
Φλώρα Τζημάκα,
Χατζηστεφανου
Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου 2015
Μια όμορφη εβδομάδα
Σημείωση: Σε αυτό το κείμενο βρίζω, και μάλιστα πολύ. Σε όποιον δεν αρέσει να διαβάζει κακές λεξούλες, μπορεί να κλείσει τη σελίδα τώρα.
Πέρασε μια εβδομάδα από την εκλογή της πρώτης κυβέρνησης στην ιστορία της χώρας που δεν έχει λαδωθεί από την Siemens, και το μόνο που έχω να πω είναι ότι επιτέλους βρέθηκαν κάποιοι γαμημένοι άνθρωποι να κάνουν εμένα και μερικούς ακόμη τριγύρω μου να αισθανθούν όμορφα έστω και για επτά μέρες.
Επτά διαολεμένες μέρες, που είδα την πιο ρατσιστική, ακροδεξιά, φιλοναζί, χουντική και φονταμεταλιστική κυβέρνηση παρέα με το πιο διεφθαρμένο, γλοιώδες, σιχαμένο και εγωιστικό πολιτικό υποκείμενο που είδε ο τόπος, να παίρνουν τον πούλο, να σταματούν να λένε «εγώ», και να ανακοινώνουν πως όπου να ‘ναι το σπίτι τους θα γίνει ο τάφος τους κι όλοι οι υπόλοιποι θα χορεύουμε γύρω του τον χορό των Μαορί.
Μια βδομάδα όλη κι όλη, κι όμως μέσα σ’ αυτήν άκουσα επιτέλους με τα ίδια μου τα αυτάκια ότι ένας γαμημένος γόνος μιας υπεραιωνόβιας κυβερνητικής οικογένειας που ξέσκισε, διέλυσε, δίχασε, ξεπάστρεψε και στο τέλος καταδίκασε τον τόπο για τον επόμενο αιώνα, δεν θα είναι πλέον μέσα στη βουλή.
Τι όμορφα που ένιωσα όταν άκουσα και είδα ταπεινωμένους δεξιούς να σέρνονται πίσω από τον απύθμενα αλητήριο τύπο που αποκαλούν αρχηγό. Τον άνθρωπο ο οποίος ξεχυλίζει κακία και μίσος για τον αντίπαλό του. Τον θεομπαίχτη που κάνει πλάκα με τα πιστεύω των ανθρώπων και πλάθει μέσα στο αρρωστημένο του μυαλό ιστορίες βγαλμένες από τους πάουρερ ρέιντζερ.
Πόσο όμορφα αισθάνθηκα όταν επιτέλους κάποιοι μας θύμισαν ότι ο Διαφωτισμός δεν έχασε το μπουρδέλο το τρένο κι ήρθε για δέκα λεπτά και στο Ιράν των Βαλκανίων, για να ορκίσει στο όνομα των ανθρώπων κι όχι των φανταστικών τους Θεών εκείνους που έκαναν στην άκρη τα εθιμοτυπικά ειδωλολατρικά κατεστημένα.
Γέλασε λίγο το χειλάκι μου όταν είδα να καίγεται ο κώλος του κομμουνιστο-καπιταλιστή Κινέζου έξω απ’ το Μαξίμου, για να μάθει τι θα γίνει με τα γαμω-λιμάνια του και τους ξεσκισμένους του εργάτες που μέχρι προχτές δεν ήθελε καν να στείλει στο νοσοκομείο με ασθενοφόρο, λες κι είναι κατσαρίδες.
Άκουσα κάποιον να λέει ότι οι νταβατζήδες, οι λαθρέμποροι, οι καναλάρχες, και τα κάθε λογής λαμόγια και λυκόρνια δεν θα πάρουν δημόσια περιουσία στο τζάμπα, και πως νερά, βασικές υποδομές, κι ενέργεια, πρέπει να είναι δημόσιες για να μην κερδίζει από αυτές κανένας καριόλης σε βάρος εκατομμυρίων πολιτών.
Είναι κοντά τo τέλος της επέλασης των βαρβάρων!
Διάβαζα κάπου, ότι σύμφωνα με τη γερμανική οικονομική εφημερίδα Handelsblatt, η νέα ελληνική κυβέρνηση αναλαμβάνοντας τα καθήκοντά της, αιφνιδίασε τους εταίρους της, με την απόφασή της να ματαιώσει «σημαντικά τμήματα» του συμφωνηθέντος προγράμματος λιτότητας και «εξασθένησε» με τη στάση της το «έως τώρα κοινό μέτωπο της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά της ρωσικής επιθετικότητας στην Ουκρανία».
Αλλά γιατί άραγε τους αιφνιδίασε τους εταίρους μας η νέα ελληνική κυβέρνηση?
Μήπως δεν είχε δεσμευθεί προεκλογικά, ότι το αστείο με τους υπάλληλους της Τρόικας θα τελείωνε, αμέσως μετά τον σχηματισμό της?
Μήπως ως αντιπολίτευση, δεν είχε καταγγείλει το ουκρανικό φιάσκο, που εκτός του γεγονότος ότι υποστηρίζει ένα νεοφασιστικό καθεστώς, επιπρόσθετα θέτει σε κίνδυνο και τις πανάρχαιες ελληνικές κοινότητες της Αζοφικής?
Όχι, δεν θα έπρεπε να αιφνιδιαστούν οι εταίροι μας!
Μόνο εμείς, εκπλησσόμαστε ευχάριστα με τα εξαίσια πρώτα δείγματα γραφής της νέας ελληνικής κυβέρνησης.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
