Πέμπτη

Όλοι μαζί μπορούμε;

«Όλοι μαζί μπορούμε» παίζει η TV και ομολογουμένως είναι κάτι το εξαιρετικό από πλευράς μουσικής, στίχου, ¨εκτέλεσης¨ και παρουσίας και θα ήταν τέλειο αν έλειπε η σκοπιμότητα.
 
Σκοπιμότητα γιατί όποιοι το αποφάσισαν έλαβαν ξεκάθαρη εντολή. «Με κάθε μέσο πρέπει ο ραγιάς να συνηθίσει την εικόνα του τέρατος». Πρέπει δηλαδή η μάζα να συνηθίσει στην ιδέα ότι τέτοιου είδους εκδηλώσεις είναι καλό πράμα γιατί τρώει ο πεινασμένος.
Πρέπει να ειπωθεί ΜΠΡΑΒΟ στους Σαββόπουλους και σε όσους νοιάζονται για τους κατατρεγμένους, σε όσους νοιάζονται για τους πένητες που κοιμούνται σε άβαφα παγκάκια. 

   …σαν τον Καραγκιόζη… τραγουδάει ο Σαββόπουλος και φαντάζομαι την ευτυχία του Καραγκιόζη που θα πάρει φαί στη σακούλα και την δυστυχία του όταν η σακούλα θα αδειάσει. Τότε τι θα μείνει;
Ακούγοντας τις υπέροχες μελωδίες αναρωτιέμαι αν αυτό που μπορούμε όλοι μαζί είναι να δώσουμε μια σακούλα από τα αποφάγια μας. Αν αυτό είναι όλο τότε σίγουρα το πρόβλημα δεν είναι τα μνημόνια και η οικονομία. Είναι κάτι πολύ περισσότερο το οποίο θα καταλάβουμε όταν έρθει η ώρα να πάρουμε τη δική μας σακούλα.    
Ανδρέας Κεσίδης.
Πηγή: neinnewsgr
Σημείωση Blog:
Η Ανάρτηση μια φίλης στο FB πιστεύω ότι δίνει με ακόμα μεγαλύτερη γλαφυρότητα το στίγμα αυτής της χλιδάτης και μαζικής ελεημοσύνης των Αλαφούζων και των σκυλιών του:
"Η συναυλία του Αλαφουζέϊκου με πρωτεργάτη το Νιόνιο ολοκληρώθηκε με Λοΐζο. «Δεν θα περάσει ο φασισμός» τραγούδησαν με φτιασιδωτό πάθος αι καλλιτέχναι που πλαισίωσαν τον Αλαφούζο για να βροντοφωνάξουν «όλοι μαζί μπορούμε». Όλοι μαζί. Και οι εφοπλιστές και οι εργάτες. Και το κεφάλαιο και η πλέμπα. Όλοι μαζί μπορούμε να τραγουδήσουμε «το ακορντεόν» και να παθιαστούμε στο «δεν θα περάσει ο φασισμός», σε μία συναυλία, από ένα κανάλι που όταν δολοφονήθηκε από φασίστες ο Παύλος Φύσσας έλεγε ότι έγινε συμπλοκή για το ποδόσφαιρο. «Δεν θα περάσει ο φασισμός» από ένα κανάλι που καλούσε τους εισαγγελείς να κλείσουν τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και να συλλάβουν όσους είχαν άποψη και την εξέφραζαν για το περιστατικό Παπαδήμου.
Και μετά, διάβασα ότι ήταν εκεί και η Φαραντούρη. Έκπληξη; Καμία. «Ένα το χελιδόνι» για τη Φαραντούρη. «Θέλει και οι ζωντανοί να δίνουν το αίμα τους». Και θυμήθηκα την 42χρονη που αυτοκτόνησε γιατί ήταν 15 μήνες απλήρωτη. Και τον 23χρονο ντελιβερά, που σκοτώθηκε στο Γαλάτσι σε ώρα εργασίας. Και τον άλλο, τον συνομήλικο του ντελιβερά στη Λάρισα, που σκοτώθηκε την ώρα της δουλειάς των 3 ευρώ την ώρα. Καταλάβαμε για ποιανού το αίμα τραγούδησε η Φαραντούρη. Ναι;
Και όχι. Δεν μπορούμε όλοι μαζί. Προς το παρόν αυτοί μπορούν και εμείς δεν μπορούμε. Ώρα να το γυρίσουμε ανάποδα."